Ο Τρελός Πιερό(1965)
(Pierrot le Fou) | Πρώτη προβολή: 23-06-2004
Χρήστος Μήτσης
2021-07-20
Ταινία ορόσημο της νουβέλ βαγκ, αναρχικό ποίημα για τη ρομαντική ουτοπία της επανάστασης.
Μάνος Θηραίος
Road movie, film noir, love story και μαζί κρυφό μιούζικαλ έτοιμο να εκραγεί σε υπέρλαμπρα μουσικοχορευτικά, "Ο τρελός Πιερό" είναι η πεμπτουσία της κινηματογραφικής αυτοϊκανοποίησης -κυριολεκτικά και όχι υποτιμητικά.
Ναταλία Πετρίτη
2021-07-18
Το κλασικό και αγαπημένο road movie της nouvelle vague από τον Jean-Luc Godard, με τους Anna Karina και Jean Paul Belmondo στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, επιστρέφει στα θερινά σινεμά σε αποκατεστημένες ψηφιακές κόπιες.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-07-16
Με σύμμαχους δυο όμορφους ηθοποιούς που αυτοσχεδιάζουν δημιουργικά, ενώ ταυτόχρονα (και παράδοξα) κρέμονται από τα χέρια του αφέντη σκηνοθέτη, που είναι ο μόνος που ελέγχει το αποτέλεσμα αλλά και το πνεύμα της ταινίας, ο Γκοντάρ δεν αφήνει τον θεατή να βαρεθεί, βοηθώντας τον να κατρακυλήσει σε απροσδόκητα περιστατικά, συναντήσεις, λογύδρια, περιπλανήσεις, καβγάδες, αίματα, γέλια και κλάματα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-07-14
Χρώμα, ρυθμός, πικρία, επανάσταση χορεύουν μέσα (ή γύρω από) στα πλαίσια μιας κατά βάση απολαυστικής ιστορίας πάθους και απόδρασης, ενώ τα όρια μυθοπλασίας και φιλμικού δοκιμίου στη γλώσσα του Γκοντάρ ήδη αρχίζουν να θολώνουν.
Κώστας Ζαλίγκας
Ιδιαίτερο στιλ, ρομαντισμός και μαύρο χιούμορ σε μια από τις πιο κλασικές επανεκδόσεις.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Μια ταινία, εν ολίγοις, που δεν μιλά για τους ανθρώπους και τα πάθη τους, αλλά για τη σκόνη και την αύρα που τους περιβάλλει. Καθοδόν προς μια έκρηξη (κατά κυριολεξία) που κάνει χίλια κομμάτια όχι μόνο τις συμβάσεις του σινεμά, αλλά και όλα τα θέσφατα και στερεότυπα της ζωής. Ο Ferdinand και η Marianne θα κρατήσουν τον έρωτά τους ζωντανό ακόμη και αν χρειαστεί να τον μεταμορφώσουν σε ήλιο, νερό, θρόισμα φύλλων, άμμο και αέρα.
Χάρης Αναγνωστάκης
H ταινία εξάπτει σχεδόν όλες τις αισθήσεις, φουλάρει το μυαλό με τις φιλοσοφικά ζητήματα που θέτει, τα υπαρξιακά διλήμματα, τις αντιπολεμικές του σπόντες, τη δοξασία ενός αντισυμβατικού έρωτα.
Αγγελική Καρυστινού
Απελευθερωμένος από τις συμβάσεις της κλασικής δραματουργίας αφήνεται να παρασυρθεί από ένα γνήσιο ποιητικό οίστρο, δίνοντάς μας μια από τις καλύτερες ταινίες του, που έγινε μεγάλη επιτυχία και χάρισε στον Μπελμοντό τον σημαντικότερο ρόλο της καριέρας του.
Μανώλης Κρανάκης
2021-07-06
Η πιο «Γκοντάρ ταινία» του Ζαν-Λικ Γκοντάρ δεν είναι η καλύτερη της, έτσι κι αλλιώς, σουρεαλιστικής φιλμογραφίας του, αλλά είναι αυτή που αναπνέει και εκπνέει ακόμη και μισό και παραπάνω αιώνα μετά όλη τη φιλοσοφία του για ένα σινεμά ελεύθερο, αντισυμβατικό, νέο, πρωτοπόρο, σε μετωπική σύγκρουση με το παρελθόν, την παράδοση, τον ίδιο τον θεατή.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-07-12
Αν στο σινεμά τα πάντα μπορούν να συμβούν, τότε ο «Τρελός Πιερό» είναι η πιο τρελή, η πιο ποιητική απόδειξη. Ολα εδώ είναι χαοτικά και χύμα αλλά αυτό το χύμα ελκύει.
Λήδα Γαλανού
2021-07-10
Μια από τις πιο ανατρεπτικές και μαζί συγκινητικές on the road ερωτικές ιστορίες του σινεμά.
Σταύρος Γανωτής
2021-07-08
Ένα σινεφιλικό στολίδι για όσους αντέχουν ένα σινεμά υψηλής νοημοσύνης.
Δημήτρης Δανίκας
Μαζί με την «Περιφρόνηση» οι δύο αξεπέραστες στιγμές του Ζαν Λικ Γκοντάρ του 1965—Μόνο για ψαγμένους θεατές
Ελεωνόρα Βερυκοκίδη
Βασισμένος στη νουβέλα «Obsession» του Λάιονελ Γουάιτ, ο «Τρελός Πιερό» συγκαταλέγεται στη λίστα με τα πιο αντιπροσωπευτικά φιλμ της γαλλικής nouvelle vague και χαρακτηρίζει απόλυτα το γκονταρικό ύφος. Αξίζει να το δει κανείς στη μεγάλη οθόνη, για να συνειδητοποιήσει πώς ένα τόσο απλό στόρι μπορεί ν' αναπτυχθεί αφηγηματικά μπροστά σου, κρατώντας το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος.
Κωνσταντίνος Σαμαράς
2021-07-04
O «Τρελός Πιερό» είναι το απονενοημένο διάβημα ενός σκηνοθέτη να προβεί σε μια ολιστική θεώρηση της ζωής και του κινηματογράφου, ανακεφαλαιώνοντας πρώτα πρώτα το προσωπικό του έργο.
Θοδωρής Τσιάτσικας
2021-07-02
Η αποθέωση του αναρχικού πνεύματος της νουβέλ βαγκ, και ένας απολαυστικός Γκοντάρ λίγο πριν αρχίσει να παίρνει τον εαυτό του περισσότερο σοβαρά. Άνιση όπως όλες οι δουλειές του, έχει μια βροχή από ιδέες από τις οποίες κάποιες πετυχαίνουν και κάποιες όχι.
Δημήτρης Παπαροϊδάμης
Θα συμφωνήσω ότι συνέβαλε στην καλλιτεχνική απελευθέρωση του σκηνοθέτη. Γι' αυτό και έχει μεγάλη αξία. Ως εκεί όμως! Δεν πιστεύω ότι ανταποκρίνεται στα αισθητικά κριτήρια του σημερινού θεατή.
