Σοφία(2018)
(Sofia) | Πρώτη προβολή: 21-02-2019
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Πατώντας γερά στο στιβαρό σενάριό της, βραβευμένο στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» των Καννών, η ντεμπιτάντ σκηνοθέτης μάς δείχνει με τέχνη έναν κόσμο περιχαρακωμένο και αδυσώπητο όπου δεν χωρούν συναισθηματισμοί κι όπου ο δρόμος του χρήματος είναι μονόδρομος γεμάτος στροφές αλλά χωρίς επιστροφή.
Μάνος Θηραίος
Με τη ματιά στην κάμερα καθάρια, αφτιασίδωτα φαινομενικά μα ολόσωστα κάδρα και μια πρωταγωνίστρια πρωτοεμφανιζόμενη που προσδίδει στη "Σοφία" της μια αίσθηση ντοκυμαντερίστικου ρεαλισμού, η "μικρή" αυτή ταινία είναι ένα εξαιρετικό δείγμα εθνικής κινηματογραφίας με διεθνή φωνή και δυναμική.
Αγγελική Στελλάκη
Δυνατό δράμα χαρακτήρων που επικρίνει την υποκριτική στάση της κοινωνίας του Μαρόκου.
Χρήστος Μήτσης
2019-02-20
Απλή ως δομή και ύφος, σεναριακά περίτεχνη όμως προσέγγιση μιας πολύπλοκης κοινωνικής πραγματικότητας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Με αποστασιοποιημένη κάμερα και ρεαλιστική (στα όρια του ψευδοντοκιμαντέρ) αφήγηση, η νεαρή δημιουργός αποφεύγει τις μελό καταστάσεις και ξετυλίγει αποτελεσματικά ένα δυνατό πορτρέτο.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-02-12
Η ταινία παίρνει αποστάσεις από τη φόρμα μιας τυπικής καταγγελίας, κάνοντας κάτι πολύ πιο γενναίο, μετατρέπει ένα δείγμα αναχρονιστικής νομοθεσίας από απειλή σε αποκούμπι της ηρωίδας, πάνω στο οποίο στέκεται όχι για να διατηρήσει την ακεραιότητά της αλλά για να διαιωνίσει μια χρόνια υποκριτική συμπεριφορά που η γενιά και η τάξη της όφειλε να έχει σταματήσει.
Άντα Δαλιάκα
2019-02-18
Ακολουθώντας την ηρωίδα της στην προσωπική της οδύσσεια, εγκλωβισμένη στο αδιέξοδο μιας πατριαρχικής συντηρητικής κοινωνίας, η Μπενμπαρέκ φροντίζει να χαρτογραφήσει ταυτόχρονα την ανθρωπογεωγραφία και την πάλη των τάξεων μιας πόλης ανισοτήτων.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-02-16
...διαχειρίζεται με συνέπεια ένα καίριο αλλά συγχρόνως πολύ γνωστό, χιλιοπαιγμένο θέμα: τον σκοταδισμό και την πατριαρχική καταπίεση που σε ορισμένα κράτη οι γυναίκες εξακολουθούν να υφίστανται.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2019-02-14
Με στρωτή αφήγησή που φαντάζει παραπλανητικά απλή, η «Σοφία» της Μεριέμ Μπενμπαρέκ αποκαλύπτει κάτι πολύ περισσότερο από την ταξική ανισότητα της μαροκινής κοινωνίας ή τους παραδοσιακούς περιορισμούς της γυναικείας ταυτότητας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Καθώς στη πορεία μετατρέπεται σε ενός είδους ψυχολογικό θρίλερ, οι όποιες ευκολίες στην αφήγηση της, δεν αποδυναμώνουν το τελικό καλό αποτέλεσμα ενός εξαιρετικού κινηματογραφικού ντεμπούτου.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2019-02-08
Ένα ενδιαφέρον κοινωνικό δράμα, τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Κι αυτό πολλές φορές είναι αρκετό.
Λήδα Γαλανού
2019-02-10
Συνδυασμός κοινωνικού κατηγορώ και μιας ιδιαίτερης ταινίας επιβίωσης, η «Σοφία» εναλλάσσει το χιούμορ με τον τρόμο, το θρίλερ με την αθωότητα, σ' ένα φιλμ, βραβευμένο στο «Eνα Kάποιο Bλέμμα» του Φεστιβάλ των Κανών, πρωτότυπο και δυναμικά σύγχρονο, παρά τις σεναριακές ευκολίες και τους συμβολισμούς στους οποίους στηρίζεται, για να ολοκληρώσει την ιστορία της αξέχαστης ηρωίδας της.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η επίδραση μιας εκτός γάμου εγκυμοσύνης σε δυο διαφορετικού κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου οικογένειες της Καζαμπλάνκα, δοσμένες με ενάργεια, καλές ερμηνείες, αλλά και κάποιες αδυναμίες από την πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτιδα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Πορτρέτο μιας απάνθρωπα πατριαρχικής κοινωνίας όπου τίποτα δεν μοιάζει φτιαγμένο για να στηρίξει τη νεαρή ηρωίδα. Στρωτό σενάριο, στρωτά κινηματογραφημένο.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-02-04
Ένα φιλμ που διατηρεί σε μια ενδιαφέρουσα ισορροπία αρετές, αδυναμίες και μία σειρά από σεναριακές παραδοξότητες.
Έλενα Χριστοπούλου
2019-02-06
Ενδιαφέρουσα είναι η ρεαλιστική προσέγγισή της, αλλά για μια ταινία που κοιτά κατάματα θεωρητικά κατάματα την αλήθεια, το τέλος παραείναι προφανές.
Νίκος Παλάτος
2019-02-02
Art-house θηλυκού προβληματισμού και έντιμων προθέσεων, που ενώ έχει την ενδιαφέρουσα αρχική ιδέα περί της ανύπαρκτης γυναικείας σεξουαλικής ελευθερίας σε χώρες όπως το Μαρόκο, την παραμερίζει ένεκα ενός ευρύτερου κοινωνικού προβληματισμού, ο οποίος υπολείπεται ενδιαφέροντος και ουσίας. Όχι κακό για ντεμπούτο, περισσότερο μισοάδειο από μισογεμάτο το ποτήρι του τελικού αποτελέσματος, όμως.
Πάνος Μουζάκης
Δεν μπορούμε να πειστούμε πραγματικά ότι η Σοφία στην ταινία είναι πραγματική ηρωίδα. Είναι περισσότερο παθητικός χαρακτήρας από ενεργητικός. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως ενάρετο πρότυπο που αποπνέει την συμπάθεια και την εμπιστοσύνη στο μυαλό του θεατή.
