Το Μπλε Καφτάνι(2022)
(Le Bleu du Caftan / The Blue Caftan) | Πρώτη προβολή: 30-03-2023
Κωνσταντίνος Μπούρας
Σπαρακτική ταινία, ειδικά στο τέλος. Κανένα couleur-locale. Καμία επιτήδευση. Καθαρή ανθρώπινη ματιά, καθαρά σώματα.
Old Boy
Μετά το τέλος κάθε προβολής ξεκινά ο δεύτερος και ουσιαστικότερος χρόνος κάθε κινηματογραφικού έργου: ακόμα κι αν το «Μπλε Καφτάνι» θα μπορούσε να διαρκεί μία ώρα αντί για δύο, σημαντική δεν είναι η μία παραπάνω ώρα, σημαντικές είναι όλες οι ώρες, οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια μετά.
Χρήστος Μήτσης
2023-03-20
Γλυκόπικρο δράμα πολλαπλής απελευθέρωσης (συναισθηματικής, γυναικείας, σεξουαλικής) με δεξιοτεχνική σεναριακή ισορροπία, αφηγηματική ευαισθησία και πλήθος φεστιβαλικών βραβείων (Κάννες, Αθήνα, Μαρακές, βραχεία λίστα διεθνούς Όσκαρ).
Τάσος Ντερτιλής
Το Μπλε Καφτάνι είναι μια αξιολάτρευτη ταινία που καταφέρνει να μεταδώσει με βλέμματα όσα λένε δέκα μανιφέστα μαζί. Δεν χάνεται με τίποτε!
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια σε βάθος, δοσμένη με ξεχωριστή λεπτότητα, μελέτη σχέσεων ανάμεσα σε τρία πρόσωπα (μια γυναίκα και δυο άντρες), και της αντιμετώπισης της σεξουαλικής ιδιαιτερότητας (η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δυο άντρες), είναι η εξαίρετη αυτή ταινία της Μαριάμ Τουζάνι.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Μια ταινία που καταφέρνει - με απλό τρόπο: με ένα μπλε χρώμα, με μια κάμερα που εστιάζει σε τρία μόνο πρόσωπα, με χέρια που ράβουν περίτεχνα, με βλέμματα γεμάτα λόγια, με έναν αργό ρυθμό που σε υπνωτίζει μαγευτικά - να σε κάνει να συναισθανθείς κάτι μεγαλειώδες απλό, την αγάπη.
Μαρία Γαβαλά
Πρόκειται για μια ελεγεία θανάτου και τραυματισμένου βίου, κρατώντας όμως αξιοθαύμαστα την απαιτούμενη ισορροπία, που απαιτείται όταν ένα έργο αναλαμβάνει να μιλήσει για φωτεινές και σκοτεινές ορμές της ζωής.
Μίλτος Τόσκας
Η τρυφερότητα των τελευταίων ημερών και η ειδική διαχείριση της τελευταίας σκηνής σκορπούν συγκίνηση. Lubna Azabal (Tel Aviv on Fire) και Saleh Bakri (Αmira) σε δύο ερμηνείες υψηλού επιπέδου, που ελάχιστα πράγματα έχουν να ζηλέψουν από φτασμένους ηθοποιούς.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2023-03-18
Το «Μπλε Καφτάνι» λεπτοβελονιά κεντά τα ψυχικά παράσημα όλων των συμμετεχόντων σε έναν ύμνο στην αγάπη πριν και μετά το αδυσώπητο παρόν. Είναι μία από τις -μέχρι στιγμής- 5 ταινίες της χρονιάς που πρέπει να δείτε.
Μάνος Θηραίος
Ανθρωποκεντρικό δράμα με ψυχή, συγκινητική αφήγηση και με τρεις εξαιρετικούς ηθοποιούς στους βασικούς ρόλους του τριγώνου, το "Μπλε Καφτάνι" είναι από αυτά τα μικρά φιλμ που συναρπάζουν με την απλότητα και το βαθύ τους συναίσθημα.
vandimir
Το δραματικό αυτό φιλμ, συγκινητικό σε κάποια σημεία, δίχως όμως ποτέ να ξεπέφτει στο μελό, χρησιμοποιεί ως όχημα την ομοφυλοφιλία και την αποδοχή της διαφορετικότητας, τελικά όμως μιλά, νομίζω, για ευρύτερα θέματα και καταλήγει σε ένα θριαμβικό θα λέγαμε, απελευθερωτικό φινάλε - και παρ' όλα αυτά χαμηλότονο. Το προτείνω σε όσους ψάχνουν ένα μειοψηφικό μεν ουσιαστικό δε σινεμά.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Μέσα από τη λεπτοκομμένη κινηματογραφική αφήγηση, ξεπροβάλλει ανάγλυφα ένας κόσμος αγάπης, κατανόησης και ενσυναίσθησης, αλλά κάνουν έντονη την παρουσία τους και ο σεξισμός, η καταστολή, η ομοφοβία, η εγκατάλειψη.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Τελικά, αυτό που ίσως μένει από την ταινία είναι ότι εκτυλίσσεται σαν παραμύθι, σαν περίτεχνο, αργόσυρτο κέντημα που μιλά με τον δικό του, βαθύτατα προσωπικό τρόπο για τη δύναμη της Αγάπης.
Στράτος Κερσανίδης
Ένα υπόκωφο δράμα, ένα φιλμ σπαρακτικό σαν πνιγμένη κραυγή που αδυνατεί να βγει. Η Μαριάμ Τουζανί κεντάει τους χαρακτήρες της όπως ο Χαλίμ κεντάει το μπλε καφτάνι. Με υπομονή και προσήλωση, χωρίς βιασύνη, έτσι ώστε να είναι έτοιμο στην ώρα του και να φορεθεί όταν πρέπει!
Ηλίας Δημόπουλος
2023-03-16
Επιμελημένο δείγμα επαναστατικών λόγων μόλις πίσω από μια κομψά ακαδημαϊκή γραφή, που κέρδισε, μεταξύ άλλων, το FIPRESCI στις Κάννες και το Βραβείο Κοινού στις 28ες Νύχτες Πρεμιέρας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Καθαρή ματιά, συγκινησιακά φορτισμένη, αλλά όχι μελοδραματική, δίνει πνοή στους ήρωές της, με εικόνες που εμφανίζουν τα κρυμμένα μυστικά, την ψυχική καταπίεση και την ανάγκη για συντροφικότητα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Πραγματικά είναι ταινία για να την ευχαριστηθεί θεατής. Με ποιά έννοια; Ότι σε βάζει από την αρχή σε κλίμα, ότι σου προκαλεί αυτομάτως το ενδιαφέρον, ότι σου φτιάχνει σασπένς κι έχεις την αίσθηση ότι ανα πάσα στιγμή μπορεί να εκραγεί «βόμβα», ότι δεν πλατειάζει κι ότι όλο αυτό είναι έργο τριών προσώπων.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Χειροποίητο ρομαντικό δράμα ενός ερωτικού τριγώνου, διαθέτει την φινέτσα και το μεράκι της δημιουργίας που φτιάχνεται στο χέρι, με υπομονή και ειλικρινή αφοσίωση.
Νίκος Τσούλιας
Μια τρυφερή ταινία με συναίσθημα και αγάπη, με ανθρωπιά και καλοσύνη. Οι προκαταλήψεις και η παραδοσιακή «ηθική» παραμερίζονται.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2023-03-14
Ταινία λεπτών αποχρώσεων, βυθισμένη σε σκιές αλλά και σε μια μελαγχολία που την κάνει ακόμα πιο ελκυστική στην όψη.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Φεστιβαλικό, σε γνωστά χνάρια, αλλά αξιοπρεπέστατο και πειστικό.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η αφηγηματική ροή στηρίζεται πάνω στα συναισθήματα, εξωτερικά κι εσωτερικά του ζεύγους. Ως εκ τούτου, δεν εξελίσσονται άλλα παράλληλα γεγονότα που θα έδιναν στο έργο μια πιο ευρεία διάσταση. Όμορφες και βαθιά συναισθηματικές ερμηνείες από τους τρεις ηθοποιούς.
Ανδρέας Κύρκος
Ο υπαινιγμός των εντάσεων και οι ανείπωτες αλήθειες μεταξύ των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν με περίσσια αρχοντιά την αναχρονιστική κοινωνία στην οποία είναι δέσμιοι θα είναι το κερδισμένο στοίχημα αυτού του κομψού και «καλοραμμένου» δράματος της Μαριάμ Τουζανί.
Πόλυ Λυκούργου
2023-03-10
Η τέχνη της ραπτικής έχει μυστικά. Σχεδόν όσα κι ο ράφτης της. Μία ταινία που κόβει αρχικά πάνω σε προβλέψιμο πατρόν, αλλά σε αιφνιδιάζει και σε αποζημιώνει με την ποιότητα των μεταξένιων της υλικών και την τρυφερότητα με την οποία τα χειρίζεται.
Ρωμανός Αναστασίου
2023-03-12
Πιστεύοντας πως δικαίως παίρνει τον χρόνο της για την εξερεύνηση των ζητημάτων με τα οποία καταπιάνεται, μου είναι επίσης φανερό πως η άρτια υφασμένη αυτή ταινία μπορεί κάλλιστα να φανεί βαριά ελλείψει της κατάλληλης, συγκεκριμένης διάθεσης που απαιτείται για τη θέασή της.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η ταινία είναι πιο σκοτεινή, σχεδόν υποφωτισμένη, στην αρχή της, αλλά φωτίζει όσο έρχεται το τέλος και δικαίως, γιατί εκεί καταλαβαίνεις το μεγαλείο της, στα τελευταία πλάνα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ένα χαμηλόφωνο αισθηματικό δράμα, σκηνοθετημένο με υπομονή και προσοχή στις υπαινικτικές λεπτομέρειες από τη Μαριάμ Τουζανί («Adam»).
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-03-08
Το ανθρώπινο στοιχείο, με ταπεινότητα και ειλικρίνεια, δεν αφήνει ποτέ το έργο να χαθεί σε παράταιρες μελοδραματικές συγκρούσεις. Όλα είναι δοσμένα με γνήσιο συναισθηματισμό και εικόνες που αποτυπώνουν εξαίσια το καλά κρυμμένο νόημα του σεναρίου.
Λήδα Γαλανού
Η φόρμα, όμως, αυτή, του mainstream μελοδράματος, ντύνει ένα τόσο καθαρό μήνυμα για την αγάπη κόντρα στους αυθαίρετους κανόνες, για την ανθρωπιά μέσα σε μια απάνθρωπη θρησκοληψία, που το φιλμ καταλήγει να κερδίζει το στοίχημα, με τόλμη και γοητεία.
Νίκος Δρίβας
Για να συνοψίσουμε, η ταινία Το Μπλε Καφτάνι καταφέρνει αν μη τι άλλο να προσφέρει μια ωραία εμπειρία στον θεατή, η οποία πάνω απ' όλα δεν παίζει με τα νεύρα και την νοημοσύνη του θεατή και αυτό δεν το βρίσκει συχνά κανείς σε τέτοιου είδους ταινία.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Το Μπλε Καφτάνι στήνει κάτι που μοιάζει με ένα ερωτικό τρίγωνο κοντά στο σημείο βρασμού, όμως παραμένει σε βρασμό σε όλη τη διάρκεια, αποφεύγοντας τις αντιπαραθέσεις για πιο ήπιες, πιο περίπλοκες μορφές σύνδεσης.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Εντοπίζει τη σύνδεση χειροπιαστού και παθιασμένου, παράδοσης και ανατροπής, με τρόπο με μεστό και λιγομίλητο, λέγοντας μια κλασικής δομής ιστορία με τα πιο κλασικά υλικά. Κρύβοντας όμως στις ραφές της βελονιές μεγαλείου.
Κώστας Ζαλίγκας
2023-03-06
Η Μαριάμ Τουζανί θίγει το ζήτημα της απαγορευμένης ταυτότητας και αγάπης σε μια κοινωνία που αρνείται να αποδεχθεί την ύπαρξή τους και τα κρύβει συνήθως κάτω από το χαλί. Όμως η επιλογή της να δώσει υπερβολικά αργούς ρυθμούς στην εξέλιξη της ιστορίας τής αφαιρεί πόντους από την απόπειρά της και τη μετατρέπει σε μια άνευρη αφήγηση.
Ανδρομάχη Σδούκου
«Το Μπλε Καφτάνι», η δεύτερη ταινία της Maryam Touzani, είναι ένα ευαίσθητο κοινωνικό δράμα, τοποθετημένο σε μια βαθιά συντηρητική, αναχρονιστική και θρησκευόμενη πραγματικότητα που δεν αφήνει περιθώρια ελευθερίας στους ανθρώπους της.
Δημήτρης Δανίκας
2023-03-04
Ιστορία καλών προθέσεων, όμως επίπεδη και ολίγον φλύαρη.
Νίκος Παλάτος
2023-03-02
Ευγενείς προθέσεις, βραδυφλεγές δράμα, κομψό έργο, χαμηλότονο ύφος. Το καρέ του art-house που εμένα, κατά κανόνα, μου φέρνει ένα αδιάφορο ανασήκωμα των ώμων, χωρίς απαραίτητα να υποδηλώνει κακό σινεμά.
