Στην Αγκαλιά του Δέντρου(2023)

(In the Arms of the Tree) | Πρώτη προβολή: 16-04-2026

Ένα σύγχρονο ιρανικό δράμα, που προσεγγίζει με τρυφερότητα και συναισθηματική ακρίβεια τη διάλυση μιας οικογένειας και φωτίζοντας τις επιπτώσεις της, στους ενήλικες και κυρίως στα παιδιά.

Ο Καζεπάσα σκηνοθετεί με διακριτικότητα, με απλότητα και χωρίς υπερβολές. Ο ρυθμός εντείνεται, οι χαρακτήρες οδηγούνται στην αυτοκάθαρση, οι ανθρώπινες σχέσεις σκιαγραφούνται αδρά αλλά με λεπτότητα.

Βλέπεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον, κυρίως λόγω της οπτικής των παιδιών, τα οποία λειτουργούν ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας πραγματικότητας που δεν μπορούν να κατανοήσουν, αλλά τη βιώνουν με ένταση.

Ο σκηνοθέτης σκιαγραφεί σταδιακά και με επιμονή, τόσο τους χαρακτήρες των γονιών, του Φαρίντ που, παρά την αγάπη του για τη γυναίκα του, δείχνει να εστιάζει το ενδιαφέρον του στα οικονομικά του σχέδια, όσο και στο δεσμό ανάμεσα στα δύο παιδιά, που ο κόσμος τους και η ζωή τους διαλύονται μόλις ανακαλύπτουν την απόφαση των γονιών τους.

Η πρόταση του Ιράν για τα Οσκαρ του 2023, μια συντηρητική αλλά και συγκινητική ταινία, μακριά από τους αντικαθεστωτικούς σκηνοθέτες της χώρας που γνωρίζουμε.

Το χάρισμα του Μπαμπάκ Λότφι Καζεπάσα είναι ότι μπορεί να διαχειριστεί με μια συναρπαστική κινηματογραφική γλώσσα το κοινότοπο, ενώ στο τρίτο μέρος της ταινίας, το σασπένς, ενίοτε σου κόβει την ανάσα.

Συμπαθέστατη με μια ιδιαίτερα αθώα ματιά, όμως της λείπουν τόσο οι δομημένοι διάλογοι όσο και η πλοκή που θα την έκαναν πιο ολοκληρωμένη.

Θυμίζει το αριστουργηματικό «ένας χωρισμός» του Ασγκάρ Φαραντί--χμ