Ρόμα(2018)
(Roma) | Πρώτη προβολή: 13-12-2018
Άγγελος Πολύδωρος
Είναι πάμπολλα τα θέματα που θίγει μέσα από την ταινία του ο Αλφόνσο Κουαρόν γύρω από τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια, στην κοινωνία, το κράτος, την κυβέρνηση και την εξουσία γενικότερα. Θέματα που τα αντιμετωπίζει με σκληρή και διεισδυτική ματιά για να φτάσει στο φινάλε με ένα αισιόδοξο μήνυμα, τουλάχιστον μέσα από τις προσωπικές σχέσεις και τη λύτρωση που επέρχεται.
Γιώργος Ξανθάκης
Πηγαίνουμε στα σινεμά για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Πηγαίνουμε για να γελάσουμε. Να ξεφύγουμε. Να φοβηθούμε. Μερικές φορές, όμως, πηγαίνουμε στις ταινίες με την ελπίδα να δούμε κάτι τόσο ξεχωριστό, τόσο όμορφο, τόσο ζωντανό, που δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Το Roma του Alfonso Cuarón είναι ακριβώς μια τέτοια ταινία. Είναι ένα καθαρό αριστούργημα ,μια μαρτυρία για την γυναικεία αντοχή. Είναι ο κινηματογράφος στην πιο αγνή και ανθρώπινη έκφανση του.
Χρήστος Μήτσης
2018-12-20
Ψυχολογικό δράμα, κοινωνικό σχόλιο και ιστορία ενηλικίωσης, εκμοντερνίζει συγκινητικά το ύφος και τις αξίες του νεορεαλισμού κι εντυπωσιάζει με την περίτεχνη όσο και στέρεα αφήγησή της.
Ηρώ Εμμανουήλ
Παρά τη μεγάλη της διάρκεια η οπτικοακουστική εμπειρία που βιώνει ο θεατής είναι μοναδική και η συγκλονιστική φιλμογραφία του Κουαρόν συμπληρώνεται με το επικό Roma.
kazanipouvrazei
Ένα φιλμ ξεχωριστής ποιότητας και ομορφιάς, θαύμα εκτέλεσης και παραγωγής, από έναν δημιουργό στο ζενίθ της καριέρας του.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-12-18
Ό,τι και να έχετε ακούσει/διαβάσει για την ταινία του Αλφόνσο Κουαρόν που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα στη Βενετία είναι αλήθεια.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-12-14
Μια κινηματογραφική επιστολή γεμάτη αγάπη και τρυφερότητα προς τις γυναίκες που τον μεγάλωσαν στη μεσοαστική συνοικία Ρόμα της Πόλης του Μεξικού, τις υπηρέτριες και τις νταντάδες που με αυταπάρνηση και γενναιοδωρία, ταπεινά και αθόρυβα, προστάτεψαν και γαλούχησαν γενιές παιδιών.
Λήδα Γαλανού
2018-12-16
Το αριστούργημα του Αλφόνσο Κουαρόν, μια επιστολή αγάπης και μνήμης στις γυναίκες που τον μεγάλωσαν και την ταραγμένη χώρα, μέσα και έξω από τους τοίχους του σπιτιού του.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια δυνατή, βαθιά ανθρώπινη, εντελώς προσωπική, βουτηγμένη σ' ένα είδος μαγικού ρεαλισμού, ταινία, από την οποία δεν λείπει και ο φιλοσοφικός στοχασμός, ταινία τελικά συναρπαστική που σίγουρα θέλεις να ξαναδείς.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2018-12-08
Ο Alfonso Cuarón βυθίζεται στα έγκατα της μνήμης του, εξορύσσει εμπειρίες και συναισθήματα και γεννάει ένα μικρό θαύμα. Είναι ένας Θεός, πραγματικά!
Γιάννης Καραμπίτσος
Είναι η κινηματογραφική, καλλιτεχνική γραφή αυτής της ταινίας που μας παίρνει αμέσως και μας κολλάει επάνω της, μέσα της μας μπάζει. Γινόμαστε ένα με τη φόρμα της, με το σχήμα της, υψωνόμαστε με το ύψος της, πετάμε και εμείς μαζί της στον ουρανό.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Η πρωταγωνίστρια είναι μια ηρώισσα, κατά τι και μόρτισσα. Κι όλα είναι σεμνά και ταπεινή μέσα στο νωχελές θάμβος τους. Η καθημερινότητα πρυτανεύει και σπάει το κέλυφος της επίφασης. Η ελπίδα μας, πεταρίζει στον γαλανό ουρανό. Με λίγη δανεική βοήθεια από τον φίλιο ιταλικό νεορεαλισμό. Λατινοαμερικάνικο ωμό ομάζ αλά γαλλικά. Καλοκαβουρδισμένο.
Νίκος Γαργαλάκος
Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης των «Gravity» και «Children of Men» χαρίζει στους λάτρεις του σινεμά την πιο μεστή δουλειά του, ένα βαθιά ουμανιστικό, άκρως προσωπικό έργο με εντονότατα αυτοβιογραφικά στοιχεία, άπταιστη αισθητική και ολιστική ματιά.
Πάρις Μνηματίδης
Ένα πραγματικό κομψοτέχνημα, ένα καλλιτεχνικό στοίχημα που κερδίζεται και με το παραπάνω και σίγουρα μια από τις κορυφαίες κινηματογραφικές στιγμές του 2018.
Γωγώ Νταλλή
Το σύμπαν του Κουαρόν, η δική του συνοικία, η Ρόμα είναι πλασμένη με αξιέπαινη ευαισθησία, αβίαστη ειλικρίνεια και αγάπη. Ένα προσωπικό ποίημα γεμάτο λυρισμό που του χαρίζει την καλύτερη ίσως στιγμή στην καριέρα του.
Κατερίνα Τσώλου
Μια κινηματογραφική εμπειρία που σε κερδίζει με την απλότητα του σεναρίου και τις όμορφες ερμηνείες της.
Τάσος Ντερτιλής
2018-12-10
Αφηγηματική μεγαλοπρέπεια, ιδεολογική οξυδέρκεια αλλά και μια αίσθηση πικρής νοσταλγίας χαρακτηρίζουν αυτή την λεπτοϋφασμένη και βαθιά συναισθηματική ταινία που απηχεί το μεγάλο Ιταλικό νεορεαλιστικό σινεμά αλλά και την μαγική μπαγκέτα του Φεντερίκο Φελίνι.
Απόστολος Κίτσος
Αγάπη μόνο για ένα αξέχαστο κοινωνικό έπος που δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην βρεθεί προτεινόμενο για Όσκαρ καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας.
Χρήστος Σκυλλάκος
Το «Ρόμα» είναι συγκλονιστική ταινία αισθητικά, συναισθηματικά, νοητικά. Είναι μια πολιτική τοποθέτηση μέσα από την δύναμη και την αυθεντικότητα της τέχνης του κινηματογράφου.
Πάνος Γκένας
2018-12-12
Ο Χρυσός Λέοντας του φετινού Φεστιβάλ Βενετίας είναι μία αναγκαία υπενθύμιση πως η ιστορία μας και η Ιστορία συμβαδίζουν. Μαζί και μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Απολαύστε τη στην αίθουσα, εκεί που της αξίζει.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ένας χρόνος στη ζωή μιας μεσοαστικής οικογένειας στο Μέξικο Σίτι του 1970, το προσωπικό και το πολιτικό, το φευγαλέο και το ιστορικό, το ανάλαφρο και το ασήκωτο σε μια μοναδικά κινηματογραφημένη ελεγεία.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Η ταινία είναι ένας φόρος τιμής στην ανθρώπινη ψυχολογία, την γυναικεία ιδιοσυγκρασία και την ανθρώπινη πίστη. Για το αν είναι η καλύτερη ταινία του Cuaron, θα το αφήσω στην ιστορία να το δείξει. (Η δική μου αγαπημένη παραμένει το "Gravity"). Αλλά το "Roma" είναι από εκείνες τις ταινίες που σε κάνουν να πιστέψεις ξανά στους κινηματογραφιστές και στο σινεμά.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Αλφόνσο Κουαρόν, μας μιλάει για την αδελφοσύνη, την συλλογικότητα και για μια μεξικάνικη κοινωνία, όπου οι κοινωνικές τάξεις, είναι ασήμαντες μπροστά στις ανθρώπινες τραγωδίες, ίδιες και για τους φτωχούς ίδιες και για τους πλούσιους. Στο έργο, τις κοινωνικές τάξεις τις ξαποστέλνουν οι γυναίκες και τα παιδιά. Αυτό το γεγονός, κάνει την ταινία ακόμα πιο σημαντική.
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Ο σκηνοθέτης σκιαγραφεί το αφηρημένο πορτρέτο της γυναίκας που τον μεγάλωσε υποβάλλοντας παράλληλα τα σέβη του στη μαγεία της ασπρόμαυρης καθημερινότητας. Ασπρόμαυρης κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Πρόκειται για μία διαυγή, γνήσια και γεμάτη αμεσότητα απεικόνιση της περιόδου εκείνης με συμβολικά μηνύματα, έντονο βιωματικό υπόστρωμα και νεορεαλιστική χροιά.
Φίλιππος Χατζίκος
Η ταινία βέβαια λειτουργεί και διαπρέπει κυρίως σε φορμαλιστικό επίπεδο, ως άσκηση ύφους που ευτυχώς δεν καταναλώνεται σε κάποια επίδειξη ακατάσχετης μεγαλομανίας. Ο Κουαρόν σχεδόν εγκαινιάζει μία καινούρια κινηματογραφική γλώσσα, ταξιδεύει στις αναμνήσεις του βρίσκοντας μία μοναδική στα χρονικά του αυτοβιογραφικού κινηματογράφου συνισταμένη σκληρού ρεαλισμού και ονειρώδους παρέκβασης.
Dimitris Dx
Η Yalitza Aparicio είναι μια αποκάλυψη, η φωτογραφία είναι όσο στυλιζαρισμένη χρειάζεται για να προσδώσει στη μνήμη και μια φαντασιακή χροιά και το τελικό αποτέλεσμα είναι τόσο άμεσο προσβάσιμο όσο και ιδιοσυγκρασιακό, ψύχραιμο αλλά και γεμάτο συναίσθημα, αισιόδοξο αλλά και με γερά πατήματα σε μια ρεαλιστική οπτική απέναντι στον κόσμο.
Στράτος Κερσανίδης
Συγκλονιστικές ασπρόμαυρες εικόνες σε μια από τις καλύτερες ταινίες της σεζόν.
Μαρία Μαγκάκου
Νεορεαλισμός και τρομερές λεπτομέρειες μέσα στο σπίτι όσο και έξω από αυτό, από την απλή καθημερινότητα, μέχρι την ποιητική σκηνή στο δάσος με τις φωτιές.
Γιάννης Τσιρόγλου
Όσοι επιλέξετε να την δείτε, δώστε λίγο χρόνο και απολαύστε μια μεγάλη καλλιτεχνική δημιουργία που θα μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου. Είναι από τις ταινίες αυτές που σου καρφώνονται στο μυαλό και συχνά - πυκνά επανέρχεσαι για να επεξεργαστείς τις αρετές του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-12-06
Ο μεξικανός δημιουργός των «Πόλη των ανθρώπων» και «Gravity» επιστρέφει στη γενέτειρα του και την δεξαμενή της παιδικής του ηλικίας για να προβεί σε μια έντιμη, ακριβοδίκαιη, τρυφερή και εξομολογητική ταινία.
Κώστας Ζαλίγκας
Βλέποντας τη «Ρόμα» είναι σαν ολόκληρο το Μεξικό να συμμετέχει στα γυρίσματα της ταινίας σπρώχνοντας τον Κουαρόν σε νέα δυσθεώρητα ύψη, με τον ίδιο να κλείνει το μάτι στα κινήματα της εποχής μας εκθειάζοντας τη γυναίκα που μάχεται και πάντα συνεχίζει.
vandimir
Νομίζω ότι το 2018 ο μεξικάνος Alfonso Cuaron φτάνει στο απόγειο της καριέρας του με το εκπληκτικό "Ρόμα", ένα απλό, ασπρόμαυρο κι όμως αφάνταστα περιεκτικό φιλμ.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Σε αυτήν την καλλιτεχνική επιστολή αγάπης προς τις γυναίκες που τον μεγάλωσαν, ο Κουαρόν αντλεί υλικό από την παιδική του ηλικία για να δημιουργήσει ένα ζωντανό, ποιητικό, εικαστικό πορτρέτο της εσωτερικής διαμάχης και της κοινωνικής ιεραρχίας κατά τη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής της δεκαετίας του 1970, υιοθετώντας ένα μεταμοντέρνο νεορεαλιστικό ύφος, στο οποίο, παρά του ότι όλα μοιάζουν να βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο και της παραμικρής λεπτομέρειας, αναδύει κύματα συγκίνησης, συναισθηματικής, αλλά και κινηματογραφικής.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Ο Κουαρόν μέσα από ασύλληπτη προσοχή στη λεπτομέρεια κι αγάπη σε κάθε πλούσιο πλάνο του, φτιάχνει, παράλληλα με της Κλέο, το πορτρέτο του νεαρού εαυτού του και της πόλης που τον γέννησε, ένα μωσαϊκό από αναμνήσεις, μικρά και μεγάλα γεγονότα, συναισθήματα και την αναπόφευκτη ορμή της ζωής.
Νίκος Δρίβας
Έχουμε να κάνουμε με μια πολύ όμορφη ταινία, η οποία αξίζει να τιμηθεί και είναι σίγουρο, ότι όποιος μπεί στο κλίμα της αποκλείεται να μην μαγευτεί από τις εικόνες, τους διαλόγους και τις ερμηνείες του Roma. Με τα όποια ψεγάδια διαθέτει.
Μάριος Μαύρος
Ο Cuaron νιώθω ότι προσπάθησε να κάνει "επίδειξη" του τι μπορεί να κάνει χωρίς χρώματα, χωρίς cgi, χωρίς πολλά και μακρά μονοπλάνα. Το αποτέλεσμα είναι πράγματι μαγικό και σε οπτικό επίπεδο ο Cuaron πιάνει για μένα επίπεδα Kubrick, Tarkovsky και Fellini. Αλλά σε θέμα ουσίας η βαθμολογία δεν είναι εξίσου υψηλή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2018-12-04
Δεν είναι μια τέλεια ταινία, όμως το 'Ρόμα' είναι σε κάθε περίπτωση ένα εμφανές σημείο αναφοράς στην καριέρα ενός σημαντικού δημιουργού που πεισματικά επιμένει να αποτυπώνει στη μεγάλη οθόνη αυστηρά προσωπικές του εμμονές, ακόμα κι αν φαίνονται αντι-εμπορικές, ακόμα κι όταν οι συνοδοιπόροι του ακολουθούν αντίθετες διαδρομές.
nicolas1810
Καταπληκτική αναπαράσταση εποχής, φωτογραφία που φυσάει, το στόρι όμως που αναφέρω στην αρχή είναι στο πολύ γενικά και περίπου μιας και τέτοιο ουσιαστικά δεν υπάρχει και άνευ ιστορίας που να συναρπάζει οι δύο ώρες και κάτι ψιλά του φιλμ είναι πάρα πολύ.
Αντώνης Ζαούτσος
Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική, η προσέγγιση απλή και ρεαλιστική, τα κοινωνικά θέματα που πραγματεύεται άμεσα κι επίκαιρα, αλλά το κόνσεπτ δεν αποτελεί και το καλύτερο κίνητρο για το θεατή. Είναι, ωστόσο, μια πολύ αξιόλογη ταινία, υπερεκτιμημένη ίσως, που αξίζει όμως της προσοχής μας.
Ηλίας Φραγκούλης
2018-12-02
Σαν θεατής, βαρέθηκα. Σαν «επαγγελματίας θεατής», θαύμασα μια κατασκευή. Τίποτε παραπάνω που να συγκινεί.
