Ενήλικοι στην Αίθουσα(2019)
(Adults in the Room) | Πρώτη προβολή: 03-10-2019
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-10-20
Ακριβώς αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάει ο θεατής είναι πως εκείνο που επέλεξε ο Γαβράς ήταν ακριβώς να μεταφέρει στην οθόνη το βιβλίο του Βαρουφάκη. Ένα βιβλίο βασισμένο στις ηχογραφήσεις (που όπως μαθαίνω έκαναν όλοι οι συμμετέχοντες) και γενικά στα πρακτικά των διάφορων συνεδριάσεων του eurogroup καθώς και στις συναντήσεις που είχε ο τότε υπουργός με τους αντίστοιχους υπουργούς και άλλους πολιτικούς. Και το ζητούμενο είναι αν πέτυχε να το μεταφέρει με τον καλύτερο κινηματογραφικό τρόπο. Το ότι ο Βαρουφάκης είναι, κατά κάποιο τρόπο, ο «ήρωας» του έργου ήταν επόμενο.
Μίλτος Τόσκας
Ήταν το ραντεβού του Γαβρά με την ιστορία. Ένα φιλμ που ξεφεύγει από τα όρια της Ελλάδας, της αριστεράς και της δεξιάς, όπως κι η προσωπικότητα του πρωταγωνιστή.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2019-10-18
Ο Γαβράς είναι εδώ και καθόλου «γερασμενος».
Νικήτας Φεσσάς
Ενδιαφέρουσα, όσο και διασκεδαστική μεταφορά του ομότιτλου (είναι αξιοσημείωτο ότι στα ελληνικά κυκλοφόρησε ως Ανίκητοι Ηττημένοι) βιβλίου του Γιάνη Βαρουφάκη για τα γνωστά γεγονότα από τον βετεράνο, αλλά με φρέσκια ματιά, Κώστα Γαβρά, ως μίξη πολιτικού θρίλερ και σάτιρας.
Αντώνης Ξαγάς
Ακόμη και μια ταινία που αποτυγχάνει στην εκτέλεσή της μπορεί να παραμένει χρήσιμη στην στόχευσή της. Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Ευρώπης, σε αυτό θέλει να εστιάσει στο έργο του αυτό ο Γαβράς, στο ευρωπαϊκό όραμα που έχει πέσει στα χέρια γραφειοκρατών και τεχνοκρατών που καταστρέφουν αυτό στο οποίο υποτίθεται ότι ομνύουν. Το βλέμμα του είναι στραμμένο περισσότερο στο μέλλον, αυτό είναι το διακύβευμα, και όχι τόσο η ερμηνεία του παρελθόντος.
Δανάη Μπασαντή
Ανεξάρτητα από τα πολιτικά πάθη τα οποία εγείρει η ταινία στη Ελλάδα που τα πολιτικά ήθη επηρεάζονται ακόμα από τον αστερισμό του διχασμού, είναι ευτύχημα που ο διεθνής Γορτύνιος Κώστας Γαβράς, ανοίγει ξανά το δρόμο για τον κινηματογραφικό στοχασμό πάνω στην πολιτική επικαιρότητα.
Κώστας Ζαλίγκας
2019-10-16
«Ηταν ο μοναδικός από μέσα που μας είπε τι γινόταν. Δεν υπάρχει άλλος», υπογραμμίζει ο Κώστας Γαβράς και υπογράφει ένα φιλμ που παρά το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουμε και θυμόμαστε πολύ καλά την κατάληξη της ιστορίας, ο κορυφαίος σκηνοθέτης καταφέρνει, σε συνεργασία με τον μοντέρ του, Λάμπη Χαραλαμπίδη, να προσδώσει σασπένς και θριλερικές διαστάσεις.
Πάρις Μνηματίδης
Αν δεν υπήρχαν κάποια «φαουλτζίδικα» αλληγορικά ξεσπάσματα στη σκηνοθετική γραφή και μια απρόσμενα μονότονη κι αταίριαστη μουσική επένδυση από τον Alexandre Desplat, το τελικό αποτέλεσμα θα πλησίαζε στο να είναι ένα πραγματικά σημαντικό πολιτικό δράμα, στην παράδοση των πιο φορμαρισμένων στιγμών του Γαβρά.
Τάσος Ντερτιλής
Ακόμη και σαν διαφημιστικό της εκκολαπτόμενης αρχηγικής καριέρας του πρωταγωνιστή της να τη δούμε, όπως διατείνονται κάποιοι, οκ, είναι ένα καλό διαφημιστικό με entertainment value και με πολλούς wow αποδέκτες...
Γιώργος Νυκταράκης
Τελικά αυτό που κάνει ο Γαβράς δεν είναι μια ταινία για τον ελληνικό πολιτικό χώρο, αλλά περισσότερο μια κοινωνικοοικονομική κριτική απέναντι στη σημερινή Ευρώπη, χωρίς οπαδισμούς και φανατισμούς, δίνοντας τροφή για σκέψη και αφήνοντας την ετυμηγορία της εσωτερικής πολιτικής σκηνής στους θεατές και στην ιστορία.
Παναγιώτης Γκαραβέλας
Ο ντόρος είναι πλήρως αδικαιολόγητος, τόσο πολιτικά όσο και κινηματογραφικά. Αν σταθούμε στο κινηματογραφικό κομμάτι, που μας ενδιαφέρει εδώ περισσότερο, τότε έχουμε να κάνουμε με μια μέτρια απόδοση της Βαρουφακικήςοπτικής, με ένα πολιτικό θρίλερ που έχει τις σκηνοθετικές κορυφές του αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του είναι δυστυχώς φλατ.
Παύλος Θ. Κάγιος
Μπορεί η ταινία να μην έχει πολλές κινηματογραφικές αρετές, να είναι σαν τηλεοπτικά επίκαιρα και να αποθεώνει τον Γιάννη Βαρουφάκη – στο ομότιτλο βιβλίο του, άλλωστε, βασίζεται...- αλλά σημασία πάνω από όλα έχει ότι ξεσκεπάζει τα αρπακτικά των τραπεζών που διοικούν τις τελευταίες δεκαετίες ΚΑΙ την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πέρα από το τί πιστεύει κανείς για τον πρώην υπουργό και τη στάση που κράτησε, η ταινία σαν ταινία είναι συμπαθής χωρίς να αποτελεί τομή, ούτε στο είδος, αλλά ούτε και στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη της. Εκείνο που ξεχωρίζει είναι οι ερμηνείες των ηθοποιών, Ελλήνων και μη, οι οποίοι υποδύονται πραγματικά και εν ζωή πρόσωπα.
Μαρίνα Τσικλητήρα
Πόσο πιο ενδιαφέρουσα θα ήταν άραγε η ταινία για τον Γιάνη Βαρουφάκη, εάν ο Κώστας Γαβράς αποφάσιζε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ηρωοποίηση και στην αποδόμηση, αντί να παραδοθεί ολοκληρωτικά στη σαγήνη του μηνύματος που ήθελε να περάσει;
Παναγιώτης Πυλαρινός
Το Adults in the Room είναι μια ταινία που αναδεικνύει με (σχεδόν) έξυπνο τρόπο, και με τρόπο που την καθιστά προσιτή σε όλους, μερικές από τις "λειτουργίες" της εξουσίας, έστω και μέσα απο την "στοχευμένη" τέχνη την οποία πρεσβεύει ο δημιουργός του.
Γιάννης Καραμπίτσος
Η ταινία σε κάθε περίπτωση θα λειτουργήσει σαν έμπνευση για κάποιους από εμάς να μελετήσουμε βαθύτερα την εποχή της Κρίσης. Να ψάξουμε το μέλλον μας ως χώρα, ως ανθρωπότητα ξεκινώντας από την Κρίση και ερευνώντας όλο και πιο πέρα και βαθύτερα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-10-14
Ο Γαβράς καταφέρνει σε ένα ζόρικο θέμα (τι πιο αντικινηματογραφικό από τις κουβέντες πολιτικών και οικονομολόγων σε ένα κλειστό δωμάτιο;) να βγάλει λαγούς από το καπέλο. Μπορεί να μην ευτυχεί σε όλες τις αφηγηματικές επιλογές του –η φολκλόρ μουσική Ντεσπλά, η σκηνή με τον ξιφία κ.α.– αλλά έχει την ορθή κρίση και την αποφασιστικότητα να ψάξει με κάθε μέσο την εύρεση της αλήθειας. Έστω, της δικής του αλήθειας.
Δημήτρης Νταβανάς
Το φιλμ δε λειτουργεί ούτε ως ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας, ούτε σαν απενοχοποιημένη μυθοπλασία, προσφέροντας κάτι ενδιάμεσο, ελάχιστα συναρπαστικό, που επαφίεται στον υπαινιγμό και στην κατακεραύνωση, ώστε να καταγγείλει παραστατικά την αντίθεση στα ασφυκτικά οικονομικά προγράμματα αντιλαϊκού χαρακτήρα, τα οποία επιδείνωσαν τη ζωή πολλών Ευρωπαίων την περασμένη δεκαετία. Παραμένει, όμως, μια μαρτυρία ενός καθοριστικού προσώπου, η οποία αξίζει την προσοχή μας.
Λήδα Γαλανού
2019-10-08
Η αδυναμία της ταινίας δεν είναι ότι αναπαριστά μια αγιογραφία του Γιάνη Βαρουφάκη –ο Γαβράς καταφανώς πίστεψε σ' αυτόν, η έμπνευση είναι η ελευθερία του δημιουργού κι αλίμονο σ' όποιον την κρίνει. Ούτε ότι καταπιάνεται με μια ιστορική στιγμή όχι απλώς πρόσφατη, αλλά στης οποίας τα απόνερα η Ελλάδα πλέει ακόμα. Ούτε κι ότι ο πρωταγωνιστής της ταινίας του είναι σήμερα αρχηγός κόμματος και βουλευτής. Είναι πρωτίστως ότι αυτό το «πολιτικό θρίλερ» είναι επίπεδο, χωρίς χαρακτήρες, χωρίς ρυθμό ή αγωνία, χωρίς οποιαδήποτε σύνθετη ή στοιχειωδώς βαθύτερη σκέψη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-10-06
Παραθέτει αντί να εφευρίσκει εργαλεία αφήγησης για μια λίγο-πολύ γνωστή και νωπή υπόθεση, υποβιβάζει αντί να δώσει χρώμα στους δράστες πέριξ του πρωταγωνιστή και αφήνει τα πρόσωπα να μιλάνε, αντί να διαβάσει τους χαρακτήρες ‒ εκτός από ελάχιστες σκηνές, όπου ακούγονται οι σκέψεις τους.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-10-10
Η συζήτηση περιορίζεται ανάμεσα σε μια ευλογοφανή οικονομολογία ακαδημαϊκής διδασκαλίας και μια ηθική (και αήθη τελικά) επιμονή της άλλης πλευράς. Ουδείς αποκλείει τα πράγματα να συνέβησαν ακριβώς έτσι. Τότε όμως δεν έχεις το υλικό μιας περιεκτικής δραματουργίας, έχεις απλά (...) μια τραγωδία της πραγματικής ζωής. Και τότε ένα έργο σαν αυτό έχει ιδιοτελή κίνητρα.
Χρήστος Μήτσης
2019-10-12
Ένας στρατευμένος Γαβράς επιτίθεται μετωπικά στις νεοφιλελεύθερες και γερμανο-κατευθυνόμενες πολιτικές της Ε.Ε. με ένα διδακτικό πολιτικό γουέστερν (εκείνος το βλέπει σαν αρχαία τραγωδία). Μονοδιάστατη φιγούρα ο –μόνος εναντίον όλων– Βαρουφάκης, διασώζεται από έναν γεμάτο αυτοπεποίθηση, δυναμικό Χρήστο Λούλη.
Αχιλλέας Βασιλείου
Αν και με αρκετές αρετές, όπως ο τρόπος κινηματογράφησης των συνεδρίων, η ερμηνεία του Χρήστου Λούλη, το μοντάζ ακόμα και η γαργαλιστική μουσική του Alexander Desplat που τονίζει το ελληνικό πνεύμα εκείνης της περιόδου αλλά και γενικά της Ελλάδος, το Ενήλικοι στην Αίθουσα παραδίδει μια απλή και εύπεπτη ταινία που ξεχνιέται στις επόμενες ημέρες.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
Η ταινία δεν είναι ντοκιμαντέρ και δεν θα έπρεπε κιόλας να είναι. Όμως δεν θα έπρεπε να αφήσει να χαθεί ο θεατής που προσπαθεί να ακολουθήσει τη συμβουλή του Γαβρά, και να καταλάβει τι συμβαίνει κεκλεισμένων των θυρών. Γιατί, εν τέλει, ο θεατής νιώθει απλά προδομένος, βλέποντας πως ο ίδιος ο σκηνοθέτης της δεν κατάφερε να αποστασιοποιηθεί ποτέ.
Γιώργος Ξανθάκης
Οι «Ενήλικοι στην αίθουσα» είναι μια ταινία του βετεράνου Γαβρά που διαχρονικά χρησιμοποιεί τον κινηματογράφο ως μέσο καταγγελίας και ανθρωπιστικής εγρήγορσης. Ωστόσο παρακολουθώντας την, σίγουρα ενδιαφέρουσα, τελευταία ταινία του αναρωτιόμαστε που είναι ο εμπνευσμένος δημιουργός που μας χάρισε στο παρελθόν αριστουργήματα όπως τον «Αγνοούμενο» ή το «Ζ» ;
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στο «πραγματικό» και στη μυθοπλασία, ο Γαβράς έκανε μια ταινία που τελικά δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι η αμήχανη προσπάθεια ενός αριστερού καλλιτέχνη να εκφραστεί για κάτι που τον καίει χωρίς να είναι σίγουρος για τη διατύπωσή του.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι πιο συμπαθητικές στιγμές της ταινίας εμφανίζονται κατά τη διάρκεια των συναντήσεων στο Eurogroup, με τον Γαβρά να θυμάται πως χτίζεται το σασπένς, με τις απαραίτητες δόσεις σαρκασμού και χιούμορ, στοιχεία που χρησιμοποιεί από τα μέσα της δεκαετίας του '70 κι έπειτα.
Άντα Δαλιάκα
Το «Ενήλικοι στην αίθουσα», γυρισμένο χρονικά πολύ κοντά στα καθοριστικά για την Ελλάδα πολιτικά γεγονότα του 2015, φάνταζε σαν μια πολλά υποσχόμενη ευκαιρία για ένα ακόμη πολιτικοκοινωνικό θρίλερ μέσα από τη ματιά ενός σύγχρονου αντι-ήρωα αντιμέτωπου με το ρου της Ιστορίας, κατά το πρότυπο της εργογραφίας του. Δεν είναι όμως παρά μια μέτρια ταινία όπου η απλουστευμένη ηρωοποίηση του κεντρικού χαρακτήρα είναι αναπόφευκτη.
vandimir
Η ταινία δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Και, κυρίως, βρήκα άστοχες (έως και ακούσια γελοίες) τις "συμβολικές" ή "θεατρικές" σκηνές που παραπέμπουν σε αρχαία τραγωδία. Κρίμα. Δεν είναι θέμα πολιτικών, αλλά κινηματογραφικών προτιμήσεων.
Διονύσης Μαρίνος
Ο μοναδικός που κρατάει ζωντανό το ενδιαφέρον είναι ο Λούλης. Αποδεικνύει πως είναι ένας στιβαρός ηθοποιός που δεν προσπαθεί να γίνει... Μητσικώστας.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Το Adults in the Room καταλήγει να ακυρώνει την ίδια του την αφηγηματική δεινότητα, όταν παρασύρεται σε σεκάνς μεσσιανικής, και όχι κινηματογραφικής, δικαίωσης, αφήνοντας αναξιοποίητες χίλιες και μια πιθανές διακλαδώσεις.
Χρήστος Σκυλλάκος
Η ταινία συντηρεί απολύτως αυτό το συγκεκριμένο αφήγημα. Ηγέτες, μεσσίες, ήρωες (όπως και λιπόψυχοι ανάμεσα τους) και παθητικός λαός να περιμένει το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων τους. Λογική της «ανάθεσης». Μια πολιτική έκφραση για την μοιρολατρία και την ανημποριά.
zerVo
Το πιο μεγάλο fail των Adults όμως έχει να κάνει με το γεγονός πως δεν πετυχαίνει να πείσει κανέναν, κανέναν απολύτως όμως, αφού υποτίθεται θα το δουν και διεθνείς θεατές, πως τα αιτήματα της χώρας μας ήσαν δίκαια.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η ταινία δεν σώζεται με τίποτα. Ο μοναδικός επιζών του κινηματογραφικού ναυαγίου είναι ο Χρήστος Λούλης, που ερμηνεύει απίστευτα όμοια όλο το αλαζονικό ύφος, τα αγγλικά, τις κινήσεις, το βλέμμα, μερικές φορές και την χροιά της φωνής του Γιάνη Βαρουφάκη.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-10-02
Καλλιτεχνικά, απέχει από το λαμπερό παρελθόν της φιλμογραφίας του Γαβρά. Άξιζε καλύτερης κινηματογραφικής μοίρας η Ιστορία μας, δηλαδή.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2019-10-04
Ούτε αληθινά αποκαλυπτικό, ούτε αγωνιώδες και γεμάτο ατυχείς σκηνοθετικές επιλογές, το «νέο φιλμ του Κώστα Γαβρά για την ελληνική κρίση» είναι πάνω απ΄ όλα μια πολιτική αγιογραφία του πρωταγωνιστή του, Γιάνη Βαρουφάκη.
Άγγελος Πολύδωρος
Οι «Ενήλικοι» είναι άνευρο, φλύαρο σε οικονομικές λεπτομέρειες φιλμ που αγγίζει πιστά το θέμα του βιβλίου (το οποίο εκφράζει την υποκειμενική άποψη του συγγραφέα απέναντι στα γεγονότα) και είναι τόσο επιφανειακό που σχεδόν συμφωνεί με τον υπουργό-συγγραφέα στην προσπάθεια εξωραϊσμού της προσωπικότητάς του ή στη δικαίωσή του.
Cine-Κριτική
Ο Γαβράς δέσμιος του αλαζονικού και αφόρητα αυτοαναφορικού βιβλίου στο οποίο βασίζεται, δείχνει ανήμπορος να μιλήσει πολιτικά και ιδεολογικά για την ελληνική κρίση, αλλά πάνω από όλα να παράξει σινεμά με όρους καλλιτεχνικούς και επί της ουσίας πολιτικούς. Κρίμα...
Στέργιος Πουλερές
Ο διάσημος Έλληνας σκηνοθέτης ή βαριόταν ή μεγάλωσε και πλέον δεν το έχει...
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Οι Ενήλικοι είναι μια ταινία που γίνεται εναλλασσόμενα απλοϊκή, απλουστευτική, διδακτική, συγκαταβατική, πρόχειρη, φλύαρη.
