Μικρή Μαμά(2021)
(Petite Maman / Little Mom) | Πρώτη προβολή: 30-12-2021
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-12-20
Ούτε απλά, ούτε απειλητικά, ούτε δυσνόητα, ούτε τίποτα. Απλώς, ένας κόσμος που περιμένει να τον νιώσεις. Μια τέλεια ταινία.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Στο Petite Maman η Céline Sciamma κάνει μεγάλο σινεμά σε μικρή κλίμακα.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Η Σιαμά βυθίζει την ιστορία της στο πιο αγνό και ανόθευτο παιδικό φίλτρο: την άνευ όρων προσαρμοστικότητα και την αδιαπραγμάτευτη αποδοχή.
vandimir
Πραγματικά απόλαυσα την ταινία. Κομψότητα, συγκίνηση, "μαγική" ιστορία, πλην όμως απόλυτα ρεαλιστικά συναισθήματα και αντιδράσεις.
Τάσος Ντερτιλής
Ένα μικρό κομψοτέχνημα παιδικής φαντασίας από τη δημιουργό του υπέροχου «Το Πορτρέτο Μιας Γυναίκας που Φλέγεται».
Old Boy
Η «Μικρή Μαμά» καταφέρνει και βρίσκει μια μάλλον πανανθρώπινη συναισθηματική ρωγμή και τρυπώνει μέσα σου, αφήνοντας την τρυφερότητά της να σε τυλίξει σαν χάδι.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η ομορφιά και τα προβλήματα της παιδικής ηλικίας, ανάμιχτα με το φανταστικό (στοιχείο κυρίαρχο στην παιδική ηλικία) είναι στο επίκεντρο της όμορφης, τρυφερής ταινίας, «Μικρή μαμά» της Σελίν Σιαμά.
Γιώργος Ξανθάκης
Η «Μικρή Μαμά» είναι ένα πυκνό, ρεαλιστικό παραμύθι ντυμένο στις πορτοκαλί αποχρώσεις του φθινοπώρου, που παρέχει η φωτογραφία της Claire Mathon.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Η Sciamma δίνει σάρκα και οστά στο πρωτότυπο σενάριό της χωρίς καμιά υπερβολή. Φλερτάρει με τη μεσότητα, αποφεύγοντας σκηνικές εξτραβαγκάντζες ή ειδικά εφέ.
Γιάννης Βασιλείου
2021-12-12
Το Petite Maman δεν έχει τίποτα περιττό στα μόλις 72 λεπτά που διαρκεί και κοινωνεί μηνύματα και συναισθήματα με τον απλούστερο, πλην αποτελεσματικότερο τρόπο.
Λήδα Γαλανού
2021-12-14
Ένα καθηλωτικό παραμύθι για την απώλεια και την αναγέννηση, για μαμάδες και κόρες.
Νεκτάριος Σάκκας
2021-12-16
Έπειτα από το αριστουργηματικό «Πορτραίτο Μιας Γυναίκας που Φλέγεται», η Σελίν Σιαμά επιστρέφει με ένα ανυποχώρητα εγκάρδιο φιλμ πάνω στην παιδική ματιά που πρωτοαντικρίζει το φάσμα της απώλειας.
Κώστας Ζαλίγκας
2021-12-18
Η Σελίν Σιαμά έχει ήδη διαγράψει μια πολύ καλή πορεία με ταινίες όπως το «Girlhood» και το «Πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται», αλλά εδώ δείχνει τη μαεστρία της υπογράφοντας ένα ρεαλιστικό παραμύθι που θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι στηρίζεται στο μεταφυσικό στοιχείο, αλλά ποτέ δεν παραδίδεται σε αυτό.
Fani Stefanaki
Είναι δύσκολο να βρει κανείς τις λέξεις για να περιγράψει το είδος στο οποίο ανήκει το Petite Maman. Ίσως είναι ιστορία ενηλικίωσης, ίσως είναι ένα οικογενειακό δράμα. Σίγουρα όμως είναι μία ταινία που δεν φτιάχτηκε για να μπει σε κουτάκια.
Παύλος Γκουγιάννος
2021-12-10
Mια ταινία που κατέκτησε αβίαστα και αθώα τις καρδιές μας.
Σάντρα Δημητρέλου
Το Petite Maman μας ανοίγει ένα παράθυρο στον χρόνο, μέσα από το οποίο μπορούμε να χαζέψουμε και να γνωρίσουμε την μη συμβιβασμένη εκδοχή των γονιών μας, να ξεφύγουμε από αυτό το μικρό κομμάτι της εικόνας που έχουμε για την προσωπικότητά τους και -όσο παράξενο και να μας φαίνεται- να αποδεχτούμε ότι το μόνο κοινό που έχουμε και θα έχουμε για πάντα, είναι ότι υπήρξαμε παιδιά.
Αγγελική Καρυστινού
Δύο χρόνια μετά από το αριστουργηματικό «Πορτρέτο Μιας Γυναίκας που Φλέγεται (Βραβείο Σεναρίου στο Φεστιβάλ Καννών), η Σελίν Σιαμά υπογράφει έναν ύμνο στην παιδική ηλικία και τη φαντασία.
Ρεγγίνα Ζερβού
Το σινεμά της Σιαμά είναι πολύ ιδιαίτερο. Προτάσσει το εικαστικό κομμάτι για να επιβάλει το σενάριο. Προσεγγίζει το φύλο της μέσα από αναπαραστάσεις που την εντάσσουν στον κύκλο των φεμινιστριών της μετα-νεωτερικότητας, ενώ στη Μικρή Μαμά κλείνει πονηρά το μάτι στον Φρόιντ και τον Λακάν
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η Σελίν Σιαμά δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για να χαθούμε στον ονειροπόλο, ένδοξο, απρόσιτο και γοητευτικό κόσμο των γυναικών.
Μίλτος Τόσκας
Mία σημαντική ταινία που προσωπικά θεωρώ ότι δε φτάνει στο επίπεδο της "Γυναίκας που φλέγεται", αλλά δεδομένα δεν περνάει απαρατήρητη. Η Σιαμά πιστή στις αρχές της δημιουργεί ένα παραμύθι για ΜΕΓΑΛΑ παιδιά και ενήλικες.
Δημήτρης Μπάμπας
Εγκαταλείποντας τις εξερευνήσεις του φύλου(Tomboy), της γυναικείας φιλίας (Bande de filles), και της σεξουαλικότητας (Portrait de la jeune fille en feu), η σκηνοθέτις εξερευνά τα σημεία τομής εκεί που η παιδική ηλικία (και τα συναισθήματά της ) τέμνεται με την ενήλικη ζωή (και τα αντίστοιχα συναισθήματα).
Γιώργος Καλαποθαράκος
Η σκηνοθέτις επιλέγει να κάνει την αφήγησή της χωρίς τεχνάσματα και εντυπωσιασμούς, διατηρώντας ένα γαλήνιο ρυθμό και μικρή διάρκεια, βγάζει στον θεατή αγνά συναισθήματα και ειλικρινή συγκίνηση.
Χρήστος Μήτσης
2021-12-08
Παραμυθένια ατμόσφαιρα, ρεαλιστικά συναισθήματα, σκηνοθετική κομψότητα: Η σχέση κόρης-μητέρας προσεγγίζεται μ' έναν απίστευτα λιτό και απροσδόκητα ευρηματικό τρόπο, ο οποίος αποτυπώνει αφοπλιστικά την περίπλοκη παιδική ψυχοσύνθεση.
Λήδα-Ειρήνη Αδάμου
2021-12-06
Τον κοινό χώρο της ζωής των δύο στο δάσος αξιοποιεί συνεπώς η Sciamma, έτσι ώστε να φέρει σε επικοινωνία δύο γενιές, σκιαγραφώντας παράλληλα με άρτιο τρόπο τα κοινά τους βιώματα, με κύριο «πρωταγωνιστή» ένα ξυλόσπιτο, που παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία Petite Maman είναι δυναμική, δυναμικά σκηνοθετημένη, με εξαιρετικές ερμηνείες και περνάει πολλά μηνύματα στον θεατή, με τους ηθοποιούς και τα μηνύματα (εστιάστε σε μια εκ των τελευταίων σκηνών) να σε καθηλώνουν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η Σιαμά δεν πέφτει στην παγίδα της εύκολης συγκίνησης- σπάνια ένα θέμα σαν αυτό έχει αποδοθεί με τέτοια ψυχραιμία- και η ματιά της δεν χάνει στιγμή την καθαρότητα και την αθωότητα του βλέμματος της μικρής ηρωίδας της.
Βασίλης Μάλτας
Η απεικόνιση της παιδικής σχέσης αντανακλά το σκηνοθετικό ύφος που πλησιάζει το θέμα με ευαισθησία και σοβαρότητα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-12-04
Οι σκηνές ανάμεσα στην μητέρα και την κόρη διακρίνονται από μια γνήσια τρυφερότητα και σε σκλαβώνουν με την ειλικρίνειά τους.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Καλό, δεν λέω, αλλά το εύρημα τελικά αποδεικνύεται μεγαλύτερο και σημαντικότερο από την ίδια την ταινία.
nicolas1810
Εβδομηνταλεπτη ταινία κατά τη διαρκεια της οποίας πρόλαβα να σκυλοβαρεθω ίσαμε εφτά φορές.
Ηλίας Φραγκούλης
2021-12-02
Μικρού βεληνεκούς έργο, που απευθύνεται αποκλειστικά σε «ευαίσθητο», γυναικείο κοινό, το μοναδικό που ίσως δεν βαρεθεί τη μη δράση της πλοκής και συγκινηθεί (μερικώς) λόγω ταύτισης. Αν διαρκούσε περισσότερο, θα είχαν κλείσει τα μάτια μου...
