Παύση(2018)
(Pause) | Πρώτη προβολή: 07-03-2019
Γιάγκος Αντίοχος
2019-03-20
Η ερμηνεία-έκπληξη της εξαιρετικής Στέλλας Φυρογένη, η σε κάποια σημεία ευφυής αφηγηματική αμφισημία και το τολμηρό φινάλε συνθέτουν ένα τουλάχιστον ελπιδοφόρο πρώτο δείγμα γραφής από την Κύπρια δημιουργό Τώνια Μισιαλή.
Παύλος Γκουγιάννος
Η τρίτη ταινία της Κύπριας σκηνοθέτιδας Τώνιας Μισιαλή και πρώτη μεγάλου μήκους, έπειτα από τις μικρού μήκους «Dead End» και «Το νανούρισμα της πεταλούδας», καταπιάνεται με ένα πολύ σημαντικό σύγχρονο πρόβλημα με τεράστια ειλικρίνεια, φυσικότητα και διάθεση ανατροπής κάθε ταμπού, που την καθιστά μια από τις πιο δυνατές φωνές του σινεμά κοινωνικού ρεαλισμού που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.
Τάσος Ντερτιλής
Εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Κύπριας Τώνιας Μισιαλή με αυτό το (μάλλον μονόπλευρο) φεμινιστικό ψυχολογικό δράμα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η Μισιαλή έχει τίμιες προθέσεις και γνώσεις του αντικειμένου, αγγίζοντας ένα θέμα που είναι ακόμα ταμπού στην Κύπρο. Δεν αποφεύγει το ένα κλικ παραπάνω στο να εκμαιεύσει τα συναισθήματά μας ( η κραυγή της Ελπίδας όταν ο σύζυγός της θα πουλήσει το αμάξι της) και μια οριοθετημένη κορύφωση, χωρίς εκπλήξεις.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η Μισιαλή καταγράφει με διαύγεια, συμπάθεια, μαζί και κριτική ματιά, το χαρακτήρα της ηρωίδας της, τονίζοντας τις λεπτομέρειες εκείνες που συμβάλλουν στη σκιαγραφία της ψυχοσύνθεσης της...
Άντα Δαλιάκα
2019-03-18
Ακριβές σινεμά παρατήρησης σε ύφος κοινωνικού ρεαλισμού που μπλέκει εύστοχα την πραγματικότητα με τη φαντασία έχοντας ως βασικού ατού μια έξοχη ηθοποιό αδύνατο να ξεχαστεί ως φιγούρα.
Γιάννης Καραμπίτσος
2019-03-16
Η ταινία από την Κύπρο με σκηνοθεσία και φωτογραφία απολύτως λειτουργικές έρχεται την αποκαλούμενη μέρα της γυναίκας, όπως και εκείνη του Νίκου Λαμπό, να ξαναφέρει στην επιφάνεια το γυναικείο ζήτημα, το ανθρώπινο ζήτημα.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-03-14
Συμπαγής, αναπόδραστα εμμονική, καλογυρισμένη και με ένα εξαιρετικό πρωταγωνιστικό δίδυμο, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της σκηνοθέτιδας προσεγγίζει με οξυδέρκεια το υπαρξιακό αδιέξοδο μιας παντρεμένης νοικοκυράς πάνω στην κλιμακτήριο.
Πάρις Μνηματίδης
Πρόκειται για μυθοπλασία που στέκεται και δεν μοιάζει να προέκυψε από μια τρόπον τινά εργοστασιακή διαδικασία παρασκευής ή δίχως ολοκληρωμένο όραμα όπως γίνεται δυστυχώς με τόσες περιπτώσεις από Ελλάδα. Απλά ήθελε το κάτι παραπάνω για να αποτελέσει πραγματικά σημείο αναφοράς...
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Γυναικείο δράμα, το οποίο βασίζεται στη σκηνοθετική μαεστρία της Τώνιας Μισιαλή και στην ερμηνεία της Στέλλας Φυρογένη που κρατάει όλο το φιλμικό οικοδόμημα στις πλάτες της. Ο χαρακτήρας της είναι καλογραμμένος και πειστικός σε αντίθεση με αυτούς του συζύγου και της φίλης της που μοιάζουν περισσότερο με καρικατούρες. Κατά τα άλλα όμως το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.
Πόλυ Λυκούργου
2019-03-12
Επιδέξιο σινεμά παρατήρησης, στιλάτη αισθητική και μία πρωταγωνίστρια που βάζει φωτιά στην οθόνη. Η «Παύση» είναι ένα δυναμικό ντεμπούτο, παρόλο που κάποιες ισορροπίες ξεφεύγουν και υπερβολές αφαιρούν από τη δύναμη της ταινίας.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Το σίγουρο είναι πως περιμένουμε στην επόμενη ταινία της τη Μισιαλή να διαθέτει πιο καλά γραμμένο σενάριο και να μας πάρει τα... σώβρακα! Εδώ μένουμε με το «ναι μεν, αλλά»...
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-03-10
Η έλλειψη ιδεών στην πορεία είναι συζητήσιμη, όμως η Μισιαλή ξέρει πώς να καδράρει την ηρωίδα της σα να είναι κλεισμένη ανάμεσα σε τοίχους, ορατούς κι αόρατους, είτε βρίσκεται κλεισμένη μέσα σε ένα άχρωμο διαμέρισμα είτε κυκλοφορεί στον δρόμο. Θα περιμένουμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την επόμενη προσπάθειά της.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-03-04
Το θολωμένο μυαλό της ηρωίδας παρασύρει όλη την ταινία που στηρίζεται υπερβολικά σε επαναλήψεις, στην εύκολη στερεοποίηση του χαρακτήρα του συζύγου και στην υπερβολική εμπιστοσύνη στην ιδέα να συνδεθεί η συναισθηματική με την ορμονική σύγχυση μέσα από βεβιασμένες σκηνές παραληρήματος.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-03-08
Ανεξήγητα ανασφαλές ως προς τη δυναμική της θεματικής του, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Τώνιας Μισιαλή αυτοϋπονομεύεται μέσα από μία σειρά αχρείαστων σεναριακών υπερβολών.
Βικτωρία Μιχαήλ
2019-03-06
Τα κορίτσια, αν ξενυχτάνε μ' ένα #TimesUp μυστικό στα σινεμά, πατάνε play, αλλά μπορεί να φάνε ήττα από ένα σημείο και μετά, ειδικά αν δεν είναι... ώριμα. Οι συμπαθούντες art-houseάδες (είδες το «Η Δουλειά της» και γούσταρες; Double feature στα καπάκια) δεν κάνουν skip, το τραβάει ο οργανισμός τους αλλά το αναψοκοκκίνισμα θα τους φύγει στην πορεία. Εξαιρετικά πιθανό να παίξει το νεύρο (και όχι η παύση αλλά το stop) των teenagers, όσων δεν καταλαβαίνουν τα μπερδεψομπούτικα στο στόρι, όσων δεν αντέχουν το εγχώριο σινεμά.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-03-02
Η Μισιαλή προσπαθεί να γεμίσει την ώρα με κάδρα τα οποία είναι μεν ωραία στημένα αλλά δεν οδηγούν την ταινία ένα βήμα πιο πέρα από εκεί όπου έχουμε καταλάβει ότι βρίσκεται στα πέντε πρώτα λεπτά της.
