Θάνατος στη Βενετία(1971)
(Morte a Venezia / Death in Venice) | Πρώτη προβολή: 10-09-1971
Χάρης Αναγνωστάκης
Το φημισμένο δράμα του Λουκίνο Βισκόντι («Ο Γατόπαρδος») σε νέες ψηφιακές κόπιες, για τους λάτρεις του μεγάλου Ιταλού σκηνοθέτη, αλλά και αυτούς που θέλουν να ανακαλύψουν ένα ανυπέρβλητο μελαγχολικό θέαμα κορυφαίας αισθητικής, συνοδευόμενο άψογα από τη υποβλητική μουσική του Γκούσταβ Μάλερ.
Γιώργος Κοκτσίδης
Κι εδώ ακριβώς εντοπίζουμε την αυτοαναφορική δυναμική του Visconti και του έργου του. Τις λιτές, σπαρακτικές λέξεις, που μέσα στην ολιγόλογη ταινία βγαίνουν από το τρεμάμενο κορμί του Aschenbach. "Tadzio, Tadzio". Η Ομορφιά που χανόταν από τον κόσμο και βυθιζόταν στη θάλασσα της Βενετίας, είχε διαπαντός εγκλωβιστεί στο σελιλόιντ του "Death in Venice". Αυτό που με μία λέξη θα λέγαμε «αριστούργημα»!
Χρήστος Μήτσης
2019-06-20
Μια ρομαντική, απελπισμένη ματιά σε έναν κόσμο που χάνεται οριστικά κι ένας συγκλονιστικός κινηματογραφικός χορός του Έρωτα και του Θανάτου, ένα από τα αριστουργήματα του Λουκίνο Βισκόντι και μία από τις τελευταίες πραγματικά μεγάλες (με κάθε έννοια) ταινίες του κλασικού ιταλικού σινεμά.
Στράτος Κερσανίδης
Η ταινία του Βισκόντι αγγίζει την τελειότητα! Είναι μια βαθυστόχαστη ματιά στο ερωτικό πάθος και την προσωπική εγκατάλειψη ως θυσία στην ομορφιά!
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-06-12
Το διονυσιακό με το απολλώνειο σε μια αέναη πάλη με επίκεντρο τη δημιουργία, ως ελιξήριο νεότητας και πηγή απέραντης μοναξιάς.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-06-18
Ο «Θάνατος στην Βενετία» είναι η απόλυτα μοντέρνα ταινία – ακόμα και με σημερινά μέτρα. Η αγιασμένη στιγμή που ο Βισκόντι αποφάσισε να καταπιαστεί με το «αμετάφερτο», ελάχιστης δράσης και μέγιστης φιλοσοφικής κι αισθητικής ενδοσκόπησης, μυθιστόρημα του Τόμας Μαν, δεν περιέχει τίποτα το τετριμμένο, ούτε ένα καρέ που το πρότερο κι επόμενο σινεμά θα δοκίμαζε να καταπιαστεί.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-06-16
Αυτό όμως που, πέρα από τη λεπτομερή, σχολαστική θα έλεγα (με την έννοια της φιλοφρόνησης). ματιά του ξεχωριστού αυτού δημιουργού, η ομορφιά και η δύναμη αυτής της ταινίας βασίζεται, και σ' ένα πολύ μεγάλο τμήμα της, τόσο στην εξαιρετική ερμηνεία του Ντερκ Μπόγκαρντ (από τις καλύτερες, αξίζει να σημειώσω, της καριέρας του) όσο και στην ευρηματική χρήση της θαυμάσιας μουσικής του Γκούσταβ Μάλερ (της τρίτης και της πέμπτης συμφωνίας του).
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-06-14
Οχι μόνο μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του '70, αλλά κι ένα αδιαφιλονίκητο αριστούργημα για την ομορφιά, τον έρωτα και το θάνατο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ένα από τα πολλά αριστουργήματα του Λουκίνο Βισκόντι, ο Θάνατος στη Βενετία, βασισμένος στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τόμας Μαν, είναι μια από τις καλύτερες μεταφορές λογοτεχνικού έργου στο σινεμά, όλων των εποχών.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Το Θάνατος στη Βενετία είναι ένα λιτό αλλά καλοδουλεμένο εγκώμιο για τον έρωτα, την οδύνη και την βαναυσότητά του, ακόμη και αν αυτός ο ίδιος ο έρωτας ξεφεύγει από τις κοινωνικές νόρμες και κατευθύνεται σε λάθος πρόσωπα, αν υπάρχουν λάθος πρόσωπα στον έρωτα.
Άγγελος Πολύδωρος
Το φιλμ είναι ένα λιτό αλλά καλοδουλεμένο εγκώμιο για τον έρωτα, την οδύνη και την βαναυσότητά του, ακόμη και αν αυτός ο ίδιος ο έρωτας ξεφεύγει από τις κοινωνικές συνθήκες και κατευθύνεται σε λάθος πρόσωπα.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-06-04
Θρυλικός και πολυπαιγμένος στο παρελθόν τίτλος που ταίριαξε παράδοξα ιδανικά με τα θερινά σινεμά τούτης της πόλης, πόσω μάλλον στην ταράτσα του ΒΟΞ (που λέει και το τραγούδι...), το «Θάνατος στη Βενετία» επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη για να σε πνίξει από ομορφιά και παρακμή, να σε κάνει να το ξεπεράσεις ή να το λατρέψεις ξανά. Κάθε αντιμετώπιση μπορεί να είναι δίκαιη. Είναι θέμα στάσης, διάθεσης και timing.
Λήδα Γαλανού
2019-06-06
Μια πάντα αριστουργηματική ταινία, έστω κι αν, πια, δυσκολεύεται να καμουφλάρει τα σημάδια του χρόνου, ακριβώς όπως κι ο ήρωάς της.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Ο Θάνατος στη Βενετία δεν είναι παρά μια επιμνημόσυνη δέηση σε μια άκαρπη σταυροφορία της ψυχής, η ταφόπλακα σε μια ολόκληρη εποχή που υπογράφει την άλωσή της.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-06-08
Ενα ανεπανάληπτο έργο επάνω στη μοναξιά και στη μελαγχολία, στην αδυναμία έκφρασης των κρυφών πόθων και βέβαια στον θάνατο που στέκεται άκαμπτος μπροστά μας και περιμένει. Παρμένο μέσα από τις σελίδες του αριστουργηματικού βιβλίου του Τόμας Μαν, το φιλμ στα χέρια του Λουκίνο Βισκόντι πλησιάζει την τελειότητα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Εξαιρετικά μινιμαλιστική σε διαλόγους η ταινία βασίζεται περισσότερο στη μουσική του Γκουστάβ Μάλερ (το Adagietto από την Πέμπτη Συμφωνία, το οποίο ανοίγει και κλείνει την ταινία, καθώς και τμήματα από την Τρίτη Συμφωνία εξαίσια ταιριασμένα), στις μεστές εικόνες, αλλά και στις σκέψεις του θεατή. Μουσική και εκπληκτικά τοπία στήνουν τον καμβά του Βισκόντι.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-06-02
Διασκευάζει διήγημα του Τόμας Μαν με ιμπρεσιονιστικές πινελιές μεγάλης ομορφιάς σε έναν πίνακα που γερνώντας αποκαλύπτει μια κάποια περιεχομενική αμηχανία με τον άντρα να κοιτάει το νεαρό αγόρι ως όχημα για μια εξερεύνηση της ενοχής και της ομορφιάς στην τέχνη. Παραμένει η διασημότερη ταινία του Βισκόντι και μια από τις ταινίες-σημεία αναφοράς του Ιταλικού σινεμά.
