Ο Μικρός Αδερφός(2022)
(Un Petit Frère / Mother and Son) | Πρώτη προβολή: 05-10-2023
Κωστής Μπίτσιος
Η Serraille χωρίζει την αφήγησή της σε τρία μέρη, αφιερώνοντας το καθένα σε διαφορετικό πρόσωπο της τριμελούς οικογένειας σε μία διάρκεια είκοσι ετών. Εξιστορεί τον αγώνα της μονογονεϊκής οικογένειας και ταυτόγχρονα παρακολουθείς την οπισθοδρόμηση των ατομικών δικαιωμάτων στη Γαλλία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Με αναπάντεχα λυρικά διαλείμματα και με την χρήση της μουσικής, η Σεράιγ κινηματογραφεί με τρόπο ελλειπτικό, όπου όσα λιγότερα λέγονται - τόσα περισσότερα υπονοούνται και υπογράφει ένα συγκινητικό ως προς την κατάληξή του κοινωνικό φιλμ, που θα μπορούσε να δει κανείς back 2 back με το «Σεντ Ομέρ» της Αλίς Ντιόπ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2023-10-20
Με την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της μετά την «Μια νέα γυναίκα», η 36χρονη Λεονόρ Σεράιγ δείχνει μια αξιοθαύμαστη ωριμότητα σε ότι αφορά την διαχείριση των σχέσεων ανάμεσα στην κεντρική ηρωίδα της ταινίας (και βαρόμετρό της), με όλα τα πρόσωπα που σχετίζονται μαζί της.
Ορέστης Μαλτέζος
Η ταινία δεν γίνεται ποτέ βαριά και ασήκωτη και αποφεύγει συνειδητά να παρουσιάσει το παραπάνω σύνολο με τραγικές διαστάσεις. Το κρατάει σαφέστατα ανθρώπινο σαν μια ιστορία που εκτυλίσσεται στη διπλανή πόρτα, αν όχι και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2023-10-18
Η Σεράιγ αντιμετωπίζει τα πρόσωπά της με συμπάθεια και κατανόηση, τόσο τον δύσκολο, βασανιστικό αγώνα της γυναίκας (το φεμινιστικό στοιχείο της ταινίας) να επιβιώσει σε μια εχθρική κοινωνία, όσο κι εκείνο του μεγαλύτερου αδελφού, με προβλήματα ενηλικίωσης στη δυσλειτουργική του οικογένεια, καταγράφοντας με ρεαλιστικά χρώματα την όλη ατμόσφαιρα της Γαλλίας της εποχής και καταφέρνοντας να αποσπάσει ωραίες ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς της.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-10-16
Ένα φιλμ σπάνιας συναισθηματικής ωριμότητας φτιαγμένο με όρους αλάνθαστου ρεαλισμού και χαμηλών πολιτικών τόνων που θα σας κατασυγκινήσει στο υπέροχο φινάλε του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Η Σεράιγ σκηνοθετεί μια ταινία με εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, ειδικά της μητέρας (Αναμπέλ Λενγκρόν), πολύ ωραία φωτογραφία και καλογραμμένες σκηνές.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μπορεί να χάνει μέρος της γοητείας της η ταινία, αλλά, παρά ταύτα, δεν χάνει την αξία της, καθώς διατηρεί την ψυχή της και την επικαιρότητά της, καθώς αναδεικνύεται η ταραχώδης εποχή, που ζει η Γαλλία και μεγάλο μέρος της Ευρώπης.
Γιάννης Βασιλείου
Όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους, έχουμε διαπιστώσει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η ταινία ιχνηλατεί τον τρόπο που το περιβάλλον, το στενό και το ευρύτερο, επηρεάζουν συμπεριφορές και (δια)πλάθουν χαρακτήρες.
Αγγελική Καρυστινού
Η γραμμή που χωρίζει την παιδική ηλικία από τη σκληρή πραγματικότητα των ενηλίκων σε αυτό το κομψό ανεπιτήδευτο δράμα πρωταγωνιστεί, ενώ τα υπόγεια κοινωνικά σχόλια της δημιουργού πετυχαίνουν μία αξιοθαύμαστη ισορροπία ανάμεσα στη συγκινησιακή φόρτιση και την ενεργοποίηση της κριτικής σκέψης του θεατή.
Στράτος Κερσανίδης
Μια ταινία για την ίδια τη ζωή, για την ανθρωπιά, για τη μητρική αγάπη, για την προσωπική χειραφέτηση. Μια ταινία η οποία, αν μη τι άλλο, δείχνει την σκηνοθετική ωριμότητα της Λεονόρ Σεραΐγ, που την πετυχαίνει μόλις με τη 2η ταινία της.
Άκης Καπράνος
Η τρυφερή όσο και ρεαλιστική ταινία της Σαράιγ ρίχνει κλεφτές ματιές σε μια ξεχασμένη σήμερα Ευρώπη, βυθισμένη στη φυλλορροούσα ευημερία της εποχής.
Ηλίας Δημόπουλος
2023-10-10
Από την Ακτή Ελεφαντοστού στη Γαλλία, μια νεαρή μητέρα με τους δύο γιους της δίνουν λαβή στην Λεονόρ Σεράιγ να διηγηθεί σε ένα χρονικό τόξο δύο δεκαετιών τρεις αλληλένδετες ιστορίες πάνω σε αυτά που δεν λησμονούμε ποτέ.
Ανδρέας Κύρκος
2023-10-12
Παρά την έλλειψη συνοχής ενός σεναρίου που υπερφορτώνει την ιστορία με στερεοτυπικές λεπτομέρειες από το εγχειρίδιο του μεταναστευτικού κινηματογράφου, είναι εντυπωσιακό πώς αυτή η δυσλειτουργική οικογένεια αποσυντίθεται και επανακαθορίζει τους δεσμούς της απέναντι σε κάθε αντιξοότητα.
Χρήστος Μήτσης
2023-10-14
Ένα κοινωνικά ρεαλιστικό και συναισθηματικά γλυκόπικρο οικογενειακό δράμα εξελίσσεται σε χαμηλούς τόνους μπροστά από τη μικρής κλίμακας τοιχογραφία μιας μεταβατικής εποχής.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2023-10-08
Όπως και το ντεμπούτο της, δεν αποτελεί κάποια τομή απαραιτήτως (και σίγουρα όχι ως προς την πολιτική της παρατήρηση), όμως είναι ένα ακόμα έργο μιας νεότατης δημιουργού που ξέρει ακριβώς τι θέλει να πει, δεν αναπαράγει τυφλά επιρροές και ιδέες, διαθέτει βλέμμα και χαρακτήρα.
Λήδα Γαλανού
2023-10-06
Η σκηνοθέτης του «Μια Νέα Γυναίκα» προσεγγίζει με το δικό της τρόπο το προσφυγικό και πετυχαίνει... 1 στα 3.
Παύλος Γκουγιάννος
2023-10-04
Ξεκάθαρα γαλλικό, με μια γλυκιά μελαγχολία, μια διάθεση για συζήτηση και μια ολίγον τι επιφανειακή προσέγγιση, γεμάτη ωστόσο ανθρωπιά, ενσυναίσθηση και φυσικά πολύ καλές ερμηνείες.
Κώστας Ζαλίγκας
Αν και το εγχείρημα πατάει καλά τα πόδια του στο ρεαλισμό και τις πραγματικές αγωνίες μιας οικογένειας που προσπαθεί να βρει το δρόμο της σε μια ξένη χώρα, η Σεράιγ δεν καταφέρνει να μας φέρει ιδιαίτερα κοντά σε αυτές τις αγωνίες, να μας κάνει να περάσουμε από το στάδιο της παρατήρησης σε εκείνο του ειλικρινούς ενδιαφέροντος και της ταύτισης.
Παυλίνα Αγαλιανού
2023-10-02
Δυστυχώς τούτη η ταινία, ενώ έχει πολύ καλά στοιχεία, επίκαιρη θεματολογία και ιδιαίτερες ερμηνείες, δεν έχει στιβαρό σενάριο, ανοίγει πολλαπλά μέτωπα και ουσιαστικά δεν κλείνει κανένα, και ενώ θέλει να διαπραγματευτεί ένα θέμα οικουμενικό, καταλήγει να αφηγείται μια πολύ προσωπική ιστορία που σίγουρα δεν είναι χαρακτηριστική του συνόλου.
Νίκος Παλάτος
Σε όσους άρεσε το «Μία Νέα Γυναίκα» (σηκώνω χέρι), θέλω να εξομολογηθώ πως θα απογοητευτούν διπλά με τούτο το δεύτερο σκηνοθετικό βήμα της Λεονόρ Σεράιγ.
