Αν Είχα Πόδια θα σε Κλωτσούσα(2025)
(If I Had Legs I'd Kick You) | Πρώτη προβολή: 11-12-2025
Γιάννης Φραγκούλης
Μια αριστουργηματική ταινία που σε βάζει μέσα σε αυτό το θέμα και σε προτρέπει να πάρεις θέση για να σταματήσει κάποτε αυτό το σαφάρι που είναι η καταστροφή των γυναικών. Ελπίζουμε, τουλάχιστον.
Ιωσηφίνα Γριβέα
2025-12-20
Η ταινία καθιστά σαφές πως το Χόλιγουντ είχε υποτιμήσει σε μεγάλο βαθμό την Byrne μέχρι τώρα, σε κινηματογραφικό επίπεδο τουλάχιστον, αναθέτοντάς της κυρίως δευτερεύοντες ρόλους όμορφων, κωμικών συζύγων. Σε σύγκριση με αυτές η Linda μοιάζει σχεδόν τετραδιάστατη — ένας ρόλος που ξεπερνά τα όρια της οθόνης. Δεν θα τον αντέξουν όλοι.
Στράτος Κερσανίδης
Η Ρόους Μπερν με την ερμηνεία της προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη δυναμική σε αυτό το παράξενο, κασσαβετικής κοπής ψυχολογικό θρίλερ. Και βέβαια η σκηνοθεσία της Μέρι Μπρόνσταϊν είναι υποδειγματική.
Λουκάς Κατσίκας
Η Ρόουζ Μπερν παραδίδει την πιο συγκλονιστική ερμηνεία της χρονιάς σε μια από τις καθοριστικές ταινίες του 2025: ένα υπαρξιακό θρίλερ σαρωτικής δύναμης που αξίζει να βιωθεί σε μεγάλη οθόνη.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2025-12-18
Μπαίνει άνετα (με κλωτσιές) στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς!
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η Ρόουζ Μπερν προσφέρει μια ερμηνεία λεπτοδουλεμένη, γεμάτη μικρές, καθημερινές εκρήξεις ευθραυστότητας, που δίνουν στην ταινία το συγκινητικό της βάθος.
Πόλυ Λυκούργου
Μία πρωτότυπη ταινία είδους (φλερτάρει με τη φαντασία και τον τρόμο), μία αστεία, πικρή, εφιαλτική, absurd αλληγορία για τη μητρότητα.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Φανταστική φωτογραφία, έντεχνο μοντάζ, καλά ντεκόρ. Μόνο για λίγους. Προσθέτω το φιλμ δίπλα στο «Μετά το κυνήγι» του Γκουαντανίνο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Βλέπεται "μονορούφι", εντυπωσιάζει και συγκινεί.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μία ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία, που ενώ μας συστήνεται ως μία μαύρη κωμωδία, εξελίσσεται με τραχύτητα σε ένα παραισθησιογόνο ψυχολογικό θρίλερ, βάζοντας στο επίκεντρό της μια γυναίκα που, μέσα στη γενικότερη ατυχία της, είναι έτοιμη να καταρρεύσει ψυχικά.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Μια στυλιζαρισμένα αποπροσανατολιστική παραβολή για την επαχθή, υπερβολική, παρανοϊκή ευθύνη που αναλαμβάνει η μητέρα για το παιδί της σε ένα έρημο από άνδρες περιβάλλον.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Απρόσμενο σε τόνο και σε ρυθμό, ένα φιλμ-όνειρο πυρετού που πιάνει απόλυτα την αίσθηση τεταμένου πανικού όταν νιώθεις πως χάνεις τον έλεγχο της ζωής σου. Φοβερή ερμηνεία από Ρόουζ Μπερν, με την κάμερα μονίμως κοντά στο πρόσωπό της.
Αχιλλέας Βασιλείου
2025-12-14
Πετυχαίνει εκεί που απέτυχε σεναριακά με το MOTHER o Αρονόφσκυ, δημιουργεί ένα άγχος και μία ένταση που κινηματογραφικά αποζημιώνει γιατί έχει ουσία, δίνει στην Ρόουζ Μπερν τον καλύτερο μέχρι τώρα ρόλο της καριέρας της, θίγει πολλά θέματα αλλά κυρίως την μητρότητα και τα βάσανα που επιφέρει.
Άγγελος Πολύδωρος
2025-12-12
Μια πολυθεματική ταινία που ισορροπεί ανάμεσα στο ψυχολογικό δράμα και την μαύρη κωμωδία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-12-16
Χωρίς αμφιβολία, παρότι η σκηνοθετική άποψη της ταινίας συναρπάζει, η παράσταση της Ρόουζ Μπερν ξεπερνά κάθε προηγούμενο.
Καλλίτσα Βλάχου
Εξαιρετικότατη η ερμηνεία της Ρόουζ Μπερν. Μια μητέρα που εύκολα μπορεί να κριθεί, δύσκολα να κατανοηθεί και ακόμη πιο δύσκολα να επιτρέψει στον θεατή να εισέλθει εντός της, ώστε από τη θέση του κριτή να βρεθεί στη θέση του συμπάσχοντα. Η Μπερν τα καταφέρνει υποδειγματικά.
Αγγελική Καρυστινού
2025-12-10
Η Μαίρη Μπρόνστιν («Yeast») δημιουργεί μια τολμηρή και σκοτεινή αλληγορία για τη μητρότητα και το ψυχικό βάρος που κουβαλούν οι γυναίκες σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, που απαιτεί από εκείνες αδιάκοπη αντοχή.
Χρήστος Μήτσης
Η αποστομωτική, οσκαρικής εμβέλειας ερμηνεία της Ρόουζ Μπερν δίνει παλμό, νεύρο και συναίσθημα σε ένα αγχωτικό ψυχολογικό θρίλερ πάνω στη σύγχρονη, κοινωνικά καταπιεστική έννοια της γυναικείας ταυτότητας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η Ρόουζ Μπερν προβαίνει σε ένα υποκριτικό άθλο που βραβεύτηκε στο φεστιβάλ της Βενετίας και ετοιμάζεται για το πρώτο όσκαρ της καριέρας της.
Old Boy
Το «Αν Είχα Πόδια θα σε Κλωτσούσα» χτίζει έναν συμπαγή κόσμο, τον υπηρετεί με συνέπεια, έχει κάτι να πει και το λέει με τρόπο ιδιαίτερα αποτελεσματικό.
Άκης Καπράνος
Το φινάλε της με βρήκε με ένα χαμόγελο. Το εκτιμάς αυτό.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Η ταινία να στηρίζεται περισσότερο στην εφευρετικότητα των σκηνών της παρά σε μια προσπάθεια να κατανοήσει ο θεατής τις πράξεις της.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-12-08
Υπάρχουν στιγμές που η υστερία και το χάος ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο και γίνονται σχεδόν ενοχλητικές για τον θεατή. Η Ρόουζ Μπερν βέβαια ανταποκρίνεται σε όλη αυτήν την τρέλα, προσγειωμένη και, όσο μπορεί να γίνει αυτό, λογική και ανθρώπινη και διεκδικεί μία θέση στην πεντάδα για το Οσκαρ α’ γυναικείας ερμηνείας.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Σε αυτή την περιδίνηση με τα σεναριακά κενά, παλεύει η ηρωίδα κι αποκαλύπτεται η ΡΟΟΥΖ ΜΠΕΡΝ ως ηθοποιός κλάσεως. Ω, ναι, παίζει εκπληκτικά όλες τις παράνοιες των συναισθημάτων, όλα τα αδιέξοδα της λογικής, όλα όσα της συμβαίνουν τα οποία δεν είναι και λίγα, αφού έτσι τα θέλησε το σενάριο, κι εκείνη δηλώνει την απόγνωση και την περιδίνηση της.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-12-06
Ένα φιλμ που θα ήταν ομολογουμένως πολύ λιγότερο ενδιαφέρον δίχως την πραγματικά εκπληκτική ερμηνεία της Ρόουζ Μπερν.
Νίκος Δρίβας
Έχει μια πολύ καλή πρωταγωνίστρια και ίσως κάποιες καλές σκηνές, ωστόσο τα ατελείωτα κλισέ της αποτρέπουν στο να δώσει κάτι πιο δυνατό και δραματουργικό.
Ιάκωβος Γωγάκης
2025-12-04
Η ταινία, θέλει δικαίως να μιλήσει για το γυναικείο ζήτημα, το βάρος της φροντίδας, την ενοχή της μητέρας, την έλλειψη πραγματικής στήριξης. Όμως προσπαθεί να χωρέσει τα πάντα ασθένεια τέκνου, επαγγελματική εξουθένωση, σύστημα υγείας, ψυχική κατάρρευση, και τελικά…δεν εμβαθύνει αρκετά σε τίποτα.
Βαγγέλης Βίτσικας
Η ηρωίδα (μια εκπληκτική Rose Byrne) ξεκινά από το σημείο 0, καταλήγει στο σημείο 0 και σε όλη τη διάρκεια της ταινίας βρίσκεται στο σημείο 0. Δεν υπάρχει character arc, και κατά συνέπεια δεν υπάρχει ιστορία.
Παυλίνα Αγαλιανού
Φτάνει πια η ιστορία με τη μητρότητα και τις παραισθήσεις!
Κώστας Ντούμας
2025-12-02
Τεχνικά και αφηγηματικά, το If I Had Legs I'd Kick You είναι ένα ανοικονόμητο οπτικοακουστικό χάλι, τερατώδους εκζήτησης και αυτοαναφορικότητας.
Ηλίας Φραγκούλης
Τυπικό παράδειγμα «γυναικείου» σινεμά της «διανόησης» του σήμερα, που χειραγωγεί (βασικά) επάνω στο θέμα της μητρότητας με αδικαιολόγητους τόνους απελπισίας και έλλειψη επιχειρημάτων.
