28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών(2026)
(28 Years Later: The Bone Temple) | Πρώτη προβολή: 15-01-2026
horrormovies.gr
Ένα από τα καλύτερα sequels με ζόμπι που θα σας καθηλώσει.
nikos fekkas
Όποιος περιμένει να δει ταινία με ζόμπι που να θυμίζει ξεκάθαρα το αρχικό franchise θα απογοητευτεί αλλά ως ένα θρίλερ επιβίωσης σε έναν post-apocalyptic κόσμο το βρήκα πολύ δυνατό, σκληρό και διασκεδαστικό!
Ιωσηφίνα Γριβέα
2026-01-20
Πιο συγκρατημένος ως πλοκή από την προηγούμενη ταινία, λιγότερο πειραματικός αλλά με περισσότερο σκοτεινό χιούμορ και gore, ο Ναός των Οστών αντιμετωπίζει την ιδέα ενός ψεύτικου θεού με αιχμηρό τρόπο και προσφέρει έναν Ralph Fiennes για τους αιώνες.
Χρήστος Μπακατσέλος
Η Νία Ντα Κόστα παίρνει τα ηνία από τον Ντάνι Μπόιλ για να μας δώσει ένα ώριμο, φιλόδοξο και συχνά στοιχειωτικό έργο που τολμά να μετατρέψει το μεταποκαλυπτικό σινεμά σε υπαρξιακό σχόλιο.
Στέλιος Παπαγρηγορίου
Η Νία ΝταΚόστα παραλαμβάνει τη σκυτάλη από τον Ντάνι Μπόιλ και μετατρέπει το σύμπαν του 28 Years Later σε ένα τολμηρό, σκοτεινά παιγνιώδες και βαθιά φιλοσοφικό μετα-αποκαλυπτικό όραμα, που τολμά να ρωτήσει τι σημαίνει τελικά να είσαι άνθρωπος.
Λάζαρος Κολαξής
Το The Bone Temple μετατρέπεται σε μια αναπάντεχα ενδιαφέρουσα συνέχεια μιας αναπάντεχα ενδιαφέρουσας ταινίας (28 Years Later), διαθέτει ένα απολαυστικό επιτελείο ηθοποιών που την σπρώχνουν ακόμα πιο ψηλά, ενώ προσφέρει και σκηνές που θα ικανοποιήσουν τη λαχτάρα για σκληρή εικονογραφία.
Αντώνης Παυλίδης
Εντέλει, το 28 Years Later: The Bone Temple αποτελεί ένα ώριμο κεφάλαιο της σειράς, το οποίο δεν στέκεται στον εντυπωσιασμό και στην δράση αλλά περισσότερο στη σκέψη και δεν επιχειρεί σε καμία περίπτωση να αναπαράγει τον μύθο του αλλά να τον επανεξετάσει.
Χάρης Αναγνωστάκης
Φροντισμένη παραγωγή, δυνατό, νευρικό μοντάζ, καλή δουλειά σε ήχο και σκηνικά και βεβαίως με έναν Φάινς να κρατά γερά τον πρωταγωνιστικό ρόλο και τον Τζακ Ο’Κόνελ να διεκδικεί τον πιο κακό χαρακτήρα της φετινής χρονιάς στο σινεμά, το φιλμ θα ικανοποιήσει τους φαν του φραντσάιζ.
Κώστας Κωνσταντινίδης
Πρόκειται για μια ταινία που δεν καταναλώνεται και δεν εξαντλείται στη θέασή της, αλλά επιμένει να συνοδεύει τον θεατή, λειτουργώντας ως σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη φύση και ως υπενθύμιση ότι ο πραγματικός τρόμος γεννιέται όταν ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει χωρίς κανένα ηθικό αντίβαρο.
Γιάννης Φραγκούλης
Μια σκληρή αλλά συμπαθητική ταινία που κρατιέται θαρραλέα από την καλοσύνη σε έναν κόσμο διεφθαρμένο από την οργή και τη νοσταλγική σήψη.
Τάσος Ντερτιλής
Το «28 χρόνια μετά» συνεχίζεται με μια πολύ καλύτερη και συναρπαστική προσθήκη στο διάσημο κινηματογραφικό franchise.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η Νία ΝταΚόστα του “Candyman” σκηνοθετεί ένα ακόμα τελείως απρόσμενο σίκουελ του απολαυστικού franchise τρόμου, με υπαρξιακή διάθεση και μια σκηνή ανθολογίας με έναν ξέφρενο Ρέιφ Φάινς.
zerVo
Το The Bone Temple, ως το δεύτερο τμήμα της 28 Years Later Trilogy, μια χαρά και αξιοπρεπώς στάθηκε ως το γεφύρι που θα μας φτάσει στο (βέβαιο, όχι όμως ακόμη ανακοινώσιμο) τέλος.
Νίκος Δρίβας
Μια ακόμα ενδιαφέρουσα προσπάθεια που μπορεί να έχει μεν τα ελαττώματα της, αλλά προσφέρει στον θεατή μια εμπειρία που θα έχει να θυμάται.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-01-14
Το σόου του αφηνιασμένου Ρέιφ Φάινς υπό τους ήχους των Iron Maiden είναι το κλου της ταινίας, μια θεαματική πράξη αυτοθυσίας που οργανώνει αποτελεσματικότερα τον πανικό της προηγούμενης και κάνει την απαραίτητη εισαγωγή στο, ενδεχομένως, τελευταίο επεισόδιο της τριλογίας, εκεί όπου θα ξαναδούμε τον Κίλιαν Μέρφι, πρωταγωνιστή των πρώτων κεφαλαίων της προφητικής σειράς.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ανάμεσα στο σίκουελ και το spin off, το νέο κεφάλαιο του τρομακτικού franchise περιέχει πρωτοτυπία, τρελή φαντασία και έναν κορυφαίο Ρέιφ Φάινς!
Απόστολος Κίτσος
2026-01-12
Σκληρό, παράξενο, συχνά απωθητικό — αλλά ποτέ αδιάφορο. Ένα franchise sequel που τολμά να πει: δεν υπάρχει παρηγοριά εδώ.
Βαγγέλης Βίτσικας
2026-01-16
Η νέα ζόμπι - τριλογία του Άλεξ Γκάρλαντ συνεχίζεται, με τα σκηνοθετικά ηνία να περνούν στα χέρια της Νία ΝταΚόστα και το αποτέλεσμα να προκύπτει αναπάντεχα αξιοσημείωτο, χάρη στους φορμαρισμένους Ρέιφ Φάινς και Τζακ Ο’ Κόνελ, ένα σενάριο με σαφή προσανατολισμό και μια σκηνοθεσία που ισορροπεί ανάμεσα στο δράμα και το camp θέαμα.
Αγγελική Καρυστινού
2026-01-18
Ο υπαρξιακός στοχασμός και η έμεμση αντιτραμπική ρητορική κινεί την κάμερα της Ντα Κόστα, που δεν αναλώνεται σε σκηνές δράσης, αλλά υιοθετεί έναν αργό ρυθμό που αποτυπώνει τη βαθιά μελαγχολία για τον κόσμο που ζούμε.
Ηλίας Φραγκούλης
Οι σοβαροί fans του είδους δεν θα απογοητευτούν, ούτε από δόσεις gore, ούτε και από layers επιπλέον «ανάγνωσης» του σεναριακού περιεχομένου.
Αιμίλιος Χαρμπής
2026-01-10
Το αποτέλεσμα δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα από το πρώτο μέρος, προσφέροντας άφθονο σπλάτερ και προσομοιάζοντας όλο και περισσότερο σε γνωστές τηλεοπτικές εκδοχές του ζόμπι μύθου.
Χρήστος Μήτσης
2026-01-08
Περισσότερο spin-off παρά σίκουελ, ο δραματικά πιο συγκεντρωμένος «Ναός των Οστών» ανακυκλώνει γνωστές ιδέες χωρίς να προσθέτει κάτι ουσιαστικότερο στη μυθολογία του franchise.
Άκης Καπράνος
2026-01-04
Μια ταινία γεμάτη αναμασήματα από άλλες ταινίες – η ιδέα της θεραπείας έρχεται κατευθείαν από το Day of the Dead του Ρομέρο – και κακόγουστες επιλογές: όταν ο Φάινς άρχισε να χορεύει σε καραόκε το Number of the Beast των Iron Maiden, με έπιασε ετεροντροπή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-01-02
Όχι, ευχαριστώ πολύ δεν θα πάρω, ας απολαύσουν αυτήν την ταινία οι φαν του gore στους οποίους ούτως ή άλλως αποκλειστικά απευθύνεται.
