Η Μπαλάντα του Ναραγιάμα(1958)

(Narayama Bushikô / The Ballad of Narayama) | Πρώτη προβολή: 31-10-2024

Αριστουργηματική ταινία του Κεϊσούκε Κινοσίτα από το 1958, με οπερατική αφήγηση μέσα από τραγούδι και συνεχές μουσικό χαλί, γυρισμένη ολόκληρη μέσα σε στούντιο με ζωγραφιστά, κινούμενα σκηνικά, ειδικούς φωτισμούς και πρωτοποριακό μοντάζ, με πολλές σκηνές να γεννιούνται η μία μέσα από την άλλη.

Συγκλονιστική ταινία, με καταπληκτικές εικόνες που μοιάζουν με καρτ ποστάλ. Υπέροχοι φωτισμοί, με τα χρώματα να αλλάζουν διαρκώς (ιδίως του ουρανού) με ένα υπέροχο εικαστικό αποτέλεσμα σε μια ταινία που γυρίστηκε εξολοκλήρου σε στούντιο!

Η Μπαλάντα του Ναραγιάμα τραγουδά ένα λυπημένο σκοπό για τα γραμμάρια της ύπαρξης που χάνονται στις μεταβάσεις, για το απειροελάχιστο ποσοστό άμμου χάνεται με κάποιο τρόπο από την κλεψύδρα όταν την αναποδογυρίσεις. Η αιωνιότητα είναι μια στιγμή που παγώνει και ταξιδεύει στον χρόνο.

Ο φόβος του θανάτου τροφοδοτεί τα συγκλονιστικά ερωτήματα ενός οπτικά συναρπαστικού και συναισθηματικά σκληρού δράματος, αφηγημένου σαν έργο του θεάτρου Καμπούκι.

Ένα κινηματογραφικό τόλμημα που προσφέρεται για case study.

Ο Κινοσίτα, συνδυάζει το παραδοσιακό ιαπωνικό θέατρο με την κινηματογραφική του ματιά και παραδίδει μαθήματα αισθητικής και αξιοποίησης των χρωμάτων, κάτι που επηρέασε πολλούς δυτικούς δημιουργούς, μέχρι και τον μέγα Μάικλ Πάουελ.

Η αντοχή του ανθρώπου να παραμείνει άνθρωπος σε ένα πανέμορφο μοντερνιστικό ουμανιστικό αριστούργημα, μια ταινία που αμφισβητεί την ίδια στιγμή που αποθεώνει ως υπέρτατη αξία τον παραδοσιακό κύκλο της ζωής.

Ο Κεϊσούκε Κινοσίτα έβαλε στην φρίκη την ενδυμασία παραμυθιού και έφτιαξε μια πραγματικά εκθαμβωτική χρωματική πανδαισία που περιέργως συνδυάζεται πλήρως αρμονικά με την σκληρότητα του θέματος που πραγματεύεται.

Μόνο για σινεφίλ.