Το Τελευταίο Στάδιο(1948)

(Ostatni Etap / The Last Stage) | Πρώτη προβολή: 17-08-2023

Το πρώτο φιλμ που απεικόνισε τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, γυρισμένο στους χώρους του Άουσβιτς με τη συμμετοχή επιζώντων.

Όλα είναι εκεί, αφιλτράριστα, καθοδηγούμενα απλώς από τη λιτή σκηνοθεσία της πολωνής σκηνοθέτριας η οποία αφηγείται σα να ξαναζεί τον εφιάλτη του Άουσβιτς. «Το τελευταίο στάδιο» είναι ένα κινηματογραφικό ντοκουμέντο σοκ!

Σκηνές συγκλονιστικές, συχνά σπαραχτικές (όπως εκείνες με την γυναίκα και το νεογέννητο παιδί της), που παραμένουν και σήμερα το ίδιο δυνατές, δοσμένες με λιτότητα και αμεσότητα που τις κάνουν ακόμη πιο φρικιαστικές.

Ασφυκτικά και ποιητικά χτισμένο, με δυνατές δόσεις ρεαλισμού για τη γυναικεία συνεισφορά και αλληλεγγύη στο σκοτάδι της ιστορίας.

Η πρώτη ταινία που γυρίστηκε για το Ολοκαύτωμα, τρία μόλις χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, επιδραστική διαχρονικά, απαραίτητη και ως υπενθύμιση και ως φιλμικό ντοκουμέντο και ως ένα πρώιμο δείγμα τολμηρού γυναικείου κινηματογράφου.

Η ταινία του 1947 αποτελεί μία σημαντική καταγραφή, σε μία περίοδο που οι κτηνωδίες του Auschwitz δεν ήταν ακόμη γνωστές παγκοσμίως. Η Jakubowska ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε το στρατόπεδο ως πλατό για ένα φιλμ.

Κλασικό.

...επηρέασε μεταγενέστερους σκηνοθέτες, από τον Άλεν Ρενέ μέχρι τον Σπίλμπεργκ, και αναμφισβήτητα εφηύρε τη δραματική γλώσσα στην οποία βασίστηκαν οι μετέπειτα αναπαραστάσεις του Ολοκαυτώματος.

Μια ταινία που δεν έχει μόνο ιστορική αξία καθώς ακόμα σοκάρει σε πολλές σκηνές, επιπλέον μεταδίδει τον φόβο ότι ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι συνέβη εκείνη την περίοδο όπου μάθαμε ότι όλα πλέον είναι δυνατά, ακόμα και το ενδεχόμενο του αφανισμού της ανθρωπότητας από τις δικές μας ενέργειες ή τη συνενοχή, από τη δική μας σιωπή και ανοχή.