Το Λουλούδι της Ευτυχίας(2019)
(Little Joe) | Πρώτη προβολή: 16-01-2020
Ζωή Γιαννακούλη
Εμφανώς επηρεασμένη από το «The Invasion of the Body Snatchers», η Hausner δημιουργεί ένα πολύ μυστηριώδες και ξεχωριστό φιλμ έχοντας στη διάθεσή της ένα πολλά υποσχόμενο καστ.
Μαρία Γκιούλη
2020-01-20
Ίσως υπερβολικό αλλά η Χάουζνερ δεν αστειεύεται καθόλου με την ιστορία της ακόμα και αν μιλάμε για αλληγορικές προελεύσεις. Το "Little Joe" έχει τα επιχειρήματα για να σε πείσει και έχει και το στυλ για να σε δελεάσει να το παρακολουθήσεις έως το τέλος.
Άντα Δαλιάκα
Παραμυθένια χρώματα σε μια παλέτα ψυχρή όσο και θερμή, ταιριαχτά αποστειρωμένες, «ψυχρές» ερμηνείες, ανησυχητικός μουσικός ήχος από τον Ιάπωνα Κέιτζι Ιτο, απόλυτα γεωμετρική και μελετημένη σκηνογραφία, στην υπηρεσία του ανοιχτού σε ερμηνείες, πολυεπίπεδου σεναρίου των Χάουσνερ και Ζεραλντίν Μπαζάρ, καθώς και της υποβλητικής αφήγησης.
Τάσος Ντερτιλής
Ένα μοντέρνο Β-movie που επενδύει την τρομακτική αλληγορία του με εντυπωσιακό art-house φορμαλισμό
Παύλος Θ. Κάγιος
Στην πέμπτη ταινία της μετά το Προσκύνημα στη Λούρδη και την Τρελή Αγάπη, η Τζέσικα Χάουσνερ εξερευνά τα είδη της επιστημονικής φαντασίας και του ψυχολογικού θρίλερ, συνδυάζοντάς τα με μια αίσθηση παραμυθιού, που ενισχύεται από τα αξέχαστα σκηνικά και την υποβλητική μουσική του Ιάπωνα Τέιτζι Ίτο.
vandimir
Χαμηλότονο, ψυχρό και γι' αυτό ανατριχιαστικό, νομίζω ότι το φιλμ πετυχαίνει το στόχο του και λέει όσο θέλει να πει. Ωστόσο αν περιμένετε εφέ και δράση, ξεχάστε το. Αλλού βρίσκεται η ουσία...
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η Χάουσνερ δίνει ένα ωραίο, ήρεμο τόνο στην ταινία της, με ωραία φωτογραφία (με εντυπωσιακά χρώματα), φουτουριστικά ντεκόρ, μια παράξενη που μένει στη μνήμη μουσική (του Ιάπωνα Teiji Ito) και μια διφορούμενη συχνά, ατμόσφαιρα, με την ίδια την Άλις (Αλίκη, που παραπέμπει έμμεσα και στην Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων) να αλλάζει, δημιουργώντας την εντύπωση πως ίσως όλα να εκτυλίσσονται στη φαντασία της.
Στράτος Κερσανίδης
2020-01-12
Ένα εξαιρετικό θρίλερ με ψυχολογικές προεκτάσεις το οποίο συν τοις άλλοις εξερευνά της σχέση μητέρας-παιδιού.
Μάνος Θηραίος
Μια ταινία που θα σας ανταμείψει για τον χρόνο που της αφιερώσατε και που αν δεν φοβόταν να "λερωθεί" λίγο εκεί προς το τέλος, θα μπορούσε να είναι από τις καλύτερες της σαιζόν.
Νεκτάριος Σάκκας
2020-01-16
Η Χάουσνερ χτίζει μία σειρά από ιδιαιτέρως ιντριγκαδόρικα επίπεδα ανάγνωσης.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-01-14
H αγγλόφωνη ταινία της Αυστριακής Τζέσικα Χάουσνερ μοιάζει με κάτι σαν τη δική της αποστασιοποιημένη εκδοχή του «Invasion of the Body Snatchers».
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η Χάουζνερ, αντλεί το όποιο σασπένς από τη συνεχή χρήση ήχων και της μουσικής που από κάποια στιγμή και μετά γίνονται εκνευριστικά. Η αλληγορία της έχει (και κινηματογραφικό), ενδιαφέρον, αλλά δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις φιλοδοξίες της, ενώ ο συσχετισμός της δομής της ιστορίας της με τα Body Snatchers, από τη ταινία του 1958 μέχρι σήμερα, κάνει την εξέλιξη και το φινάλε της εντελώς προβλέψιμο σε όσους τη γνωρίζουν.
nikos fekkas
Τεχνικά μιλάμε για μια πολύ καλή ταινία και αν προσπαθούσε να ανεβάσει λίγο την ένταση θα μπορούσε να αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή, αντ'αυτού σε κάνει να την εκτιμάς αλλά δεν σε κάνει να διασκεδάσεις!
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Το "Λουλούδι της Ευτυχίας" είναι ένα όμορφο φιλμ, που δυστυχώς μένει εκεί...
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η ταινία επιλέγει να έρθει σε διάλογο με τη φόρμα αντίστοιχων έργων του είδους, όμως αυτή η συζήτηση δεν ολοκληρώνεται ποτέ, αφήνοντας πίσω μια άσκηση ύφους αναμφίβολα ενδιαφέρουσα, όσο και ατελή.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-01-08
Μια ιδέα που στα χέρια των Λάνθιμου-Φιλίππου θα χρησίμευε ως εφαλτήριο για στροφές και ανατροπές στην κάμερα της Χάουσνερ μοιάζει με εξαντλημένη μικρού μήκους άσκηση, συμπαγούς ατμόσφαιρας και μινιμαλιστικής, μεταφυσικής δραστηριότητας.
Λήδα Γαλανού
2020-01-10
Η Αυστριακή σκηνοθέτρια δανείζεται το εύρημα ενός b-movie θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, ένα πολύχρωμο κι ελαφρώς hip «Invasion of the Body Snatchers», για να μιλήσει αφαιρετικά για την ανθρώπινη κατάσταση και τη διττή διάσταση της εξέλιξης της γενετικής. Μόνο που οι προθέσεις της πνίγονται σε μια άκρως γοητευτική αισθητική επιτήδευση, που δεν αφήνει χώρο για ουσία.
Ρεγγίνα Ζερβού
Στην προσπάθεια της να ανοίξει πολλά πεδία ανάγνωσης μέσα από διαφορετικά κινηματογραφικά είδη που δεν κατάφερε να συνδέσει, η Χάουσνερ δεν κατάφερε να αναδείξει την πραγματικά πρωτότυπη ιδέα του σεναρίου της: η ευτυχία δεν χρειάζεται απαραίτητα να βασίζεται στην αλήθεια.
Άγγελος Πολύδωρος
Η ταινία κινείται μεταξύ επιστημονικής φαντασίας και ψυχολογικού θρίλερ, αλλά και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά δεν απογειώνουν αυτή την -πραγματικά «πιασάρικη»- ιδέα, ενώ η μουσική του Ιάπωνα Τέιτζι Ίτο αντί να βοηθάει, αποτρέπει τον αμύητο θεατή, ο οποίος πιθανόν να ενοχληθεί από τους οξείς και «κοφτούς» ήχους.
Dimitris Dx
Οι ερμηνείες παραμένουν δυνάμει ισχυρές, η έλλειψη ουσίας όμως επιμένει να αφαιρεί κάθε αίσθηση βαρύτητας από το τελικό αποτέλεσμα.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-06
Μια ελάχιστα πειστική εναλλακτική βερσιόν του «Invasion of the Body Snatchers», με αυστηρό φορσέ στιλιζάρισμα κι ελάχιστα διακριτικούς συμβολισμούς, που αφήνουν λίγα στη φαντασία.
gaRis
Ιδέες υπάρχουν, κλίμα δυστοπικό, όμως η κλισεδούρα μαστίζει κάθε σκηνή ως την ερασιτεχνική κατάληξη του Little Joe.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Όλα είναι τόσο στεγνά, άνευρα και μονοδιάστατα που πραγματικά με κούρασε. Η Τζέσικα Χάουσνερ έπεσε στα βαθιά και πνίγηκε.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ενδιαφέρουσα αν και άνιση ταινία απ' την Αυστριακή Τζέσικα Χάουσνερ ("Προσκύνημα στη Λούρδη") που εδώ στηνπρώτη της αγγλόφωνη παραγωγή, φαίνεται ότι δεν μπορεί να ολοκληρώσει τις καλές ιδέες της και μοιάζει αδύναμηνα αφηγηθεί αποτελεσματικά την ιστορία της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-01-04
Κάτι ανάμεσα σε θρίλερ, οικολογική αλληγορία και γυναικείο ψυχολογικό δράμα, το «Λουλούδι της ευτυχίας», όσο σε εντυπωσιάζει με την πλανοθεσία του (γιατί κυρίως αυτή αξίζει), τόσο σε προβληματίζει για το τι ακριβώς επιδιώκει να πει.
Βαρβάρα Κοντονή
2020-01-02
Ανήκει στο είδος της ταινίας που ίσως απολαύσουν (μονάχα) κάποιοι σκληροπυρηνικοί του είδους και σαφέστατα δεν ενδείκνυται για όποιον αποφασίσει να επισκεφτεί την όποια αίθουσα προκειμένου να δει «κάτι, μωρέ»
