Aga(2018)
Πρώτη προβολή: 16-01-2020
Άγγελος Πολύδωρος
2020-01-20
Η ταινία του Λαζάροφ είναι μαγευτική. Η απεραντοσύνη, η ησυχία και η γαλήνη καλμάρουν το μυαλό και τα μάτια του θεατή, παρά τη λευκότητα της φωτογραφίας του Κάλογιαν Μποζίλοφ. Ακόμα και η χιονοθύελλα που αντιμετωπίζουν ο Νανούκ και η Σέντνα δεν φαντάζει απειλητική για το ζευγάρι, που με μελετημένες κινήσεις σώζουν την καλύβα τους από την κατάρρευση. Έχουν εξοικειωθεί με τη Φύση. Δεν παίζουν μαζί της.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια πανέμορφη, δυνατή ταινία, που προσφέρει την πραγματική απόλαυση και την αληθινή συγκίνηση, σε αντίθεση με τα διάφορα, χωρίς στόχο (εκτός από το εύκολο χρήμα) συνηθισμένα κατασκευάσματα του Χόλιγουντ.
Φίλιππος Χατζίκος
2020-01-18
Μία ταινία που καταφέρνει να μιλήσει για πάρα πολλά, λέγοντας πάρα πολύ λίγα.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Υπέροχη ταινία να τη βλέπει κανείς και να τη θαυμάζει, που στο φινάλε σε κερδίζει και με τη συγκίνηση που αβίαστα προκαλεί. Όταν ο Νανούκ συναντά την Άγκα ξανά... Να τη δείτε.
Τάσος Ντερτιλής
Μια εκθαμβωτική ελεγεία για το τέλος εποχής αρχαίων πολιτισμών και παραδόσεων που ηττήθηκαν όταν βρέθηκαν απέναντι στο σύγχρονο αδηφάγο τέρας που κατατρώει τις σάρκες του πλανήτη.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ο Νανούκ του Λαζάροφ είναι αποκαθαρμένος από το φωτοστέφανο του 'ευγενούς αγρίου', απομαγεμένος. Γέρος και μόνος περπατάει προς τον πολιτισμό, την πηγή της δυστυχίας, αφήνοντας πίσω του για πάντα την άσπιλη καθαρότητα του απέραντου χιονιού.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2020-01-16
Η αργή σε χρόνους αλλά εικαστικά πανέμορφη σε ό,τι αφορά τις λεπτομέρειες της παραδοσιακής ζωής και τη χρήση του σινεμασκόπ, αφήγηση του πρώτου μέρους, με το τοπίο να αναλαμβάνει κι εδώ πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, πιθανόν να κουράσει κάποιους από τους θεατές, όμως η συναισθηματική και η συγκινητική δύναμη του δεύτερου μέρους (με τη συνδρομή και της γνωστής από το Θάνατο στη Βενετία, 5ης Συμφωνίας του Μάλερ), θα αποζημιώσει και με το παραπάνω τους πιο υπομονετικούς θεατές. Εξαιρετικό το πρωταγωνιστικό δίδυμο, αλλά και το τοπογραφικό εύρημα του φινάλε.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-01-14
Ο Λαζάροφ κινηματογραφεί τις στατικές, ήρεμες ζωές των ηρώων του με την ομορφιά και την ποίηση που τους αξίζει, δίχως να ξεπέφτει ποτέ σε έναν εθνολογικό τουρισμό και την ίδια στιγμή μιλά για την κλιματική αλλαγή με τρόπο εξίσου λεπτό, μα απόλυτα σαφή.
Χάρης Αναγνωστάκης
2020-01-12
Ένα μικρό διαμάντι, για την ακρίβεια ένα κομμάτι πάγου, απ' αυτούς που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους πολύτιμους λίθους, μια κινηματογραφική εμπειρία, μια εξαίσια ταινία που ζεσταίνει την ψυχή, γυρισμένη στο μαγικό τοπίο του Γιατσούκ, στα βάθη της Σιβηρίας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
...μια συναρπαστική, σχεδόν επική, εμπειρία που πάει κόντρα- όπως και οι δύο «αρχαίοι» πρωταγωνιστές της- στο κινηματογραφικό αφηγηματικό ρεύμα.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-01-10
Μια τελευταία ανάμνηση από έναν κόσμο που μας αποχαιρέτησε εδώ και καιρό με πλήρη κυριαρχία του απέραντου λευκού, των μινιμαλιστικών εικόνων και του αργού ρυθμού.
Αντώνης Γκούμας
Το Άγα κυλά σαν παραμύθι. Σαν την ιστορία που ο Νανούκ λέει στον νεαρό φίλο της κόρης του που έρχεται να τον επισκεφθεί. Ένα παραμύθι όπου η ομορφιά των εικόνων συνδέεται με τον μινιμαλισμό της αφήγησης. Φτιάχνοντας μια γοητευτική ταινία.
Λήδα Γαλανού
2020-01-04
Ατμοσφαιρικός όσο και μονοδιάστατος φόρος τιμής στον «Νανούκ του Βορρά», με έντονο το μήνυμα της οικολογικής καταστροφής και της ανθρώπινης αποστασιοποίησης.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-01-06
Η κάμερα περισσότερο χαϊδεύει παρά καταγράφει πρόσωπα και σώματα, η πλοκή δεν έχει καν σημασία μπροστά στην απλότητα της ζωής στη φύση, σε μια ταινία που ενώ θυμίζει ντοκιμαντέρ, δεν είναι.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Εικόνες που κόβουν την ανάσα και καθηλώνουν με την αίσθηση της απέραντης απομόνωσης, υποβαθμίζονται από την επιμονή της μίνιμαλ σκηνοθεσίας στην ελλειπτική αφήγηση, η οποία όμως δεν πείθει απόλυτα παρά τις ειλικρινείς προθέσεις της.
Move It
Υπάρχει μια ισορροπία απομόνωσης και έκτασης στην ταινία «Aga» που δεν μπορεί να υποτιμηθεί, μια αίσθηση της συνολικής ύπαρξης που μετράται ενάντια στην εύθραυστη φύση των μεμονωμένων ζωών. Το αποτέλεσμα είναι τόσο θαυμάσιο και παγωμένο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-02
Μια αργή διαδρομή στο κατάλευκο τοπίο του βορρά, όπου ουρανός και γη μοιάζουν να ανήκουν μαζί, γεμάτο πανέμορφα κάδρα, δεν καταφέρνει ωστόσο να συνθέσει κάτι περισσότερο από αυτό, μια συλλογή χιονισμένων καρτ-ποστάλ από έναν πολιτισμό έξω από τον πολιτισμό.
