Έμα(2019)
(Ema) | Πρώτη προβολή: 20-02-2020
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-02-20
Στη σέξι, παραισθησιογόνα και άκρως πολιτική «Έμα» τα θέματα που ανοίγει ο χιλιανός δημιουργός των «No», «Neruda» και «Jackie» είναι... άπειρα –από την ευθύνη του μεγαλώματος ενός παιδιού μέχρι τη γυναικεία χειραφέτηση κι από την καλλιτεχνική εκκεντρικότητα έως την ακτιβιστική δράση– και πετυχαίνει να μη χάσει ούτε στιγμή τον έλεγχό τους.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-02-18
Διαγράφοντας τις, εχμ, εμπρηστικές διαδρομές τους, ο Λαραϊν ολοκληρώνει ένα σίγουρα άνισο, σίγουρα πειραματικών διαθέσεων φιλμ που -μαγεμένο από έναν νέο κόσμο που χτίζεται γύρω μας- όχι μόνο δεν προσποιείται πως έχει απαντήσεις, αλλά ξέρει πως πολλές φορές, η γλώσσα δεν αρκεί. Γνωρίζει όμως κάτι πολύ βασικό: Τα σώματα δεν λένε ποτέ ψέμματα.
Ελένη Ουλάνη
Με έντονο κοινωνικό σχόλιο και στιγμές που η πλοκή θυμίζει σαπουνόπερα, η ταινία μοιάζει τόσο ανεξέλεγκτη και γεμάτη εκπλήξεις, όσο και η πρωταγωνίστριά της.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Η ταινία δεν ακολουθεί τετριμμένα μονοπάτια, για να πει αυτό που θέλει, πράγμα το οποίο μπορεί να είναι και ο λόγος που κάποιοι μπορεί να δυσαρεστηθούν. Η δική μας συμβουλή: Αφήστε την "Ema" να σας οδηγήσει στον ρυθμό της.
Δέσποινα Τριανταφυλλίδου
Υπάρχουν στιγμές που ο θεατής θα την κατηγορήσει για τους τρόπους που χρησιμοποιεί για να πραγματοποιηθεί το όνειρό της. Ωστόσο, στο τέλος δεν μπορεί παρά να παραδεχτεί ότι η Έμα δεν είναι μια ηρωίδα φτιαγμένη από χρυσόσκονη και τούλι, αλλά ένας αληθινός άνθρωπος, ένας αληθινός χαρακτήρας με σάρκα και οστά.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Λαρέν μας προσφέρει την πιο τολμηρή, την πιο πολύπλοκη, μαζί και την πιο παράξενη, ταινία του, ταινία που θέτει τα περισσότερα προβλήματα και μας αφήνει με πολλαπλά και αντίξοα συμπεράσματα.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2020-02-16
Η νέα ταινία του Χιλιανού Πάμπλο Λαραΐν θα διχάσει ως μια φορμαλιστική άσκηση ύφους που δεν έχει να πει τίποτα ουσιαστικό ή ως μια προκλητική ανατομία της χώρας του, αυτή τη φορά σε ένα αβέβαιο κι εμπρηστικό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, παρόν.
Βαρβάρα Κοντονή
2020-02-14
Το «Έμα» είναι τολμηρό, έχει τσαγανό και λέει μερικές πικρές αλήθειες για τις σχέσεις και τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε σήμερα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
O Χιλιανός Πάμπλο Λαραΐν (Νο, Jackie, Νερούδα) αφήνει κατά μέρος τις προσωπικότητες της σύγχρονης Ιστορίας, και επιστρέφοντας στη γενέτειρα του Χιλή, δημιουργεί μια εμπρηστική, φορμαλιστική και προκλητική δραματική ταινία για την τέχνη, την επιθυμία, την εγκατάλειψη και την οικογένεια.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Εδώ απουσιάζει το πολιτικό «περίβλημα» όλων σχεδόν των προηγούμενων ταινιών του σκηνοθέτη, η ταινία κοιτάζει με μοντέρνο τρόπο μοντέρνους ανθρώπους με μια νεαρή γυναίκα (Μαριάνα Ντι Τζιρόλαμο) στον πυρήνα της.
Χρήστος Μήτσης
2020-02-12
Με ένταση και ατμόσφαιρα ψυχολογικού θρίλερ, η ταινία ρίχνει το βάρος της στη στιλάτη, πρωτότυπη αφήγηση και δυσκολεύεται να κερδίσει το στοίχημα τόσο ως προς την πλοκή όσο και ως προς τους χαρακτήρες της.
Λήδα Γαλανού
2020-02-10
Με μια ηρωίδα από κάθε πλευρά αντιπαθή και μια ιστορία αποστασιοποιημένη, καταφέρνει να εντυπωσιάσει, αλλά ποτέ να συνδεθεί, συναισθηματικά ή εγκεφαλικά, με τον θεατή.
Απόστολος Κίτσος
Αποσπασματική αφήγηση που αποπροσανατολίζει, πλάνα που θυμίζουν Γκασπάρ Νοέ τα οποία αφήνουν αποτύπωμα έντονο αλλά φευγαλέο, σεναριακές απιθανότητες και γενικότητες επιπέδου σαπουνόπερας, μια πρωταγωνίστρια με τσαγανό, τολμηρός (και κάπως αυτάρεσκος) εξπρεσσιονισμός, αλλά και αβάστακτη αμπελοφιλοσοφία.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2020-02-02
Οι εικόνες είναι συναρπαστικές (ιδίως οι... πύρινες) αλλά η αλήθεια είναι πως άκρη δεν βγάζεις από αυτήν τη σπαζοκεφαλιά. Ταινία για τολμηρούς. Εγώ κιότεψα...
Άντα Δαλιάκα
2020-02-08
Η ηθελημένη εκκεντρικότητα της αφήγησης, ο πειραματισμός στους διαλόγους και τις ερμηνείες εγκλωβίζουν τη γνώριμη κρυπτική γλώσσα του Λαραϊν στο αδιέξοδο της πρόκλησης για την πρόκληση καθιστώντας την Εμα ένα παράδοξο ψυχο-σεξουαλικό μελόδραμα και ταυτόχρονα, την πιο αδύναμη ταινία της φιλμογραφίας του.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-02-04
Πολυθεματική και άνιση επιστροφή του Πάμπλο Λαραΐν στη Χιλή, μετά τη χολιγουντιανή «Jackie», βασισμένη σε ένα σενάριο που πηδά από θέμα σε θέμα και μοιάζει με αφηγηματικό πείραμα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Τραυματική εμπειρία η «Έμα», προσωπικά για μένα, καθώς τούτη την υπερβολή στην ιστορία δεν κατάφερα να την βολέψω κάπου.
