ΜΠΑΡΝΤΟ, το Ψευδές Χρονικό ενός Σωρού Αλήθειες(2022)
(BARDO, False Chronicle of a Handful of Truths) | Πρώτη προβολή: 17-11-2022
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Μπορεί η ποίησή του (και ουχί οίηση) να εκκινεί σουρεαλιστικά, εντέλει όμως η σορός της αλήθειας που δεν έχει ανάγκη κανένα βραβείο, κλείνει τον κύκλο σε μια όαση ρεαλισμού, η οποία όαση φαντάζει αναγκαίο κακό πια ώστε να μην μας πλακώσει ο σωρός με τις επί μέρους τσουχτερές αλήθειες.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-11-20
Mια ταινία γεμάτη με πλούσιες, συναρπαστικές ιδέες και μια αφήγηση με εξαίσιες, φανταστικές εικόνες που σε κρατάνε καθηλωμένο στη θέση σου παρά τη μεγάλη διάρκεια (159 λεπτά) της ταινίας.
Αντώνιος Παυλίδης
Το σίγουρο είναι ότι η ταινία του είναι πανέμορφη για το μάτι, με αρκετές παιχνιδιάρικες μουσικές μελωδίες και εξαιρετικές ερμηνείες. Το αν τελικά είναι και "μεγάλη" ως καλλιτεχνική αξία, αυτό θα το δείξει η πορεία της μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Πάρις Μνηματίδης
2022-11-18
Κρατώντας περήφανα την ταμπέλα του film-a-clef και γεμάτο έξυπνες οπτικές ιδέες, το «Μπαρντό: Το Ψευδές Χρονικό ενός Σωρού Αλήθειες» ίσως να μην είναι τόσο νοηματικά υπερβατικό όσο θα επιθυμούσε, προσφέρει όμως σε ικανοποιητικό βαθμό καλώς εννοούμενες διανοουμενίστικες απολαύσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-11-14
Συνολικά, η επιστροφή του Αλεχάνδρο Ινιάριτου μετά την Επιστροφή είναι ένα εξουθενωτικό παλίμψηστο Ιστορίας, νοσταλγίας, αυτοκριτικής, τύψεων και προσωπικών βιωμάτων. Οι πολέμιοι του υπερτονισμένου, υπερφίαλου μαξιμαλισμού του (όσοι διερωτώνται μήπως του έχουν αποδοθεί παραπάνω τιμές απ' όσες αξίζει) θα βρουν εύκολο πάτημα για θυμηδία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2022-11-16
Αυτό το δικό του «8 ½», πάσχει από πολλά, κατά πρώτο οικονομία χρόνου, κατά δεύτερον άνευ λόγου φλυαρία και κατά τρίτο ανεξέλεγκτη επιδειξιομανία.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ικανότατος χειριστής της κινηματογραφικής κάμερας, προβαίνει σε ένα πληθωρικό φιλμ από το οποίο δεν απουσιάζουν οι δυνατές στιγμές και οι φιλόδοξες ιδέες. Κρίμα μόνο που αυτές χρησιμοποιούνται για να σκιαγραφήσουν ένα πομπώδες και αυτάρεσκο πορτρέτο, με το ναρκισσισμό να κυριαρχεί σε κάθε πλάνο.
Κώστας Ζαλίγκας
Μάλλον τον εντυπωσιασμό αναζητούσε εδώ ο βραβευμένος σκηνοθέτης και όχι να πει κάτι επί της ουσίας.
Φίλιππος Χατζίκος
Δυστυχώς, ο έμπειρος Μεξικανός δε βρίσκει τον τρόπο να εκφράσει με την ίδια αμεσότητα τους προβληματισμούς του περί καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Απόστολος Κίτσος
Eικαστικά μάλλον αψεγάδιαστος, αλλά βαρυφορτωμένος. Σεναριακά, βαρύγδουπος και αυτάρεσκα αυτοαναφορικός σε βαθμό που να μασκαρεύει τον πρωταγωνιστή του με τρόπο που να τον θυμίζει για τους ελάχιστους που δεν το έπιασαν το υπονοούμενο.
Νίκος Δρίβας
Γενικότερα ενώ υπήρχαν δυνατότητες η αξιοποίηση δεν ήταν αυτή που έπρεπε, καθώς ο σκηνοθέτης αδικεί τον εαυτό του, καθώς από ένα σημείο και μετά μπερδεύει, μοιάζει εντελώς αμήχανη, μιας και το τελευταίο της κομμάτι δείχνει σαν να είναι από άλλη ταινία.
Λήδα Γαλανού
2022-11-12
Μια ταινία επιτηδευμένη και πομπώδη, που μιλά για την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης σα να γίνεται γι' αυτήν συζήτηση για πρώτη φορά.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2022-11-10
Ανέμπνευστα φελινικός, πομπώδης και φλύαρος σε βαθμό αντάξιο του εγωισμού του, ο Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου, ψυχαναλύεται σε βαθμό ναρκισσιστικό, αδικώντας τις περιστασιακές στιγμές αυθεντικότητας του φιλμ.
Λουκάς Κατσίκας
2022-11-08
Ο Ινιάριτου πλαισιώνει την ταινία με μια δεξιοτεχνία αποστομωτική αλλά και με έναν στόμφο που τον κάνει να φαντάζει σαν τον Μωυσή που κατεβαίνει από το Όρος Σινά για να παραδώσει τις Δέκα Εντολές.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2022-11-06
Η αυταναφορικότητα είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα όπλα στα χέρια ενός δημιουργού, όταν αυτή οδηγεί στην αλήθεια. Ατυχώς όμως ο Ινιάριτου, παραδόθηκε περισσότερο στο «ψευδές χρονικό» παρά στο «σωρό» των αληθειών της αφήγησής του.
vandimir
Καλά όλα αυτά, αλλά είναι τόσο φλύαρα, εγωκεντρικά και δοσμένα με "βαρύ" τρόπο που κουράστηκα αφάνταστα. Οι συχνά όμορφες και εξ ίσου συχνά σουρεαλιστικές εικόνες φοβάμαι ότι δεν αρκούν για να κάνουν μια καλή ταινία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-11-04
Δεν είναι ούτε η πιο κουραστική, ούτε η πιο φλύαρη, ούτε η πιο ξεδιάντροπα αυτοαναφορική ταινία της χρόνιας– αλλά στο τέλος αναρωτηθήκαμε γιατί το βλέπαμε.
Αγγελική Καρυστινού
Οι κοινωνικοί προβληματισμοί, που ενίοτε έχουν βρει χώρο στη φιλμογραφία του, εδώ γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης ενός παραληρήματος που, πέρα από το ότι δεν τον τιμάει, παραμένει από την αρχή έως το τέλος απόλυτα αδιάφορο και ανούσιο για όλους μας, εκτός ίσως από τον ίδιο τον Ινιάριτου που κάνει την ψυχανάλυσή του εις βάρος μας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο ναρκισσισμός του καλλιτέχνη σε όλο του το μεγαλείο.
Βαγγέλης Βίτσικας
2022-11-02
Δυστυχώς, μετά από 160 λεπτά ακατάσχετης φλυαρίας που μόνο σινεμά δε θυμίζει, αμφιβάλλουμε αν έστω κι ένας θεατής θα ενδιαφερθεί πραγματικά για τη ζωή και τους προβληματισμούς του Inarritu.
