Στη Ζάλη του Έρωτα(2019)

(Swoon) | Πρώτη προβολή: 18-03-2021

Μπορεί να μην «ανακαλύπτουν την πυρίτιδα» με την χιλιοστή μεταμοντέρνα επανεγγραφή του ρομάντζου του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας αλλά έχουν αφηγηματική δεινότητα και πλούσια φαντασία που μετουσιώνουν σε εκθαμβωτικά απενοχοποιημένο κιτς θέαμα που χρωστάει πολλά στην καλλιτεχνική διεύθυνση και τα ειδικά εφέ αλλά και την αγαλματένια ομορφιά της πρωταγωνίστριάς τους Φρίντα Γκούσταφσον.

Ο καλός σκηνοθετικός ρυθμός, οι συμπαθητικές ερμηνείες της γοητευτικής Frida Gustavsson ως Νίνι (κόρης ενός συμπαθούντος τους Ναζί επιχειρηματία) και του Albin Grenholm ως Γιόν (γιού του ιδιοκτήτη ενός τσίρκου), η ρομαντική μουσική του Nathaniel Méchaly και τα τραγούδια εποχής που ακούγονται (κυρίως αγγλόφωνα), καθώς και η εξαιρετική φωτογραφία του Aril Wretblad, συμβάλλουν στο να παρακολουθείται άνετα η ταινία.

Όπως και να έχει, βλέπεται ευχάριστα και οι δύο πρωταγωνιστές, Frida Gustavsson και Albin Grenholm, αποτελούν ένα πανέμορφο ζευγάρι.

Η γενική εικόνα πάντως είναι σχετικά ικανοποιητική για το είδος, χωρίς να αγγίζει τα ύψη της μπαρόκ αφήγησης, των μελοδραματικών συναισθημάτων και την δημιουργική χρήση του κιτς, των εξ Αυστραλίας προτύπων της.

Νεανικό και σπιντάτο αισθηματικό δράμα, που βασίζεται περισσότερο στο πανέμορφο οπτικό του κομμάτι, καθώς και στο γοητευτικό πρωταγωνιστικό του δίδυμο, παρά στη σεναριακή ανάπτυξη της πασίγνωστης ιστορίας που πραγματεύεται. Οι ευαίσθητες εφηβικές καρδιές ενδέχεται να ταυτιστούν με τη... ζάλη που φέρνει ο παθιασμένος έρωτας.

Όσο θετικά διακείμενος και να είναι κανείς μπροστά στην υπόσχεση ενός ρομάντζου που πλειοδοτεί σε φαντασία και διάθεση εντυπωσιασμού, οι αδυναμίες είναι συσσωρευμένες σε βαθμό τέτοιο που το καλλιτεχνικό φιάσκο παραείναι οφθαλμοφανές για να αγνοηθεί.