Ψυχρός Πόλεμος(2018)
(Zimna wojna / Cold War) | Πρώτη προβολή: 25-10-2018
Άγγελος Πολύδωρος
2018-10-20
Η ταινία αφορά σε μια ρομαντική, παθιασμένη ερωτική ιστορία που θυμίζει το δικό μας «μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε» και είναι αφιερωμένη στους γονείς του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Πάβελ Παβλικόφσκι που μάλιστα έδωσε τα ονόματά τους, στους δύο κεντρικούς και αντιφατικούς χαρακτήρες, που ουσιαστικά βρίσκονται διαρκώς σε ένα πόλεμο, όπως και ο Ψυχρός που χρησιμοποιείται ως φόντο στην ταινία, ενώ και η μουσική της εκφράζει όλα τα συναισθήματα του ζευγαριού: αγάπη, απώλεια, ερωτικό πάθος και πόνος.
Χαρά Παπαδάτου
Η ιστορία αγάπης δύο μουσικών, σε βάθος 15 χρόνων. Στην μεταπολεμική Πολωνία και στο ελευθεριακό Παρίσι. Σε ένα ψυχρό πόλεμο μεταξύ ανθρώπων.
Πάρις Μνηματίδης
2018-10-18
Δεν θα ήταν υπερβολή ο "Ψυχρός Πόλεμος" να χαρακτηριστεί ως μια πολωνική "Καζαμπλάνκα", μάλιστα στις επιμέρους λεπτομέρειες περιγραφής της σχέσης μεταξύ των πρωταγωνιστών ξεπερνάει ακόμη και την κλασική ταινία του Curtiz από άποψη ωριμότητας και συναισθηματικής οδύνης.
Τάσος Ντερτιλής
2018-10-16
Ένα θυελλώδες ρομάντζο, μια Ευρώπη χωρισμένη και μια πατρίδα που επιστρέφεις πάντα όσο κι αν σε πληγώνει στοιχειώνουν ένα ασπρόμαυρο μελαγχολικό αριστούργημα για τη δύναμη της αγάπης και της μουσικής.
Γιάννης Σμοΐλης
Σπουδαίο σινεμά όχι μόνο για τα δεδομένα της εποχής αλλά σε διαχρονικό επίπεδο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την πεμπτουσία της κινηματογραφικής τέχνης. Δηλαδή με τον τρόπο που δομείται μια μελωδία εικόνων με υλικό τον άναρχο πλουραλισμό του ορατού.
Πάνος Λιάκος
Μια ιστορία καταραμένου έρωτα από την Πολωνία και ένα σενάριο του Πάβελ Παβλικόφσκι που από εδώ και στο εξής θα πρέπει μάλλον να διδάσκεται στις σχολές- περί του πώς μπορούμε να γράψουμε κάτι πλήρες με απλότητα και αφηγηματική οικονομία.
Δραγγανά Χριστίνα
Ο Pawlikowski μέσα από πικρό ρομαντισμό, μας καταθέτει ένα κινηματογραφικό διήγημα πάνω στη ζωή και στον έρωτα που συνθλίβονται υπό το σιδηρούν παραπέτασμα.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ένα παλλόμενο κομψοτέχνημα με καταπληκτικό σάουντρακ και εικόνα, που ακολουθεί σε διαδοχικούς τόπους και χρονολογίες τον θνησιγενή, πυρακτωμένο έρωτα δυο Πολωνών, ενός πιανίστα και μιας τραγουδοχορεύτριας, στην μεταπολεμική Ευρώπη.
Μαρία Μαγκάκου
Με δύο φοβερούς πρωταγωνιστές την σαρωτική ΤΖοάνα Κούλιγκ και τον υπέροχο Τόμας Κοτ. Είναι ένα συγκλονιστικό φιλμ για ένα μεγάλο έρωτα.
Γιάννης Φραγκούλης
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η πιο πικρή, ρομαντική ταινία που είδαμε αυτή τη χρονιά ή αυτή που θα τη θυμόμαστε όταν τα φώτα της αίθουσας ανάψουν και δε θα προβάλλεται πλέον στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Λήδα Γαλανού
2018-10-10
Αυτό είναι το love story της χρονιάς, μια από τις ομορφότερες ταινίες που έχουμε δει ποτέ, μια ψυχροπολεμική, κεντροευρωπαϊκή Καζαμπλάνκα που δεν σβήνει, αλλά γεννά τα όνειρα.
Νεκτάριος Σάκκας
2018-10-12
Ο Παβλικόφσκι παντρεύει μουσική και πλοκή με τρόπο απόλυτα οργανικό, σχεδόν μεταφυσικό, δένοντάς τες άρρηκτα με τη διαδρομή ενός μεγάλου κινηματογραφικού έρωτα.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-10-14
Μέσα σε λιγότερο από μιάμιση ώρα ο σκηνοθέτης λέει όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε για τον Ψυχρό Πόλεμο στην καθημερινότητα των απλών ανθρώπων. Το δίχως άλλο, ένα διαμάντι της νέας κινηματογραφικής σεζόν.
Στράτος Κερσανίδης
Μια ταινία συγκλονιστική με δύο πρωταγωνιστές οι οποίοι σαγηνεύουν με την ερμηνεία τους. Εξαιρετικής αισθητικής ασπρόμαυρα πλάνα σε μια ταινία όπου οι ζωές των ανθρώπων διαχέονται στον πολιτικό κλίμα της εποχής σε μια σχέση αμφιταλάντευσης και εν τέλει στην ίδια την ιστορία της Πολωνίας.
Μάκης Γεφυρόπουλος
Ο Ψυχρός Πόλεμος είναι ένα σπαρακτικό φιλμ που κινείται παιχνιδιάρικα συνεχώς από το αισθησιακό μιούζικαλ στην κατασκοπευτική περιπέτεια και συστήνεται ανεπιφύλακτα σε όλους εσάς που επιθυμείται να χαθείτε για λίγες ώρες στους δαιδαλώδεις διαδρόμους μίας αυθεντικής ονειροφαντασίας που απλώνεται με τρόπο μοναδικό και ανεξάρτητο τελικά από όλες τις παράταιρες ψυχροπολεμικές καταστάσεις, πάνω στον κινηματογραφικό ασπρόμαυρο καμβά των γνώριμων κοινωνικοπολιτικών παιχνιδιών εξουσίας που διαδραματίζονται ανάμεσα στους εκάστοτε ανέραστους παγκόσμιους επικυρίαρχους.
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Η ταινία μέσα από πολλή μουσική, που ουσιαστικά είναι αυτή που ένωσε τους δύο ανθρώπους, παρουσιάζει μια ανέφικτη ιστορία αγάπης σε πολύ δύσκολους καιρούς. Η χρήση της ασπρόμαυρης εικόνας (την οποία έχει χρησιμοποιήσει ο σκηνοθέτης και στην "Ίντα") απεικονίζει πιστά την εποχή που αναφέρεται και ως προς την κινηματογράφηση της εποχής αλλά και ως προς τις σκοτεινές συνθήκες της περιόδου.
Αγγελική Στελλάκη
...ένα υπέροχο παζλ εικόνων για τον... Ψυχρό Πόλεμο ενός ζευγαριού που επιλέγει να εγκαταλείψει τα «χαρακώματα», κουρασμένο από τις προσωπικές -και όχι μόνο- μάχες.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Παβλικόφσκι καταγράφει την τρικυμιώδη, μελαγχολική συχνά, πορεία του ζευγαριού με ένα ρομαντικό, λιτό, βουτηγμένο, πρέπει να πω, σε μια μαύρη ατμόσφαιρα, όπως και στο «Ίντα, στιλ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-10-08
Απροκάλυπτα μελαγχολικός, ελλειπτικά μονταρισμένος και αιθέριος στα 88 λεπτά της διάρκειάς του, ο μεταξένιος Ψυχρός Πόλεμος βγάζει συνεχώς στην επιφάνεια τον τραχύ πυρήνα του, μιλώντας για τα σύνορα του έρωτα σε μια νοσηρή ιστορική περίοδο.
Νικήτας Φεσσάς
Το Ψυχρός Πόλεμος (εύγλωττες οι συμπαραδηλώσεις και η διττή σημασία του τίτλου) είναι (και) μια ιστορία για την αγάπη που απειλείται διαρκώς να συντριβεί κάτω από το βάρος σεισμικών πολιτικών γεγονότων και ιστορικών εξελίξεων, μια μικρο-ιστορία για ένα ειδύλλιο επικών διαστάσεων με φόντο την Ιστορία (η 'Μεγάλη Αφήγηση' εδώ αναπαρίσταται ως θραύσματα, χωρίς εγγενή τελεολογία — σε αντίθεση με την προκαθορισμένη κατάληξη του ρομάντζου).
Αντώνης Ζαούτσος
Επιβλητική και μαγευτική η σκηνοθεσία του Παβλικόφσκι, ταυτόχρονα σκοτεινή και όμορφη, νοσταλγική και επικριτική, ρομαντική και κυνική. Όσο για τους δύο πρωταγωνιστές, έχουν απόλυτη χημεία μεταξύ τους και πείθουν ως ζευγάρι, αλλά μοιάζουν κάπως χαμένοι και αδιάφοροι όταν είναι ο ένας χωρίς τον άλλο. Ίσως σκόπιμα.
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Όπως στην Ida, έτσι και στον Ψυχρό Πόλεμο, ο Παβλικόφσκι αποθεώνει με την κάμερά του τη γκρι παλέτα, τις στατικές εικόνες και τις πολύ ψηλές λήψεις που απαιτεί το 4:3 κάδρο, μια επιλογή που δίνει την αίσθηση του παλιού (γιατί σε τετράγωνο κάδρο γυρίζονταν παλιότερα οι ταινίες), αυξάνει την ένταση στα χαρακτηριστικά των προσώπων στα κοντινά πλάνα και κυρίως περιορίζει τον σκηνοθέτη απελευθερώνοντάς τον.
Νίκος Δρίβας
Έχουμε να κάνουμε με μια τρομερή ταινία, η οποία αξίζει να τιμηθεί και είναι σίγουρο, ότι όποιος μπεί στο κλίμα της αποκλείεται να μην μαγευτούν από τις εικόνες, τους διαλόγους και τις ερμηνείες του Cold War.
Παύλος Γκουγιάννος
Μία εξαιρετική ταινία, που δίκαια απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες, χάρη στα γερά και γεωμετρικά πλάνα του αλλά και στην σπουδαία φωτογραφία του Lucasz Zal. Μόνο που θα ήθελε λίγη παραπάνω διάρκεια ώστε να αναπτυχθεί περισσότερο.
Πάνος Μουζάκης
Μια απλή ιστορία αγάπης μετατρέπεται σε μια όμορφη και μελαγχολική ταυτόχρονα ταινία που αφήνει τα σημάδια της στο κινηματογραφικό τοπίο χάρη κυρίως στις ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις των δύο βασικών πρωταγωνιστών της.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Οι διακυμάνσεις της σχέσης αυτής και ο ψυχρός πόλεμος, είτε ο ερωτικός ο δικός τους, είτε ο πολιτικός, Ανατολής - Δύσης, συνθέτουν ένα παράδοξο, γοητευτικό, άλλοτε θερμό και άλλοτε ψυχρό, εικαστικά συναρπαστικό, ασπρόμαυρο μιούζικαλ, για τις ανθρώπινες σχέσεις και τον έρωτα, το πολωνικό, αλλά και το γενικότερο ευρωπαϊκό παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Προσβάσιμος, ανθρώπινος, συμπονετικός, ο Ψυχρός Πόλεμος είναι μια από τις πιο πολύχρωμες ιστορίες αγάπης -απλωμένο σε τρεις δεκαετίες στη μεταπολεμική Ευρώπη- που θα δείτε ... σε ένα εκπληκτικής φωτογραφίας ασπρόμαυρο τετράγωνο κάδρο.
Dimitris Dx
Αυτό που προσωπικά με διέλυσε ήταν η επιλογή του Παβλικόφσκι να υπογραμμίσει όλα τα παραπάνω με ένα τραγούδι, το οποίο ξεκινά από τραχύ παραδοσιακό, μετατρέπεται σε χορωδιακό, εμπλουτίζεται, γίνεται καθεστωτικό εργαλείο, γίνεται τζαζ αντικείμενο αντίδρασης, αλλάζει γλώσσα, διαβρώνεται αλλά παραμένει ταυτόχρονα και διαχρονικά αλώβητο. Ιδιοφυές και τόσο μα τόσο συγκινητικό, αναπληρώνει επάξια όλες τις (ηθελημένες) ελλείψεις της αφήγησης.
Μύριαμ Πατρού
Ο Pawlikowski καταφέρνει να δημιουργήσει ένα διαχρονικό κινηματογραφικό έργο για τον έρωτα στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου και τον τρόπο που υπερβαίνει τα σύνορα.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Πολύ δυνατή ταινία, μελαγχολική, γλυκιά, εντελώς προσβάσιμη, με άψογη σκηνοθεσία, με υπέροχη αισθητική, που έχει μικρά προβλήματα (πχ η σύντροφος του Βίκτορ «εξαφανίζεται» πολύ γρήγορα από την εικόνα κι από τη συνέχεια της ταινίας από ένα σημείο και μετά) τα οποία όμως είναι αμελητέα μπροστά στη μεγάλη εικόνα. Το φινάλε είναι ανατριχιαστικά σπουδαίο (αν και όχι απολύτως δικαιολογημένο) και η Joanna Kulig είναι θεάρα.
Κατερίνα Εξάρχου
Στην ουσία της η ταινία είναι αμφίσημη. Διχάζει για να ενώσει και φέρνει το τέλος για να σημάνει την αρχή. Όσο ο Pawlikowski καταφέρνει να μιλά για Ιστορία δίχως λέξεις μα με συναισθήματα, ο θεατής αναζητάει μία αιτιότητα, που όταν τη βρει θα είναι απολύτως προσωπική και ο καθένας θα πάρει τις δικές του απαντήσεις.
Ηλίας Φραγκούλης
2018-10-04
Λίγο άδικα κοντράρει τον ίδιο του τον εαυτό ο Πάβελ Παβλικόφσκι στον «Ψυχρό Πόλεμο». Αν δεν έχεις δει την «Ida» (έγκλημα!), μπορεί και να ξετρελαθείς. Είναι ωραία δουλειά και τούτη εδώ, βέβαια. Αλλά η ουσία και η ιστορία εκείνης δεν πλησιάζονται.
Μανώλης Κρανάκης
2018-10-06
Επιστρέφοντας στο ασπρόμαυρο τετράγωνο κάδρο της «Ida», ο Πάβελ Παβλικόφσκι μεταφέρει το βάρος του «Ψυχρού Πολέμου» σε μια ερωτική ιστορία που αντηχεί σαν ένα μελαγχολικό τραγούδι. Ακόμη και όταν χάνει στροφές, δεν μπορείς να σταματήσεις να ακούς.
Έφη Καραχάλιου
Οι αλληλοσυμπληρούμενοι ρόλοι του εσωστρεφή, σκοτεινού Βίκτορ (Tomasz Kot) και της επίμονης, θαρραλέας Ζούλα (Joanna Kulig) γεμίζουν την οθόνη με τις εξίσου άριστες ερμηνείες των δυο ηθοποιών, που παίρνουν πάνω τους την ταινία καθ' όλη της την διάρκεια. Η εξαιρετική φωτογραφία και η κρυστάλλινη, ασπρόμαυρη εικόνα συμβάλλουν καθοριστικά στο νοσταλγικό, αρτιστίκ αποτέλεσμα.
Κωνσταντίνος Βαρούχας
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του δημιουργού της ταινίας είναι ότι μέσα στο μουντό και καταθλιπτικό περιβάλλον της αποπνέει μια χαραμάδα αισιοδοξίας, η οποία μπορεί να αποτυπωθεί με ποικίλους τρόπους. Ο βασικότερος όλων είναι ο έρωτας που δημιουργείται μεταξύ των 2 πρωταγωνιστών, ένας διαχρονικός συμβολισμός ζωής που αγγίζει τις ψυχές των ανθρώπων ακόμα και στις σκοτεινότερες των εποχών.
nicolas1810
Πολύ Παρίσι, λίγο μεταπολεμικό Βερολίνο, ωραίες μουσικές, φωτογραφία, κλίμα, τα πάντα όλα εκτός ίσως από το φινάλε που σηκώνει συζήτηση και μια εσάνς όμως επανάληψης κατώτερης μάλιστα του προηγούμενου αριστουργήματος.
vandimir
Γενικά τη βρήκα γοητευτική και - θα το ξαναπώ - αισθητικά πανέμορφη. Όσο για το τόσο έντονο ρομαντικό στοιχείο... ε, ο ρομαντισμός είναι κάτι που λείπει από την εποχή μας. Αν τον αναζητάτε, πρόκειται για την ταινία σας.
Ιάκωβος Γωγάκης
Το χτίσιμο της σχέσης των δύο ηθοποιών, δομείται ορθά, αλλά η ρομαντική ιστορία, το πάθος, η ζήλια και η αλληλο-εξάρτηση, δεν πείθουν.
Έλενα Χρηστοπούλου
Η Ιστορία βρίσκεται εκεί, ο τίτλος δε διακοσμεί απλά την υπόθεση, και επεμβαίνει καταλυτικά στη ζωή των δυο εραστών και, εν τέλει, τους σπρώχνει στο δεύτερο μισό σε μια απρόσμενη κλιμάκωση, δεξιοτεχνικά δοσμένη, απόλυτα πιστή στους χαρακτήρες αλλά και με έναν τρόπο ακυρωτική ταυτόχρονα.
Χρήστος Μήτσης
2018-10-02
Καλλιεπής και άκρως στιλιζαρισμένος, ο δημιουργός της «Ida» επαναλαμβάνει (θεματικά και σκηνοθετικά) με υπολογισμένη ακρίβεια τον εαυτό του και κερδίζει το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κανών.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η ταινία θα ήταν αριστούργημα, αν στη φορτισμένη συναισθηματικά σκηνοθεσία της, τα προσωπικά βάσανα και οι θυσίες των δύο εραστών ήταν περισσότερο έντεχνα και πειστικά τοποθετημένα στην ιστορία.
