Το Μαγαζάκι της Κεντρικής Οδού(1965)
(Obchod na Korze / The Shop on Main Street) | Πρώτη προβολή: 04-10-1969
Ηλίας Δημόπουλος
2022-08-20
Πρόκειται περί διαυγούς αριστουργήματος, επιδεικτικής τεχνικής αρτιότητας, μεγάλων ερμηνειών (αξέχαστη η Ίντα Καμίνσκα), άπταιστης σεναριακής διαλεκτικής, θαυμάσιων ευρημάτων (η πυραμίδα και ο ντελάλης είναι δύο) και μνημειώδους τρίτης πράξης με τη νύχτα πριν το σχεδιαζόμενο πογκρόμ να παίρνει, αναλογικά, τη θέση της σαν μια από τις σκοτεινότερες στιγμές της ιστορίας του σινεμά.
Άγγελος Πολύδωρος
2022-08-18
Οι σκηνοθέτες ισορροπούν μεταξύ του λεπτού χιούμορ και του νεορεαλιστικού δράματος και θίγουν από τη μια την εργαλειοποίηση της ανθρώπινης αδυναμίας, μέσα από την «αριανοποίηση» που επέβαλαν οι Γερμανοί στις υπό κατοχή χώρες και από την άλλη το θέμα των διλλημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους που πίστευαν ότι θα μπορούσαν να παραμείνουν ηθικοί, ακόμη και μετά από συνεργασία με τον εχθρό.
Γιάννης Φραγκούλης
Το αριστούργημα που έχει κερδίσει αρκετά βραβεία, στην εποχή του. Μια ταινία που προβληματίζει και άγει την ψυχή του θεατή. Μια αφήγηση που είναι ανάμεσα στο πραγματολογικό και το ονειρικό.
Γιάννης Βασιλείου
2022-08-16
Ανθρώπινες ερμηνείες και από τους δύο πρωταγωνιστές, με την εξαιρετική Ίντα Καμίνσκα να ενσαρκώνει μια αγνή, καλοσυνάτη ύπαρξη που περισσότερο από την κατάσταση, μοιάζει να αδυνατεί να καταλάβει πώς είναι δυνατόν το Κακό να θεριεύει ανενόχλητο γύρω της.
Μαίρη Βανδώρου
«Το Μαγαζάκι Της Κεντρικής Οδού», με δυο εξαιρετικές ερμηνείες από τους κύρους πρωταγωνιστές, συσχετίζει το χιούμορ με την τραγωδία και είναι εξαιρετικό αν σκεφτεί κανείς πως μια ταινία χωρίς να δείχνει σκηνές βίας όπως αυτές που συνέβησαν στα στρατόπεδα, δίνει έντονα την αίσθηση του συναγερμού και προϊδεάζει γι' αυτά που θα ακολουθήσουν. Τι θα ήταν πραγματικά ο κινηματογράφος, χωρίς αυτές τις ταινίες;
Κωστής Μπίτσιος
Η ταινία είναι επίκαιρη δυστυχώς μέχρι και σήμερα, αφού υπενθυμίζει στο κοινό το γεγονός πως όταν ο νόμος διώκει τον αθώο, επέρχεται το Τέλος. Και για τον διωκόμενο, αλλά για αυτούς που συνέταξαν τον άδικο νόμο.
Τάσος Ντερτιλής
2022-08-08
Μια από τις ωραιότερες ταινίες για τη Ναζιστική κατοχή και το Ολοκαύτωμα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-08-10
Ένα από τα πρώτα, εξαιρετικά, δείγματα του τσέχικου νέου κύματος είναι η βραβευμένη με ξενόγλωσσο Όσκαρ αυτή ταινία του δίδυμου Γιάν Καντάρ και Έλμαρ Κλός.
Γιώργος Ξανθάκης
2022-08-10
Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που το αφηγηματικό νήμα ξετυλίγεται αδιόρατα περνώντας από την ήσυχη καθημερινότητα στην απόλυτη φρίκη: στη σιωπηλή πομπή των Εβραίων που οδηγούνται με ελάχιστα πράγματα σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή∙ χωρίς πυροβολισμούς, χωρίς ξυλοδαρμούς, μόνο με τις κραυγές των ναζιστικών τεράτων που επιβάλλουν την εξουσία τους με σαδιστική χαρά.
Χρήστος Μήτσης
2022-08-14
Μια από τις εμβληματικές ταινίες του τσεχοσλοβακικού νέου κύματος, βραβευμένη με ξενόγλωσσο Όσκαρ.
Αγγελική Καρυστινού
2022-08-12
Μέσα από τη βαθιά ανθρώπινη, αστεία, συγκινητική σχέση του Τόνο και της κυρίας Λατμάνοβα, οι δυο δημιουργοί καταγράφουν τα ηθικά διλήμματα που προκάλεσε η εφαρμογή της «αριανοποίησης», γι' αυτό και την αφιέρωσαν σε εκείνους που πίστεψαν ότι και μετά από τη συνεργασία με τους Ναζί θα παρέμεναν ηθικά καθαροί.
Μανώλης Κρανάκης
2022-08-06
Διδακτικό σε στιγμές, εύκολο σε άλλες, αψυχολόγητα σκοτεινό στο φινάλε του, τελικά φαινομενικά ανώδυνο, το φιλμ των Καντάρ και Κλος ξεγελά ακόμη μια φορά καθώς ξεδιπλώνει, ακόμη και στη μορφή μιας «παραβολής», ένα ουσιώδες φιλμικό αφήγημα για μη αναστρέψιμη - κυκλικά μέσα στις δεκαετίες - ροπή του ανθρώπου προς την αποκτήνωση.
Λήδα Γαλανού
2022-08-02
Μια φαινομενικά ελαφριά, κατά στιγμές διδακτική τραγικωμωδία που έγινε σήμα κατατεθέν του τσεχοσλοβακικού πολιτικού σινεμά και του νέου κύματος, ακόμα και στην Αμερική όπου τιμήθηκε με το Οσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-08-04
Αξεπέραστη στο χρόνο, η ταινία έχει σταθεί σημείο αναφοράς σε πολλούς κατοπινούς δημιουργούς.
