Ανάσα Ελευθερίας(2018)
(And Breathe Normally) | Πρώτη προβολή: 22-11-2018
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Από τη μια στιγμή στην άλλη ο διώκτης θα γίνει το θύμα και οι δυο αυτές γυναίκες θα αντιληφθούν ότι μαζί μπορούν να πετύχουν όσα θέλουν, γιατί η ανθρωπιά είναι πέρα από νόμους.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
...ένα μικρό χειροποίητο δράμα, που αν και έχει όλα τα φόντα να γίνει μελοδραματικό, παραμένει μίνιμαλ, στιβαρό και βαθιά ανθρώπινο.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-11-20
Μια ξεσπιτωμένη νεαρή Ισλανδή και ο ανήλικος γιός της τακιμιάζουν με αφρικανή πρόσφυγα σε ένα γλυκόπικρο δράμα κοινωνικού ρεαλισμού με φόντο μια γκρίζα Ισλανδία και με υπέροχη μουσική υπόκρουση.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
(Η Ουγκαντότι) χρησιμοποιεί ένα καθαρά ρεαλιστικό στιλ, συγγενικό με εκείνο του Κεν Λόουτς, για να αφηγηθεί τη δύσκολη, επιμονή πορεία τους και να αναπτύξει με λεπτομέρεια τους χαρακτήρες τους, με τις δυο πρωταγωνίστριές της να μας προσφέρουν δυο νατουραλιστικές, εξαιρετικές ερμηνείες.
Παύλος Γκουγιάννος
Η Uggadottir στήνει μία πολύ απλή, και συνάμα πολύ δυνατή ιστορία, γεμάτη συναίσθημα, χωρίς όμως ποτέ να το εκβιάζει και γι αυτό είναι πιο κοντά στο σινεμά των Dardenne, παρά του Loach. Δεν έχει μελοδραματικές κορώνες, δεν έχει προσπάθεια διδακτισμού, απλώς την ενδιαφέρει η ιστορία των δύο γυναικών, και ένα πολύ λιτό αφηγηματικά και σκηνοθετικά τρόπο την ξεδιπλώνει επί της οθόνης.
Τάσος Ντερτιλής
Λιτό γυναικείο δράμα που μεταφέρει κάτι από το πνεύμα των Αδελφών Νταρντέν στα ανεμοδαρμένα Ισλανδικά τοπία.
Ιάκωβος Γωγάκης
Διαπραγματεύεται με απλοϊκό τρόπο, θέματα όπως είναι οι παράλογοι νόμοι, οι μονογονικές οικογένειες, το δράμα της προσφυγιάς, ακόμα και τον ομόφυλο έρωτα. Χρειαζόταν μια πιο πολυεπίπεδη ανάγνωση, των καταστάσεων και των συμπεριφορών, αλλά μας ανταμείβει με μια κοινωνική ματιά, ανθρώπινη και συλλογική, όπως είναι και το σινεμά του Κεν Λόουτς.
vandimir
Ρεαλιστικό, τρυφερό, συγκινητικό φιλμ με πολιτική ματιά, σίγουρα θα "πιάσει" συναισθηματικά τους περισσότερους θεατές. Και επειδή αυτά που λέει είναι, νομίζω, σημαντικά, ίσως του συγχωρήσετε κάποιες σεναριακές αφέλειες ή ευκολίες.
Αντώνης Γκούμας
Είναι αξιοσημείωτο πόσο καλά κρατά τις ισορροπίες αυτό το σενάριο, διατηρώντας ζεστό το ενδιαφέρον, το δράμα και το σχόλιο, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να γίνει διδακτικό ή να υποπέσει σε εκπτώσεις και ευκολίες.
Πάρις Μνηματίδης
Πέρα από κάποιες υπαρκτές ενστάσεις όμως πρόκειται για μια δημιουργία τόσο οξυδερκή όσο κι ευαίσθητη, με ξεκάθαρα ευρωπαϊκή ταυτότητα στην αισθητική των εικόνων της και στον τρόπο που αναπτύσσει τη διαλεκτική της γύρω από το κεντρικό της θέμα, χωρίς ποτέ να ξεπέφτει στο κήρυγμα και σε κραυγαλέες σημάνσεις
Κωστής Θεοδοσόπουλος
2018-11-16
Ένα φιλμ πιστό στην στην παράδοση του Κεν Λόουτς και των αδερφών Νταρντέν, ένα νατουραλιστικό δράμα που δεν ενδίδει σε μελοδραματικές εξάρσεις αλλά που είναι είναι ικανό να συγκινήσει, διαθέτοντας ως πρόσταγμα την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-11-18
Παρά την αρκετά προβλέψιμη πορεία της η ταινία έχει ένα συναισθηματικό δυναμισμό και μια αφτιασίδωτη συγκίνηση που δεν την αφήνει στιγμή να γίνει αδιάφορη.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Αν πρόσεχε λίγο περισσότερο την πλοκή της σε ότι αφορά το πρώτο επίπεδο, και μείωνε τον αριθμό των «τυχαίων» συμβάντων – πράγμα δηλωτικό σεναριακής ευκολίας κι όχι παιδέματος – με τη λογική «αυτό που έχω να πω είναι πολύ πιο σημαντικό από τον τρόπο με τον οποίο το λέω» - το όλον θα ήταν και πολύ καλύτερο και πολύ πιο αποτελεσματικό. Και πάλι, όμως, δεν μπορούμε να απορρίψουμε μια ταινία, που έχει την καρδιά της στο σωστό σημείο.
Χρήστος Μήτσης
2018-11-14
Προβλέψιμη στην κοινωνική κριτική της, καταφέρνει να γεμίσει με βαθιά ανθρωπιά τους τρεις πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες, οι οποίοι υποστηρίζονται από μια ομαδικά μινιμαλιστική, κινηματογραφικής κοπής ερμηνεία ημιτονίων.
Λήδα Γαλανού
2018-11-12
Μια γραμμική αφήγηση, μια ατμοσφαιρική, ψυχρή φωτογραφία χτίζουν ένα συγκινητικό κι αισιόδοξο ανθρώπινο δράμα, που στηρίζεται μεν σε μια σειρά υπερβολών και συμπτώσεων, αλλά έχει την καρδιά του στο σωστό σημείο και, επιπλέον, μια διακριτικά δυνατή ερμηνεία από την Μπαμπετίντα Σάτζο.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2018-11-06
Ρεαλιστικό σε μορφή δράμα γυναικείας φιλίας με όχι τόσο ρεαλιστικό στις στροφές του περιεχόμενο.
Τάσος Μελεμενίδης
2018-11-04
Το φιλμ είναι εύστοχο, αν και προσπαθεί με το ζόρι να καλύψει περισσότερα από ένα σημαντικά ζητήματα της εποχής, κυρίως για να μοιάζει επίκαιρο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-11-08
Αν και η αντιπαράθεση των δύο γυναικών μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον, η σκηνοθέτρια φορτώνει την ταινία με πολλά θέματα – φυλετικό, υπαρξιακό, οικογενειακό, ερωτικό, οικονομικό – και περισσότερο τα «ξεσκονίζει» παρά τα θίγει.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Φιλμικός απόγονος των αδερφών Νταρντέν με ουσιαστικό αρνητικό το ότι θα ευχόμασταν πρωταγωνίστρια να ήταν η άλλη γυναίκα.
Έλενα Χριστοπούλου
2018-11-10
Οι καταστάσεις στις οποίες τοποθετεί τις δυο γυναίκες δεν προκύπτουν οργανικά, αλλά είναι ολοφάνερα προϊόν ενός πιεστικού σεναρίου. Ως εκ τούτου, ελάχιστες απ΄αυτές ξεπροβάλλουν ρεαλιστικές, παρά το νεο-ρεαλιστικό σκηνικό.
Νίκος Παλάτος
2018-11-02
Μόνο για τους φεστιβαλικά περπατημένους και για τους πολύ πιστούς φίλους των σκηνοθετών που αναφέρονται στο κείμενο, οι οποίοι θα θελήσουν να τσεκάρουν μία εκ των πιθανών συνεχιστών του έργου τους.
