Μέχρι ο Γάμος να μας Μεθύσει(2020)
(Hasta Que la Boda nos Separe / The Wedding Unplanner) | Πρώτη προβολή: 02-07-2020
Παύλος Γκουγιάννος
2020-07-20
Το «Μέχρι ο γάμος να μας μεθύσει» παίζει με την θρησκεία, με τον θεσμό του γάμου, με τις έμφυλες σχέσεις και τα στερεότυπα, που σε συνδυασμό με ευτράπελα και παράδοξα την κάνουν μια ευχάριστη έκπληξη...
Τάσος Ντερτιλής
Διασκεδαστικό, αν και προβλέψιμο, Ισπανικό remake Γαλλικής φαρσοκωμωδίας παρεξηγήσεων.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Γοητευτικοί πρωταγωνιστές, τσεκ. Ειδυλλιακά μεσογειακά τοπία, τσεκ. Ερωτικά τρίγωνα, τσεκ. Φαρσικό χιούμορ... χμμμ, thumbs down. Δυστυχώς ελάχιστα από τα gags λειτουργούν με το αποτέλεσμα να είναι συνολικά σαχλό παρά αστείο.
Νίκος Ρέντζος
Εάν μια κλασικής εξέλιξης ρομαντική ταινία σας καλύπτει, περάστε άφοβα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Εκτός από μερικά έξυπνα, διασκεδαστικά ευρήματα στο πρώτο μέρος (όπως η φωτιά και τα απρόοπτα που συμβαίνουν στη διάρκεια του πρώτου γάμου στην αρχή της ταινίας), η ταινία στρέφεται στα διάφορα κλισέ μιας φαρσικής βασικά κωμωδίας που δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο να προσφέρει.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-07-10
Αναμενόμενα η ταινία δεν ξεφεύγει ποτέ από τη λογική της φάρσας, με το ισπανικό μπρίο να βοηθά στην εκτέλεση των gags αλλά και την υπερβολή να βρίσκεται παντού και να χαλάει τη μαγιά αστείων σκετς που θα μπορούσαν να ειπωθούν πολύ απλούστερα.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-07-18
Κάθε επεισόδιο είναι αρκετά προβλέψιμο και δεν κρύβονται ιδιαίτερες εκπλήξεις, αλλά η απόπειρα είναι σε στιγμές χαριτωμένη και αποφεύγονται ως ένα σημείο οι χοντροκοπιές.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-07-16
Παρά τα αναπόφευκτα κλισέ, η ταινία καταφέρνει να γίνει διασκεδαστική χάρη στη φρεσκάδα και τις ακραίες κωμικές περιπέτειες που προσδίδουν μοντέρνες πινελιές στα ερωτικά ήθη των ηρώων.
Λήδα Γαλανού
2020-07-14
Το πρωταγωνιστικό τρίο, η σέξι Μπελέν Κουέστα του «Casa de Papel», ο νέος Ισπανός σταρ Αλεξ Γκαρσία και η αληθινά σπιρτόζα Σίλβια Αλόνσο, δίνουν στην ταινία την ενέργεια και το μπρίο που λείπει από το σενάριό της.
Μανώλης Κρανάκης
2020-07-12
Σε μια απόπειρα γάμου μιας ρομαντικής κομεντί με μια χοντροκομμένη κωμωδία, η ταινία του Καταλανού Ντάνι ντε λα Ορντεν παντρεύεται κατά κύριο λόγο με τα γνώριμα κλισέ του είδους σε μια «τελετή» που παρακολουθείς κυρίως για τους φωτογενείς πρωταγωνιστές της. Ή και μόνο για την Τενερίφη.
zerVo
Όχι κάτι περισσότερο από μια εμπνευσμένη φαρσίτσα είναι η θεματική βάση της σπανιόλικης αυτής δημιουργίας, που υπογράφει ο νεαρός, πλην πολυγραφότατος στο είδος, Dani de la Orden, βαδίζοντας επακριβώς στα βήματα του πρωτότυπου σεναρίου της (βόμβας) Reem Kherici για το Jour J.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-07-06
Κι ενώ με έναν σχεδόν ακατανόητο τρόπο η ταινία δε σταματά ποτέ να είναι ευχάριστη, δεν σταματά και ποτέ να είναι παντελώς αναμενόμενη, γεμάτη ευκολίες, δίχως αληθινή γοητεία και χωρίς καμία ιδιαίτερη διάθεση να αποτελέσει σινεμά.
Άντα Δαλιάκα
2020-07-08
Λείπουν εδώ οι ανδρικοί και οι γυναικείοι χαρακτήρες που θα αφήσουν το στίγμα τους, ο στοιχειώδης ρεαλισμός στα κωμικά ευτράπελα. Ας είναι καλά το καλοκαιρινό σκηνικό του ισπανικού θερέτρου και το γενικό «λούσο» της παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των πρωταγωνιστών.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πέρα από τις παρεξηγήσεις, υπάρχουν και αρκετά slapstick και καρτουνίστικα αστεία, σχετικά αναμενόμενα και όχι πάντοτε πετυχημένα είναι η αλήθεια.
Χρήστος Μήτσης
Μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι σοφιστικέ αστείες ιδέες χάνονται μέσα στις φαρσικές υπερβολές και τα μελό κλισέ μιας δήθεν μοντέρνας λαϊκής κωμωδίας.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-07-04
Μακάρι ο γάμος να μας είχε μεθύσει διότι μεθυσμένοι θα καταλαβαίναμε λιγότερα από αυτή την απίστευτη σαχλαμάρα που μοιάζει σαν κακέκτυπο της κομεντί «The wedding planner» με την Τζένιφερ Λόπεζ μια από μόνη της, ούτως ή άλλως κακή ταινία.
Ηλίας Φραγκούλης
Καλοκαιρινή κομεντί για... θερινούλι σινεμαδάκι. Πόσο θ' αντέξουμε τούτη τη συμφορά;
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Μια ακόμα copy paste κομεντί βγαλμένη κι αυτή εκ του τόμου των ανέμπνευστων σεναρίων και ανεμίζουσα σημαία τον ορισμό του εξωφρενικού να μετασχηματίζεται σε νάιλον σημαιάκι του τετριμμένου και του παρωχημένου, που λάμπει από την βαθύτατη προχειρότητα της.
