Κβο Βάντις Άιντα;(2020)
(Quo Vadis, Aida?) | Πρώτη προβολή: 21-10-2021
Άγγελος Πολύδωρος
Η ερμηνεία της Γιάσνα Τζούρισιτς μαγνητίζει, συγκινεί και συγκλονίζει ταυτόχρονα. Η αγωνία της και ο τρόπος που η σκηνοθέτρια τη μεταδίδει στο θεατή, είναι η μεγάλη επιτυχία σ' αυτή την ταινία.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2021-10-20
Το Quo Vadis Aida είναι μια συγκλονιστική ταινία που δεν πρέπει να χάσετε.
kazanipouvrazei
Η κάμερα της σκηνοθέτιδας Τζασμίλα Ζμπάνιτς (Σαράγεβο Σ' Αγαπώ) την ακολουθεί λαχανιασμένη σε ένα ατόφιο και γνήσια αγωνιώδες αντιπολεμικό δράμα.
Αιμίλιος Χαρμπής
Μέσα σε κλίμα τρομερής έντασης, το φιλμ επιχειρεί να αναδείξει τόσο την παράνοια του εμφυλίου πολέμου όσο και τη σύγχυση και την πλήρη ανεπάρκεια των κυανόκρανων ώστε να αποφευχθεί η τραγωδία.
Κώστας Ζαλίγκας
Χωρίς να πλατειάζει λεπτό και με μεγάλη ευστοχία σε αυτό που θέλει να πει, η ταινία της Τζασμίλα Ζμπάνιτς είναι μια αγωνιώδης και πολύ σφιχτοδεμένη καταγραφή του εγκλήματος μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για τους δικούς της ανθρώπους.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Οι δύο πρωταγωνιστές της Zbanic υπήρξαν συνεργάτες της και το 2013 στο φιλμ For Those Who Can Tell No Tales. Οι ερμηνείες τους στο Quo Vadis, Aida? είναι υποδειγματικές, συμβολίζοντας τους δύο αντίθετους πόλους. Την αγωνία επιτείνει το μοντάζ του Jaroslaw Kaminski (Ida, 2013, Cold War, 2018).
Αντώνης Ζαούτσος
Συγκλονιστικές σκηνές, με έμφαση στους πραγματικούς πρωταγωνιστές, και ταυτόχρονα θύματα, κάθε πολέμου: τους απλούς πολίτες που βρίσκονται στο δρόμο του θανάτου και της λαίλαπας.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-10-14
Όχι απλά μια ματιά στην φρίκη του πολέμου από μια συντριπτική διπλή οπτική (και από το επίπεδο του άμαχου πληθυσμού αλλά και από το επίπεδο του εξωτερικού παρατηρητή), αλλά και ένα άκρως προσωπικό θρίλερ μέσα στα γρανάζια μιας εκτός τόπου και χρόνου, δυστοπικά απάνθρωπης γραφειοκρατίας.
Ανδρομάχη Σδούκου
2021-10-16
Σπουδαία ταινία, που διαθέτει όλες τις διαστάσεις και αξίζει κάθε μία από τις πολλαπλές της βραβεύσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-10-18
Χωρίς διάθεση αναθεώρησης της Ιστορίας, το Κβο Βάντις, Αΐντα; είναι ένα συναρπαστικό ανθρώπινο δράμα εξαιρετικής κινηματογράφησης και πανίσχυρης ερμηνείας από την Γιάσνα Τζούρισιτς.
Μάνος Θηραίος
Έχουμε να κάνουμε αναμφισβήτητα με μια συγκλονιστική ταινία, την ίδια στιγμή όμως και με μια ταινία της οποίας το ίδιο της το θέμα την ξεπερνά σε μέγεθος. Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα μοιάζει με μαύρη τρύπα που ρουφά τα πάντα γύρω της... την ανθρώπινη υπόσταση, την ψυχή, την ηθική, την ίδια την ελπίδα στο ανθρώπινο είδος.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Με τις βιαιότητες και τις δολοφονίες των Σέρβων εκτός κάδρου, η Ζμπάνιτς εστιάζει στην απελπισία της πρωταγωνίστριας, που προσπαθεί στο μεταίχμιο των αντιμαχόμενων πλευρών να σώσει την οικογένειά της, αποτυπώνοντας ανάγλυφα τον πανικό, με εικόνες εξόδου των αμάχων, αντίστοιχες με αυτές ταινιών για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ηλίας Δημόπουλος
2021-10-12
Δύναται να εγείρει πλήθος συζητήσεων, όμως η συνταρακτική ταινία παραμένει.
zerVo
Με αφάνταστη βοήθεια από την, πιο αληθινή δεν γίνεται, ερμηνεία της καταπληκτικής Σέρβας ηθοποιού Jasna Djuricic, το φιλμ ορίζει μια ολόσωστη δραματοποίηση των τραγικών γεγονότων, προς ανάδειξη του ενός και μοναδικού γεννήτορα των παγκόσμιων δεινών. Του πολέμου, ειδικά του αδελφικού.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-10-08
Σπαραχτικό φιλμ που αφήνει γρήγορα το ιστορικό πλαίσιο ενός πραγματικού και τραγικού γεγονότος για να αναδυθεί στα συναρπαστικά πεδία ενός ασυγκράτητου και σοκαριστικού θρίλερ που λειτουργεί ως μελέτη της ανθρώπινης θηριωδίας.
Αγγελική Καρυστινού
Ταυτόχρονα, όμως εστιάζει στον ανθρώπινο πόνο, αποφεύγοντας το μελόδραμα μέσα από τον ωμό ρεαλισμό, καταγράφει μοναδικά σκληρές εικόνες, όπως αυτή που οι γυναίκες της Βοσνίας αναζητούν τους δικούς τους ανάμεσα σε σκελετούς, και συνθέτει τελικά μια σημαντική ιστορική ταινία.
Στράτος Κερσανίδης
Ντοκιμαντερίστικη και, ίσως, ρεπορταζιακή αισθητική προσδίδουν ανατριχιαστική αληθοφάνεια στα τεκταινόμενα επί της οθόνης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2021-10-10
Η κάμερά του παρακολουθεί και καταγράφει, από κοντά, συχνά με το ρυθμό ενός θρίλερ, την αγχώδη πορεία της Άιντα, που προσπαθεί να βρει τρόπους να σταματήσει την επερχόμενη όπως φοβάται εξόντωση των πανικόβλητων κατοίκων...
Πάρις Μνηματίδης
Καταγράφεται με ανατριχιαστική ακρίβεια η αβεβαιότητα και ο τρόμος της εμπόλεμης κατάστασης για τον άμαχο πληθυσμό, με τη Zbanic να «ενορχηστρώνει» το χάος των πραγματικών περιστατικών με σκοπό να βγάλει τον θεατή από τη ζώνη άνεσής του, μεταφέροντας όσο μπορεί μέσω της κάμερας κάτι από την απόγνωση αυτού του βιώματος.
Λήδα Γαλανού
2021-10-06
H πολυβραβευμένη πολιτική ταινία της Τζασμίλα Ζμπάνιτς, μετά το «Σαράγεβο Σ' Αγαπώ», μια καθηλωτική αποτύπωση της γενοκτονίας στη Σρεμπρένιτσα με σημαία μια εκπληκτική γυναικεία ερμηνεία.
Γιώργος Ξανθάκης
Η κριτική μιας τέτοιας ταινίας είναι μια δύσκολη υπόθεση, καθώς δεν είναι σκόπιμο να επικεντρωθεί στα τεχνικά χαρακτηριστικά: ερμηνευτική απόδοση, μοντάζ, φωτογραφία, μουσική. Ακόμη κι αν κάποια από αυτά τα στοιχεία είναι μερικές φορές ατελή, μας παρασύρει σαν ορμητικό ρεύμα η βαρύτητα των «τρομερών» γεγονότων και η ειλικρινής και ανόθευτη απεικόνιση τους.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία, παρά τη μονοδιάστατη στάση της, περιγράφει τη φρίκη του εμφυλίου, χωρίς να υπάρχει ούτε ένα πλάνο από τις εκτελέσεις, έχει ενδιαφέρον, με την ντοκιμαντερίστικη προσέγγισή της, αλλά κυρίως για τις απελπισμένες προσπάθειες της Άιντα να σώσει τους δυο γιους της και τον άνδρα της, αλλά και το ηθικό δίλημμα να διαλέξει ανάμεσα στην οικογένειά της και στους συμπατριώτες της.
Χρήστος Μήτσης
2021-10-04
Πολιτικό δράμα σκηνοθετημένο με απίστευτη ένταση, η οποία του χάρισε πλήθος βραβείων και μια οσκαρική υποψηφιότητα διεθνούς ταινίας.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Η ταινία της Ζμπάνιτς σε συνεπαίρνει σχεδόν εθιστικά, κυρίως σε ότι αφορά τις σκηνές πλήθους τις οποίες διαχειρίζεται με αποστομωτική ακρίβεια. Στήνει με προσοχή στην κάθε λεπτομέρεια αυτό το θέατρο του παραλόγου όπου η ανθρώπινη ζωή μοιάζει δίχως καμία αξία, απόρροια της φρικωδίας ενός ακατανόητου πολέμου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πέρα από την ερμηνεία της Γιάσνα Ντούρισιτς, η δυναμική της ταινίας εξαντλείται στο θέμα του γεγονότος αυτού καθεαυτού, στο οποίο όμως δεν μοιάζει να εμβαθύνει αρκετά. Μονάχα το φινάλε καταφέρνει να αποδώσει συμβολικά, τη σημερινή πικρία των θυμάτων για όλα όσα δεν έγιναν τότε και όλα όσα δεν γίνονται ακόμη και σήμερα.
Παναγιώτης Μήτσικας
Στοιχειωτικό πολεμικό δράμα, που αν και προσεγμένο σαν κατασκευή, δεν προσφέρει κάτι το οποίο δεν έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές στο παρελθόν από το βαλκανικό (και βασικά «φεστιβαλικό») σινεμά.
