Η Μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ(2019)
(Richard Jewell) | Πρώτη προβολή: 16-01-2020
Άγγελος Πολύδωρος
Στα 89 του χρόνια ο Κλιντ Ίσγουντ δεν σταματάει να γυρίζει ταινίες που βρίσκονται στο πλευρό των απλών ανθρώπων και των αδικημένων και να καταγγέλλει το σύστημα, όπως αυτό εκφράζεται από την κεντρική εξουσία και τα Μέσα Ενημέρωσης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με ένα φαινομενικά απλό στιλ, με μια άμεση, ρεαλιστική αφήγηση και ένα τέλεια οργανωμένο ρυθμό, ο Ίστγουντ αφηγείται την οδύσσεια του ταλαίπωρου Τζιούελ, ενός μικροαστού λευκού, εφησυχασμένου, ταπεινού πατριώτη (σίγουρα μέλους της «σιωπηλής πλειοψηφίας»), που ακόμη και με την όλη απάνθρωπη καθημερινή παρενόχληση δεν σταματά να πιστεύει στο νόμο και την τάξη (όπως τονίζει ο ίδιος κάποια στιγμή), και γενικότερα στο σύστημα που είναι έτοιμο να τον οδηγήσει ακόμη και στην αγχόνη.
Ανδρέας Συμιακάκης
Οι ερμηνείες είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ και βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα όλη αυτή την ιστορία που δείχνει πόσο σκληρή μπορεί να γίνει όλη η κοινωνία χωρίς καν να γνωρίζει τις λεπτομέρειες ενός συμβάντος.
Ελεάννα Μάνεση
Μια ταινία με κεντρικό θέμα την υπεράσπιση των αδυνάτων και την καταγγελία του συστήματος της κεντρικής εξουσίας και των ΜΜΕ. Τελικά πόσο λεπτή είναι η γραμμή που χωρίζει έναν ήρωα από έναν τρομοκράτη;
Ηλίας Φραγκούλης
2020-01-20
Ωραία ταινία. Κατηγορίας «crowd-pleaser». Με την υπογραφή του Κλιντ Ίστγουντ, ένα έργο το οποίο μιλάει τίμια στο είναι του θεατή και τον βάζει μπροστά σε μία δοκιμασία... βγαλμένη από τη ζωή, που αν δεν γνώριζε αυτή τη λεπτομέρεια, θα έλεγε ότι τα κινηματογραφικά σενάρια έχουν μεγάλη (και ύπουλη) φαντασία.
Σιλένα Νικολοπούλου
Μια αριστοτεχνικά φτιαγμένη ταινία για ένα πραγματικό γεγονός, απολαυστική χωρίς να πέφτει βαριά και με ρεσιτάλ ερμηνειών από όλους. Δυστυχώς χάνει την ευκαιρία για βαθύτερη κοινωνική κριτική, ωστόσο παραμένει ένα προσωποκεντρικό δράμα που δεν καταφεύγει σε πολλούς μελοδραματισμούς, κάνοντά την άξια της προσοχής σας.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Στο σινεμά του Ίστγουντ, τα άτομα ορίζουν μεν τη μοίρα τους με βάση μια προσωποκεντρική ηθική και έναν απαρέγκλιτα κώδικα αξιών, αλλά αυτό που αναζητούν κατά βάθος είναι το μοίρασμα και η επαφή. Πολύ συχνά, μάλιστα, είναι ακριβώς η αποτυχία εύρεσης αυτών των αγαθών είναι που πυροδοτεί τελικά τον τελικό χαμό.
Δέσποινα Τριανταφυλλίδου
Σας συμβουλεύω να τη δείτε, γιατί εδώ μιλάμε για έναν τεράστιο δημιουργό που καρποφορεί καλλιτεχνική ποιότητα.
nicolas1810
Ο ικανότερος αφηγητής ιστοριών του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου και ας έχει πιάσει τα ενενήντα.
Μίλτος Τόσκας
Μία από τις καλύτερες ταινίες της κινηματογραφικής σεζόν που διανύουμε.
Παναγιώτης Πυλαρινός
O Eastwood, βέβαια, επιλέγει προσεκτικά τι να παρουσιάσει και πώς να το παρουσιάσει με τρόπο που να ταιριάζει με την προσωπική του ατζέντα – τα γεγονότα είναι μερικές φορές λίγο ασαφή – παράλληλα όμως , θέματα όπως αυτό , κάνουν την ταινία ακόμα πιο πολωτική στο σημερινό κλίμα, καθώς προωθεί την άγνοια της εποχής των "ψεύτικων ειδήσεων" και κλίνει λίγο προς την συντηρητική προπαγάνδα.
Δημήτρης Νταβανάς
Αν μια κοινωνία βρίσκεται στενάχωρα προσκολλημένη στηn απροσχημάτιστη κατασπάραξη αθώων, τότε απαλύνει τον πόνο των συστηματικών αποτυχιών της αδιέξοδα και ο 90χρονος Eastwood εφιστά την προσοχή με ακεραιότητα, ξεκάθαρα οριοθετημένη από τον τύπο αξιών που τον ορίζουν και έχουν αναδυθεί στο επίκεντρο των θεματικών του και στο παρελθόν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-01-12
Το προφίλ του Τζούελ κουμπώνει απόλυτα στις θεματικές προδιαγραφές του μεγαλύτερου Αμερικανού ιδεαλιστή σκηνοθέτη και στην ξερή, ειρωνική ματιά του προς τους άνδρες που επιτελούν καθήκον και τραβούν γολγοθά μέχρι να αποδείξουν την εύλογη αθωότητά τους.
Μαρίνα Τσικλητήρα
Ο θεατής αργεί δηλαδή να κατανοήσει τους ήρωες και χρειάζεται χρόνο για να αποφασίσει αν τους συμπαθεί. Όμως, καθώς η πλοκή εξελίσσεται και επιβεβαιώνεται η εξαιρετική επιλογή του πρωταγωνιστικού cast (η Μπέιτς είναι υποψήφια για Όσκαρ Β΄Γυναικείου, ενώ ο Χάουζερ θα μπορούσε άνετα να διεκδικεί Α΄Ανδρικό), όχι μόνο εμπλέκεται ολοένα και περισσότερο, αλλά οδηγείται αναπόφευκτα σε συνειρμούς με τη σύγχρονη, ακόμα αγριότερη πραγματικότητα.
zerVo
Πιότερο εκείνο που επιθυμεί να προβάλλει - ξανά - είναι το ανήθικο πνεύμα που επικρατεί στις τάξεις της "χώρας των ελεύθερων και του τόπου των ηρώων". Κι αυτό το πετυχαίνει άψογα, μέσα από μια εξιστόρηση που τοποθετεί τον θεατή στην μέση ακριβώς του μελετημένου θρίλερ, ανεβάζοντας τους παλμούς σταδιακά και προσεχτικά μέχρι την τελική εκτόνωση και λύτρωση. 89 χρονώ, λέει, ε? Κι ακόμη αναζητώ, την έστω και μια φορά, που να με απογοήτευσε.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η βραδιά που βγήκαμε με τον Κλιντ δεν μας είχε τάξει τίποτα, μας έκανε όμως να περάσουμε για μια ακόμα φορά καλά μαζί του, όπως περνάμε με ένα σταθερής αξίας φίλο που ξέρουμε ότι αν τα πιούμε ένα βράδυ μαζί του, αποκλείεται να μην φτιάξουν η διάθεση μας και το κέφι μας. ΣΤΑΘΕΡΑ ΚΙ ΕΓΓΥΗΜΕΝΑ.
Μανώλης Κρανάκης
2020-01-14
Η καλύτερη από τις τελευταίες ταινίες του Κλιντ Ιστγουντ, ένα συναρπαστικό old school αστυνομικό θρίλερ και μαζί μια ανατριχιαστικά επίκαιρη πολιτική δήλωση για όσα (λίγα) χωρίζουν έναν ήρωα από έναν τρομοκράτη.
Ειρήνη Δρίβα
Ο Κλιντ Ίστγουν, παρά τα 90 και έτη του επιμένει (και πολύ καλά κάνει) να καταπιάνεται με θέματα που λειτουργούν σαν χαστούκι στην Αμερική. Σηκώνει το σεντόνι από το σκοροφαγωμένο αμερικάνικο όνειρο και το τινάζει μπροστά στα πρόσωπα των συντηρητικών «νοικοκυραίων»!
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-18
Ένα πλήρες ψυχογράφημα ενός παρεξηγημένου ανθρώπου, μια στιβαρή κοινωνική κριτική που καταρρίπτει στερεότυπα, γυρισμένη με το σασπένς κακφικού εφιάλτη.
Μαρία Γαβαλά
¨ενα δημιούργημα διαυγούς και ευσταλούς κινηματογράφου, αγέραστου, ενώ εκεί όπου χάνει, ενδεχομένως, τον δικό του βηματισμό, κατορθώνει να αποτελεί πάντα ένα άξιο σεβασμού πιστό αντίγραφο.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-01-16
Ο Κλιντ Ίστγουντ εξακολουθεί απτόητα το ρεσιτάλ της 9ης δεκαετίας της ζωής του πάνω στην αντίληψη του δέοντος και τις βαριές νεφώσεις που απλώνουν πάνω της η κυβερνητική αναλγησία, η ασυδοσία της 4ης εξουσίας και το απλανές σιγοντάρισμα όσων αναπαράγουν αμέριμνα πληροφορίες που δεν προσπάθησαν να αποκτήσουν.
Μάνος Θηραίος
Συναρπαστικό μέσα στην ησυχία του ανθρώπου που από ήρωας γίνεται θύμα, τραγικό μέσα στη μοναξιά μιας ζωής χαμένης στο πλήθος και την κοινωνική ασυνταξία των ΜΜΕ.
Απόστολος Κίτσος
Μια ταινία που σε απαιτεί σε εγρήγορση και διαθέσιμο για συζήτηση μετά.
Τάσος Ντερτιλής
Είναι χαρακτηριστική η εμπορική αποτυχία της ταινίας στις ΗΠΑ που άνοιξε καταστροφικά, συναντώντας την αδιαφορία του κοινού. Κρίμα και άδικο για μια τόσο συναρπαστική και συγκινητική ταινία με ρεσιτάλ ερμηνειών, ξεκινώντας από τον πρωταγωνιστή-αποκάλυψη και φθάνοντας στην εκπληκτική Κάθι Μπέιτς που υποδυόμενη τη μητέρα του, κατάφερε να φέρει στην ταινία τη μοναδική οσκαρική της υποψηφιότητα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Βλέπεις την φρεσκάδα της παραγωγής και αναρωτιέσαι: εάν είναι δυνατόν ένας «υπερήλικας» να κινηματογραφεί με αυτό τον τρόπο, αναπτύσσοντας το θέμα στην σωστή του βάση.
Άντα Δαλιάκα
2020-01-10
Ένα χορταστικό χρονικό εξιλέωσης με όλα τα συστατικά του entertainment – από την αναπαράσταση της βομβιστικής επίθεσης έως την τελική αναμέτρηση του «Δαυίδ με τον Γολιάθ».
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Είναι λίγο μεγάλη σε διάρκεια, αλλά η σημασία στη λεπτομέρεια και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο.
vandimir
Το φιλμ δεν είναι κατά τη γνώμη μου "Σκοτεινό Ποτάμι" ή ¨Γκραν Τορίνο", σίγουρα όμως είναι αξιόλογο.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Η "Μπαλάντα" είναι η παρουσίαση της άγνοιας, η προσπάθεια υπεράσπισης της προσωπικής ταυτότητας, και μία πρώτης τάξεως απεικόνιση της δικής μας στάσης απέναντι στα στερεότυπα, αλλά και στο πώς αφηνόμαστε να παρασυρθούμε από το ακραίο. Ασχέτως, αν ισχύει ή όχι. Δεν είναι αριστούργημα. Αλλά είναι Eastwood...
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-01-08
Ως σκηνοθέτης ο Ιστγουντ ανέκαθεν ενδιαφερόταν για τις ανθρώπινες σχέσεις και πράγματι, περισσότερο από καθετί τα πρόσωπα είναι εδώ που συναρπάζουν.
Νίκος Ασημακόπουλος
Γενικότερα οι διάλογοι έχουν αρκετά στοιχεία κωμωδίας - αναδύοντας και την κωμικοτραγική κατάσταση της υπόθεσης - , κάτι που κάνει το έργο αισθητά πιο ευχάριστο από το θέμα που πραγματεύεται. Σε σημεία αγγίζει το στυλ μιας κομεντί.Στυλ κομεντί είναι και ο ρυθμός του μοντάζ, το καδράρισμα και τα χρώματα. Τίποτα αξιοπρόσεκτο στο οπτικό ύφος της ταινίας.
Ιάκωβος Γωγάκης
Μια " αυθεντική Ίστγουντ" ταινία, στιβαρή και καλογυρισμένη.
Λήδα Γαλανού
2020-01-06
Mε αφορμή έναν αντι-ήρωα καθόλου συμπαθή αρχικά, υπέρμαχο της οπλοκατοχής, με την υπόνοια του ρατσιστή, αποδεικνύει διακριτικά ότι συχνά οι ήρωες και οι τρομοκράτες κατασκευάζονται από τα ίδια συστατικά – κι ότι τα μέσα τούς εξυψώνουν με την ίδια ζέση. Κι αυτό κάνει μια, κατά τα άλλα, γλυκερή ταινία αιχμηρή κι απρόσμενη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-04
Ο συντηρητισμός του Ίστγουντ σε συνδυασμό με την πλήρη του καχυποψία απέναντι σε οποιαδήποτε μοντέρνα δομή έχουν αποτέλεσμα ένα πορτρέτο γεμάτο θυμό και απογοήτευση. Για ένα σερί ταινιών τώρα, αναρωτιέται τι σημαίνει το να είσαι ήρωας σήμερα κι εδώ παραδέχεται πως ίσως αυτό να είναι πλέον κάτι ανέφικτο.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Κλιντ Ιστγουντ αφηγείται και πάλι την ιστορία ενός παρεξηγημένου ήρωα, αλλά αρκείται στην απλή καταγραφή των γεγονότων. Το κάνει, βέβαια, με επάρκεια και σε βάθος, ενώ το πρωταγωνιστικό ζευγάρι τον δικαιώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Αγγελική Στελλάκη
Η Μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ αποτελεί και ένα άκρως επίκαιρο σχόλιο για την κατάσταση στον λεγόμενο «ανεπτυγμένο» κόσμο, σε έναν κόσμο που έχει στρέψει το βλέμμα μακριά από τον άνθρωπο.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Ίστγουντ, για μια ακόμη φορά, θέλει να αφυπνίσει τη μακάρια αμερικανική κοινή γνώμη, να μιλήσει για τονκαθημερινό άνθρωπο, να χλευάσει τον κρατικό μηχανισμό, τα κέντρα εξουσίας και τα ΜΜΕ για τον ανθρωποφαγικότους χαρακτήρα και να ξαναθυμίσει ότι το "αμερικάνικο όνειρο" μπορεί εύκολα να μεταβληθεί σε εφιάλτη.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Κλιντ Ίστγουντ, τα fake news είναι δίκοπο μαχαίρι...
Σπύρος Δούκας
Ο Eastwood προσεγγίζει τον ήρωά του με ευαισθησία, αποκαλύπτοντας προτερήματα και μειονεκτήματα, αποδίδοντας άψογα την ουσία της ιστορίας μέσα από τον χαρακτήρα, και εκμαιεύοντας μια εξαιρετική εσωτερική, αλλά και βαθιά συναισθηματική ερμηνεία από τον Paul Walter Hauser.
Γιώργος Νυκταράκης
Τελικά αυτό που προκύπτει είναι μια καλοφτιαγμένη ταινία από τον ακούραστο Clint, η οποία μπορεί να περιέχει αρκετά στοιχεία από την πολιτική ατζέντα του δημιουργού της, αλλά ξεφεύγοντας από υπερηρωικές φανφάρες και εμφανίζοντας διάθεση κριτικής, πετυχαίνει να δώσει ένα ευχάριστο ως προς την παρακολούθηση αποτέλεσμα.
kazanipouvrazei
Ο βετεράνος -89χρονος παρακαλώ- σκηνοθέτης Κλιντ Ίστγουντ εξελίσσει μεθοδικά μια κούρσα ενάντια στη λογική, αλλά και την εκμετάλλευση ενός αθώου και ολίγον χαζούλη ήρωα (έτσι τον ερμηνεύει ο Πολ Γουόλτερ Χάουσερ) σε ένα παλιομοδίτικο, επίπεδης προσέγγισης και με αρκετά σχηματικούς χαρακτήρες βιογραφικό δράμα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-01-02
Η ταινία παρακολουθείται με ζωηρό ενδιαφέρον, καθώς ο Ίστγουντ γνωρίζει καλά τους μηχανισμούς του θεάματος και της στρωτής αφήγησης. Όμως στην «Μπαλάντα» του δείχνει κάπως αμήχανος τόσο απέναντι στον κεντρικό πρωταγωνιστή του, όσο και στο τι μετατρέπει κάποιον σε ήρωα.
Γιώργος Κοκτσίδης
Καρκινοβατεί διαρκώς στα παρωχημένα κατηγορήματα της ορθοφροσύνης και της ευθυκρισίας, αναλώνεται σε δακρύβρεχτα και σπαραξικάρδια ξεσπάσματα μήπως και συγκινήσει κι εν τέλει ξεφουσκώνει ως το πιο μετέωρο έργο των τελευταίων ετών του Clint Eastwood. Μια ταινία που δύσκολα την απολαμβάνει κανείς ακέραια.
