Ωρολογιακός Μηχανισμός(2022)
(Unrueh / Unrest) | Πρώτη προβολή: 19-12-2024
Άγγελος Πολύδωρος
Ενδιαφέρον κινηματογραφικό στυλ, χαμηλότονες ερμηνείες, γκρίζα (βιομηχανική) ατμόσφαιρα και τροφή για σκέψη.
Καλλιόπη Πουτούρογλου
2024-12-20
Κι αν σε αυτό το άρτια σκηνοθετημένο πολύπτυχο ο Schäublin μας γνέφει διακριτικά ότι ο κόσμος πρέπει να απελευθερωθεί από την πειθαρχία του χρόνου και να επαναπροσδιοριστεί, ο ίδιος φαίνεται ότι επανεφευρίσκει σίγουρα το σινεμά.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Διατηρώντας γαλήνια αρμονία, ο σκηνοθέτης κρατά εκτός κάδρου την κοινωνική βία, εστιάζοντας έμμεσα στις ιδέες που διαμορφώνονται, σαν καλοκουρδισμένος ωρολογιακός μηχανισμός, στο μεταίχμιο μιας εκρηκτικής κοινωνικής συγκυρίας, που οδηγεί σε αποσυντονισμό, τινάζοντας τα πάντα στον αέρα.
Πάρις Μνηματίδης
2024-12-18
Αρκετά συμπυκνωμένη στην ουσία της σε μια μικρή σχετικά διάρκεια, κάτι παραπάνω από μιάμιση ώρα, είναι μια δουλειά που προσφέρει τροφή για τη σκέψη αλλά κι αισθητική απόλαυση μέσω των πανέμορφων κάδρων της.
Δημήτρης Μπάμπας
Ό,τι βρίσκεται στο κέντρο σ' αυτή την ιδιόμορφη ταινία εποχής, δεν είναι οι κορυφώσεις της δραματικής πλοκής, ούτε η ψυχολογία των προσώπων, ούτε οι δραματικές συγκρούσεις, ούτε τέλος οι εμβληματικές εικόνες μιας εποχής. Είναι η περιβάλλουσα ατμόσφαιρά της που απεικονίζεται, ό,τι περιγράφει η γερμανική λέξη zeitgeist.
Στράτος Κερσανίδης
Παιγνιώδης σκηνοθεσία, λεπτή ειρωνεία και αυτοσαρκασμός για να αναδειχτεί η πραγματική αντίθεση κεφαλαίου και εργασίας.
Χρήστος Μπακατσέλος
Eνας παιγνιώδης διάλογος της αναρχίας και της ωρολογοποιίας σε μία ελβετική πόλη του 19ου αιώνα, μια ταινία που κινείται κόντρα στο χρόνο, αργά αλλά ουσιαστικά, για να φέρει το χτες στο σήμερα.
Αιμίλιος Χαρμπής
Το ενδιαφέρον και συνάμα παράξενο με το φιλμ του Σίριλ Σόιμπλιν, ωστόσο, είναι ότι δεν περιγράφει κάποιου είδους εξέγερση· αντιθέτως, προσεγγίζει σινεφιλικά και με υπαινικτικό τρόπο μια εκλεκτική συγγένεια ανάμεσα στους μηχανισμούς ακριβείας-καταπίεσης του ρολογιού και στην οργανωμένη αντί-δραση που τους αποσυμπιέζει.
Αγγελική Καρυστινού
Αν και δεν λείπουν κάποιες επαναλήψεις, που δημιουργούν μια βραδύτητα στον ρυθμό, η οποία ενισχύεται από τη θεατρικότητα του στησίματος, το χιούμορ του Σόιμπλιν και η καθαρή του ματιά δημιουργούν ένα ξεχωριστό δείγμα πολιτικού σινεμά.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι συμβολισμοί που περιβάλλουν τα ρολόγια- όπως φανερώνονται με το τελευταίο "παγωμένο" πλάνο- οι αναφορές στη συλλογική δράση των εργατών και η αντιπαραβολή της μηχανικής ακρίβειας με την ανθρώπινη αντοχή, αποτελούν ευκαιρία, για το «δοκιμασμένο στα δύσκολα» σινεφίλ κοινό, να εξερευνήσει έννοιες που σπάνια πλέον οι δημιουργοί της 7ης τέχνης καταπιάνονται.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αυτά που κάνουν επιπλέον εντύπωση, είναι τα συχνά ασύμμετρα καδραρίσματα της που μοιάζουν να αντιστέκονται στους κανόνες της όποιας φιλμικής κανονικότητας, η ιδιαίτερα λεπτομερής ανασύσταση της εποχής, ο εξαιρετικός ήχος και οι ερμηνείες μιας μεγάλης ομάδας ηθοποιών.
Δημήτρης Δανίκας
2024-12-14
Φτιαγμένη σαν ελβετικό ρολόι ακριβείας—μόνο για ψαγμένους!
Χρήστος Μήτσης
2024-12-16
Πρωτότυπο ιστορικό δράμα, σκηνοθετημένο με ηθελημένη αποστασιοποίηση. Κατασκευασμένο σαν κινηματογραφικό ρολόι, απαιτεί σινεφίλ υπομονή για να αποκαλύψει τους αλληγορικούς μηχανισμούς του.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-12-12
Ο «Ωρολογιακός μηχανισμός» κινείται με εξαιρετικά αργούς, ήρεμους ρυθμούς (όπως περιμένεις ότι θα συμβαίνει σε μια χώρα σαν την Ελβετία) αλλά αυτό ακριβώς είναι που συνδράμει στην γοητευτική όψη του...
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ένα άκρως ευρηματικό φιλμ που όμως αγκυλώνεται στις σχολαστικές λεπτομέρειες μιας αλληγορίας που θέλει να δέσει υποδειγματικά την πολιτική μελέτη με το κοινωνικό δράμα, χωρίς να έχει τα εφόδια για κάτι τέτοιο.
Κώστας Ζαλίγκας
2024-12-10
Ιδιαίτερη κινηματογράφηση, που μερικές φορές σε κρατάει σε απόσταση, ακίνητη κάμερα, φυσικό φως και λιτές ερμηνείες χαρακτηρίζουν αυτή την απόπειρα, που έχει αρκετό ιστορικό και κοινωνιολογικό ενδιαφέρον, αλλά δεν επιθυμεί να αφηγηθεί αυτήν την ιστορία με αμιγώς μυθοπλαστικούς όρους.
Γιάννης Βασιλείου
2024-12-08
Το σενάριο παραπέμπει σε διάλεξη συχνά και, αν μας ρωτάτε, αχρείαστα. Βλέπεις, στα γενικά πλάνα του, μέσω της αντιπαραβολής της δράσης σε πρώτο πλάνο και εκείνης στο background, οι θέσεις του προκύπτουν πεντακάθαρα.
Παύλος Γκουγιάννος
2024-12-04
Μια ταινία περισσότερο δοκιμιακή, συζήτησης πάνω στις κοινωνίες και τις θεωρίες του 19ου αιώνα και λιγότερο μια αφηγηματική ταινία, μιας και ακόμα και οι χαρακτήρες χρησιμοποιούνται απλώς ως μέσα έκφρασης των αντίστοιχων ιδεών, της αστικής ή εργατικής τάξης.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ουσιαστικά μας δίνει συμβολικά την έννοια του χρόνου αναφερόμενος στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, αλλά εστιάζοντας επαναληπτικά, συμβολικά, σε πολύ κοντινά πλανά μηχανισμών του ρολογιού, χάνεται η μεγάλη εικόνα. Ο θεατής κουράζεται από την επανάληψη και την έλλειψη σεναριακής συνοχής.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Αποστασιοποιημένο στην καταγραφή του ιστορικό δράμα που συγχρονίζεται με το τικ-τακ του ρολογιού αποκλειστικά των σινεφίλ που είναι δεκτικοί στον χρόνο που περνάει μέχρι το παζλ να ολοκληρωθεί και να κατανοηθεί το «δια ταύτα» της ταινίας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μία πολιτική ταινία, με ιστορικό περιτύλιγμα, που έχει το ενδιαφέρον της, αλλά δυστυχώς ο Σόιμπλιν κινεί την ταινία του κυρίως εγκεφαλικά και χωρίς τη φλόγα των ιδεών ή των καίριων αιτημάτων των εργατών, ακολουθώντας περισσότερο την τεχνική συναρμολόγησης ενός ρολογιού.
Φίλιππος Χατζίκος
2024-12-06
Η υψηλού επιπέδου θεατρογενής αισθητική του δημιουργού, μολονότι ευρηματική, αδυνατεί να σηκώσει το φορτίο μιας ταινίας που αδυνατεί να υπερβεί τον σκόπελο της απόλυτης αποστασιοποίησης.
Νίκος Παλάτος
2024-12-02
Δοκίμιο περί σχέσης χρόνου και εργασίας υπό το πρίσμα μιας «υπόγειας» αναρχικής ματιάς, που δεν μπορεί να καταλήξει αν όσα πραγματεύεται είναι για να τα παίρνεις στα σοβαρά ή όχι, πείθοντας σε κάθε περίπτωση πως ο χρόνος είναι χρήμα, από όποια σκοπιά κι αν το κοιτάξει κανείς.
