Τρία Χρώματα: Η Λευκή Ταινία(1994)
(Trois Couleurs: Blanc / Three Colors: White) | Πρώτη προβολή: 14-11-1995
Βρεττος Λιαπης
Με οδηγό την ειρωνεία που συχνά υπερβαίνει τα όρια της ευπρέπειας και μια υποτιμητική ματιά στην μετακομμουνιστική του πατρίδα των παράνομων ευκαιριών πλουτισμού, ο Kieslowski παραδίδει ένα αποτέλεσμα σαφώς αμεσότερο και λιγότερο ρομαντικό, μα εξίσου ανθρώπινο με τα υπόλοιπα σκέλη της Τριλογίας των Χρωμάτων του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-08-20
Μία μικρή ιστορία εκδίκησης. Ο Κισλόφσκι κινηματογραφεί ένα ανορθόδοξο tete-a-tete, σε πολωνικές αποχρώσεις.
Μανώλης Κρανάκης
2021-08-12
Ένα πεσιμιστικό μανιφέστο για όσα χωρίζουν τους ανθρώπους (στο κρεβάτι ή στην κοινωνία - τι υπέροχη μεταφορά) και για τα άλλα που τους φέρνουν κοντά, ακόμη κι αν ανάμεσά τους βρίσκεται ένα πιστόλι έτοιμο να εκπυρσοκροτήσει.
Πάρις Μνηματίδης
2021-08-14
Δεν πρόκειται μονάχα για μια απαραίτητη προσθήκη στον προβληματισμό που ξεδιπλώνει ο Kieslowski σε έκταση τριών κινηματογραφικών δημιουργιών, αλλά και αυτόνομα ένα φιλμικό διαμάντι πλούσιο σε συναισθήματα και, στην υπέροχη τελική σκηνή του, γενναιόδωρα λυτρωτικό.
Λήδα Γαλανού
2021-08-18
Ένα υπερβατικό ρομάντζο, η άνοδος του αυτοδημιούργητου (κι όχι απαραίτητα νόμιμου) ήρωα, ένας ιστός εκδίκησης κι ένα σπαρακτικό και παραδόξως καθαρτικό φινάλε μιλούν τόσο για την αυγή του νέου εκείνου αιώνα όσο και για το ακριβώς σήμερα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2021-08-16
Με σασπένς, με ειρωνεία, με ανατροπές, με σταδιακές ευχάριστες αποκαλύψεις για την πλοκή αλλά και τους χαρακτήρες του, και με την τύχη, όπως πάντα στις ταινίες του, να παίζει βασικό ρόλο, ο Πολάνσκι φτιάχνει το δεύτερο αυτό παζλ του (η ταινία γυρίστηκε ανάμεσα στην «Μπλε» και την «Κόκκινη» ταινία).
Νίκος Παλάτος
2021-08-06
Αν και θεωρείται το μικρό «φτωχό» αδελφάκι των δύο άλλων ταινιών της τριλογίας των χρωμάτων, κατά τη γνώμη μου η «Λευκή Ταινία», σε σχέση τουλάχιστον με την «Κόκκινη», κρατιέται πολύ καλύτερα στις μέρες μας. Αποτελεί την πιο «εύκολη» εκ των τριών, ως εκ τούτου μια καλή περίπτωση εισαγωγής στο tricolore όραμα του Κισλόφσκι.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2021-08-10
O Κισλόφσκι διακωμωδεί απολαυστικά τις μικρές απατεωνιές του καπιταλισμού, ενώ διασκεδάζει με τα αλληλοπληγώματα που συχνά συνοδεύουν έναν παράφορο έρωτα.
Γιώργος Ξανθάκης
2021-08-08
Σε σύγκριση με τον βαθύ συναισθηματισμό του «Μπλε» και τη δραματική ένταση του «Κόκκινου», η «Λευκή» ταινία είναι το πιο αδύναμο μέρος της τριλογίας και αποτελεί μια επιστροφή στο σκοτεινό χιούμορ και την ειρωνεία του «Δεκαλόγου». Στην πραγματικότητα, λειτουργεί καλύτερα ως παρωδία της καπιταλιστικής Πολωνίας παρά ως ψυχολογικό δράμα ενός εξευτελισμένου ανθρώπου,
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-08-02
Ιδέες περί ισότητας σε ένα εκ θεμελίων άνισο κοινωνικοπολιτικό καπιταλιστικό σύστημα συνδυάζονται αμήχανα με την φαντασίωση ανδρισμού, στο μάλλον λιγότερο σπουδαίο φιλμ της Τριλογίας.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-08-04
Δεύτερο μέρος της τριλογίας χρωμάτων του σκηνοθέτη (με πρώτο το «Μπλε» και τελευταίο, το κύκνειο άσμα του, το «Κόκκινο») το «Λευκό» υποτίθεται ότι φλερτάρει με την κωμωδία. Τέτοιο χιούμορ όμως αν είχαμε τι να την κάνουμε τη θλίψη.
