Η Χήρα(2018)
(Greta) | Πρώτη προβολή: 14-03-2019
nikos fekkas
Ένα πολύ καλό ψυχολογικό θρίλερ που σε κρατάει σε αγωνία μέχρι το τέλος και έχει μια απολαυστική 'κακιά' που κλέβει τα βλέμματα!
Νικήτας Φεσσάς
Στο τέλος πάντως διασκεδάζεις αναπόφευκτα τη βόλτα με το τρενάκι του τρόμου, σχεδόν όσο η Ιπέρ (μακιγιαρισμένη και φωτισμένη σαν μια άλλη Γκρέτα, την Γκάρμπο [από την κόλαση], ή σαν την ηρωίδα του Sunset Blvd.) δείχνει να διασκεδάζει τον ρόλο της, και αυτή τη στιγμή της καριέρας της.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-03-20
Αναπολογητικό σινεμά διασκέδασης, φτιαγμένο και παιγμένο από καλλιτέχνες πρεστίζ διαμετρήματος, που εδώ λειτουργούν δίχως την παραμικρή πρεστίζ προσποίηση. Αγνό '90s δίωρο.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Ο Neil Jordan επιστρέφει, σε ένα παλιακό θρίλερ με κλιμακούμενη ένταση, κάποιες υποδειγματικά creepy σκηνές, αλλά κι κάποιες εύκολες λύσεις που καλό θα ήταν να λείπουν. Με παιχνιδιάρικη διάθεση και ξεσπάσματα της Isabelle Huppert ιδανικά για τον ρόλο, το "Greta" μας αφήνει με χαμόγελο.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-03-14
Περισσότερο από το μενού της πλοκής, ενδιαφέρει το σερβίρισμα, με τον βετεράνο Νιλ Τζόρνταν (Το παιχνίδι των λυγμών) να ξέρει πως στα χρόνια που ζούμε το στοιχείο του σοκ δεν έχει την ίδια δύναμη με το παρελθόν, αφήνοντας χώρο στην Ιζαμπέλ Ιπέρ για μία από τις πιο απολαυστικές παρωδίες Γαλλίδας σε αγγλόφωνη ταινία. Πηγή: www.lifo.gr
Αχιλλέας Βασιλείου
2019-03-18
Φόρος τιμής στα 90ς και στα θρίλερ του, ένα είδος που ούτως ή άλλως έτεινε προς εξαφάνιση με μια απολαυστική Γαλλίδα ηθοποιό στα καλύτερα της, μια ταινία σκέτη απόλαυση χωρίς να κραυγάζει πρωτοτυπιών (το αντίθετο μάλιστα παίζει με όλα τα κλισέ).
Τάσος Ντερτιλής
2019-03-16
Μια αξιοπρεπής επιστροφή στη δράση για έναν πάλαι ποτέ σπουδαίο σκηνοθέτη με την όπως πάντα καθηλωτική Ιζαμπέλ Ιπέρ να κυριαρχεί απόλυτα στην ταινία.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
Η Ιζαμπέλ Ιπέρ σε μεγάλα κέφια απογειώνει υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Νιλ Τζόρνταν ένα κατά τα άλλα συμβατικό και προβλέψιμο θρίλερ.
nicolas1810
Ψυχολογικό θρίλερ του Νιλ Τζόρνταν που πραγμάτευεται την απώλεια της μητρικής αγάπης επί το... γενικότερον, που ναι μεν έχει ένα-δυο κενά στην υπόθεση πλην όμως παρακολουθείται με εξαιρετικό ενδιαφέρον καθότι ο σκηνοθέτας είναι κανονικός τέτοιος και όχι κάποιος μαθητευόμενος μάγος.
Ηλίας Φραγκούλης
Θρίλερ για κάθε είδους κοινό, έως και το adult που θα «τσιμπήσει» εξαιτίας της Ιζαμπέλ Ιπέρ, με ωραίο σασπένς που τσιγκλάει ασταμάτητα τον θεατή. Περιέχονται μικρές ατασθαλίες σε λεπτομέρειες, αλλά σε φιλμ του είδους αυτού έχουμε «δικαιολογήσει» πολύ χειρότερα σεναριακά... εγκλήματα!
Λήδα Γαλανού
Αν το σενάριο ξετυλίγεται σ' ένα κωμικό ντελίριο υπερβολής, το φιλμ μετρά στα ατού του την εξαιρετική φωτογραφία του Σέιμους ΜακΓκάρβεϊ, με τα βαθιά χρώματα και την πολυτελή υφή της χρυσής εποχής του αμερικανικού έγχρωμου σινεμά, τον παιχνιδιάρικο ρυθμό που καλύπτει με μπρίο κάθε σεναριακή αδυναμία και, κυρίως, τη σαρωτική, ξεκαρδιστική και ανατριχιαστική ερμηνεία της Ιζαμπέλ Ιπέρ...
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Σαν άσκηση ύφους χωρίς μεταφυσικά στοιχεία ή καμία ιδιαίτερη πρωτοτυπία, αλλά με μια σκοτεινή αίσθηση του χιούμορ αυτή τη φορά, η πλοκή ακολουθεί γνωστές διαδρομές με τον πιο επιδέξιο τρόπο και ξεχωρίζει για τις ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστριών που μοιάζουν να διασκεδάζουν τις υπερβολές της πλοκής του χαρακτήρα τους.
Δέσποινα Τριανταφυλλίδου
Αυτού του είδους τα θρίλερ μας παγώνουν το αίμα, καθώς περιγράφουν χαρακτήρες και δραματικά περιστατικά που βρίσκουν κάποια αναλογία σε αληθινά πρόσωπα και συμβάντα, ενώ οι ταινίες με βαμπίρ και άλλα τέρατα της φαντασίας των δημιουργών δεν μπορούν να μας επηρεάσουν σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ωστόσο, το σενάριο στην προσπάθειά του να ενισχύσει το τελευταίο του μέρος, πέφτει στην παγίδα της μη πειστικής απάντησης σε διάφορα ερωτήματα που δημιουργούνται στον θεατή, όπως, για παράδειγμα, σε σχέση με τη στάση της Φράνσις απέναντι στην Γκρέτα, αλλά και σε σχέση με το παρελθόν της τελευταίας.
Παύλος Γκουγιάννος
2019-03-08
Ένα ψυχολογικό θρίλερ με μια κρατημένη camp αισθητική θρίλερ των 80s ή 90s, που ενώ αναδεικνύει το ταλέντο όλων των συντελεστών, τα αφηγηματικά τρικ που ανακυκλώνει σε όλη την διάρκεια την καθιστούν μια λιγότερο ένοχη απόλαυση από όσο θα θέλαμε.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-03-10
Στη μαύρη ατμόσφαιρα αλλά και το δοσμένο με ξεχωριστή ακρίβεια και ρυθμό σασπένς, των ταινιών του, «Η παρέα των λύκων», «Το παιχνίδι των λυγμών» και «Εφιαλτικές νύχτες», επιστρέφει ο Βρετανός σκηνοθέτης Νιλ Τζόρνταν στην ταινία του «Η χήρα», με την Γαλλίδα ηθοποιό Ιζαμπέλ Ιπέρ στο ρόλο μιας επικίνδυνης γυναίκας.
Τατιάνα Καποδίστρια
Στο πολύβουο Μεγάλο Μήλο, η μοναξιά φλερτάρει με την ψυχοπαθολογία, το κομψό χιτσκοκικό σασπένς αγκαζέ με το αιματηρό camp, μια τσάντα ξεχασμένη στο μετρό -κι η Ιπέρ σχεδόν στράφι...
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Το αποτέλεσμα είναι ένα νόστιμο κοκτέιλ παραδοσιακού θρίλερ (τύπου «Νέα γυναίκα μόνη ψάχνει») και ψυχανάλυσης (η Γκρέτα βλέπει στη Φράνσες μια κόρη) με συναρπαστικά ξαφνιάσματα, ακόμα και αν σε κάποια σημεία η ταινία δεν πείθει σεναριακά.
Φίλιππος Χατζίκος
Σίγουρα όχι από τις δυνατές στιγμές του Τζόρνταν,στην οποία όμως και πάλι κανείς μπορεί να εντοπίσει ίχνη της πλούσιας φαντασίας του, περίπου σαν το «D'après une histoire vraie» του Ρομάν Πολάνσκι.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-03-12
Η «Χήρα» ακολουθεί ένα λειτουργικά παλιομοδίτικο μοτίβο κλιμάκωσης που εδώ θυμίζει σκοτεινό παραμύθι.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Όσο διασκεδαστική κι αν είναι η κλιμάκωση της εμμονής της Γκρέτα, ο σκηνοθέτης δεν αγκαλιάζει ολοκληρωτικά την έμφυτη trash-ίλα του υλικού του, που περιλαμβάνει το κόψιμο δαχτύλου με το αστεράκι που δίνουμε σχήμα στα κουλουράκια και ένα κοντινό ένεσης στο κομμένο δάχτυλο, παραδίδοντας τελικά ένα καλογυαλισμένο 90s θρίλερ που έχει καλυμμένες τις Β-καταβολές του (κάτι παρόμοιο έκανε και η Σαμ Τέιλορ-Γουντ στις Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι.)
vandimir
Όχι ότι δεν με κράτησε. Μια χαρά κλιμακωνόταν το σασπένς. Καθόλου δεν κουράστηκα. Το συνιστώ μάλιστα αν ψάχνετε ένα καλογυρισμένο ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία έντονα τρόμου. Απλώς... αυτά που σας είπα. Είναι αρκετά κοινότοπο στόρι και η αρχική "διακριτικότητα" μειώνεται όσο προχωράμε. Πάντως εξακολουθώ να θεωρώ ενδιαφέροντα τον Jordan.
Άντα Δαλιάκα
Αρχικά πολλά υποσχόμενη αλλά βαθμιαία ελάχιστων εκπλήξεων η πλοκή γύρω από την εμμονή και την εξαπάτηση κουβαλά σκοτεινές φροϋδικές αναφορές, υφέρποντα ερωτισμό και ένα b-movie στιλιζάρισμα που δεν απογειώνεται συνολικά.
zerVo
Κρίμα κυρίως, για την υπαρκτή χημεία των δυο γυναικών, πάνω σε περσόνες που αμφότερες έχουν με επιτυχία στηρίξει υποκριτικά, που πηγαίνει στράφι από την στημένη στο πόδι, συνολική προχειροδουλειά.
Χρήστος Μήτσης
2019-03-06
Ένα θρίλερ στο μοτίβο της «Ολέθριας Σχέσης», το οποίο σχολιάζει χωρίς πρωτοτυπία την αστική αποξένωση.
Πάρις Μνηματίδης
2019-03-04
Τα κλισέ παρελαύνουν, πότε εναγκαλίζονται απενοχοποιημένα, πότε κριτικάρονται, όλα αυτά όμως έχουν ξαναγίνει, ειδικά σε μια εποχή που έχει επηρεαστεί τόσο από το «Κραυγή Αγωνίας».
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-03-02
Μαύρη σελίδα στην καριέρα του Νιλ Τζόρνταν αλλά και της Ιζαμπέλ Ιπέρ το συγκεκριμένο φιλμ, που αποτελεί ένα κακόγουστο υβρίδιο αστικού θρίλερ και ψυχολογικού δράματος που όσο κυλάει η ώρα χάνει κάθε έννοια ισορροπίας και μέτρου και μετατρέπεται αναίτια σε φιλμ-μπαμπούλα που θυμίζει φτηνιάρικο b-movie.
