Cosmic Candy(2019)
Πρώτη προβολή: 30-01-2020
Ηρώ Εμμανουήλ
2020-01-20
Το αποτέλεσμα είναι μια «φανταστική» περιπέτεια με καραμέλες που σκάνε στο στόμα, τόσο γλυκές και τρομακτικές ταυτόχρονα, που σε γυρίζουν σε έναν κόσμο παιδικό και ανέμελο μέχρι, βέβαια, να πάθεις τερηδόνα...
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Ρηνιώς Δραγασάκη είναι μια ιστορία ενηλικίωσης και επανόρθωσης. Kινηματογραφημένη από την οπτική γωνία της ηρωίδας, αναμειγνύει το πραγματικό με το φανταστικό, την εσωτερική με την εξωτερική αλήθεια και τα διαφορετικά κινηματογραφικά είδη μεταξύ τους για να πραγματευτεί, με περισσότερο ρεαλισμό, απ' ότι φαίνεται με την πρώτη ματιά, μια ολόκληρη θεματολογία ψυχικής υγείας και σχέσεων.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
2020-01-18
Η ταινία, πράγματι, λειτουργεί σαν τις καραμέλες «Cosmic Candy», αυτές που σκάνε στο στόμα, αφήνοντας το άρωμα και την γεύση τους να γεμίσουν με θόρυβο και χαρά τις αισθήσεις και έπειτα να χυθούν ζαχαρένια στην διάθεση μας.
Μαρία Γκιούλη
2020-01-16
Το "Cosmic Candy" έτσι όπως το εμπνεύστηκε η δημιουργός του, Ρηνιώ Δραγασάκη, είναι αναμφίβολα μία ξεχωριστή περίπτωση: αν και οι προδιαγραφές του τείνουν να το εντάξουν στο weird wave των τελευταίων χρόνων, αυτό δημιουργεί μία δική του ταυτότητα με παιχνιδιάρικη διάθεση αλλά με έναν σοβαρό και καθόλου αστείο πυρήνα γύρω από την ζωή μιας γυναίκας εγκλωβισμένης στο παρελθόν.
Έφη Καραχάλιου
Η σκηνοθεσία της Ρηνιώς Δραγασάκη αποδίδει πλήρως όλη αυτή την νοσταλγική αισθητική μέσα από τον αγχώδη κόσμο της Άννας, που στερείται αβίαστης επικοινωνίας και γίνεται σε αρκετά σημεία αλλόκοτος και άβολος. Η μουσική του Felizol ντύνει ταιριαστά όλες τις σκηνές παιχνιδιού της Άννας και της Πέρσας, αποπνέοντας μια αξιοζήλευτη ενήλικη παιδικότητα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η Δραγασάκη έφτιαξε μια γοητευτική ταινία, με ένα γρήγορο ρυθμό, με όμορφες φαντεζίστικες, σουρεαλιστικές, ωραία γυρισμένες, σκηνές (η Άννα να αιωρείται στο κατάστημα ή να ταξιδεύει στο διάστημα μέσα σε μια φούσκα καραμέλας), με ωραία, φανταχτερά χρώματα, και δυο καλές ερμηνείες, από την Μαρία Κίτσου ('Αννα) και Μάγια Πιπερά (Πέρσα).
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Ρεαλισμός και φαντασία αναμειγνύονται σε ένα φιλμ που παρασύρεται από την ορμή του, διαχειρίζεται άτσαλα ορισμένες πτυχές του, όμως προστατεύεται από την ειλικρίνεια των προθέσεων και τη διάθεση να αποπειραθεί κάτι κινηματογραφικά ξεχωριστό.
Άντα Δαλιάκα
...τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα, το εφετζίδικο ύφος της αφήγησης και η ασυντόνιστη διεύθυνση των ηθοποιών δημιουργούν μια σειρά από παραδοξότητες οι οποίες θολώνουν γραφικά τον χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2020-01-14
Έχει χιούμορ και μια ιδιαίτερη, ανάλαφρη, σουρεαλιστική και feelgood διάθεση.
Στράτος Κερσανίδης
2020-01-12
Προσωπικά η ταινία μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Ενώ υπήρχαν σκηνές πολύ δυνατές με τις οποίες η σκηνοθέτιδα κατάφερνε να με παρασύρει στο φιλμικό της σύμπαν, υπήρχαν κι άλλες που μου προκαλούσαν αμηχανία. Και κάπως έτσι ένιωσα πως έμεινα με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου.
Τάσος Ντερτιλής
Δύσκολο και φιλόδοξο εγχείρημα ο συνδυασμός κοινωνικού φιλμ με κωμωδία παραλόγου και στοιχεία φαντασίας και δυστυχώς δεν είναι το cosmic candy αυτό που θα το δικαιώσει.
Λήδα Γαλανού
Προς το παρόν, όταν το «Cosmic Candy» τελειώσει, αφήνει στο στόμα μια επιθυμία για κάτι πιο ζωισμένο από ένα χρωματιστό πυροτέχνημα, αλλά μαζί ίχνη από αναμνήσεις, αναγνώριση και γλυκύτητα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Διακρίνεται από μια σεναριακή αμηχανία (για παράδειγμα το «ταξίδι» με το κλεμμένο αυτοκίνητο) χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το «Cosmic candy» δεν παρακολουθείται, αν μη τι άλλο, με περιέργεια.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
...μια διελκυστίνδα ποπ παραίσθησης, σαν την καραμέλα cosmic candy που σκάει ψυχοτροπικά, δημιουργώντας ένα σύμπαν πολύχρωμης απόδρασης και δραματικής κομεντί, η πλοκή επιβραδύνεται και οι ερμηνείες χάνουν τον στόχο τους.
Μαρίνα Τσικλητήρα
Η ταινία εκπέμπει αγνότητα προθέσεων, σπάνια αθωότητα, τρυφεράδα και την αίσθηση ενός μόνιμου, ενίοτε μελαγχολικού παιχνιδιού. Όμως οι σουρεαλιστικές ενθέσεις στον ρεαλισμό είναι άγαρμπες και είναι πιθανότερο να σε ξενίσουν, παρά να σε παρασύρουν στο ταξίδι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η Μαρία Κίτσου και η Μάγια Πιπερά έχουν ιδανικό συμπλήρωμα στις μεταξύ τους σκηνές παρότι σε αρκετά στιγμιότυπα υπάρχει έντονη η αίσθηση της επιτήδευσης κάθε φορά που το δράμα μοιάζει να σκληραίνει.
Παύλος Θ. Κάγιος
2020-01-08
Ένα φιλμ που θα μπορούσε να είναι ένα πολύ δυνατό φιλμ αν είχε ένα πιο προσεγμένο και λιγότερο... ροζ σενάριο.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-01-10
Η Ρηνιώ Δραγασάκη στήνει μια ιστορία ψευδαισθήσεων και παραισθήσεων στη μεγάλη πόλη δίνοντας την ευκαιρία στη Μαρία Κίτσου να φανερώσει και στη μεγάλη οθόνη το ταλέντο της. Όμως το αδύναμο σενάριο την προδίδει και αφήνει να περάσουν τα 3/4 της ταινίας μέχρι να «πάρει μπρος η μηχανή».
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-06
Η θεωρία ενοποίησης δεν ολοκληρώνεται ποτέ, αφήνοντας την ταινία δίχως ακριβώς αίσθηση κατεύθυνσης ή αίσθηση τόπου, το οποίο είναι πάντα μεγάλη έλλειψη για ένα σινεμά τόσο εμφανώς προσωπικό όσο είναι αυτό το ντεμπούτο.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2020-01-04
Λοιπόν, για να το θέσω κομψά: έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία η ταινία αλλά πέραν αυτού, ουδέν. Με μεγαλύτερο πρόβλημα, το σενάριο.
Τάσος Μελεμενίδης
Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο της Ρηνιώς Δραγασάκη σκάει αμέσως και είναι άγευστο.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-01-02
«Για τον Τζον Χιούζ όταν και όπου συναντάει τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ», γράφει στο σημείωμά της η Ρηνιώ Δραγασάκη. Ποιος είμαι εγώ, που θα χαλάσω τούτο το «όραμα»;
