Οι Άγριες Μέρες μας(2025)
(Our Wildest Days) | Πρώτη προβολή: 12-06-2025
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η απήχηση είναι απήχηση και κάτι σημαίνει, κάτι δηλώνει. Και το «ΟΙ ΑΓΡΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ» βρίσκει ΑΠΗΧΗΣΗ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Βρισκόμαστε συμμέτοχοι σε ένα πολύ weird road movie, γυρισμένο από έναν δημιουργό διψασμένο για δράση και με τις κεραίες του διαρκώς στη τσίτα για να μην του ξεφύγει τίποτα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-06-12
Ένα road movie για τη γενιά που έχει κάθε δικαίωμα να μιλάει πολύ, αλλά όχι πάντα το προνόμιο να ακούγεται όπως επιθυμεί – σαν άτυπη συνέχεια του τηλεοπτικού του «Milky Way».
Αγγελική Καρυστινού
Αθεράπευτα ρομαντικός ο Κεκάτος με τη συνδρομή του Γιώργου Βαλσαμή στη διεύθυνση φωτογραφίας τρέχει με την κάμερα στους δρόμους, ακολουθώντας αυτή τη διαδρομή όχι της ενηλικίωσης, αλλά της άρνησής της, κινηματογραφώντας την ιστορία του ως ένα μοντέρνο παραμύθι.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-06-18
Ένα «οικονομικό» φιλμ –διαρκεί μόλις μιάμιση ώρα– ωραίων ιδεών γύρω από την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα, προσεγμένης αισθητικής, κάποιων υπερβολών και μιας σχετικά επιφανειακής κοινωνικής παρατήρησης.
Πόλυ Λυκούργου
2025-06-14
Ενα road movie ενηλικίωσης μιας παρέας και μιας ολόκληρης γενιάς.
Καλλιόπη Πουτούρογλου
2025-06-16
Η ταινία επιλέγει τη νατουραλιστική απεικόνιση μιας γεμάτης φρεσκάδα και αυθάδεια επαναστατημένης νιότης, ενώ αφήνει και ένα πολιτικό αποτύπωμα όταν εισάγει εντός κάδρου ανώνυμους ήρωες του κοινωνικού περιθωρίου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αν και αναφέρεται σε πραγματικούς σύγχρονους προβληματισμούς, όπως και το «Milky Way» πριν από αυτό, κινείται σε έναν "κατασκευασμένο" δικό του, εφηβικών αναφορών χώρο και τόπο.
Μάνος Θηραίος
Επί του συνόλου διεφάνη -τουλάχιστον στα μάτια μου- το αφηγηματικό "άνισο" της ιστορίας, αφού το σύνολο των σπουδαίων αυτών μεμονωμένων σκηνών δεν συνθέτει κάτι εξίσου σπουδαίο.
Χάρης Αναγνωστάκης
Είναι φανερό ότι το σενάριο ήθελε περισσότερη φροντίδα, προκειμένου να ξεκαθαρίσει τις ιδέες του, να κάνει πειστικότερους τους λόγους της νεανικής αυθάδειας και ανηπακοής. Αλλά ο χρόνος είναι μαζί με τον Κεκάτο και θα περιμένουμε την επόμενη κινηματογραφική του διαδρομή.
Χρήστος Μήτσης
Ξεχειλώνοντας την ιδέα μιας μεσαίου μήκους road movie, ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα Βασίλης Κεκάτος υπογράφει μια στιλάτη όσο και «εξωτική» σινε-διαδρομή θηλυκής ενηλικίωσης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-06-08
Παρότι η φυσικότητα και οι έντονες συγκινήσεις δίνουν το ρυθμό στη ζωή των νομάδων, το road movie του Κεκάτου σε αρκετά σημεία οδηγείται σε αδιέξοδο, λόγω της αδυναμίας να κουμπώσει αρμονικά η εξιδανικευμένη εικόνα της συμμορίας των επαναστατών με την ιστορία ενηλικίωσης της Χλόης.
Απόστολος Κίτσος
2025-06-06
Ένα αλληγορικό, παραμύθι με ποιητικές εκφάνσεις για την ζωή και τα όνειρα των 20+, με μικρή σχέση με την ρεαλιστική πραγματικότητα.
Γιώργος Νυκταράκης
Συνολικά μια ωραία ιδέα η οποία μπορεί να μην εξελίσσεται όσο θα μπορούσε και θα θέλαμε, αλλά μένει στη μνήμη για αρκετές απομονωμένες όμορφες σκηνές και τις ζωντανές ερμηνείες των πρωταγωνιστών.
Ηλίας Φραγκούλης
2025-06-10
Ένα νεανικό «right here, right now» που δεν προσπαθεί καθόλου να μοιάσει... ελληνικό, δεν καταλήγει κάπου, μα καταφέρνει να σου δώσει την εντύπωση πως νοιάζεται, για μια γενιά έτσι κι αλλιώς χαμένη.
Αχιλλέας Βασιλείου
Υποσχόμενο ως ντεμπούτο, κινηματογραφικές αρετές, χιούμορ αλλά και ιδέες που δεν ολοκληρώνονται.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ο Κεκάτος γνωρίζει από ωραία πλάνα, ξέρει να φτιάχνει ατμόσφαιρα, αλλά η ταινία του δεν έχει στιβαρό σενάριο.
Κωνσταντίνα Νικήτα
«Οι Άγριες Μέρες μας» είναι ένα έργο που χάνει την ιδεολογική του κατεύθυνση στο αισθητικά ωραίο και τελικά δημιουργεί κάτι που μας μπερδεύει.
vandimir
Δεν κουράστηκα ακριβώς, κράτησε το ενδιαφέρον μου, αλλά στο τέλος μάλλον τη βρήκα τραβηγμένη (όχι για ιδεολογικούς λόγους, μια χαρά κάνουν ό,τι κάνουν οι φίλοι μας).
Κώστας Ζαλίγκας
2025-06-04
Μοιάζει να μην πατάει σε καμιά σταθερή βάση, αρνείται να εντάξει την πραγματικότητα εντός της και αποτελεί φαντασίωση ενός ανθρώπου που βλέπει τα πράγματα όπως θα ήθελε να είναι και σε καμία περίπτωση όπως θα μπορούσαν να είναι.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-06-02
Νεανικό κοινωνικό road movie γεμάτο χρώμα και συναίσθημα, σαν ελληνικό "American Honey". Εξαιρετική η Δάφνη Πατακιά στον κεντρικό ρόλο, αλλά χαρακτήρες και πλοκή χάνουν σταδιακά το στόχο τους.
Νίκος Τσαγκαράκης
Μια ανώδυνη κι απλοϊκή ιστορία κοινωνικού ακτιβισμού, που αφήνει το σημαντικό κοινωνικοπολιτικό της υπόβαθρο ανεξερεύνητο και μετέωρο.
Γιάννης Βασιλείου
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Βασίλη Κεκάτου προσθέτει τον ανθρωπισμό και την αλληλλεγγύη στο μοτίβο της παρέας/οικογένειας που διατρέχει το έργο μιας νέας γενιάς Ελλήνων δημιουργών, μα παρουσιάζει γνώριμα σεναριακά προβλήματα στα μισά του δρόμου.
