Παρί(2020)
(Pari) | Πρώτη προβολή: 16-07-2020
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Μπράβο στον Etemadi. Μια νέα, δυνατή φωνή για τον ελληνικό κινηματογράφο. Αξίζει να την ακούσετε.
Βασίλης Μάλτας
Η πολιτική διάσταση στην ταινία θαρρείς ότι αρκείται στα όσα ήδη γνωρίζουμε για τις δύο χώρες, περιγράφοντας κυρίως το πλαίσιο δράσης των χαρακτήρων. Και, καθώς οδεύουμε προς το φινάλε, νιώθουμε ότι η δυναμική της κινηματογράφησης δεν υποστηρίζεται από την εξέλιξη της ιστορίας. Όμως, ο Ετεμάντι, σ' αυτήν εδώ την πρώτη του ταινία, μας κερδίζει και με το παραπάνω, αφήνοντας μέσα μας μια επίγευση που διαρκεί για μέρες.
Άντα Δαλιάκα
2020-07-20
Πυρακτωμένη κοινωνική αλληγορία, μείγμα υπαρξιακού δράματος και περιπέτειας αναζήτησης στη σύγχρονη Αθήνα, από τον πρωτοεμφανιζόμενο στη μεγάλου μήκους ταινία Ελληνοιρανό σκηνοθέτη, Σιαμάκ Ετεμάντι.
Αγγελική Κόγιου
Η Pari αποτελεί μία ταινία για κάθε γυναίκα που σπάει τα δεσμά της και απελευθερώνεται. Μία ταινία που συνοψίζεται στον παρακάτω στίχο: «Φωτιά γυρεύει η φωτιά και η αγάπη πόνο, τον εαυτό σου δε θα βρεις αν δε χαθείς στον κόσμο».*
Μίλτος Τόσκας
Ο αβάσταχτος πόνος της μάνας, αλλά ταυτόχρονα η έμμεση εκπλήρωση του ονείρου της "απόδρασης" από την πατρογονική γη. Η ανδροκρατούμενη κοινωνία της Τεχεράνης και οι "δήθεν" ελευθερίες της πατρίδας μας. Όλα αυτά μαεστρικά δοσμένα σαν κάδρο, σαν παζλ που συμπληρώνεται.
Λήδα Γαλανού
2020-07-18
Η «Παρί» δεν φωνάζει αντιδραστικά, μόνο παρατηρεί και προχωρά. Με την ορμή μιας μάνας που έχει χάσει το παιδί της, μιας γυναίκας που έχει χάσει τον άξονά της. Που περιπλανιέται στους δρόμους της φωτιάς, όχι των μολότοφ, αλλά εκείνης που καίει μέσα στην Παρί, της ενοχής, της κάθαρσης, της ανάγκης για φυγή που σβήνει μόνο η θάλασσα.
Ηρώ Εμμανουήλ
2020-07-16
Συνολικά η ταινία διακρίνεται από μια ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά, με πλάνα που σπάνε την παραδοσιακή κινηματογραφική φόρμα και με εξαιρετική φωτογραφία που συγκεράζει την άκρως ρεαλιστική αποτύπωση ακόμη και σκοτεινών πτυχών της Αθήνας με ένα πιο ποιητικό κινηματογραφικό ύφος.
Μανώλης Κρανάκης
2020-07-14
Ορμώμενο ολοφάνερα από μια βιωματική αλήθεια που απλώνει με ρίσκο την ειλικρινή του κατάθεση παίζοντας όχι με προφανή τρόπο με στερεότυπα και μικρές αναπάντεχες «εκπλήξεις» που μοιάζουν με όλα όσα ανακαλύπτεις όταν πλέον βγεις εκτός δρόμου, το «Pari» όχι μόνο δεν προδίδεται από το βάρος της (υπερβολικά) δραματικής του αφετηρίας, αλλά σκηνή με τη σκηνή ολοκληρώνεται ως ένα ταξίδι προς την ελευθερία που συγκινεί βαθιά.
Κώστας Ζαλίγκας
Η Μελίκα Φορουτάν είναι ιδανική στον ρόλο της μητέρας, ενώ η κινηματογράφηση μαρτυρά βίωμα και ειλικρίνεια.
Παύλος Γκουγιάννος
2020-07-06
Έχει ενδιαφέρον βέβαια πώς αλληλεπιδρούν με τους Έλληνες, με τον καθένα με διαφορετικό τρόπο σε μια ταινία που πάνω από όλα αναζητά και διεκδικεί για την κεντρική ηρωίδα το δικαίωμα στην δική της ταυτότητα, μια ταυτότητα η οποία αμφισβητείται, αναιρείται ή επαναπροσδιορίζεται συνεχώς μέσα στην ταινία με επιτυχημένο τον παραλληλισμό του παραδοσιακού ενδύματος από το Ιράν μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει.
Χρήστος Μήτσης
2020-07-12
Δραματική περιπέτεια αναζήτησης που σταδιακά, μεθοδικά κι ατμοσφαιρικά μετατρέπεται σε ποιητικό εφιάλτη, με φόντο μια υποβλητικά σκοτεινή Αθήνα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-07-10
Το φόρτε του Παρί είναι η τριπλή προσέγγιση του Ετεμάντι στο πρόσωπο και την ψυχή της γυναίκας, με τη Γερμανο-Ιρανή πρωταγωνίστρια Μελίνα Φαρουτάν να καθορίζεται, σε μια θαρραλέα, ευθύβολη ερμηνεία, από το καταλυτικό καθρέφτισμά της στη Σοφία Κόκκαλη και στη Λένα Κιτσοπούλου, δυο αγγέλους σε έναν σύγχρονο γολγοθά αυτογνωσίας στο υπογάστριο της χώρας όπου συγκλίνουν η Δύση με την Ανατολή, συμβολικά και εύθραυστα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-07-08
Δυνατό σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον Ιρανό Σιαμάκ Ετεμάντι που αφηγείται την αγωνιώδη προσπάθεια ζευγαριού ιρανών να βρουν στην σύγχρονη Αθήνα τον εξαφανισμένο γιο τους που σπούδαζε στο Πολυτεχνείο.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2020-07-04
Με ένα σφιχτό σενάριο, με ωραία πλάνα, σκηνοθέτης αφηγείται την εφιαλτική οδύσσεια της μητέρας (με μια εκπληκτική Μελίκα Φορούταν) σε μια νυχτερινή βασικά, απειλητική, με πολλά μυστικά και όχι πάντα ευχάριστες εκπλήξεις, πόλη, δημιουργώντας τη σωστή ατμόσφαιρα, με την ηρωίδα του να περνάει σταδιακά από την εφιαλτική, αγχώδη δοκιμασία της σε ένα είδος απελευθέρωσης/αναγέννησης.
Πάνος Γκένας
2020-07-02
Οι περιπέτειες της «μάνας κουράγιο» και η επεισοδιακή τους φύση, προδίδουν σταδιακά την ταινία. Από αγενείς γείτονες και αναρχικές οργανώσεις των Εξαρχείων, μέχρι μυστηριώδεις αγγελιοφόρους και καλοπροαίρετες πόρνες, το «Παρί» επιθυμεί να περικυκλώσει πνιγηρά την βασική του ηρωίδα, τόσο πολύ που ασφυκτιούν ο (όποιος) ρεαλισμός και η γνήσια συγκίνηση.
