Η Ομορφιά της Ύπαρξης(2019)
(Om det Oändliga / About Endlessness) | Πρώτη προβολή: 09-01-2020
Γιώργος Παπαδημητρίου
Οι ανθρώπινες φιγούρες του Ρόι είναι μακιγιαρισμένα φαντάσματα που υπνοβατούν ξύπνιοι, κουβαλώντας το βάρος της ύπαρξής σε κάθε τους βήμα. Χάσκουν παγιδευμένοι και ανήμποροι, σε ένα σκηνικό αντικατοπτρισμών και ψευδαισθήσεων που έχει ως σκοπό όχι να παραπλανήσει αλλά να αναδείξει τη βαθύτερη ουσία των πραγμάτων.
Τάσος Ντερτιλής
Γοητευτικό φιλοσοφικό δοκίμιο περί απείρου κάλλους του σύμπαντος κόσμου και υπαρξιακών αναζητήσεων από έναν ευφυή Σουηδό δημιουργό.
Ρεγγίνα Ζερβού
Συνδηλώσεις σαφείς και ταυτόχρονα ασαφείς, η ματαιότητα της ύπαρξης και η συντριβή της αλαζονείας με τον πιο καταστροφικό τρόπο! Μια ιστορία που δεν τελειώνει, που συνεχίζεται και μετά το απρόσμενα σύντομο τέλος της ταινίας στα μόλις 74 λεπτά!
Μάνος Θηραίος
Μεταξύ υπερρεαλισμού και ονείρου αλλά και με στιγμές απέραντης ειλικρίνειας και αίσθησης της πραγματικότητας, οι εικόνες του Άντερσον μοιάζουν με μονοπάτι προς την ολοκλήρωση, τόσο αποσπασματικές μα ταυτόχρονα και σύνθετα κομμάτια ενός παζλ που μολονότι δεν βγάζει νόημα με την πρώτη ματιά δεν παύει αν αποτελεί αποτύπωση του μικροσύμπαντος της ύπαρξής μας.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2020-01-20
Με διάρκεια μόλις 76 λεπτά η νέα ταινία του σπουδαίου Σουηδού σκηνοθέτη μοιάζει με το υστερόγραφο της δικής του υπέροχης τριλογίας για την ανθρώπινη κατάσταση, ένα μικρό δείγμα ενός μεγάλου σινεμά.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur.
Ταινίες όπως η «Ομορφιά της Ύπαρξης» θα συνεχίσουν να συνθέτουν αφαιρετικά ψηφιδωτά της ανθρώπινης εμπειρίας, που θα μας ακολουθούν και έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-18
Αστείο και περίεργα καθηλωτικό αποκορύφωμα μιας σπουδαίας καριέρας, με δίκαιο βραβείο σκηνοθεσίας στο φετινό Φεστιβάλ Βενετίας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πρόκειται για ακόμη ένα κινηματογραφικό ποίημα αφιερωμένο στους θεατές που αγαπούν το σινεμά του Σουηδού δημιουργού, το οποίο κινείται ανάμεσα στη τέχνη του κινηματογράφου και τη ζωντανή φύση μιας εικαστικής εγκατάστασης.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Υπέροχη ταινία, μόλις 73 λεπτών συμπυκνωμένης αλήθειας ενταγμένης σε ένα εικαστικό σύμπαν πραγματικά έργο τέχνης. Απολαύστε την!
Γιάννης Αποστολίδης
Προαιώνια αναπάντητα υπαρξιακά ερωτήματα και ανθρώπινες καθημερινές στιγμές αμηχανίας αποκτούν μία καλλιτεχνική διάσταση μέσα από γεωμετρικά πλάνα, εικόνες που μοιάζουν με ζωγραφικούς πίνακες και επιτηδευμένες ερμηνείες που αποδομούν τον ρεαλισμό χάριν μιας ανορθόδοξης κινηματογραφικής γλώσσας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Σκηνές απογοήτευσης, εγκατάλειψης, απελπισίας, μοναξιάς των ανθρώπων σε μια θλιβερή κοινωνία, όλες βουτηγμένες σε μια μελαγχολική ατμόσφαιρα, δοσμένες με τη διερευνητική, κριτική, ειρωνική, ταυτόχρονα διασκεδαστική, ματιά του Άντερσον από την οποία δεν λείπει και μια νότα ελπίδας.
Ιάκωβος Γωγάκης
Διδάσκει -ίσως- για τελευταία φορά το χτίσιμο ενός τέλειου κινηματογραφικού κάδρου, με τα μακρινά πλάνα και την σταθερή κάμερα να συμπεριλαμβάνονται στις οπτικές του συνθέσεις , οι οποίες αποτελούν ξεχωριστό κεφάλαιο στις περισσότερες κινηματογραφικές σχολές του κόσμου.
Απόστολος Κίτσος
Κάποιοι θα τον βρείτε αιθεροβάμονα, κάποιοι ασυνάρτητο και κάποιοι εγωκεντρικά εγκεφαλικό. ΔΕΝ πειράζει. Το σινεμά του Ρόι Άντερσον ΔΕΝ είναι για όλους και ΔΕΝ είναι για χόρταση.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-01-14
Όπως πάντα, ο Αντερσον σε σκλαβώνει με την διεισδυτική, εικαστική ματιά, το οξύ χιούμορ και τον μινιμαλισμό του (μέτρησα 37 πλάνα όλα κι όλα), όμως η αλήθεια είναι αυτή την φορά δεν λέει κάτι που δεν έχει ήδη πει στις τρεις προηγούμενες ταινίες του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-01-10
Ωστόσο, από το αποστειρωμένο αλλόκοτο του μοναδικού σκηνικού και του έμψυχου δυναμικού που επιμελείται ο Άντερσον, η καρδιά αναβρύζει αναπάντεχα μέσα από τη δυσθυμία: η παραίτηση δεν είναι τελεσίδικη και ο κυνισμός ποτέ δεν αναιρεί την ελπίδα για ζωή.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-16
Ο Σουηδός δημιουργός ανατρέχει και πάλι στο μοναδικό στιλιζάρισμά του και αναδεικνύει την απρόοπτη γοητεία του υπαρξιακού άγχους, ακονίζει το μαύρο χιούμορ του, ενώ αφήνει χώρο να παρεισφρήσει διακριτικά η θαλπωρή που σώζει την ανθρωπότητα στους κυνικούς καιρούς που διανύουμε.
Νεκτάριος Σάκκας
2020-01-12
Διαθέτει την πιο στενή δίοδο χιουμοριστικής διαφυγής που έχουμε συναντήσει σε ταινία της ύστερης φιλμογραφίας του Άντερσον.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μία άκρως ενδιαφέρουσα εμπειρία, που θα ενθουσιάσει τους φαν ενός κινηματογράφου πέρα από τα στερεότυπα και θα ξαφνιάσει τους αμύητους.
Άντα Δαλιάκα
2020-01-08
Στραμμένος στην αποξένωση του δυτικού αστού μέσα από την χαρακτηριστικά ψυχρή άχρωμη φωτογραφία του και την ακίνητη κάμερα που απαθανατίζει μια σειρά από ιδιόρρυθμα, αποκαλυπτικά της ανθρώπινης αδυναμίας, μικρογεγονότα, ο Άντερσον «ζωγραφίζει» άψογα στον δικό του καμβά, με το χιούμορ που χαρακτήριζε τις προηγούμενες ταινίες του σε λιγότερο αιχμηρές γωνίες και καμπύλες.
Λήδα Γαλανού
2020-01-06
Μικρές κοινωνικές «βινιέτες» που συνδέονται σ' ένα παραμύθι που θυμίζει σκόπιμα και, μ' έναν υπέροχο τρόπο, αταίριαστα, τις Χίλιες και Μια Νύχτες, εναλλάσσουν το χιούμορ και την τρυφερότητα, το παράλογο με το ωμό, το σημαντικό με το ανούσιο που, στον κόσμο του Αντερσον και γι' αυτό και στον δικό μας, είναι το σημαντικότερο.
Νίκος Παλάτος
2020-01-04
Αν είσαι εξοικειωμένος με το ύφος του Ρόι Άντερσον, αφενός δεν πρόκειται να δεις κάτι που δεν γνωρίζεις ήδη, αφετέρου δεν θα απογοητευτείς από την επανάληψη του «ίδιου» έργου. Σε περίπτωση που είσαι πρωτάρης και επιθυμείς να συστηθείς με το κινηματογραφικό σύμπαν του Σουηδού auteur, τούτο δεν αποτελεί το καλύτερό του φιλμ, η μικρή του διάρκεια, όμως, μπορεί να μετριάσει τις όποιες δυσκολίες επικοινωνίας μαζί του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Σχεδόν όλα τα σκετς είναι δοσμένα σαν ζωγραφικοί πίνακες, ενώ η ιδιαίτερη αφηγηματική επιλογή που μας μιλάει για κάποιον άντρα ή κάποια γυναίκα, μας εισάγει στην ονειρική ατμόσφαιρα του «Χίλιες και μία νύχτες».
vandimir
Είναι η 4η πανομοιότυπη ταινία που κάνει ή, θα μπορούσαμε να πούμε, είναι κατ' εξοχήν δημιουργός που "κάνει διαρκώς την ίδια ταινία". Πολύ αποτελεσματικός στο να καταδείξει με προσωπικό τρόπο μια διάχυτη απελπισία, αλλά ως πότε
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Η μικρότερη σε διάρκεια μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη κι όμως η πιο κουραστική. Την περίμενα με μεγάλη αγωνία την ταινία του αλλά ομολογώ πως απογοητεύτηκα. Συμβαίνει. Ξέρει όμως να βρίσκει απίθανους τίτλους ο μπαγάσας. Ακούς εκεί About Endlessness...
kazanipouvrazei
Ένας κινηματογραφικός στοχασμός για τους μυημένους σινεφίλ, χωρίς όμως το βάθος, τη δύναμη και το σκοτεινό χιούμορ προηγούμενων ταινιών του.
Κώστας Ζαλίγκας
H πίστη, οι σχέσεις, ο πόλεμος, ο θάνατος, η αποξένωση, είναι μερικά από τα θέματα που τον απασχολούν και παρά το γεγονός ότι τα κάδρα του είναι τέλεια μελετημένα και εκτελεσμένα, όπως πάντα άλλωστε, απουσιάζει μια συνεκτική ιστορία που να κρατά όλο το οικοδόμημα στέρεο στα πόδια του.
