Ένα Ντιβάνι στην Τυνησία(2019)
(Un Divan à Tunis / Arab Blues) | Πρώτη προβολή: 23-07-2020
Κώστας Ζαλίγκας
2020-07-20
Γλυκόπικρη κομεντί που, αν και δεν βουτάει βαθιά στα θέματα, καταφέρνει να κάνει ένα σχόλιο για το μωσαϊκό της κοινωνίας της Τυνησίας και τα ζητήματα που την απασχολούν σε προσωπικό και γενικότερο επίπεδο.
Πόλυ Λυκούργου
To κινηματογραφικό ντεμπούτο της Μανέλ Λαμπιντί μπορεί να μην αποφεύγει εντελώς τα κλισέ στην κωμική περιγραφή της Ανατολής, όμως μάς οδηγεί να τα δούμε μέσα από το μελαγχολικό βλέμμα της πρωταγωνίστριας Γκολσιφτέ Φαραχανί, κι αυτό αμέσως αναγάγει την κωμωδία σε κάτι άλλο. Κι όχι μια εύκολη φάρσα.
Μαίρη Βανδώρου
Ευχάριστη ταινία που μας ταξιδεύει στην καθημερινότητα της Τυνησίας και όχι στα ειδυλλιακά μέρη που επισκέπτονται κάθε χρόνο οι τουρίστες. Με την κίνηση, τον παραλογισμό της αρκετές φορές, και μας αφήνει να δούμε τα κατάλοιπα τόσο στη χώρα όσο και στον πολίτη ενός καθεστώτος που έπεσε μεν αλλά που άφησε το χάος πίσω του.
Νίκος Παλάτος
Ευχάριστη κομεντί με καλοκαιρινή αύρα, που εξετάζει θέματα γυναικείας χειραφέτησης και μουσουλμανικού παραλογισμού με ανάλαφρη, χιουμοριστική (κυρίως) διάθεση. Μην περιμένετε να πέσετε κάτω από τα γέλια, αλλά τουλάχιστον θα σηκωθείτε με χαμόγελο από το κάθισμά σας.
Σοφία Γουργουλιάνη
2020-07-12
Μια ταινία που στην προσπάθεια της να δημιουργήσει ένα σύμπαν γνήσια καφκικό, μπερδεύει τα μπούτια της ανάμεσα στο κινηματογραφικό κατεστημένο που η ίδια θέλει να παλέψει. Και καταλήγει εντέλει να χαρίζει στιγμές αγνής διασκέδασης, αλλά και κοινοτοπίας.
Άντα Δαλιάκα
2020-07-18
Μια ιστορία νέου ξεκινήματος και κατάκτησης της ατομικής ανεξαρτησίας στη μετά την Αραβική Άνοιξη Τυνησία, μετατρέπεται σε μια ιδιότυπη κομεντί αντιθέσεων, αντιφάσεων και πολιτισμικών συγκρούσεων μέσα από το μυστηριώδες φεμινιστικό πρότυπο της μοναχικής «καουμπόισσας» Σέλμα που επιστρέφει στον γενέθλιο τόπο της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-07-16
Η σκηνοθέτις πλάθει μικρές, ανθρώπινες ιστορίες, ψηφίδες για την σύνθεση ενός παζλ που αποτυπώνει μια ολόκληρη κοινωνία, έναν κόσμο που μάχεται καθημερινά για να βρει διεξόδους στα μικρά ή μεγάλα προβλήματα του.
Λήδα Γαλανού
2020-07-14
Η Λαμπιντί κινηματογραφεί τα εσωτερικά, πολύχρωμα σπίτια και τα εξωτερικά, τους βοερούς δρόμους της πρωτεύουσας, με μεταδοτική αγάπη, η χημεία της Σέλμα με τον «ανώτερο αξιωματούχο» Ναΐμ (ο Ματζ Μαστούρα του «Hedi») είναι ακαταμάχητη και η Γκολσιφτέ Φαραχάνι τόσο μαγνητική, που η συνεδρία τελειώνει με χαμόγελο, έστω κι αν όχι με πολλή σκέψη.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Το φιλμ δεν χάνει ποτέ τον στόχο του, τη διασκεδαστικότητα του, προπαντός τα όρια του και δεν χάνει και το περιεχόμενο του . Το οποίο περιεχόμενο δεν καταλήγει σε κάποιο κήρυγμα ή σε κάποιο δίδαγμα αλλά στο να είναι μια κωμωδία που να πατά σε κοινωνική βάση.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2020-07-06
Το αφόρητα αναμενόμενο «τέλος καλό-όλα καλά» φινάλε δεν είναι παρά το μπαγιάτικο κερασάκι σε μια τούρτα με ελάχιστη γεύση που δε μπορώ να βρω κάποιο λόγο για να σας τη προτείνω να τη δοκιμάσετε.
Χρήστος Μήτσης
2020-07-10
Πολιτισμικές διαφορές γεννούν αθώες παρεξηγήσεις σε μια ελάχιστα απαιτητική, μα καλόκαρδη σάτιρα που κουβαλά στις πλάτες της η Ιρανή σταρ Γκολσιφτέχ Φαραχανί.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-07-08
Η σύγκρουση των ισλαμικών ηθών με τις δυτικές αντιλήψεις σε μια κωμωδία που στέκεται στα βασικά του σεναρίου της και στην παρουσία της πρωταγωνίστρίας της.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
2020-07-04
Ξεκλειδώνεται, ενίοτε, ένα κάποιο μειδίαμα στα χείλη. Άλλωστε οι γυναίκες σκηνοθέτες του κινηματογράφου δεν διακρίνονται για τις χαλαρές βόλτες τους στο ολάνθιστο περιβόλι του χιούμορ, ούτε καν για τους σοφιστικέ περιπάτους τους στους εύοσμους κήπους της σάτιρας.
zerVo
2020-07-02
Γλαφυρό το αφηγηματικό ύφος που ακολουθεί η πρωτάρα στην σκηνοθετική καρέκλα Manele Labidi, με την προφανή αδυναμία να κοντράρει τα σεναριακά δύσκολα, όταν εκείνα κάνουν την εμφάνιση τους.
