Μεγάλη Απόδραση(2021)
(Grosse Freiheit / Great Freedom) | Πρώτη προβολή: 03-02-2022
Τάσος Ντερτιλής
Η αφήγηση πηγαινοέρχεται επιδέξια ανάμεσα σε τρεις ιστορικές περιόδους, το 1945, το 1957 και το 1969, για να μας δώσει ένα πλήρες ψυχογράφημα του μαρτυρικού ήρωα μέχρι το απίστευτα συγκινητικό αλλά και συγκρατημένης αισιοδοξίας φινάλε. Ένα φινάλε από αυτά που περνάνε στην Ιστορία του Κινηματογράφου.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-02-20
Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ο σκηνοθέτης Σεμπάστιαν Μάιζε, που με μεγάλη αυτοπεποίθηση και βεβαιότητα για το υλικό που έχει στα χέρια του υπογράφει ένα πλήρες και ολοκληρωμένο ανθρώπινο δράμα σχολιάζοντας την αδικία, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και τη δίψα για ελευθερία.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Αυτό τον υπαρξιακό ρομαντισμό του Χανς (που ξαφνικά μοιάζει με ήρωα της γαλλικής νουβέλ βαγκ) που βάζει την ελευθερία και την αγάπη στην ίδια όχθη, η ιστορία τον φυτεύει κατευθείαν στην καρδιά μας, κάνοντας μας να αντιληφθούμε πως οι ήρωες δεν ήταν τελικά ένας, αλλά δύο κι ότι αυτό που τόση ώρα βλέπαμε, δεν ήταν μόνο κοινωνική καταγγελία, ή αποτύπωση μιας ζοφερής πραγματικότητας, αλλά πάνω και πέρα απ' όλα αυτά μια συγκινητική κι αξιομνημόνευτη ιστορία αγάπης.
Παύλος Γκουγιάννος
Μια ταινία που πάνω από όλα μιλά για την αγάπη και τι μπορεί να κάνει κάποιος για αυτήν, έχοντας και μια τρομερή τελευταία σεκάνς που δίνει όλο τον παλμό της ταινίας.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ο Sebastian Meise του Still Life παντρεύει αριστοτεχνικά την προσωπική, την πολιτική και την αισθησιακή αφήγηση, με τις χρονικές μετατοπίσεις που κάνει η ταινία να δένουν σφιχτά από μία ακόμη αθόρυβα διαπεραστική ερμηνεία του Franz Rogowski.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-02-18
Η προσέγγιση των Ρογκόφσκι και Φρίντριχ εξανθρωπίζει πειστικά και συγκινητικά τις περιπτώσεις δύο ανδρών που πληρώνουν ένα «πάθος», το οποίο, αν και στο ποινικό ισοζύγιο αποτιμάται εξίσου, δεν είναι καθόλου το ίδιο, και ο Μάιζε δεν το κρίνει, γιατί δεν χρειάζεται.
Χρήστος Μήτσης
2022-02-16
Βραβευμένος από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία και το Φεστιβάλ Κανών ύμνος στην ασίγαστη ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία. Ωμή, ντοκιμαντερίστικη καταγραφή, σπαρακτικό ψυχολογικό πορτρέτο και μια αντισυμβατική ερωτική ιστορία με πολιτικές αναφορές.
Ματθαίος Λεωνίδας
Η κομψή σκηνοθεσία του Σεμπάστιαν Μάιζε είναι διακριτική και προσηλωμένη, σαν να κρατά ένα μεγεθυντικό φακό πάνω από τη σχέση των δύο αυτών προσώπων που πασχίζουν να αποκτήσουν το ειδύλλιο. Είναι φανερό πως βασίζεται στους ηθοποιούς του και στην προσγειωμένη, απέριττη απόδοσή τους.
Μαίρη Βανδώρου
Η αυστριακή ταινία έχει αποσπάσει αρκετές διακρίσεις και υποψηφιότητες, με το ίδιο το κοινό να δείχνει ότι εκτιμά τη δουλειά του Sebastian Meise, με τις εξαιρετικές ερμηνείες των Rogowski και Friedrich. Στο φεστιβάλ Αθηνών, απέσπασε το βραβείο κοινού καθώς και εκείνο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μάιζε καταφέρνει να δημιουργήσει την κλειστοφοβική, καφκική ατμόσφαιρα ενός απαράδεκτου, απάνθρωπου, ρατσιστικού εγκλεισμού, όπως αυτός κυριαρχούσε στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια της Δυτικής Γερμανιας, ατμόσφαιρα όμως, μέσα από την οποία κατορθώνει να γεννηθεί και η ξεχωριστή ελευθερία της, είδος «απόδρασης» από τη σκληρή πραγματικότητα, προσφέροντάς μας μια ταινία με τη δική της δύναμη και ομορφιά.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Εν τέλει, αυτή η μικρή γερμανική ταινία που τόσο άστοχα «μεταφράστηκε» στα ελληνικά ως «Μεγάλη απόδραση» (κάποιοι με ρώτησαν αν βγαίνει σε επανέκδοση η κλασική πολεμική περιπέτεια με τον Στιβ Μακ Κουίν!) καταφέρνει να γίνει ένα πολύ πιο καίριο και ουσιαστικό «δράμα φυλακής» που επεξεργάζεται δεξιοτεχνικά την γενικότερη έννοια της ελευθερίας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-02-10
Η αλήθεια του και κυρίως η αφοπλιστική ιστορία ενός «αθώου» που αντιμετωπίζεται ως ένοχος, κάνει το έργο να είναι μια συγκλονιστική πολιτική αλληγορία που μετατρέπεται σε τολμηρό αγώνα επιβίωσης.
Πάρις Μνηματίδης
2022-02-14
Είναι μια διεισδυτική ματιά σε μια εποχή που η Δύση «πατούσε» τη διαφορετικότητα περισσότερο από σήμερα, παρά τη ρητορεία περί σεβασμού της ατομικότητας, κι ένα έντονο ψυχογράφημα ενός οριακού (για αυτό και συναρπαστικού) χαρακτήρα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-02-08
Ο Ρογκόσφκι, σε μια από τις ερμηνείες της χρονιάς, μας παίρνει μαζί για ένα στιβαρό κινηματογραφικό ταξίδι δύο ωρών, μέχρι να φτάσει η στιγμή που θα κληθούμε ως θεατές, αντί να βυθιζόμαστε στο βλέμμα του, να το ακολουθήσουμε: Εκεί είναι που ο Μάιζε στήνει το εκπληκτικό του φινάλε, μια μελαγχολική ωδή στην ελευθερία, μέσα από μια αποστομωτική τελική ακολουθία σκηνών.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Σε μια δυνατή ταινία, που ξεχειλίζει από συναίσθημα, οι δυνατές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών, μέσα από κλεφτές ματιές και ανεπαίσθητες κινήσεις, πότε ένα άγγιγμα, άλλοτε ένα τρυφερό χάδι, αναδεικνύουν ένα ρομαντισμό κρυμμένο στο μισοσκόταδο, κόντρα στη σκληρότητα ενός σχεδόν μονοχρωματικού, ομοφοβικού και κλειστοφοβικού περιβάλλοντος.
Λήδα Γαλανού
2022-02-12
Με μια ιστορία βγαλμένη από πολλές, ο Μάιζε δεν φοβάται τον ρεαλισμό, παρότι η υφή της ταινίας του εναλλάσσει το εφιαλτικό με το ονειρικό. Δεν εκβιάζει συναισθηματικά, παρότι το σενάριό του είναι σπαρακτικό και οι ήρωές του όλο και πιο πολύ μοιράζονται, από ανάγκη, την ευάλωτη, τραυματισμένη πλευρά τους.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Μάιζε στη σκοτεινή και σκληρή ταινία του, καταφέρνει μέσα από το δράμα των ηρώων της να αναδείξει τη δύναμη και το μεγαλείο της αγάπης. Εκείνης η οποία δεν μπαίνει σε καλούπια, δεν μπορεί να την περιορίσει κανένας εγκλεισμός και η οποία κατορθώνει πάντοτε να δραπετεύει και να είναι ελεύθερη.
Μίλτος Τόσκας
Το ψυχολογικό θρίλερ που δομείται εξαιρετικά από τον σκηνοθέτη, ενισχύεται μέσα από την εξαιρετική φωτογραφία της Κριστέλ Φουρνιέ. Μια ιστορία μέσα από τα μάτια των φαινομενικά ηττημένων της ζωής.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο πρωταγωνιστής ΦΡΑΝΚ ΡΟΓΚΟΒΣΚΙ, γνωστός κι από άλλες ταινίες, έχει όλη την αισθαντικότητα του ταλαιπωρημένου αλλά και ανθεκτικού ανθρώπου και μας το μεταδίδει από το ξεκίνημα, από το ότι ο πόλεμος τέλειωσε, οι φυλακές άνοιξαν, αλλά για τους ομοφυλόφιλους όχι.
Αγγελική Καρυστινού
Η καφκική επαναληπτικότητα όμως που επιλέγει, αν και ενδιαφέρουσα δραματουργικά, δεν θα άντεχε μέχρι τέλους, αν δεν την υποστήριζε με κάθε του ανάσα ο εξαιρετικός Φραντς Ρογκόφσκι, που δικαίως θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς ηθοποιούς της νέας γενιάς.
Old Boy
Ο αναγνώστης θα πρέπει να δει τη «Μεγάλη Απόδραση». Που ούτως ή άλλως το συνιστώ. Όχι μόνο γιατί κάθε ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί ο Φραντς Ρογκόφσκι έχει τουλάχιστον ένα τεράστιο προσόν, αλλά και γιατί ούτως ή άλλως η «Μεγάλη Απόδραση» είναι ένα έργο που αξίζει και με το παραπάνω να δει κανείς.
Ηλίας Δημόπουλος
2022-02-06
Αν εννοήσουμε όλοι ότι είναι αδιανόητη η ποινικοποίηση της συναινετικής επιθυμίας, τότε η ταινία του Σεμπάστιαν Μάιζε ξεφεύγει κάπως από το κινηματογραφικό και γίνεται μια ταινία που «είναι καλό» να δουν όσο περισσότεροι μπορούν. Μακάρι.
Νίκος Δρίβας
Έχει καταφέρει να κάνει καλή δουλειά κυρίως στο χτίσιμο των καταστάσεων αλλά και να καταφέρει να καταγράψει πολλές πτυχές με τα δικά της χαρακτηριστικά και καταφέρνει να δημιουργήσει μια ταινία που θα μείνει στο μυαλό του θεατή, ως κάτι το ξεχωριστό, έστω και με παραπάνω δυνατότητες.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η τρομακτική αίσθηση του εγκλεισμού στη γερμανική φυλακή, αποτυπώνεται ρεαλιστικά από τον Σεμπάστιαν Μάιζε, σε όλη της την έκταση, και στη φρικαλέα της διάσταση, τις μέρες της πλήρους απομόνωσης, σε ένα κελί χωρίς διέξοδο στο φως, όπως επίσης αποτυπώνεται λεπτομερώς κι ο στιγματισμός του Χανς- ακόμη και με τον αριθμό του κελιού του (175), παραπέμποντας στο νόμο που τον καταδίκασε.
Βασίλης Μάλτας
Παρά την κούρασή μας την πρώτη ώρα όπου έχουμε την αίσθηση ότι η ιστορία δεν εξελίσσεται, η ατμόσφαιρα της ταινίας σταδιακά διεισδύει μέσα μας αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στη μνήμη μας, ιδιαίτερα από την υπέροχη τελική σεκάνς όπου ο Χανς ορίζει βιωματικά, για μια ακόμα φορά, την έννοια της ελευθερίας μέσα από την αγάπη του για έναν άνθρωπο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ο αγαπημένος μας Φραντς Ρογκοφσκι (Η Νύμφη του Νερού, Transit, Στους Διαδρόμους), στον ρόλο του Χανς, μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του Γκέοργκ Φρίντριχ, παραδίδουν δύο συγκλονιστικές και αξιομνημόνευτες ερμηνείες.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Μάιζε δεν ακολουθεί μια γραμμική χρονική ακολουθία, αλλά προτιμά τη χρησιμοποίηση πολλών φλας μπακ, που μπορεί να μπερδέψουν τον θεατή, αν και έχει γίνει καλή δουλειά στο μοντάζ, ενώ η ταινία σεναριακά ορισμένες φορές είναι φλύαρη, ασαφής και δημιουργεί κενά στην ιστορία.
Νίκος Παλάτος
2022-02-02
Καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ομοφοβία, υπό το πρίσμα ενός ενίοτε συγκινητικού πορτρέτου έγκλειστης αρρενωπότητας, με κύριο όπλο τις ερμηνείες (ειδικά του Ρογκόφσκι) και όχι την αφήγηση. Αυτή σταδιακά βαλτώνει εντός του χρονικού χάσματος των διαφορετικών εποχών. Πριν γκρεμιστεί συθέμελα... σαν βγει απ' αυτή τη φυλακή.
