Το Τελευταίο Ατού(1951)

(Ace in the Hole) | Πρώτη προβολή: 21-06-2011

Προφητικό, κυνικό αλλά διαυγές, προέβλεψε την επιβολή του αμερικανικού «τσίρκου» των ΜΜΕ πριν από σχεδόν 70 χρόνια.

Αβάσταχτα κυνικό, παντοτινά σύγχρονο και τολμηρά επικριτικό έργο που δεν δύναται να συγκριθεί με οτιδήποτε παράγει το Χόλιγουντ του σήμερα. Απλά, το γνήσιο σινεμά του Μπίλι Γουάιλντερ.

Το παρεξηγημένο στην εποχή του αριστούργημα του Μπίλι Γουάιλντερ, μια κατάδυση στην άβυσσο της ανθρώπινης ματαιοδοξίας που πάλλεται στους ρυθμούς της ντελιριακής ερμηνείας του Κερκ Ντάγκλας.

Μια περίτεχνη, λιτή προφητεία, παραγνωρισμένη στην εποχή της.

Δεν είναι καθόλου παράξενο που το φιλμ υπήρξε αρχικά εμπορική αποτυχία στην Αμερική ενώ εκθειάστηκε αργότερα στην Ευρώπη. Ο Wilder ρίχνει δυνατή γροθιά στο στομάχι του Αμερικανού θεατή, γιατί είναι αμείλικτος όχι μόνο με τον ήρωά του (τουλάχιστον είναι μάγκας και ρισκάρει, έτοιμος για τις συνέπειες, άρα ήρωας) αλλά και με το ίδιο το κοινό.

Ένα από τα λιγότερο προβεβλημένα αριστουργήματα του Μπίλι Γουάιλντερ, με μια συγκλονιστική ερμηνεία από τον Κερκ Ντάγκλας κι ένα προφητικό σχόλιο για την καταστροφική λαιμαργία των media.

Η ταινία στην εποχή της δεν άρεσε ούτε στο κοινό ούτε στους κριτικούς, έτσι η εταιρεία την ξαναπροώθησε με διαφορετικό όνομα, The Big Carnival, μήπως και περπατήσει καλύτερα στις αίθουσες αλλά μπα... Με τα χρόνια πάντως άρχισε να θεωρείται —και όχι άδικα— μία από τις καλύτερες δημιουργίες του Wilder με μία από τις καλύτερες ερμηνείες του Douglas.

Αμείλικτη κριτική απέναντι στην χυδαιότητα του «Κίτρινου Τύπου» και μια από τις πιο παραγνωρισμένες μα και προφητικές ταινίες του ευφυούς δημιουργού της ο οποίος είχε επίσης υπάρξει ρεπόρτερ πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.

Μια ασυμβίβαστα πικρή καταγγελία του κιτρινισμού στον Τύπο, πολύ μπροστά από την εποχή της.

Ο Γουάιλντερ δαχτυλοδείχνει προφητικά μια ανελέητη κοινωνία, δέσμια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που τρέφεται από την ακόρεστη πείνα για θέαμα και για τη δυστυχία των άλλων.