Ζίζοτεκ(2019)
(Zizotek) | Πρώτη προβολή: 12-12-2019
Ορέστης Καζασίδης
Ο κινηματογράφος του Μαρινάκη έχει κοινά στοιχεία με αυτόν του Λάνθιμου, με τον οποίο μοιράζονται άλλωστε και την ενασχόληση με τον τομέα της διαφήμισης. Ωστόσο, ο Μαρινάκης είναι συγκαταβατικός εκεί που ο Λάνθιμος είναι απόλυτος, είναι τρυφερός και συναισθηματικός εκεί που ο Λάνθιμος ... απλώς δεν είναι.
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Πάνω απ΄ όλα, και ιδίως, είναι φιλμ με όλη την σημασία του όρου, με την έννοια ότι ακολουθεί πλήρως την γραμματική και το συντακτικό της αφήγησης στο σινεμά. Διαθέτει επίσης μια βαθιά κρυφή ελληνικότητα και άψογες κατασκευαστικές αξίες.
Αντριάν Σαλτέ
2019-12-20
Το Zizotek αποτελεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ταινία, και αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι η Ελλάδα είναι ικανή να παράγει έναν κινηματογράφο ο οποίος αναιρεί την φράση «ελληνικά δεδομένα».
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ταινία δρόμου, μαγικού ρεαλισμού και ενηλικίωσης, με μυσταγωγική ατμόσφαιρα, αλληγορικών και συμβολικών διαστάσεων, ξεκινάει σαν κοινωνικό δράμα για να μετατραπεί σε περιπέτεια επιβίωσης με ονειρικά στοιχεία παραμυθιού και μεταφυσικής αναζήτησης νοήματος, καθώς γεννήθηκε από μια λέξη που δεν υπάρχει, μια λέξη που ο σκηνοθέτης άκουσε τη γυναίκα του να λέει στον ύπνο της ένα βράδυ πριν από 10 ολόκληρα χρόνια.
Στράτος Κερσανίδης
2019-12-18
Το «Ζίζοτεκ» δεν είναι ταινία δράσης. Είναι περισσότερο μια σπουδή επάνω στη συντροφικότητα, την ανάγκη επικοινωνίας και επαφής, την αναζήτηση κάποιου σκοπού. Είναι επίσης μια αλληγορική ματιά σε μια χώρα η οποία παρακμάζει και αναζητά διέξοδο.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Αν αρχικά, ο Μαρινάκης ακολουθεί μια ρεαλιστική αντιμετώπιση...η ταινία αποκτά μια ποιητική, ονειρική πλευρά, ιδιαίτερα στις τελευταίες σκηνές, με τον Ιάσωνα, να φοράει τη μάσκα ζώου (αντίστοιχη με το τομάρι του πάνθηρα που φορούσε ο μυθικός Ιάσωνας), και να ξεκινά, όχι για να αποκτήσει το Χρυσόμαλλο Δέρας αλλά να συναντήσει, και ίσως να σκοτώσει (;) την αρκούδα του δάσους.
Τάσος Ντερτιλής
Η, εκθαμβωτικής ομορφιάς, ιστορία ενός εγκαταλειμμένου αγοριού και της λαχτάρας του για οικογένεια και οικειότητα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια δυνατή, σκληρή αλλά και απέραντα τρυφερή ταινία που χρησιμοποιεί μια οικογενειακή τραγωδία ως όχημα για να ξεδιπλωθεί ένα αινιγματικό και παράδοξο παραμύθι γύρω από τη μοναξιά και την επίκληση για ουσιαστική επαφή και επικοινωνία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-12-12
Η φιλοδοξία του είναι να αντιπαραθέσει το αστικό τοπίο στο φυσικό, τη ρεαλιστική σκληρότητα της εγκατάλειψης σε ένα ονειρικό όσο και επικίνδυνο πέρασμα στην ενηλικίωση, στα κρυμμένα τραύματα με έναν αχνό αποκρυφισμό, όσο η περιπλάνηση βαθαίνει. Αυτό που λείπει είναι η ένταση στο μακρύ denouement.
Λήδα Γαλανού
2019-12-16
Καθώς καταπιάνεται με ισορροπίες ζωής, θανάτου, μνήμης και πίστης, ο Μαρινάκης, με ευθύνη κυρίως του σεναρίου του, επιλέγει έναν δρόμο τόσο πολύ αφαιρετικό που, ελλείψει Ζαν Βιγκό, αφήνει τον θεατή μ' έναν θαυμασμό στις αισθήσεις, αλλά γεμάτο απορίες, χαρακτήρες που μόνο ψυχανεμίζεται, επιλογές που δίνονται μόνο με περιγράμματα –και μια ταινία που η ίδια δεν ολοκληρώνει με σιγουριά το όραμά της, δεν δίνει ερέθισμα στον θεατή να κοπιάσει για να συμπληρώσει τα κενά.
Μαρία Γκιούλη
Η οπτική του Ιάσονα που αντιμετωπίζει τον Μηνά σαν τον ήρωα του παραμυθιού συγκεντρώνει όλον τον σκοπό του "Zizotek" και την ανάγκη που έχει η παιδική ηλικία από προστασία και στοργή. Ο Ιάσονας δεν φοβάται να δεθεί με τον μουγγό γίγαντα που βλέπει μπροστά του γιατί αυτό είναι που θέλει στο βάθος, μία φροντίδα για να μεγαλώσει. Προτού η ταινία πάρει τον δρόμο της προς το φαντασιακό στοιχείο που πηγάζει από τον μικρό και έχει ποτίσει από την εγκατάλειψη, εμείς κρατάμε σαν φυλαχτό την σχέση του Ιάσονα και του Μηνά ως την πλέον αγνή.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-12-14
Το «Ζίζοτεκ», δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Βαρδή Μαρινάκη, συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το «Μαύρο Λιβάδι» με μια αινιγματική, γοητευτική, ιστορία ενηλικίωσης.
Χάρης Αναγνωστάκης
Είναι μια ευγενής προσπάθεια από τον Μαρινάκη και αυτό που πρέπει να του αναγνωριστεί είναι ότι αποφεύγει τις εύκολες λύσεις, τα κλισέ και την εξόφθαλμη αντιγραφή ξένων κινηματογραφιστών του καλλιτεχνικού αταξινόμητου σινεμά. Πολύ καλός και ο μικρός Αύγουστος Λάμπρου-Νεγρεπόντης.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Το όλον δεν συνδέεται επιτυχώς με μια συνεπή σεναριακή γραμμή. Οπότε, όλα τα θετικά στοιχεία εντέλει ενέχουν θέση πυροτεχνημάτων. Οι ερμηνείες είναι όλες άνω του μετρίου, γεγονός που πιστώνεται στον σκηνοθέτη – όχι στον σεναριογράφο. Κι αυτό επειδή οι ηθοποιοί κατάφεραν να υποστηρίξουν και να ζωντανέψουν κάτι που στα χαρτιά φαίνεται ασχημάτιστο.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο αργός σκηνοθετικός ρυθμός, η εξαιρετική φωτογραφία της ελληνικής υπαίθρου και οι καλές ερμηνείες από τον πρωτοεμφανιζόμενο νεαρό Αύγουστο Λάμπρου-Νεγρεπόντη και τους Πηνελόπη Τσιλίκα («Μικρά Αγγλία») και Δημήτρη Ξανθόπουλο («Έρωτας Μετά») κρατούν το ενδιαφέρον του θεατή σ' αυτό το προσωπικό όνειρο του σκηνοθέτη, που το εμπνεύστηκε από την αγάπη του στη φύση μακριά από τις θορυβώδεις πόλεις.
Άντα Δαλιάκα
Οι αρετές της σκηνοθεσίας, στις οποίες συγκαταλέγεται και η δοτική ερμηνεία του μικρού Αύγουστου Λάμπρου-Νεγρεπόντη, δεν αρκούν για να βάλουν τον θεατή στο πετσί της ιστορίας. Το σενάριο αποδεικνύεται ιδιαίτερα σχηματικό και για να νοηματοδοτήσει τις πράξεις των χαρακτήρων που θα παραμείνουν θολοί και μυστηριώδεις ως το φινάλε, αλλά και για ν' απογειώσει την ταινία ως δημιούργημα ολοκληρωμένο, ενταγμένο στο είδος του μαγικού ρεαλισμού.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-12-08
...μια ταινία που ποτέ δεν απογειώνεται αλλά σίγουρα ενδιαφέρεται να μιλήσει για τη θέση του απροστάτευτου παιδιού στη σημερινή κοινωνία.
Χρήστος Μήτσης
2019-12-10
Πολλές οι αλληγορικές ιδέες, ριγμένες σε έναν ισχνό σεναριακό σκελετό ο οποίος αδυνατεί να στηρίξει πειστικά την αλήθεια των δρώμενων και να τονώσει το ενδιαφέρον μας για αυτά.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-12-06
Ο Μαρινάκης πιάνει τον κατάλληλο τόνο σε επίπεδο ερμηνειών, τη στιγμή που τον χάνει σε εξίσου νευραλγικά σημεία όπως το σενάριο ή ο ρυθμός.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-12-04
Η ονειρική επαναληψιμότητα είναι κυρίαρχο στοιχείο αλλά δεν μοιάζει ποτέ να υπάρχει κίνηση πίσω από αυτό το επίπεδο και σύντομα το φιλμ (που σημειωτέον, εξακολουθεί να κρατά το ενδιαφέρον αν μη τι άλλο σε επίπεδο εικόνας και ατμόσφαιρας) μοιάζει παραδομένο σε αμηχανία.
Κώστας Ζαλίγκας
Εχει ένα ενδιαφέρον ο τρόπος που ο Μαρινάκης σκιαγραφεί δύο απόβλητους χαρακτήρες, αλλά η λύση σε όλο αυτό παραμένει μυστήριο...
Ηλίας Φραγκούλης
2019-12-02
Χωρίς να είναι μία κακή ταινία, το «Zizotek» δεν βγάζει νόημα (ακριβώς όπως συμβαίνει και με τα... βαφτίσια του, καθώς η συγκεκριμένη λέξη δεν υπάρχει!). Το παιδάκι περιφέρεται χωρίς πολλά-πολλά μπροστά από το φακό, κανένας χαρακτήρας δεν ολοκληρώνει την διαδρομή της ύπαρξής του στην πλοκή του έργου και το φινάλε σε παρατάει σύξυλο και σαστισμένο. Δυστυχώς, τα καλοφωτισμένα πλάνα και τα όμορφα κάδρα φύσης δεν αρκούν για να σου κρατήσουν το ενδιαφέρον, πριν καν αισθανθείς το άβολο της διάρκειας.
