Περσόνα(1966)
(Persona) | Πρώτη προβολή: 25-07-2003
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Το "Persona" αποτελεί ένα διαχρονικό οραματικό αριστούργημα που συνεχίζει να μας γοητεύει με τη βαθιά εξερεύνηση της ταυτότητας, της ψυχολογίας και της ανθρώπινης κατάστασης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο κορυφαίος δραματουργός προβαίνει σε κάποιες πρωτοποριακές σκηνοθετικές επεμβάσεις –το σπάσιμο του μοντάζ, οι φωτοσκιάσεις– για να οδηγήσει την τέχνη του σε όρια απίστευτης ειλικρίνειας και η ωμή αλήθεια του κυριολεκτικά καθηλώνει.
Κωνσταντίνος Σαμαράς
Ένα φιλμ με νοημοσύνη, ένα ψυχολογικό παιχνίδι που στο τέλος αντιστρέφει τους ρόλους, μια αλληγορική σπουδή για την ουσία της τέχνης.
Χρήστος Μήτσης
2020-07-20
Ο Μπέργκμαν υπογράφει την πλέον προσωπική, γριφώδη και σκηνοθετικά πρωτοποριακή ταινία ολόκληρης της φιλμογραφίας του. Ένα διαχρονικό αριστούργημα.
Σπύρος Δούκας
Δεν πρόκειται απλά για επιτυχημένο κινηματογραφικό πείραμα όπως άλλα της εποχής, αλλά για ένα υπερβατικό θαύμα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια από τις εικαστικά ομορφότερες (η εναρκτήρια σεκάνς παραμένει αξεπέραστη) και πιο αινιγματικές ταινίες του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, η οποία σκιαγραφεί το πορτρέτο δύο γυναικών που από κάποια στιγμή και μετά, θα μπορούσαν να είναι μία, ή να αισθάνονται έτσι, καθώς η Αλμα, σύντομα μοιάζει είτε να είναι ερωτευμένη με την Ελίζαμπετ, είτε να θέλει να πάρει τη θέση της.
Ασπασία Λυκουργιώτη
Ο Μπέργκμαν δεν ξεχνάει ποτέ πως η τέχνη, όπως και η ζωή, είναι πρωτίστως ένα παιχνίδι και, όσο βαρύ και αν είναι το θέμα που πραγματεύεται, δεν στερεί ποτέ από τους χαρακτήρες του τη χαριτωμένη τους ελαφρότητα, ούτε από τον θεατή την απόλαυση που του αναλογεί.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Μια αριστουργηματική σπαζοκεφαλιά, άλλοτε σιωπηρή και άλλοτε λαλίστατη, που αξίζει να την ξαναδείτε, καθώς θα ανακαλύψετε νέες, απογειωτικές εξέδρες για πολύωρες συζητήσεις στην ασπρόμαυρη όχθη της Θηλυκής Αρχής με ή χωρίς μάσκες.
Νίκος Γαργαλάκος
Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν βάζει στο μικροσκόπιο τη δυαδικότητα της ανθρώπινης φύσης, δίνοντας κινηματογραφική υπόσταση στο αέναο αντιπάλεμα μεταξύ «είναι» και «φαίνεσθαι» που ταλανίζει τα δαιδαλώδη εσώψυχά μας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η 27η αυτή ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη ΄Ινγκμαρ Μπέργκμαν, «Περσόνα», είναι αναμφισβήτητα μια από τις καλύτερες ταινίες του. Ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε τον τίτλο «Περσόνα» με τη λατινική έννοια, που εκτός από «πρόσωπο» θα πει και «μάσκα» και που εξηγεί κατά κάποιο τρόπο την έννοια της ταινίας του. Η μάσκα, δηλαδή το διπλό πρόσωπο ή η διπλή προσωπικότητα, είναι το θέμα της ταινίας.
Λουκάς Κατσίκας
2020-07-12
Πάνω στη συμβιωτική σχέση που δημιουργείται ανάμεσα σε μια νοσοκόμα και την ταραγμένη ψυχικά ηθοποιό που έχει για ασθενή της, ο Μπέργκμαν στήριξε το 1966 την πιο τολμηρή φορμαλιστικά δημιουργία του και συνάμα το αριστούργημά του-έναν αξεπέραστο σταθμό στην ιστορία του σινεμά.
Χρήστος Σκυλλάκος
2020-07-14
Ανέγγιχτο στον χρόνο, αυτό το πρότυπο κινηματογραφικό αριστούργημα παραμένει αμετάλλακτα οδυνηρό.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-07-16
Ο Μπέργκμαν εδώ βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα τόσο διανοητικά όσο και καλλιτεχνικά και υπογράφει μια μεγάλη ταινία για την περιπέτεια της ανθρώπινης φύσης, τις πολλαπλές εκδοχές που συναποτελούν το «εγώ» μας, τις διαφορετικές μάσκες που φοράμε καθημερινά και είναι όλες μέρος της ταυτότητάς μας.
Άντα Δαλιάκα
2020-07-18
Φιλοσοφική ανατομία της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, της προσωπικής ταυτότητας, της ίδιας της ανθρώπινης φύσης καθώς και της κινηματογραφικής αφήγησης σε μινιμαλιστικούς τόνους, το ασπρόμαυρο αριστούργημα του Μπέργκμαν με τις Μπίμπι Άντερσον και Λιβ Ούλμαν, παραμένει μνημείο ανάλυσης και πεδίο ανεξίτηλης έμπνευσης για όλες τις γενιές κινηματογραφιστών και θεατών
Λήδα Γαλανού
2020-07-10
Ένα, ακόμα και τώρα, αινιγματικό αριστούργημα που αντλεί από το ζήτημα της ταυτότητας, την υπαρξιακή φιλοσοφία, τη γυναικεία ιδιοσυγκρασία, την ενοχική σεξουαλικότητα, το ίδιο το σινεμά, χωρίς ποτέ ν' αποκαλύπτει τα μυστικά του, αντίθετα προσθέτοντας σε κάθε θέαση νέα επίπεδα ερμηνείας.
Μανώλης Κρανάκης
2020-07-08
Ακόμη και μισό αιώνα μακριά από το κοσμογονικό σοκ που ήταν η πρώτη προβολή της, η «Περσόνα» παραμένει μια ταινία - θρίαμβος του ίδιου του μέσου, μοντέρνα με τον τρόπο που όσο παλιώνει μιλάει με μια ακόμη πιο ακαριαία ειλικρίνεια γι' αυτό που είμαστε, αυτό που θα θέλαμε να ήμασταν και την Τέχνη (του σινεμά) ανάμεσά τους.
Φίλιππος Χατζίκος
Αυτό το πέπλο ονειρώδους ασάφειας που σκεπάζει το φιλμικό κείμενο του έργου προσδίδει στην Περσόνα μία ρευστότητα αντίστοιχη με των κεντρικών χαρακτήρων της που επιτρέπει σε κάθε θέαση της να αφήνει μία διαφορετική επίγευση. Ένα μπεργκμανικό πείραμα που σηματοδότησε μία ολόκληρη κινηματογραφική εποχή και παραμένει μέχρι σήμερα αφηγηματικά καινοτόμο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-07-04
Η Περσόνα, συναρπαστική παρά την ηθελημένα συγχυτική της φύση, παραμένει ένα μυστήριο σε δύο γωνίες, προφίλ και ανφάς, μια ανάποδη ταινία τρόμου με υπαρξιακή εσωστρέφεια και θέμα, εκτός από το ίδιο το σινεμά, την ταυτότητα, μαύρη σαν την ψυχή και όμορφη σαν τις δύο πρωταγωνίστριές της.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2020-07-06
Αριστούργημα (και δεν χρησιμοποιώ ποτέ ελαφρά τη λέξη αυτή) από τα ελάχιστα, ταινία που επηρέασε τον κινηματογράφο των τελευταίων 50+ χρόνων, που ωστόσο ενδέχεται να... χάσει εύκολα τους απροετοίμαστους με την εκκεντρική, σχεδόν πειραματική της δομή.
Cine-Κριτική
Ο Μπέργκμαν μέσω της Άλμα και της Ελίζαμπετ αποπειράται μια καταβύθιση στην διττότητα που διαπερνά την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για το πραγματικό επίκεντρο αυτής της στοχαστικής του κινηματογραφικής διατριβής. Και μάλλον σε αυτή την αμφισημία βρίσκουμε κι εμείς τους λόγους που γοητευόμαστε από την «Περσόνα».
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Σε ένα από τα κλασικότερα έργα της καριέρας του (και γενικότερα ένα από τα σπάνια εκείνα κινηματογραφικά έργα που δε σταματούν να γεννούν απευθείας απογόνους ακόμα και μισό αιώνα μετά), ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν παραδίδει σκηνοθετικό ρεσιτάλ καδράροντας συνεχώς τα πρόσωπα την ηρωίδων του με κάθε πιθανό τρόπο τη μία δίπλα στην άλλη, πίσω από την άλλη, σε σχέση με την άλλη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Πρόσωπα και μάσκες, πραγματικότητα και φαντασία, αλήθειες και ψέματα, σιωπές και εντάσεις, επιφανειακές ομοιότητες και ουσιαστικές διαφορές, φόρμα και περιεχόμενο – μια ωδή απελπισίας για το δισυπόστατο η οποία, πολύ απλά, αγγίζει την οπτική τελειότητα.
Αχιλλέας Βασιλείου
2020-07-02
Για δυνατούς λύτες γρίφων, για ανθρώπους που αγαπούν το σινεμά ως τέχνη και ως κινητήρια δύναμη για το μυαλό, την ψυχή και την ζωή, για αυτούς που θέλουν η ζωή να αντιγράφει το σινεμά και όχι το αντίθετο η Περσόνα του Ingmar Bergman αποτελεί το απόλυτο ευαγγέλιο.
Κάλλια Λεντιδάκη
Ο Bergman δημιούργησε ένα κινηματογραφικό διαμάντι, με πλάνα προσαρμοσμένα στο συναίσθημα που ήθελε να επιτύχει σε κάθε σκηνή, και την πραγματικά έξυπνη παραλλαγή πλάνων στον μονόλογο της Bibi Andersson. Η ερμηνεία της ίδιας είναι απορροφητική, όπως και της Liv Ullmann, παρά την ελάχιστη ομιλία της.
