Η Καλοσύνη των Ξένων(2019)
(The Kindness of Strangers) | Πρώτη προβολή: 18-06-2020
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Είναι από τις ταινίες, που θα λέγαμε ότι καλό είναι να αγνοηθούν πλήρως οι διάφορες κριτικές, ακόμη και η παρούσα, και ο θεατής καλό είναι να προσπαθήσει να ταυτιστεί με κάποιον από τους πρωταγωνιστές, ώστε να βιώσει την ταινία έτσι όπως πρέπει.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Οι ηθοποιοί σώζουν το φιλμ από το ναυάγιο αλλά το ότι καταφέρνει και επιπλέει δε νομίζω πως αρκεί για να της αφιερώσετε δύο ώρες συν το κόστος του εισιτηρίου.
Άντα Δαλιάκα
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες εκ μέρους των καλών πρωταγωνιστών, η ταινία στερείται στιβαρής κοινωνικής αντίληψης και ρεαλιστικής απεικόνισης χαρακτήρων και καταστάσεων αφήνοντας τον αφελή προσανατολισμό και την πλαδαρότητα του σεναρίου, να κυριαρχήσουν.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-06-20
Η Σέφρινγκ στήνει αξιοπρεπώς το «πάνελ» της ταινίας παρέχοντας αρκετές πληροφορίες για τον κάθε ήρωα, από τους οποίους κανένας δεν βρήκε την ζωή που ήθελε αλλά όλοι δικαιούνται μια ακόμη ευκαιρία.
Κώστας Ζαλίγκας
Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό αλλά όταν γίνεται με συναισθηματισμό που εκβιάζεται και παντελή απουσία επαφής με το τι γίνεται εκεί έξω... το αποτέλεσμα φλερτάρει με την ασημαντότητα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-06-18
Σίγουρα υπάρχει δουλειά στο σενάριο και «ματιά» στη σύνθεση, αλλά ο μονοδιάστατος τόνος, η ουδέτερη μουσική υπόκρουση και κυρίως η παντελής απουσία δραματικής έντασης, που φτάνει σε αδράνεια συναισθήματος, σκορπίζει την ταινία σε μια πεδιάδα συγκατάβασης και αναληθοφάνειας.
Αγγελική Αντωνίου
2020-06-16
Ένα τυπικό μελόδραμα, ένας συνδυασμός κωμωδίας, δράματος και παραμυθιού σε ένα προβλέψιμο και συναισθηματικό σενάριο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Οι ηθοποιοί δεν έχουν ενδιαφέροντες διαλόγους μεταξύ τους, ούτε ολοκληρωμένους χαρακτήρες να υποστηρίζουν, η αφήγηση είναι γεμάτη υπερβολές και συμπτώσεις, ενώ το μοναδικό της ενδιαφέρον εξαντλείται στο αιθέριο μουσικό σκορ του Αντριου Λόκινγκτον.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Οι σχηματικοί χαρακτήρες, οι δακρύβρεκτες καταστάσεις και τα γνωστά κλισέ δυστυχώς δεν βοηθάνε καθόλου.
gaRis
Δεν είναι κακή η Lone Scherfig όταν διασκευάζει σενάρια. Με το δικό της όμως αν με ρωτήσεις πως τα πάει, όχι και τόσο καλά. Η Καλοσύνη των Ξένων έχει τις αναμενόμενα πιασάρικες ευγενείς (wink) προθέσεις αλλά δυστυχώς η δική μου εξαντλήθηκε νωρίς.
Νίκος Τσαγκαράκης
2020-06-06
Κοινωνικό δράμα σκηνοθετημένο ευαίσθητα αλλά δυστυχώς επιφανειακά, αποσπασματικά κι ασυνάρτητα, αφού μοιάζει να μην ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει με όλες τις ιστορίες που έχει πλέξει, εξελίσσοντάς τις άνισα και κοινότοπα.
Χρήστος Μήτσης
2020-06-14
Χαμένη σε σχηματικούς χαρακτήρες και γλυκερά συναισθήματα, η Δανή Λόνε Σέρφιγκ παγιδεύεται σε ένα παλιομοδίτικα στημένο και βαρυφορτωμένο σεναριακά μελόδραμα, το οποίο δεν βρίσκει ποτέ τον σωστό αφηγηματικό τόνο.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-06-12
Η λογική της Σέρφιγκ και του υποτυπώδους σεναρίου της είναι αυτή της συχνά προφερόμενης «καλής πρόθεσης». Όμως, όπως λέμε συχνά, η απαίτηση ενός έργου τέχνης δεν περιορίζεται στην εγκυρότητα της πρόθεσης
Λήδα Γαλανού
2020-06-10
Η Δανέζα σκηνοθέτις τού «Ιταλικά για αρχάριους» και του «An Education» στηρίζεται σε μια γλυκανάλατη κοσμοθεωρία κι ένα κακογραμμένο σενάριο, για να παρουσιάσει με ελαφρότητα τα σοβαρά προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας και με σοβαροφάνεια τα ασήμαντα.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2020-06-08
Μπορεί η Σέρφινγκ – η οποία υπογράφει και το σενάριο - να επιστράτευσε μια σειρά ετερόκλητων χαρακτήρων, για να δώσει έμφαση στην πολυπολιτισμικότητα και τη μοναξιά των κατοίκων της μεγαλούπολης, αλλά δεν χρειαζόταν να μας δώσει το backstory του καθενός, ούτε αχρείαστα ρομάντζα που μοιάζουν βγαλμένα από rom-com της κακιάς ώρας.
Πόλυ Λυκούργου
2020-06-04
Στο ερώτημα «εξασφαλίζουν οι καλές προθέσεις μία καλή ταινία» η θετική απάντηση είναι πολύ πιο σπάνια κι από την «Καλοσύνη των Ξένων», όπως είναι ο τίτλος της νέας ταινίας της Λόνε Σέρφινγκ.
Βαρβάρα Κοντονή
2020-06-02
Μοιρολατρικό μελόδραμα κοινότυπου σεναρίου και ακόμη πιο κοινότυπων ηρώων, «Η Καλοσύνη των Ξένων» είναι ένα φιλμ δίχως χάρη, μια δακρύβρεχτη αρπαχτή, από αυτές που πραγματικά δεν έχουν λόγο για να βρεθούν σε μεγάλη οθόνη...
Πάρις Μνηματίδης
Εν ολίγοις, μια προσπάθεια στερεωμένη πάνω σε εξαιρετικά σαθρά θεμέλια, και που ταυτόχρονα στηρίζεται σε νοοτροπίες ως προς την κοινωνική της ματιά που ταιριάζουν περισσότερο σε παλιότερες δεκαετίες και όχι στον κυνισμό της αυγής του 2020.
