Ταιριάζουμε;(2025)
(Materialists) | Πρώτη προβολή: 07-08-2025
Κωνσταντίνα Αχείλα, Siddhant Adlakha
2025-08-20
Η Celine Song με τους "Materialists" προσφέρει μια ανατρεπτική ρομαντική κομεντί που, πέρα από το φαινομενικά ανάλαφρο ερωτικό τρίγωνο, εξερευνά τη μοναξιά και τον υλισμό, αφήνοντας τον θεατή με ένα βαθύ, συγκινητικό αποτύπωμα.
Ευδαίμων Ράνια
Μοναξιά και ελπίδα ακούγεται από τα χείλη της σωστότατα ερμηνευτικά τοπoθετημένης Dakota Jonhson. Όχι για να διδάξει ήθος και να δώσει στον ήλιο μοίρα στα απανταχού φτωχαδάκια. Αλλά για να αρθρώσει τρυφερά πως σε ένα κόσμο υλιστών (Materialists) γίνεται κι έτσι αν το θες, να ζήσεις με την καρδιά
Γιώργος Ναστούλης
Η ταινία συνδυάζει πικρό χιούμορ, κοινωνική σάτιρα και συναισθηματική ευαισθησία, αμφισβητώντας τα στερεότυπα του έρωτα.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η Σελίν Σονγκ δεν γκρεμίζει το οικοδόμημα της ρομαντικής κομεντί, το υπονομεύει σιωπηλά, δουλεύοντας εκ των έσω με τα γνώριμα υλικά του είδους.
Μαρία Αβραμίδου
Μια γλυκόπικρη κομεντί για τις ανθρώπινες σχέσεις. Διαθέτοντας ισορροπία ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ευαισθησία –χαρακτηριστικό που διέκρινε και την καταξιωμένη ταινία της «Περασμένες Ζωές» ("Past Lives", 2023)– η δημιουργός επιχειρεί ένα ψυχογράφημα των ανθρώπινων σχέσεων, με άξονα τον έρωτα.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Γεμάτη διορατικούς μονολόγους όπως γίνεται στο δεύτερο μέρος της, η ταινία είναι βαριά και αυστηρή με έναν τρόπο που το Past Lives ποτέ δεν ήταν. Πάντως το Materialists, και ας είναι τρωτό, δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις, παρότι στο τέλος ανταποκρίνεται στον χαρακτηρισμό του ως ρομάντζο.
Ανδρέας Κουταλάς
Αποτελεί μια ταινία βαθιά αφοσιωμένη και εκπληκτικά γεμάτη ενσυναίσθηση, που συχνά είναι πολύ αστεία στον τρόπο που δείχνει τους ανθρώπινους χαρακτήρες της να μαθαίνουν να αγαπούν, καθώς καταλαβαίνουν ότι είναι το μόνο στοιχείο που διατηρεί την ύπαρξή μας ζωντανή και λειτουργική.
Old Boy
Το «Ταιριάζουμε;» μολονότι βλέπω ότι από αρκετούς εκλαμβάνεται ως ένα βήμα πίσω, για μένα αντίθετα είναι ένα βήμα μπροστά, εδραιώνοντας την Σονγκ τουλάχιστον ως μια προσαρμοσμένη στη σημερινή εποχή Νόρα Έφρον (και βλέπουμε), φανερώνει έναν πλούτο ιδεών και μια γόνιμη δημιουργική ανησυχία.
Κωνσταντίνος Δεσποτάκης
Το «Materialists» της Celine Song αλλάζει τους κανονές του κινηματογραφικού έρωτα και φέρνει μία νέα εποχή για το είδος της ρομαντικής κομεντί.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2025-08-16
Αν και δεν καταφέρνει πάντοτε να αποφύγει τα κλισέ του είδους, του προσθέτει μια νέα, φρέσκια πνοή, ιδιαίτερα όσον αφορά την απεικόνιση της πραγματικότητας και τον χειρισμό των χαρακτήρων ως αληθινών, πολυδιάστατων ανθρώπων.
Στέργιος Πουλερές
Η ταινία είναι μια ταινία ιστορίας/αφήγησης και ελάχιστα ηθοποιών, αν μπορώ να το θέσω πιο κατανοητά έτσι. Σίγουρα, πάντως, μια σκηνή της θα αγαπηθεί από τους «καταραμένα» ρομαντικούς.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Στο μεταίχμιο του μοντερνισμού και της παράδοσης των rom-coms, δίχως να επανεφευρίσκει τον τροχό, η ταινία προσφέρει ένα μεθυστικό δράμα και ένα σαρδόνιο σχόλιο πάνω στις αντιφάσεις των σύγχρονων σχέσεων.
Αγγελική Καρυστινού
2025-08-14
Η Σελίν Σονγκ φτιάχνει μια ηρωίδα που λειτουργεί ως μια σύγχρονη εκδοχή της Τζέιν Όστεν: δυναμική, που δεν ονειρεύεται ρομαντικούς έρωτες, αλλά αναζητάει την ευτυχία σε έναν υλιστικό κόσμο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Κανένας αλγόριθμος και κανένα στατιστικό δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματική ανθρώπινη επαφή και αυτό είναι το σημείο στο οποίο στέκεται η ταινία. Αυτονόητο θα μου πειτε. Όχι και τόσο, δυστυχώς, θα απαντησω. Και η ταινία το επισημαίνει θαυμάσια.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Σε εργοκεντρικό επίπεδο, η ταινία λειτουργεί πολύ καλά. Εχει περιεχόμενο, είναι στημένη και διδαγμένη και παιγμένη σε ανάλαφρους τόνους ως να πρόκειται για κομεντί μασκέ, που θέλει να κρύψει δηλαδή την ιδιότητα της, κι από την άλλη δεν χάνει το περιεχόμενο της.
Αγγελική Αντωνίου
Μια άνιση ταινία που κυμαίνεται μεταξύ συναισθηματικής ωριμότητας και αφηγηματικής αμηχανίας.
Βαγγέλης Βίτσικας
Η Celine Song φτιάχνει μια ρομαντική κομεντί που δε μοιάζει με καμία άλλη ταινία του είδους. Δεν υποκύπτει στα κλισέ, δεν ξεφεύγει από το ρεαλισμό και δε γίνεται ποτέ γλυκανάλατη.
Μάνος Θηραίος
Η ταινία κυλάει απρόσκοπτα και χαριτωμένα, έχοντας το τεράστιο ατού των τριών πρωταγωνιστών της, με τη Ντακότα Τζόνσον να λάμπει με μια ακαταμάχητη απλότητα στην οθόνη, δίπλα στους δύο ακαταμάχητους κυρίους που την πλαισιώνουν.
Σταυρούλα Λούρου
Δεν είναι ρομαντική κομεντί. Ούτε καν ρομάντζο. Περισσότερο μια μελέτη χαρακτήρων. Ένα κομμάτι διάθεσης και μια κριτική πάνω στις σημερινές σχέσεις των ανθρώπων.
Νίκος Τσαγκαράκης
Όλα μαζί συνθέτουν ένα γλυκόπικρο υπόστρωμα, που υφολογικά τουλάχιστον γλιτώνει την ιστορία από τις γλυκανάλατες εξάρσεις της χολιγουντιανής τυπολογίας του είδους, πριν τελικά υποχωρήσει συμβιβαστικά αλλά αξιοπρεπώς στην πιο ιδιότυπη από τις συμβάσεις του, το happy end.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Εξαιρετικό καστ, πανέμορφα κάδρα, στρυφνό στην εκτέλεση φιλμ πάνω στη συνάρτηση αγάπης και αντικειμενικής αξίας στην αστική μας ζούγκλα.
Αιμίλιος Χαρμπής
Το σενάριο εδώ είναι αρκετά καλογραμμένο, δίχως πάντως να αποφεύγει κάποια κλισέ, ενώ οι χαρισματικοί πρωταγωνιστές κάνουν τη δουλειά τους αποτελεσματικά· μέχρις ενός σημείου τουλάχιστον...
Γιάννης Γκροσδάνης
2025-08-10
Η Σονγκ θέλει στην δεύτερη ταινία της να μας πείσει για την σκηνοθετική της δεινότητα και δουλεύει μια ρομαντική ιστορία με βασικά υλικά από τη μια τον στεγνό ορθολογισμό και από την άλλη την δύναμη του πεπρωμένου, κομμάτι που ωστόσο είχε φωτίσει περισσότερο και ίσως πιο πειστικά στην πρώτη της ταινία.
Ηλίας Δημόπουλος
2025-08-12
H Σελίν Σονγκ, μετά το ρομαντικό δράμα του «Περασμένες Ζωές», επιτίθεται στην ρομαντική κομεντί.
Αχιλλέας Βασιλείου
2025-08-08
Μία αδέξια ταινία χωρίς ψυχή, ένα ραντεβού που διαθέτει ένα πολύ ωραίο τελευταίο τέταρτο αλλά πριν το έχει σημαδέψει η πολυλογία και η απουσία "πάθους".
Πάρις Μνηματίδης
Δεν λέει κάτι καινούριο, σαν ψυχαγωγικό πακέτο όμως σέβεται σε πολύ μεγάλο βαθμό το ενήλικο κοινό και διαθέτει καλές ιδέες, που το αποτρέπουν από το να μπει κάτω από την ταμπέλα του αναλώσιμου.
Κώστας Ζαλίγκας
Η Σονγκ υπογράφει ένα ψυχρό και άγευστο φιλμ, που ακόμα και όταν η αγάπη θριαμβεύει απέναντι στο συμφέρον, δεν σου μεταδίδει καμία ευφορία και καμία ελπίδα ότι τελικά κάτι μπορεί να διασωθεί στον απάνθρωπο κόσμο που ζούμε.
Μανώλης Κρανάκης
Περασμένα... ξεχασμένα για την Σελίν Σονγκ που μετά τις «Περασμένες Ζωές» φιλοδοξεί να ανατρέψει τα κλισέ των ρομαντικών κομεντί με μια ταινία που κάνει - σαν από πείσμα - το εντελώς αντίθετο.
Λάζαρος Κολαξής
2025-08-06
Αναίτια σοβαροφανές, εγκλωβισμένο σε μια επιφανειακή και επαναλαμβανόμενη προσέγγιση των ιδεών του και με ένα καστ που αδιαφορεί να δώσει κάτι παραπάνω, το Materialists αποτυγχάνει να κομίσει κάτι φρέσκο στο είδος. Το κακό είναι πως έχει την ψευδαίσθηση ότι τα καταφέρνει περίφημα.
Κώστας Ντούμας
2025-08-04
Κοιτάζει αφ'υψηλού τις ρομαντικές κομεντί, και το αποτέλεσμα είναι μια εξυπνακίστικη προσπάθεια, χωρίς κινηματογραφική γοητεία, πνιγμένη στον κυνισμό και τη φλυαρία.
Ηλίας Φραγκούλης
2025-08-02
Το «Ταιριάζουμε;» μοιάζει με ένα αναψυκτικό τύπου Cola που... έχει ξεθυμάνει και δε σου προκαλεί καμία αίσθηση στον ουρανίσκο. Και αυτό είναι ό,τι πιο ευγενικό μπορώ να πω αντί «punchline» (αυτά κι αν απέχουν από το έργο και τους διαλόγους!).
