Glass(2019)
Πρώτη προβολή: 17-01-2019
Στράτος Κερσανίδης
Σκοτεινός, ατμοσφαιρικός, κλειστοφοβικός ο Σιάμαλαν δημιουργεί ακόμη ένα μεταφυσικό θρίλερ γεμάτο υπαρξιακά ερωτήματα και συνεχεία ανατροπές.
Ηλίας Μιχαηλάκης
Σε γενικές γραμμές μιλάμε για μια εξαιρετική και καλοδουλεμένη ταινία σε όλους τους τομείς με κύρια χαρακτηριστικά την ωριμότητα και την παράνοια παντρεμένες μαζί σε ένα πλαίσιο υπερηρώων προσαρμοσμένο στην ρεαλιστικότητα της εποχής μας.
Άγγελος Πολύδωρος
2019-01-20
Ατμοσφαιρικό το φιλμ όπως τα περισσότερα του Σιάμαλαν, με εξαιρετικές ερμηνείες και κορυφούμενη αγωνία μέχρι την αναμενόμενη τελική μάχη (όπως στα παραδοσιακά κόμικς) αλλά και έντονες φιλοσοφικές αναζητήσεις και ψυχολογικές θεωρίες.
Δημοσθένης Χριστόπουλος
Ο Σιάμαλαν ολοκληρώνει μια ιστορία με πολύ μεγάλο βάθος γύρω από την κόμιξ μυθολογία, το κάνει με ένα αληθινά τολμηρό φινάλε και η τριλογία του θα (πρέπει να) συγκαταλέγεται για πάντα στις καλύτερες και (αυτό δεν χωράει αμφιβολία) ιδιαίτερες στιγμές του υπερηρωικού σινεμά.
Κώστας Τσιάλτας
Αν ανήκεις σε αυτούς που ακολουθούσαν αυτό το project απ' την αρχή και το Unbreakable, τότε έπρεπε ήδη να έχεις πάει στο σινεμά, αν όχι κάνε τη χάρη στον εαυτό σου, δες και το Split και κλείσε θέση για να απολαύσεις το κλείσιμο μιας πολύ ωραίας τριλογίας
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Σε γενικές γραμμές, τόσο η σκηνοθεσία όσο και το σενάριο (που συνηθίζει να υπογράφει ο ίδιος ο σκηνοθέτης) του "Glass" σε κρατούν σε εγρήγορση, με τις αξιοπρεπείς ερμηνείες των Bruce Willis και Samuel Jackson και φυσικά το ρεσιτάλ ερμηνείας (για ακόμη μια φορά) του συνειδητά-ασυνείδητα «πολυσχιδώς σχιζοφρενή» James McAvoy, να αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα της ταινίας!
Ανδρέας Συμιακάκης
Υπάρχουν κάποιες συγκλονιστικές σκηνές, ειδικά προς το τέλος και μου άρεσε ο τρόπος που έδεσαν οι δύο ιστορίες.
Μαρία Μαγκάκου
Η καινούρια ταινία του Νάιτ Σιάμαλαν (Διχασμένος 2016, Άφθαρτος 2000) είναι ένα κινηματογραφικό έπος και το φανταστικό τέλος μίας υπέροχης τριλογίας, με στοιχεία κόμικ και ένα σενάριο γεμάτο ανατροπές.
Στέργιος Πουλερές
Το δεδομένο είναι πως ο Σιάμαλαν ολοκληρώνει μια ιστορία με πολύ μεγάλο βάθος γύρω από την κόμιξ μυθολογία, το κάνει με ένα αληθινά τολμηρό φινάλε και η τριλογία του θα (πρέπει να) συγκαταλέγεται για πάντα στις καλύτερες και (αυτό δεν χωράει αμφιβολία) ιδιαίτερες στιγμές του υπερηρωικού σινεμά.
nikos fekkas
Η ιστορία ξεδιπλώνεται με αργό ρυθμό και η δράση καθ'όλη τη διάρκεια της ταινίας είναι λίγη,οπότε δεν πρέπει να περιμένει κανείς δυνατές σκηνές μάχης αλλά περισσότερο ένα ψυχολογικό θρίλερ που κινεί την περιέργεια για το που το πάει!
Ηλίας Φραγκούλης
2019-01-18
Υπερφιλόδοξο αλλά όχι πραγματικά μεγαλειώδες για κορύφωση μιας (τόσο αναπάντεχης) τριλογίας, το «Glass» ικανοποιεί (κυρίως) τους οπαδούς του «Άφθαρτου» και του «Διχασμένου», στερώντας τους όμως τη χαρά ενός επικού φινάλε, εις βάρος ενός (προφανώς) μυστικοπαθούς twist που στήνει καινούργιες βάσεις για τα όσα θα ακολουθήσουν.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Ο M.Night Shyamalan είναι ικανότατος τεχνίτης του σινεμά, γνωρίζει τους κώδικες, τους κανόνες, την χρήση της κάμερας, ωστόσο στο "Glass" δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει, με αποτέλεσμα να δημιουργεί σύγχυση στον θεατή για το τι ακριβώς βλέπει και πού αυτό οδηγεί.
Χριστόφορος Λέκκας
Οι fans των δύο προηγούμενων ταινιών και ειδικά του Unbreakable, σίγουρα δεν θα απογοητευτούν, καθώς μένει πιστό στην φόρμουλα που έκανε αυτό το υπερηρωικό σύμπαν τόσο ξεχωριστό. Όσοι περιμένουν να παρακολουθήσουν μία συμβατική superhero ταινία δεν νομίζω να εκτιμήσουν το τελικό αποτέλεσμα.
Έλενα Χρηστοπούλου
Δεν είναι μια ταινία που εκτιμήσουν όλοι, αλλά πιστεύω πως ο Σαϊάμαλαν έχει βρει επιτέλους το σπίτι του σ' αυτούς τους χαρακτήρες. Μακάρι να είναι origin story, να εξερευνήσει όλα τα δωμάτια.
Λήδα Γαλανού
Σαν ο Χίτσκοκ να σκηνοθετούσε τους «Avengers» μοιάζει η νέα ταινία τού, χαρακτηριστικά άνισου στην καριέρα του, Σιάμαλαν, πράγμα εξαιρετικά απολαυστικό μέχρι την κορύφωση, όπου ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος αποδεικνύει ότι πάσχει κι ο ίδιος, όπως οι ήρωές του, από το Σύνδρομο του Θεού.
Νίκος Δρίβας
Ο Shyamalan όμως ενώ είναι ξεκάθαρο ότι τα έδωσε όλα στην ταινία, κάπου το παράκανε και ενώ θα μπορούσε να διαχειριστεί καλύτερα κάποιες καταστάσεις, σκόνταψε σε αυτό που ο ίδιος δημιούργησε με ενθουσιασμό στο Split, χωρίς όμως να σημαίνει ότι δεν είναι καλό το Glass.
Λάζαρος Κολαξής
Το Glass είναι μια μικρής κλίμακας υπερηρωική ταινία με φιλόδοξες βλέψεις που αξίζει το χρόνο σας. Μπορεί να απογοητευτείτε, μπορεί να το λατρέψετε, αλλά είναι άδικο να μην εκτιμήσετε τη πρόθεση της ταινίας να ακολουθήσει ένα διαφορετικό μονοπάτι από αυτά που έχουμε συνηθίσει.
Τάσος Ντερτιλής
Μια άτυπη τριλογία φθάνει στο αποκαλυπτικό της φινάλε με αυτή την άνιση αλλά συναρπαστική νέα ταινία του μοναδικού Σιάμαλαν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-01-16
Προσαρμοσμένος σε έναν μετριοπαθή προϋπολογισμό και μια πιο συμμαζεμένη παραγωγή, ο Σιάμαλαν δουλεύει καλύτερα το θεωρητικό υπόστρωμα του Glass αντί να πυροδοτήσει τη μεγάλη περιπέτεια που συνεχώς υπονοεί. (Ναι, υπάρχει υποψία sequel, που ξεφεύγει από τους τρεις πρωταγωνιστές).
Γιάννης Λυμπέρης
Μας άρεσε το "Glass". Σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν γεμάτο σούπερ ήρωες, οι περισσότεροι κατευθείαν από κόμικ, ο κάθε δημιουργός πρέπει να σκεφτεί κάτι νέο για το είδος για να ξεχωρίσει. Ο Σιαμαλάν έχει αποδείξει την αξία του αλλά και αρκετές ήδη φορές, την τάση του προς την αποτυχία. Όταν είναι καλό είναι πολύ καλό. Όταν "φλυαρεί", το παρακάνει.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Δεν υπάρχει δράση (σίγουρα όχι με την έννοια που έχουμε ταυτίσει την υπερηρωική δράση τα τελευταία χρόνια, χωρίς αυτό να είναι κακό), οι ήρωες αναλύουν και αλληλο-αναλύονται και ο Σιάμαλαν φανερώνει τον καλύτερο και το χειρότερο εαυτό του, από τα χρωματικά μοτίβα μέχρι τον άνισο ρυθμό, υπονοοώντας συνεχώς ότι ακολουθεί κάτι σπουδαίο, αλλά χωρίς να βιάζεται ιδιαίτερα να φτάσει εκεί.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο Σιάμαλαν χρησιμοποιεί αυτό το τρίτο μέρος της υπερηρωικής τριλογίας του όχι για να στήσει μια μητέρα των μαχών (αν και σκηνές δράσεις υπάρχουν, πάντα μες στα πλαίσια των σιαμαλανικών μοτίβων και ρυθμών) αλλά για να προσεγγίσει εκ νέου την εμμονή με τους υπερηρωικούς μύθους, εξίσου ως παθολογία αλλά και ως απελευθέρωση.
Χρήστος Μπακατσέλος
2019-01-08
Από το φινάλε του «Διχασμένου» κατευθείαν στο σύμπαν του «Αφθαρτου», αυτή είναι η ταινία που ενώνει τον Μπρους Γουίλις, τον Σάμιουελ Λ. Τζάκσον και τον Τζέιμς ΜακΑβόι στο μπερδεμένο, υπερβολικά γεμάτο με ιδέες και σύμβολα, υπερηρωικό σύμπαν του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-01-12
Τελικά η παραληρηματική κρίση μεγαλείου που σημαδεύει τους ήρωες («αν υπάρχουν σούπερ ήρωες τότε γιατί είστε μόνο τρεις;» τους ρωτά η ψυχολόγος δρ Σταμπλ, πριν αρχίσει να τους αποδεικνύει με χειροπιαστές αποδείξεις ότι κάτι δεν πάει καλά με το μυαλό τους) αγγίζει και τον σκηνοθέτη, που παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του στον χειρισμό της κάμερας και τη δημιουργία ατμόσφαιρας, όταν οι ιστορίες του απαιτούν περαιτέρω σκέψη και βαθύτερο προβληματισμό, τότε τα κάνει... σαλάτα!
Άντα Δαλιάκα
2019-01-14
Ωραίο το κόνσεπτ σε μια περίοδο που το κινηματογραφικό πήγαινε-έλα των υπερηρώων έχει διογκωθεί αλλά και τρομερά στομφώδες.
Πάνος Γκένας
2019-01-10
Στο «Glass» ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος προσπαθεί να τιμήσει το είδος, αλλά η καθοδηγούμενη από το σενάριο δικαιολόγηση όσων συμβαίνουν επί της οθόνης θα ξενίσει αρκετούς.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Σε αρκετά σημεία της πλοκής μοιάζει να απουσιάζει το σασπένς και η αγωνία που επιτεύχθηκε στον Άφθαρτο και τον Διχασμένο, ώστε να δίνεται η εντύπωση μίας κάπως πιο χλιαρής ή άνευρης εξιστόρησης που ναι μεν βλέπεται χωρίς κανένα πρόβλημα όμως δεν περιμένεις και να εκπλαγείς φοβερά απ' ό,τι ακολουθεί ως συνέχεια.
Αγγελική Στελλάκη
Δυστυχώς, οι ανατροπές οδηγούν σε πολλαπλά φινάλε, κάνοντας την ταινία να μην έχει μέχρι και το τέλος της ακόμα μια σαφή κατάληξη, αλλά να αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση -όπως θα έπρεπε. Αφήνει και κάτι άλλο: την υπόσχεση της συνέχειας σε περίπτωση που η ταινία πάει καλά στα ταμία, μια υπόσχεση που φαίνεται να οδηγεί σε ένα ολόκληρο σύμπαν ταινιών.
Τατιάνα Καποδίστρια
Οι ταλανισμένοι άνθρωποι-με-υπερδυνάμεις του «Άφθαρτου» και του «Διχασμένου» συνασπίζονται, τρόπον τινά, έχοντας απέναντί τους μια αινιγματική ψυχίατρο –και τις τελειωμένες, μεταφυσικίζουσες συνομωσιολογίες του Σιάμαλαν, φυσικά...
zerVo
Ούτε σασπένς υπάρχει, αφού ουδείς νοιάζεται για το αν οι (δυο κακοί κι ο ένας καλός) superheroes διαθέτουν φτέρνες του Αχιλλέα, ούτε κυρίως τουίστ ικανό να μείνει στην μνήμη του θεατή ωσότου αποχωρήσει από την αίθουσα. Συνεπώς το μόνο που απομένει για να περισώσει κάπως το σύνολο είναι η εκρηκτική, ξανά, παρουσία του McAvoy, που σε αναγκάζει να φορέσεις μέχρι και 24 καπέλα για να τα βγάλεις ένα προς ένα για την χάρη του.
Κατερίνα Εξάρχου
Το "Glass" αποτελεί ένα φιλόδοξο εγχείρημα, το οποίο σίγουρα έχει τις αστοχίες του, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί το ενδιαφέρον και το κύρος του. Η ταινία, γενικά, προσπαθεί να φανεί αντάξια των προσδοκιών, αλλά και του συνολικού μύθου που ο σκηνοθέτης της έχει πλάσει, γεγονός που επιτυγχάνεται στο πρώτο μισό της, αλλά όχι στη συνέχεια.
Αντρέι Κοτσεργκίν
Θα χαρακτηρίσω το GLASS του M.N. Shyamalan ως μια από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές απογοητεύσεις της ζωής μου χωρίς πάντως η ταινία να είναι πραγματικά κακή σε τεχνικό επίπεδο. Όμως ακριβώς όπως και ένα comic μπορεί να έχει ένα επιβλητικό και υπέροχο σχέδιο στην τελική τι αξία να του δώσεις αν η ιστορία που θέλει να σου διηγηθεί είναι εντελώς αδύναμη και ασύνδετη?
Φίλιππος Χατζίκος
Το τελικό αποτέλεσμα δεν πλησιάζει ούτε κατά διάνοια το προγενέστερο δραματικό βάθος, ενώ και υφολογικά μοιάζει με άνευρο μείγμα δύο πολύ διαφορετικών κινηματογραφικών προσεγγίσεων.
vandimir
Το πρόβλημα είναι ότι το σενάριο είναι πρόχειρο και μπάζει από διάφορες μεριές, το πρώτο μέρος κυλά μάλλον δύσκολα και, εντέλει, ακόμα και την τελική έκπληξη κάπου την έχουμε ξαναδεί, ενώ η τελική τελική λύση είναι ελάχιστα πειστική.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Με το φινάλε να σε αφήνει με μια έκφραση "Ε και;" ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σου, το Glass δεν είναι απλά ένα ανάξιο φινάλε (;) στη τριλογία αλλά και μία από της χειρότερες ταινίες του Shyamalan, ξαναρίχνοντας το δημιουργό σε επίπεδα The Happening!
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2019-01-06
Ένα άνοστο σίκουελ χωρίς τις ανατρεπτικές ιδέες και την υποβλητική ατμόσφαιρα των προηγούμενων ταινιών, που δίνει ένα αδιάφορο κλείσιμο σε μια φιλόδοξη τριλογία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η λοξή ματιά του Σιάμαλαν πάνω στο είδος των ταινιών με υπερήρωες, αποτελεί και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της μάλλον μη απαραίτητης συνέχειας των δύο ταινιών που προηγήθηκαν.
Αγγελική Αντωνίου
Το Glass του M. Night Shyamalan μια ανατρεπτική ταινία για υπερήρωες, μια πραγματική ιστορία κόμικ, φιλόδοξη και συναρπαστική αλλά διχαστική όσο οι χαρακτήρες της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-01-04
Το αποτέλεσμα είναι ένα σεναριακό μπέρδεμα που μπορεί να γίνει κουραστικό, ένα καλογυρισμένο χάος που νιώθεις ότι αγκομαχά στην προσπάθειά του να βγάλει με κάθε τρόπο τρόμο ή συγκίνηση.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur.
2019-01-02
Δίχως την καλλιτεχνικότητα μιας καθαρής ταινίας δημιουργού όπως ο «Άφθαρτος», δίχως την καθηλωτική (παρότι τελικώς επιφανειακή) παρατήρηση ενός απρόβλεπτου χαρακτήρα όπως στον «Διχασμένο» και πάνω απ' όλα δίχως πραγματικό λόγο ύπαρξης πέρα από δημιουργικό... πείσμα, το «Glass» είναι μια ταινία καλών προθέσεων μα καταδικασμένου αποτελέσματος.
kazanipouvrazei
Δεν ξέρω να σας απαντήσω στα σίγουρα για το τρίο των υπερηρώων και τη σύνδεσή τους με τη κόμικ κουλτούρα (που στο μυαλό του Σιάμαλαν μεταφράζεται στην οθόνη ως ένας αφόρητος αυτοαναφορικός πολτός), αλλά η ταινία σίγουρα πάσχει από έλλειψη πρωτοτυπίας, λογικής, έντασης και ρυθμού.
