Μην Περιμένετε και Πολλά από το Τέλος του Κόσμου(2023)
(Nu Astepta Prea Mult de la Sfârsitul Lumii / Do Not Expect Too Much from the End of the World) | Πρώτη προβολή: 01-02-2024
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Είναι κατ' ευφημισμόν μοκιμαντέρ που ανασκευάζει εαυτόν, κατά το δοκούν των παραγγελιοδόχων. Με σάουντρακ αυτοκινητάτο πληθωρικό, πολυποίκιλο, πολύπλευρο, πολυσυλλεκτικό. Λειτουργικό και απολαυστικό. Με γέλιο και σάτιρα μέχρις τελικής καταπτώσεως.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2024-02-20
Μια δυστοπία που ζούμε καθημερινά, κι ακόμη πιο έντονα όπως τη ζει το Βουκουρέστι, που μας παρουσιάζει στη σατιρική, αναρχική κωμωδία του, «Μην περιμένετε πολλά από το τέλος του κόσμου», ο Ρουμάνος σκηνοθέτης Ράντου Γιούντε.
Άγγελος Πολύδωρος
Θα μπορούσε να είναι μικρότερης διάρκειας, αλλά είναι μια ταινία που αξίζει να δείτε.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Social media, gig economy, εταιρική ισχύς, κοινωνική εκμετάλλευση, fake news, η απόλυτη κακοφωνία της ύπαρξής μας σε έναν αληθινό κινηματογραφικό τυφώνα. Ελάχιστοι σκηνοθέτες καταφέρνουν να καταγράφουν τον κόσμο και την Ιστορία όπως το κάνει ο Ζούντε.
Δημήτρης Μπάμπας
Η εξουσία στον παραγωγό, η σκηνοθεσία ως χειραγώγηση και παραποίηση του πραγματικού, ως μια επιχείρηση εξαπάτησης του θεατή: αυτό εντέλει είναι το καταληκτικό ζοφερό συμπέρασμα...
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Με κερασάκι τέλος στην τούρτα μια άρτια κινηματογράφηση και την ανεπανάληπτη ερμηνεία της Ρουμάνας ηθοποιού Ιλίνκα Μανολάτσε, το φιλμ του Ράντου Τζούντε αποκτά (ως Σινεμά ιδεών πάντα) πλέον εκτός από πλούσιο περιεχόμενο και το ανάλογο πλαίσιο, εκτοξεύοντας τοιουτοτρόπως την συνολική σκηνοθετική απόπειρα του δημιουργού σ' άλλα επίπεδα!
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Όχι, δεν πρόκειται για ένα βαρύγδουπο, αργό, βασανιστικό κι αφ' υψηλού δράμα, με ντεμέκ νοήματα που δεν μπορεί να «πιάσει» ο θεατής. Ίσα ίσα. Τα πάντα είναι φως φανάρι: όλα στη φόρα, όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω! Κι όλα εξηγούνται.
Μίλτος Τόσκας
2024-02-16
Ο δημιουργός πλέκει την ιστορία με την πραγματικότητα κι είναι αρκετές οι στιγμές που τα όρια γίνονται ασαφή. Έχει στόχο να προκαλέσει τα βλέμματα και να κάνει τον θεατή να εμβαθύνει σε μείζονα θέματα της εποχής κόντρα στην αποχαύνωση που επικρατεί καθολικά.
Ρεγγίνα Ζερβού
2024-02-18
Μια ταινία καταιγιστική και εμπνευσμένη που θα μπορούσε να έχει για υπότιτλο, μαζί με το Ιστορία Κινηματογράφου και Οικονομικών και το Welcome στην εργασιακή ζούγκλα.
Old Boy
Βαθύτατα και καίρια και ουσιαστικότατα πολιτικό σινεμά (αλλά και όχι μόνο πολιτικό σινεμά), σε καμία περίπτωση μονοδιάστατα καταγγελτικό σινεμά. Ο Ζούντε στο «Μην Περιμένετε και Πολλά από το Τέλος του Κόσμου» όχι με σοβαροφάνεια, όχι βαρύγδουπα, αλλά ανατρεπτικά και σαρκαστικά και κυρίως διαυγώς φωτίζει τις δυναμικές λειτουργίας του τόπου του και της εποχής του.
Άκης Καπράνος
Μονταρισμένη σε ρυθμούς πραγματικά μοντέρνους (σα να περνάτε από story σε story στο Instagram), διατηρώντας αναλλοίωτο το αναρχικό πνεύμα της πρώιμης nouvelle vague, η συναρπαστική ταινία του Ζούντε σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της, ακριβώς επειδή τίποτα δεν πρέπει να μείνει όρθιο στον σύγχρονο κόσμο που αγκάλιασε με τέτοιο πάθος το νεοφιλελευθερισμό.
Βαγγέλης Βίτσικας
Θεατές με ανοιχτό μυαλό, διαρκώς προσεκτικοί και συνειδητοποιώντας πως αυτό που βλέπουν δεν είναι ένα έργο κήρυγμα, θα απολαύσουν την ταινία. Το «Do Not Expect Too Much From the End of the World» επιβεβαιώνει τη θέση του Jude ανάμεσα στους σημαντικότερους σύγχρονους κινηματογραφιστές και τον αναδεικνύει σε διάδοχο των Jean-Luc Godard, Dusan Makavejev και Luis Bunuel.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Ράντου Ζούντε κάνει σκόνη ένα πλαίσιο καλοβαλμένου καθωσπρεπισμού και ασκεί δριμύτατη κριτική στην ελεύθερη οικονομία, την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, την εντατικοποίηση αλλά και την ελαστικοποίηση της εργασίας.
Κώστας Ζαλίγκας
Μέσα σε περίπου δυόμισι ώρες που διαρκεί η ταινία, ο Ράντου Zούντε καταφέρνει και σατιρίζει με το δικό του αναρχικό τρόπο τους πάντες και τα πάντα δίνοντας σαφές στίγμα για την κατάσταση της ανθρωπότητας σήμερα.
Ανδρομάχη Σδούκου
Αξιοπερίεργος, αιχμηρός, χειμαρρώδης και αταξινόμητος, ο Radu Jude επιστρέφει με έναν ακόμα υπέροχο, μακροσκελή τίτλο (ρήση του Πολωνού ποιητή Stanisław Jerzy Lec) και μια απολαυστική, ανερυθρίαστη και αιχμηρή σάτιρα για τον σύγχρονο τρόπο ζωής και τον παραλογισμό του.
Γιάννης Βασιλείου
Τα γέλια συνδυάζονται με ένα σφίξιμο στο στομάχι κι ο κινηματογραφιστής μένει με το χρέος της μετάδοσης προειδοποιήσεων και μηνυμάτων, έστω και γραμμένων με μαρκαδόρο σε λευκό χαρτί, όπως στους τίτλους τέλους, καθώς το πράσινο μπορεί να τροποποιηθεί ευκολότερα στο post-production.
Χρήστος Μήτσης
Ο Ράντου Ζούντε επαναλαμβάνει ευφάνταστα τα τρικ του «Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό» σε ακόμη μία ξεκαρδιστική, επίκαιρη, ευρηματική και βιτριολική κοινωνική σάτιρα.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
2024-02-12
Ο Ράντου Ζούντε έχει φαντασία, χιούμορ και κυρίως τη διάθεση τα σατιρίσει τα πάντα γύρω του, δίνοντας την ευκαιρία στον μεταμοντέρνο άνθρωπο να γελάσει με τα χάλια του. Ξεφεύγει όμως λίγο στη διαχείριση του χρόνου.
Θοδωρής Καραμανώλης
Σταθερά πειραματικός και πάντα ενδιαφέροντας, ο Ράντου Ζούντε συνεχίζει να εξαπολύει τα δηλητηριώδη του βέλη με ρυθμό μυδραλιοβόλου καθώς μιλάει για τα έσχατα του κόσμου όπως καταγράφονται από την κοινωνία της οθόνης.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Με οξυδερκή εξυπνάδα, μεγάλη αφηγηματική οικονομία και συναρπαστική επιδεξιότητα, ο Ρουμάνος δημιουργός του «Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό», ο βιτριολικός Ράντου Ζούντε σουβλίζει όλους τους σύγχρονους παραλογισμούς και το κοκορέτσι του είναι πεντανόστιμο.
Χάρης Αναγνωστάκης
2024-02-14
Αν περιόριζε λίγο και τη διάρκεια της σχεδόν τρίωρης ταινίας του, ο Ζούντε με αυτή τη διάθεση διακωμώδησης των πάντων, αλλά και τη φρέσκα ματιά του πάνω σε καυτά ζητήματα που αφορούν πλέον όλους μας, θα τα είχε καταφέρει στον απόλυτο βαθμό.
Ανδρέας Κύρκος
Η εμπνευσμένη σάτιρα υβριδικής φόρμας του Ρ. Ζούντε είναι εξωφρενική και αυθάδης.
Μανώλης Κρανάκης
Το σύγχρονο χάος μέσα από ένα κολάζ με τον τρόπο του Ράντου Ζούντε. Λιγότερο σοβαροφανές και καταγγελτικό από το «Ατυχές Πήδημα η Παλαβό Πορνό», συγγενικό σε υφή, θεματολογίες και ντελιριακή διάθεση που θα δοκιμάσει τους αμύητους και θα ενθουσιάσει τους μυημένους.
Αγγελική Καρυστινού
2024-02-08
Παρά τη μακρά της διάρκεια, η ταινία, που σε ένα μεγάλο μέρος καταγράφει το οδοιπορικό της Άντζελα στο σύγχρονο Βουκουρέστι, διατηρεί τη ζωντάνια της, χωρίς να χάνει το μαύρο χιούμορ της, δημιουργώντας ταυτόχρονα αμήχανες στιγμές στον θεατή, που καλείται μέσα σε αυτό το ξέφρενο πανηγύρι εικόνων να έρθει αντιμέτωπος με τη δική πραγματικότητα.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-02-10
Χρησιμοποιώντας πολλά αφηγηματικά εργαλεία (ακόμα και βίντεο από Tik-Tok και Zoom), ο σκηνοθέτης «αδιαφορεί» για τη συνοχή της ταινίας του, παίζοντας πολλές φορές με την υπομονή και τα όρια του θεατή, επιχειρώντας, μέσα από την ιδιαίτερη αφηγηματική του φόρμα, να στηλιτεύσει τις κοινωνίες στις οποίες ζούμε.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Με μια καθηλωτική γραφή κι ένα φιλμ-κολάζ που πηγαινοέρχεται μεταξύ του παραλογισμού και της αγνότητας, ο Ζάντου οργιάζει ξανά με ένα βαρύ σε συμβολισμούς φιλμικό οικοδόμημα που έχει απεριόριστες ιδέες αλλά και μια χαοτική πλευρά που ίσως να μην αγγίξει αρκετούς, λόγω και της μεγάλης διάρκειας που κουράζει.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-02-06
Αυτός ο συνδυασμός κοινωνικού σχολίου, αυστηρής κριτικής και χιούμορ γίνεται τελικά ο καθρέφτης μιας χώρας βαθιά βυθισμένης στο χάος και εντελώς αποσυντονισμένης σε όλα τα επίπεδα.
Παυλίνα Αγαλιανού
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ακόμα και με τις ελλείψεις και τα λάθη της κοινωνίας που οικοδομούνταν στη Ρουμανία, δεν υπάρχει καμία σύγκριση με τη σημερινή καπιταλιστική. Αραγε ο Ζούντε ασπάζεται αυτήν την άποψη ή μας δίνει μια από τα ίδια της γνωστής συνταγής «Ολοι ίδιοι είναι, δεν αλλάζει τίποτα, θα πεθάνουμε όλοι εκμεταλλευόμενοι»; Μάλλον το δεύτερο, δυστυχώς...
Ηλίας Φραγκούλης
2024-02-02
Ειλικρινά, πως είναι δυνατόν ο σκηνοθέτης του «Αφερίμ!» (2015) να έφτασε μέχρι το χάλι του «Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό» (2021) και σήμερα να παρουσιάζει τούτη την τσαλαβούτα στα ξεράσματα της πιο δήθεν φεστιβαλικής απατεωνιάς, με το θράσος να την αποκαλεί κινηματογραφική ταινία.
