Emma.(2020)
Πρώτη προβολή: 27-02-2020
Άγγελος Πολύδωρος
2020-02-20
Η ταινία είναι ουσιαστικά μια ανάλαφρη ηθογραφία χαρακτήρων, η οποία ταυτόχρονα κάνει κοινωνικές παρατηρήσεις, ασκεί κριτική στην αστική τάξη της εποχής, αναδεικνύει τις λεπτές συμβάσεις των ρομαντικών σχέσεων και προβάλλει τους περιοριστικούς συμβιβασμούς της καλής κοινωνίας, με ένα τρόπο που δεν κουράζει, αλλά αντίθετα διασκεδάζει ισορροπώντας ανάμεσα στο πηγαίο χιούμορ, τη νεανική απογοήτευση, την απληστία και τις προκλήσεις της άχαρης ενηλικίωσης.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Αυτό που είναι ανεπανάληπτο στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Autumn de Wilde, ανάμεσα στις σωρηδόν, απόπειρες της μεταφοράς της νουβέλας της Jane Austen στο κινηματογραφικό πανί, είναι φυσικά η όλη παραγωγή του φιλμ με highlight τα εκκεντρικά κοστούμια και οι ερμηνείες τόσο της πάλαι ποτέ Witch, Anya Taylor-Joy όσο και της εξίσου συγκλονιστικής Mia Goth!
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Η σκηνοθέτης Autumn de Wilde, διαθέτει υψηλής ποιότητας αισθητική, τόσο στα καδραρίσματα όσο και στο γενικότερο τεχνικό μέρος του Emma. Σινεμά προσεγμένο και ποπ με την ορθή έννοια, που τιμά τους θεατές του.
Αγγελική Αντωνίου
Το Emma (Έμμα) της Autumn de Wilde είναι μια άψογη κινηματογραφικά προσαρμογή μια κλασικής ιστορίας, διασκεδαστική, στιλιζαρισμένη και σύγχρονη.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Το Emma. της de Wilde βρίσκει τη σωστή ισορροπία. Η ταινία της παρουσιάζει τους παραλογισμούς του πλούτου στα τέλη του 19ου αιώνα: τα καπρίτσια, τις δηθενιές, τα διακοσμητικά στοιχεία που κάλυπταν την ωμότητα της πραγματικής ζωής και, πάνω απ' όλα, την απέραντη, αμείωτη πλήξη.
Τάσος Ντερτιλής
2020-02-18
Μοντέρνα, κεφάτη και εκθαμβωτική διασκευή του κλασσικού μυθιστορήματος της Τζέιν Όστεν από την διάσημη φωτογράφο Ότομ Ντε Γουάιλντ.
Θέμης Μπολτσής
Το Emma. είναι ένα διασκεδαστικό, ατμοσφαιρικό project που αποπνέει κάτι από την νιότη μίας δυναμικής δεσποινίδας από το μακρινό παρελθόν η οποία αναζητά απαντήσεις για την ζωή και την αγάπη παρόλο που ό,τι έψαχνε ήταν ανέκαθεν εκεί μπροστά της.
Μάνος Θηραίος
Το αγαπημένο μυθιστόρημα της πολυγραφότατης και πολυκινηματογραφημένης Τζέην Ώστιν μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη με μια φρέσκια ματιά καθώς, μολονότι σέβεται τον χωροχρόνο της ιστορίας, την παρακολουθεί μέσα από μια σύγχρονη οπτική γωνία που εντείνει την ειρωνεία και τον κοινωνικό σχολιασμό.
Νάκης Αντωνίου
Δεν θα δεις κάτι καινοτόμο, ούτε θα ζορίσεις το μυαλό σου. Χωρίς πολλά - πολλά, για δύο ώρες θα ηρεμήσουν το μυαλό και τα μάτια σου αφού όλη η ταινία περιλαμβάνει μια φανταστική παλέτα απαλών χρωμάτων, όμορφων κουστουμιών.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-02-14
Μόνο παλιακό δεν είναι το θέαμα, αφού πίσω από τα βαριά κοστούμια τονίζεται η ανάγκη της συναισθηματικής έκφρασης, ενώ η πηγαία και απενοχοποιημένη γελοιότητα των συμπληρωματικών χαρακτήρων (ειδικά του Μπιλ Νάι) πετά έξω οποιαδήποτε υποψία διδακτισμού.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-02-12
Η ντε Γουάιλντ σκέφτεται και εδώ σαν φωτογράφος μόδας. Για το fashion spread του τεύχους, αναλαμβάνει να ντύσει τα κεντρικά της πρόσωπα με τρόπο ανατρεπτικό, απρόσμενο, αλλά ταυτόχρονα αισθητικά ελκυστικό, και λειτουργώντας με απόλυτο, εμφανή τεχνικό έλεγχο της εικόνας και του έργου της. Δεν χορταίνεις να το ξεφυλλίζεις.
Άντα Δαλιάκα
2020-02-16
Ρομαντική κωμωδία εποχής που ξεσκονίζει την κλασική λογοτεχνία της Όστεν και την κοινωνική σάτιρα, ξεπερνά τις διασκευές του ομότιτλου μυθιστορήματος στη δεκαετία του '90 (Clueless με την Αλίσια Σίλβερστοουν και Έμμα με την Γκουίνεθ Πάλτροου) και προσγειώνεται με το ζουμερό και φωτεινό περιεχόμενο της στην εποχή μας.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Οι ανατροπές του σεναρίου, οι ιδέες της σκηνοθεσίας κι ένα καστ με πραγματικό ενδιαφέρον φροντίζουν αυτή η κινηματογραφική μεταφορά του έργου της Τζέιν Όστεν να μην περάσει την (κινηματογραφική) αιωνιότητα στο ράφι.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Ότομ ντε Γουάιλντ στήνει όμορφες, στιλιζαρισμένες, σκηνές, επιμένοντας στην κωμική πλευρά της ιστορίας (καμιά προσπάθεια να κάνει κάτι πιο σύγχρονο όπως η Γκρέτα Γκέργουικ στις «Μικρές κυρίες», αποσπώντας μιαν εξαιρειτκή ερμηνεία από την Τέιλορ-Τζόι, που είναι και το καλύτερο στοιχείο της διασκεδαστικής αυτής κωμωδίας του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η εκδοχή είναι ιδιαίτερα λουσάτη και καταφέρνει να ανταποκριθεί στο σύγχρονο κινηματογραφικό ύφος με ένα λούστρο ανανέωσης της ούτως ή άλλως κλασικής ιστορίας της Οστιν.
Χρήστος Μήτσης
2020-02-10
Πιστή και κουρδισμένη στον σωστό παιχνιδιάρικο τόνο μεταφορά ενός πνευματώδους μυθιστορήματος της Τζέιν Όστεν, καλοστημένη και καλοπαιγμένη ταινία, αλλά με λίγα πράγματα να προχωρούν βαθύτερα από την αστραφτερή επιφάνεια.
Λήδα Γαλανού
2020-02-08
Πάντα υπάρχει χώρος, σε κάθε εποχή, για τα βιβλία της Τζέιν Οστεν. Κι έτσι η «Εμα» μεταφέρεται για μια ακόμη φορά στο σινεμά, με την ελαφρότητα και τη γλύκα της μαρέγκας.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Η Emma. ποτέ δεν "απογειώνεται". Αν η τελεία (στον -η αλήθεια είναι- έξυπνο τίτλο της) σημαίνει ότι πρόκειται για την οριστική εκδοχή της ιστορίας της Όστεν, δυστυχώς δεν το πετυχαίνει.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Καλά περνάς, δεν κόβεις φλέβα, δυο – τρεις σκηνές έχουν πολύ πλάκα, αυτά.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2020-02-06
Οπτικά, η αναπαράσταση των αρχών του 19ου στην Αγγλία της συγγραφέως είναι ακριβής και καλοδουλεμένη, οπότε αν μη τι άλλο θα σε κερδίσει η αισθητική και το ανάλαφρο ύφος της αφήγησης, καθώς και το στυλ ερμηνείας της πρωταγωνίστριας Άνια Τέιλορ-Τζόι. Ωστόσο, μην περιμένεις να δεις κινηματογραφική ποιότητα επιπέδου «Μικρών Κυριών».
Joker
2020-02-04
Κάποιοι χαρακτήρες αναπτύσσονται ας πούμε επαρκώς, ορισμένοι άλλοι είναι κακογραμμένοι στην μεταφορά τους, με αποτέλεσμα μια ανισορροπία που μπερδεύει και δημιουργεί σύγχυση, παρά τις όποιες σεναριακές μοντερνίστικες χαριτωμενιές και τις αναπόφευκτες metoo πινελιές.
Γιώργος Νυκταράκης
Τελικά μια κλασική παρά τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού ταινία που μοιάζει οπτικά με μπόλικες ταινίες που εκτυλίσσονται στην ίδια τοπογραφία και χρονολογία, και καταλήγει σε ένα υπερβολικά ήπιο και άνευρο αποτέλεσμα.
Πάρις Μνηματίδης
Όχι άδικα, ίσως να αναρωτηθεί κάποιος για τη χρησιμότητα της εν λόγω μεταφοράς, τη στιγμή που έχουν υπάρξει τόσες άλλες, κυρίως τηλεοπτικά, όμως, αντικειμενικά, η συγκεκριμένη «Έμμα» είναι καλοφτιαγμένη και δεν δίνει πατήματα για να την κατηγορήσει κανείς για σοβαρά φάουλ, ωστόσο δεν έχει και αρκετούς άσους στο μανίκι που θα την καθιστούσαν εξαιρετικά αγαπητή.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Πολυλογία ακατάσχετη, αλάνθαστο θεατρικό στήσιμο καθ΄ όλη την διάρκεια, με μοναδική εξαίρεση την πληθωρική εμφάνιση του σαρωτικού Μπιλ Νάι, υποδυόμενος τον πατέρα της Έμα, όταν εισβάλλει, σε κάποιες στιγμές, σαν δαίμονας στο κινηματογραφικό κάδρο και παίρνει μια κάποια ζωή το πλάνο.
