Belfast(2021)
Πρώτη προβολή: 27-01-2022
Κάλλια Λεντιδάκη
Το Belfast είναι μια βαθιά προσωπική ταινία του Kenneth Branagh, στην οποία γίνονται κατανοητά συναισθήματα ξεριζωμού και παιδικής αθωότητας, αναβιώνοντας τα Ιρλανδικά γεγονότα στην μεγάλη οθόνη.
zerVo
Και συγκινεί το βλέμμα και ταξιδεύει την ψυχή, γυρίζοντας την πίσω, πολύ πίσω, στην εποχή της αθωότητας. Ισαπόσταση κρατά στο κοινωνικοπολιτικό σχόλιο του. Καλά πράττει εκτιμώ, μηδένα πιτσιρίκι / αφηγητής γνωρίζει να διακρίνει ποιοι στην παράλογη ρήξη είναι οι καλοί και ποιοι οι ανάρμοστοι, στο σταυροδρόμι αν βρεθεί, όλα τα μονοπάτια όμοια κι απαράλλαχτα του μοιάζουν...
Γιώργος Νυκταράκης
Ο Kenneth Branagh (Murder on the Orient Express) παραδίδει την πιο προσωπική του ταινία, η οποία ταυτόχρονα αποτελεί και μια από τις καλύτερες στη φιλμογραφίας του θεατρικού ηθοποιού και σκηνοθέτη.
Δημήτρης Δανίκας
2022-01-20
Ασπρόμαυρο, όπως και οι μνήμες, αυτοβιογραφικό του Κένεθ Μπράνα, ευαίσθητο, αυθεντικό και σκληρό για εκείνο το ταραγμένο καλοκαίρι στο Μπέλφαστ του 1969--Οσκαρικό
Νίκος Δρίβας
Μια από εκείνες τις ταινίες που θα μνημονεύονται για την εντυπωσιακά ρεαλιστική, πολυδιάστατη προσέγγιση του θέματος και σίγουρα θα την σκέφτεστε για καιρό.
Σοφία Γουργουλιάνη
Πρόκειται για μια ταινία που μοιάζει να πλάθει με τα πλέον απλά υλικά ένα ολόκληρο σύμπαν, που βρίσκει σταθερά τα πατήματα του ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Κένεθ Μπράνα σκηνοθετεί με τρόπο σαγηνευτικό. Η κάμερά του «κυλάει» και συστρέφεται ανάμεσα στους ανθρώπους και τα γεγονότα. Εξετάζει και την παραμικρή λεπτομέρεια μιας καθημερινότητας η οποία κινείται σε τεντωμένο σχοινί.
Μαρία Μαρκουλή
Μίλα για πράγματα που ξέρεις, πες για τα πράγματα που ζεις. Για εκείνα που νοιώθεις. Θα πούνε μόνα τους την αλήθεια. Αυτό έκανε ο Kenneth Branagh στο Belfast.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-01-16
Το πιο άρτιο και γοητευτικό έργο στην φιλμογραφία του Κένεθ Μπράνα είναι μια συγκινητική και ζυγισμένη εξομολόγηση αγάπης για το Μπέλφαστ της παιδικής του ηλικίας και τους ανθρώπους που τον εμπνεύσαν.
Ιάκωβος Γωγάκης
Με τόνο κοινωνικό μεν, αλλά σκηνοθετικά χαλαρό και αποδραματοποιημένο, ο Μπράνα αφιερώνει την ταινία στους βιοπαλαιστές που εκβιάζονται και εξαναγκάζονται να λάβουν αποφάσεις παρά τη θέλησή τους. Ακολουθεί κατά πόδας, την πηγαία παιδική αισιοδοξία του εννιάχρονου Μπάντι, που δεν θέλει και δεν επιτρέπεται να επωμιστεί, τα ασήκωτα βάρη της ενήλικης ζωής.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Ο Κένεθ Μπράνα πέρα από τη νοσταλγική εξιστόρηση της παιδικής του ηλικίας με τον πιο γλυκό τρόπο σε ένα ταραχώδες περιβάλλον, μας παραδίδει και ένα κομψοτέχνημα υψηλής αισθητικής σε όλα τα επίπεδα!
Γιώργος Πρίτσκας
Το Belfast δεν φιλοδοξεί να διεισδύσει βαθιά ούτε στα κοινωνικό-πολιτικά προβλήματα της Ιρλανδίας, ούτε να στοχαστεί πολύ πέρα από την επιφάνεια. Είναι όμως ένα προσωπικό, ειλικρινές γράμμα αγάπης προς όλους τους ανθρώπους που βρέθηκαν σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι και διάλεξαν τη σωστή στροφή.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-01-18
Χρειάστηκε να περάσει μισός περίπου αιώνας ώστε σύμφωνα με τον ίδιο τον Κένεθ Μπράνα, ο τελευταίος να βρει τον σωστό τόνο και να μιλήσει για την δική του ιστορία, κάτι που έκανε με αδιαμφισβήτητη επιτυχία στο «Belfast», την πιο προσωπική δημιουργία του και πολύ πιθανόν την καλύτερη μέχρι σήμερα ταινία του.
Αντώνης Ζαούτσος
Προκύπτει ένα ανάλαφρο δράμα, έξοχα σκηνοθετημένο, με στιβαρές ερμηνείες από ένα καστ γεμάτο τόσο νέα όσο και έμπειρα πρόσωπα, μια ταινία που προσπαθεί να ισορροπήσει αλλά ακριβώς το γεγονός ότι "πατάει σε δύο βάρκες" αποτελεί το μεγάλο ατού και το μοιραίο της ελάττωμα.
Αγγελική Αντωνίου
Το Belfast του Kenneth Branagh είναι μια νοσταλγική ματιά στα παιδικά του χρόνια μέσα από μια χειριστική, αλλά εγκάρδια και τεχνικά άρτια κινηματογραφική ταινία.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Μπορεί η κεντρική ιστορία να μην κινεί το ενδιαφέρον αλλά η ψυχή των χαρακτήρων και η υποκριτική των ηθοποιών επαναφέρουν μια ισορροπία και κατακτούν τις εντυπώσεις.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μπράνα αντιμετωπίζει την ιστορία του, ταξίδι του ίδιου προς μια καλλιτεχνικη ζωή, με συναίσθημα και νοσταλγία, με συνεχείς αναφορές στον κινηματογράφο, με μουσική υπόκρουση τα θαυμάσια τραγούδια του Βαν Μόρισον και με εικαστικά όμορφα, μαυρόασπρα πλάνα, που μας προσφέρει η ατμοσφαιρική νατουραλιστική φωτογραφία του διάσημου Έλληνα διευθυντή φωτογραφίας Χάρη Ζαμπαρλούκου.
Μαίρη Βανδώρου
Το ότι προτιμάει να γυρίσει την ταινία με ασπρόμαυρο φιλμ, φέρνει στο μυαλό κάτι από τον πιο κλασσικό ασπρόμαυρο κινηματογράφο, κάτι που το καταφέρνει και με τα πλάνα του, είτε δείχνει τα οδοφράγματα, είτε απλά μια πολυθρόνα σε ένα σπίτι. Μέσα στα ενενήντα περίπου λεπτά που θα εξελιχθεί η υπόθεση του, έχει το χρόνο να κάνει το σχόλιο που θέλει, χωρίς να κουράσει το θεατή.
Ναταλία Πετρίτη
Το Belfast είναι δίχως αμφιβολία ένα κινηματογραφικό έργο που θα σας κερδίσει μέσα από την απλότητα και την παιδικότητά του. Μια παιδικότητα στην οποία ίσως να χρειάζεται να επιστρέφουμε που και που.
Αχιλλέας Βασιλείου
Η αγάπη για το σινεμά της αθωότητας και των βιωμάτων έχει την τιμητική της στο Belfast και αποδεικνύεται τόσο δυνατή που ακόμα και 90 λεπτά είναι αρκετά για να πετύχει αυτό που δεν μπορεί πλέον να πετύχουν άλλοι με μεγαλεπήβολες παραγωγές.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Πρωτογενώς συνηθισμένη ταινία, δευτερογενώς η αξία του έγκειται στις καλά κρυμμένες αρετές της.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο Κένεθ Μπράνα που γράφει και σκηνοθετεί είναι σαφές ότι κάνει ένα βιωματικό έργο ως Βορειο-Ιρλανδός Προτεστάντης του Μπέλφαστ, σε ένα έργο μνήμης και παιδικών βιωμάτων, όπου, ως γνώστης της Δραματουργίας καταφέρνει και δίνει στο βίωμα ΕΡΓΟΚΕΝΤΡΙΚΟ χαρακτήρα.
Τάσος Ντερτιλής
Ασπρόμαυρες αναμνήσεις από το ταραγμένο Μπέλφαστ του 1969, σε μια από τις καλύτερες ταινίες του Κένεθ Μπράνα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-01-14
Το «Belfast» είναι μια ιστορία ξεριζωμού με οικουμενικό περιτύλιγμα, κάτι μεταξύ του «Σινεμά ο Παράδεισος» και των μυριάδων ιστοριών προσφύγων που ακούμε και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, δοσμένη με αγγλοσαξονικό χιούμορ και αίσθηση ρυθμού από έναν γνώστη του δράματος και του γούστου του κοινού.
Μάνος Θηραίος
Το "Μπέλφαστ" αποτελεί ίσως μία από τις πλέον ώριμες σκηνοθετικά στιγμές του Κέννεθ Μπράνα, καθώς αφοσιώνεται στα ουσιώδη, πετώντας οτιδήποτε περιττό και επιτηδευμένο.
Χυτούλα Παπάζογλου
Πρόκειται για μια τρυφερή, συναισθηματική αλλά και νοσταλγική, αυτοβιογραφική ιστορία όπου μας περνάει μηνύματα για την αγάπη και την αξία της οικογένειας.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Ο ρομαντισμός δηλαδή που αποπνέει η «παρουσία» των χολιγουντιανών ταινιών εντός του φιλμ του, δεν αποτελεί παρά την «σανίδα σωτηρίας» της διατήρησης της παιδικότητας (της απλότητας και της χάρης) του κεντρικού του ήρωα, ο οποίος καλείται ήδη από μια τόσο τρυφερή ηλικία, να έρθει αντιμέτωπος με την «προοπτική» ενός εμφυλίου πολέμου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ο μικρός πρωταγωνιστής, Τζουντ Χιλ είναι απολαυστικός και η παρουσία του δεν περνάει καθόλου απαρατήρητη. Σε ό,τι αφορά την τοπική διαμάχη, η ταινία κρατά μια ουδέτερη, 'φιλειρηνική' στάση σε όλα όσα συμβαίνουν και ο 'κακός' της ιστορίας, ένας αργόσχολος προτεστάντης. 'θύμα' και ο ίδιος του χαρακτήρα του και της πατριωτικής προπαγάνδας, είναι αρκετά μονοδιάστατος και εξυπηρετεί απλά την πλοκή.
vandimir
Δεν είναι κατά τη γνώμη μου αριστούργημα, αλλά μου άρεσε αρκετά.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-01-10
Όχημα νοσταλγίας για το mainstream κοινό, το «Belfast» τυγχάνει να είναι το καλύτερο φιλμ που σκηνοθέτησε ο Κένεθ Μπράνα εδώ και... δύο δεκαετίες, τουλάχιστον!
Αγγελική Καρυστινού
Σε αυτή την επιστολή αγάπης, που απευθύνει σε όσους έμειναν και σε όσους έφυγαν, εκείνος επιλέγει συνειδητά να μην περάσει στη σκοτεινή πλευρά, αυτή όμως η επιλογή, όσο κι αν δικαιολογείται από τη σκηνοθεσία του, μοιάζει τελικά ως μια μέση λύση, σχεδόν απολιτίκ, που για όσους δεν γνωρίζουν καλά την Ιστορία θα τους αφήσει μάλλον λανθασμένες εντυπώσεις.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Είναι μια γλυκιά ταινία το Belfast, αλλά θυσιάζει την όποια βαθύτητα για να αιχμαλωτίσει πιστά τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός αγοριού. Η αγωνία του Branagh να κρατήσει υπό έλεγχο την τάση που έχουν αυτές οι ταινίες προς τη γλυκερότητα διαπερνά την ταινία, παραδίδοντας μεν έναν αυστηρά μετρημένο τόνο αλλά και ένα έργο που δεν εισχωρεί μέσα σου.
Μίλτος Τόσκας
Με σαφή αυτοβιογραφικά στοιχεία επιλέγει να μας ταξιδέψει στο συμβολικό 1969 και το Μπέλφαστ. Τα έγχρωμα πλάνα του σήμερα "γκριζάρουν" και δίνουν τη θέση τους σε ένα ασπρόμαυρο φόντο με την εργατική τάξη στο επίκεντρο.
Πόλυ Λυκούργου
2022-01-12
Μπορεί μία ταινία για το καλοκαίρι που ξεκίνησαν οι πολιτικές Ταραχές να αποτυπωθεί με feelgood ασπρόμαυρη νοσταλγία; Ναι, αν είσαι 9 χρονών, δεν καταλαβαίνεις πολλά κι αγαπάς μια συμμαθήτριά σου. O Κένεθ Μπράνα επιστρέφει στην παιδική του ηλικία και στον Αύγουστο που άλλαξε τη ζωή του με ένα ερωτικό γράμμα στο Μπέλφαστ.
Κώστας Ζαλίγκας
Πολύ προσωπική υπόθεση αυτή η ταινία για τον Κένεθ Μπράνα, ο οποίος κάνει την προσπάθεια να μας παρουσιάσει πολλά από τα βιώματα της παιδικής του ηλικίας σε αυτή την ιστορία. Και το κάνει χωρίς να υπεκφεύγει σε συναισθηματικούς εκβιασμούς, ποτίζοντας με άφθονο «μαύρο» χιούμορ το σενάριό του.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ο Κένεθ Μπράνα σχεδίασε μια αυτοβιογραφική, ασπρόμαυρη ιστορία ενηλικίωσης με τις πολιτικές και κοινωνικές ταραχές στο φόντο των δικών του αναμνήσεων.
Old Boy
Don't look back": θα ακουστεί να λέει προς το τέλος η γιαγιά. Ό,τι κι αν έκανε τότε, τώρα ήρθε ο καιρός που ο Kένεθ Μπράνα ξανακοιτάζει προς τα πίσω, ξανακοιτάζει νοσταλγικά, απέχοντας από μια αληθινά μεγάλη ταινία, αλλά παραδίδοντας και μια αληθινά καλή και γλυκιά ταινία, την οποία αφιερώνει στο τέλος τόσο σε εκείνους που έφυγαν, όσο σε εκείνους που παρέμειναν και σε εκείνους που χάθηκαν.
Γιώργος Ξανθάκης
Το «Befast» είναι ένα τρυφερό κινηματογραφικό άλμπουμ αναμνήσεων, με τον Branagh να δημιουργεί έναν ειλικρινή φόρο τιμής στην πόλη που τον μεγάλωσε, στο σθένος των ανθρώπων της, στο ιδιότυπο χιούμορ τους, στο ασίγαστο κέφι και στην ακατάβλητη ένταση τους.
Απόστολος Κίτσος
2022-01-08
Ένα απολιτίκ κινηματογραφικό παραμυθάκι που φέρνει στο μυαλό το Roma του Αλφόνσο Κουαρόν, δανείζεται με αφθονία από την αισθητική στο σινεμά του Τέρενς Ντέιβις (απομακρύνεται όμως από την ελιτίστικη ματιά του), με τον Μπράνα να παραμένει συνεπής μέχρι το τέλος της ταινίας του σε μια τακτοποιημένη αφέλεια που κάποιους θα εκνευρίσει, μάλλον τους περισσότερους θα τους γοητεύσει.
Dimitris Dx
Καταλαβαίνω ότι οι αναμνήσεις δεν χρειάζονται απαραίτητα να έχουν ροή, πρέπει όμως να έχουν συναισθηματικό αντίκτυπο. Όχι;
Χάρης Αναγνωστάκης
Με δυο λόγια, ένα φιλμ που έχει το ενδιαφέρον του, έχει όλα τα συστατικά για τα Όσκαρ, αλλά του λείπει το πάθος και κυρίως η διάθεση να μπει στην ουσία τού προβλήματος στην Ιρλανδία, να κοιτάξει κατάματα την ιστορία, ακόμη και από την πλευρά των προτεσταντών.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ένας χαριτωμένος και συγκινητικός φόρος τιμής στη γενέθλια πόλη του Μπράνα, που αποδίδει εύστοχα τη σημασία του τόπου καταγωγής μας στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και των εμπειριών μας. Το σενάριο χειρίζεται το πολιτικό φόντο σχετικά ανώδυνα, χρησιμοποιώντας το απλώς ως καταλύτη για την πορεία της οικογένειας.
Νεκτάριος Σάκκας
2022-01-04
Το «Belfast» νιώθει άνετα που η καλοπροαίρετη αφέλειά του συναντά το crowd pleaser, με το δεύτερο να κερδίζει στα σημεία.
Χρήστος Μήτσης
2022-01-06
Ημιαυτοβιογραφική δραμεντί του Κένεθ Μπράνα, ο οποίος σκηνοθετεί με παιχνιδιάρικη νοσταλγία και υπερβολικό συναίσθημα μια οσκαρικής συνταγής ιστορία ενηλικίωσης. Το σινεφίλ χιούμορ τη σώζει από την ιστορικοπολιτική σοβαροφάνεια, όχι όμως κι από την εκβιαστικά χαριτωμένη γραφικότητα.
Λήδα Γαλανού
2022-01-02
Επιλέγοντας μια συγκεκριμένη πολιτική στιγμή για να τοποθετήσει την αφήγησή του, τα «troubles» όπως λέγονται στην Αγγλία - Βόρεια Ιρλανδία, ταυτισμένη με οδύνη, βία και θάνατο, ο Κένεθ Μπράνα αντιμετωπίζει την ιστορία επιδερμικά, γλυκερά, περίπου όπως το «Πράσινο Βιβλίο» μίλησε για τον αμερικανικό ρατσισμό. Και κέρδισε όλα τα Οσκαρ, όπως πιθανόν θα κάνει κι αυτή εδώ η ταινία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Βλέπεται πολύ ευχάριστα, ειδικά κάποια μελλοντική Κυριακή μεσημέρι, αλλά ως πρεστίζ κυκλοφορία και ως πιθανό οσκαρικό φαβορί είναι μια πρόταση τελείως αμήχανη.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Η αυτοβιογραφική ταινία του διάσημου ηθοποιού και σκηνοθέτη έχει οσκαρικές φιλοδοξίες και ένα χαρισματικό πρωταγωνιστικό ζεύγος, αλλά όχι πολλά περισσότερα.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Για να το θέσουμε αλλιώς, η παιδική ματιά του Belfast είναι τόσο γυαλισμένη και καλοφτιαγμένη –τόσο στις κωμικές όσο και στις δραματικές της στιγμές– που καταστρατηγεί τις βασικές της ιδιότητες: τον αυθορμητισμό και την ακανόνιστη φύση της. Ανά στιγμές, το Belfast μοιάζει περισσότερο με ιλουστρασιόν λεύκωμα που πωλείται σε βιβλιοπωλεία, παρά με αληθινό –και εξιδανικευμένο, κανένα πρόβλημα με αυτό– ημερολόγιο παιδικών αναμνήσεων.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Κρίμα για τον Κένεθ Μπράνα που ξεκίνησε ως σαιξπηρικός ερμηνευτές με λαμπρές προδιαγραφές.
Ρεγγίνα Ζερβού
Α, και καλή επιτυχία στον Κένεθ Μπράνα, στη φετινή απονομή. Άντε, και μ' ένα αγαλαματίδιο!
