Winona(2019)
Πρώτη προβολή: 06-02-2020
Άκης Γιαννάκης
Η ταινία δεν μας μιλάει ξεκάθαρα. Δεν φανερώνει το πραγματικό της πρόσωπο. Παίζει μαζί σου συνεχώς. Από την αρχή μέχρι και το τέλος. Δεν ξέρεις πότε σου λέει αλήθεια και πότε ψέματα. Παραδόξως, αυτό το mindfuck που τρως όταν βλέπεις την ταινία το απολαμβάνεις. Σίγουρα δεν είναι μια χαρούμενη ταινία, αλλά δεν είναι και δράμα.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του Βούλγαρη,-την υπογράφει με το μουσικό του όνομα, The Boy-, αναπτύσσεται σαν ένα είδος μουσικής συμφωνίας με ελεύθερη φόρμα όπου η κάμερα, η μουσική, οι ηθοποιοί και το τοπίο λειτουργούν συμπληρωματικά και ισότιμα μεταξύ τους, ως αντίστιξη σ' ένα φως που τα καθορίζει όλα.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο φακός του «Αγοριού» σε φορμά που θυμίζει νοσταλγικά άλλες εποχές, παρακολουθεί τα κορίτσια κάτω από τους ήχους δικής του μουσικής αλλά και της Δεσποινίδας Τρίχρωμη. Η φωτογραφία είναι κλασικά καλοκαιρινή, σαν κάποιος τουρίστας να απαθανατίζει το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας σε κάποιο νησί (το φιλμ έχει γυριστεί στην Άνδρο).
Πόλυ Λυκούργου
Στην πέμπτη του ταινία, ο The Boy μοιράζει στα ίσα την αγάπη του για το σινεμά, τα κορίτσια και το σκοτάδι που κρύβει ο εκτυφλωτικός ήλιος της εφηβείας με ένα τρυφερό «μιούζικαλ» που τραγουδούν τέσσερις από τις πιο σπουδαίες πρωταγωνίστριες της γενιάς τους.
Στράτος Κερσανίδης
2020-02-20
Ε, ναι, μου άρεσε η ταινία, μου άρεσε πολύ. Μου άρεσε η φρεσκάδα της αλλά και η ωριμότητά της. Η ξεγνοιασιά της αλλά και η μελαγχολία της. Το μυστήριο που εξέπεμπε αλλά και η διάχυτη συγκίνηση. Ήταν κάτι διαφορετικό, κάτι που εμπεριέχει το δημιουργικό πνεύμα και την προσωπική ματιά του σκηνοθέτη.
Αντώνης Ξαγάς
Τι είναι λοιπόν τελικά η «Winona»; (το 'ποια' ας το αφήσουμε στην αποκάλυψη του τέλους). Αν προστρέξουμε στην βοήθεια του ίδιου του δημιουργού «άλλοτε είναι τρελή κωμωδία, άλλοτε μιούζικαλ ή ταινία μυστηρίου ή μελόδραμα». Και πράγματι, αυτή η σύνθετη γλυκόπικρη γεύση είναι που κυριαρχεί στο τέλος των 88 λεπτών. Σκέφτομαι ότι όπως και στην ζωή, ίσως στο σινεμά ακόμη πιο πολύ, το που θα κάνεις ζουμ, που θα βάλεις την τελεία, μπορεί να μετατρέψει μια κωμωδία σε τραγωδία (και τούμπαλιν).
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Ένας άνδρας με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «The Boy» – το αγόρι δηλαδή – φτιάχνει μια ταινία που αποτυπώνει υπέροχα το τι σημαίνει να είσαι σύγχρονη, νέα γυναίκα. Ένας θηλυκός αποχαιρετισμός στην εφηβεία, στην ξενοιασιά, στο τέλος της αθωότητας. Κι ένας αποχαιρετισμός στην... Winona!
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Ιδιοσυγκρασιακά ρομαντικό και ορμητικά συγκινητικό φιλμ, που υιοθετεί μια ανεπιτήδευτη ποπ μελαγχολία και από τρυφερό χάδι μετατρέπεται σε σφίξιμο της καρδιάς.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ακόμα και ως ακαθόριστη εμπειρία, η αλήθεια των όσων επικοινωνούνται, περί αδελφικότητας, αγάπης, φιλίας, περί δυσαναπλήρωτων κενών και περί κοινών, αναφαίρετων εμπειριών, κάνει τη "Winona" ένα ακόμα αληθινά μοναδικό και απολύτως προσωπικό φιλμ-εμπειρία, από τον πιο ιδιοσυγκρασιακό δημιουργό αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.
Τάσος Ντερτιλής
2020-02-16
Μια κοριτσίστικη εκδρομή στην παραλία, με ένα κρυμμένο μυστικό, σε έναν εκθαμβωτικό συνδυασμό εικόνων και μουσικής δια χειρός The Boy.
Γιάννης Ραουζαίος
Η ταινία συσσωματώνει τον ερωτισμό αλλά και την αφέλεια της νιότης σε ένα ενιαίο σώμα, με το δραματικό, ενίοτε τραγικό, στοιχείο μιάς επερχόμενης υπαρξιακής εκκάλυψης να σκεπάζει αυτό, σταδιακά, σε μια διαρκή, γεμάτη ένταση. Οι διάλογοι και η φωτογραφία συνδέουν όχι τόσο την αναλυτική αφήγηση της ιστορίας, αλλά περισσότερο τις στιγμές εκείνες που η εκκάλυψη, διαπερνά τα κενά του λόγου.
Λήδα Γαλανού
Τρία χρόνια μετά το «Νήμα», ο The Boy (κατά κόσμον Αλέξανδρος Βούλγαρης), του οποίου η ψυχή φιλοξενεί σίγουρα ένα κορίτσι, συνεχίζει το δικό του σινεμά, αυτό που συνδέει εσωστρέφεια με ποπ αναμνήσεις, συναισθηματικά μυστικά με χιουμοριστική καφρίλα, που μιλά μια δική του γλώσσα, αλλά δεν χρειάζεται κανέναν διερμηνέα.
Έφη Καραχάλιου
2020-02-18
Η επιτυχία της ταινίας βρίσκεται στις λεπτομέρειες: τις σινεφίλ αναφορές, τα καλοκαιρινά παιχνίδια στην άμμο, τις αστείες ιστορίες από πρώτα ραντεβού, την χνουδωτή αγκαλιά ενός σκύλου και τα μπουζουκοτράγουδα. Αυτές οι πτυχές προσδίδουν ένα προσωπικό στοιχείο, πιο κατασταλαγμένο και ώριμο σε σχέση με προηγούμενες δουλειές του the Boy.
Θοδωρής Λέννας
Η «Winona» είναι ένα ενδιαφέρον και αξιοπρόσεκτο κινηματογραφικό πείραμα. Μια δύσκολη ταινία, όχι τόσο στην απόπειρα ανάλυσης της, όσο κυρίως στο γεγονός ότι πρόκειται για ένα φιλμ «κατακλυσμένο» από εξομολογήσεις, παραλληλισμούς και αναφορές βαθιά εσωτερικές για τον ίδιο της τον δημιουργό.
Νεκτάριος Σάκκας
Η πέμπτη μεγάλου μήκους του The Boy έχει όχι μόνο τη διάθεση αλλά κυρίως τη δυνατότητα να μας ψυχαγωγεί, να παίζει με την αντίληψή μας, να μας πετάει μικρά υπαρξιακά αινίγματα, να λέει μέσα από τους χαρακτήρες της κάτι για εμάς, την αλήθεια, τους φόβους, τις πληγές και τα ψέματά μας, ακόμα και να ξύνει τη νοσταλγία μας δίχως όμως να μας ωθεί στην ακινησία μιας κενής παρελθοντολαγνείας.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ακόμα και η έκπληξη του σεναρίου (γραμμένο από τον σκηνοθέτη), η οποία αντιλαμβάνεσαι ότι κάποια στιγμή θα «σκάσει», έρχεται την κατάλληλη στιγμή έτσι ώστε η «Winona» να καταλήξει σε ένα ολοκληρωμένο ευπρεπές σύνολο.
Ιάκωβος Γωγάκης
2020-02-10
Ο Βούλγαρης, με το πρόσχημα της φαινομενικής ελαφρότητας των διακοπών , χωρίς να το βροντοφωνάζει, σκιαγραφεί κι έναν άλλο κόσμο. Του παρθένου τοπίου -που αγκαλιάζει τα γαλαζοπράσινα χρώματα της θάλασσας- των ήχων της φύσης, εν αντιθέσει με τους καταπατητές ( το σπίτι με πιάτο την παραλία) και τα πρόσωπα πίσω από τα φιμέ τζάμια του τζιπ, που παρακολουθούν στενά τα τέσσερα κορίτσια και το σκυλί.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2020-02-12
Δεν γίνεται να αρέσει σε όλους, όμως ό,τι χάνεται σε ιδιοσυγκρασιακή, καλλιτεχνική ιδιομορφία, κερδίζεται σε προσωπική και αυθεντική ιδιαιτερότητα και σε ειλικρινή συναισθήματα.
Ηρώ Εμμανουήλ
2020-02-14
Στη «Winona», η κινηματογραφική ματιά του Αλέξανδρου Βούλγαρη μοιάζει πιο ώριμη και «συνειδητοποιημένη», πάντα πιστή στο ιδιαίτερο και πολύ προσωπικό σύμπαν που έχει δημιουργήσει μέσω της φιλμογραφίας του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Σε μια ταινία σαν αυτή, όπου τίποτα δεν συμβαίνει, τα αόρατα νήματα της ιστορίας μερικές φορές ξετυλίγουν κρίσιμα διλήμματα που οδηγούν στο τέλος. Το τέλος μιας εποχής, το τέλος της αθωότητας, το τέλος των σχέσεων.
Άντα Δαλιάκα
Αν και χωρίς επί της ουσίας χαρακτήρες για να πλάσουν τις ηρωίδες τους, οι τέσσερις πρωταγωνίστριες κουβαλούν την ταινία πειστικά μέχρι το αποκαλυπτικό τέλος.
Χάρης Αναγνωστάκης
2020-02-08
Σχετικά συμπαθητικό αποτέλεσμα, παρά τις όποιες αδυναμίες της αφήγησης και του σεναρίου και τέσσερις δροσερές υπάρξεις, κορίτσια της διπλανής πόρτας, που πολλές φορές αυτοσχεδιάζουν αν και σχετικά άγουρες, αλλά έχει κι αυτό τη χάρη του, ειδικά όταν υπάρχει η απαραίτητη διάθεση επιείκειας.
vandimir
Όσο κι αν αποζημιώνει το φινάλε, ομολογώ ότι κουράστηκα, παρά το ότι τα όσα κάνουν τα κορίτσια και τρυφερά είναι και γλυκά και οικεία και, ορισμένα, έχουν πλάκα.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-02-06
Χωρίς συνεκτικό ιστό και ιδιαίτερο σενάριο που να έχει κάποια κατεύθυνση, τα τέσσερα κορίτσια μοιάζουν να κάνουν ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι αδιαφορώντας για το αν θα οδηγήσει κάπου όλο αυτό.
Γιώργος Νυκταράκης
Μια ταινία η οποία μοιάζει αρχικά σαν μια αρκετά υποσχόμενη ιδέα, αλλά τελικά χωρίς ευρήματα μένει κάπως μετέωρη, με την καλοκαιρινή αύρα και τις γυναικείες παρουσίες να υπερτερούν του συνόλου.
Απόστολος Κίτσος
2020-02-04
Μπορεί το σεναριακό εύρημα στο φινάλε, να προσπαθεί να σου μεταδώσει την παρόρμηση να «διαβάσεις» ξανά το φιλμ (αν και ο ίδιος επιλέγει να το απονευρώσει τελικά), μέχρι τότε όμως έχει περάσει άφθονη ώρα, χωρίς να έχουν συμβεί αρκετά ενδιαφέροντα κινηματογραφικά ώστε να σε ιντριγκάρουν και να πας το φιλμ μέχρι τέλους, αγνοώντας σεναριακές αρρθμίες και βαρετές κοριτσίστικες χαριτωμενιές.
Τάσος Μελεμενίδης
Γεμάτη πολλαπλές και αντικρουόμενες για το χτίσιμο των χαρακτήρων ιδέες, φτιαγμένες μέσα από μια ανεξάντλητη χοάνη αναφορών που βρίσκονται στο κεφάλι του Αλέξανδρου Βούλγαρη, η Winona του είναι μια ευαίσθητη, αλλά εντελώς χαοτική ματιά πάνω στο αληθινό αλλά και το κινηματογραφικό πρόσωπο των γυναικών.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-02-02
Οι γνώστες της φιλμογραφίας του Αλέξανδρου Βούλγαρη θα δουν ένα φιλμ εντελώς ανέμελο, που μπορεί να τους φέρει όμορφες μνήμες από καλοκαιρινές στιγμές σε plage, με μία αναπόφευκτη γεύση hipster-ίλας. Κατά κάποιον τρόπο, μιλάμε για την πιο «βατή» ταινία του μέχρι σήμερα. Όλοι οι υπόλοιποι θα αισθανθείτε όπως τότε που σας «αδειάσανε» με ένα σκαφάκι σε μία παραλία που, τελικά, δεν σας άρεσε και ο χρόνος όταν θα σας μάζευαν για να σας μεταφέρουν ξανά στον «πολιτισμό» ήταν προκαθορισμένος και αναπόφευκτος (σε αναμονή). Και... δεν περνούσε.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Κουβαδάκια, φτυαράκια και το τόπι να τρέξουμε στην παραλία και να παίξουμε με την άμμο, να πούμε τραγουδάκια, να γεμίσουμε αυτοκόλλητα τις μούρες μας, να μιλήσουμε για σινεμά, να στήσουμε ιστορίες και να φλυαρήσουμε ακατάσχετα επί 88 λεπτά για ανούσια θέματα.
