Μίκαελ(1924)

(Michael) | 

Ερωτική αντιζηλία, εξουσιαστική καταπίεση και απωθημένα πάθη συγκρούονται σε ένα ψυχρό, αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο δράμα δωματίου που εντυπωσιάζει με το στιλιζάρισμα και την «εσωτερική» αρχιτεκτονική του.

Μια πρωτοποριακή βωβή ταινία του 1924 (case study) που παραμένει οπτικά εκπληκτική με εξαιρετική κινηματογράφηση και δραματικό βάθος.

Το πρώτο αριστούργημα στην πολύτιμη φιλμογραφία του Καρλ Θίοντορ Ντράγιερ, ένα μνημείο του gay cinema και μια σπουδή πάνω στην τέχνη που έρχεται να συνομιλήσει σε κάθε εποχή - ακόμη και σήμερα - με όρους τολμηρούς, πρωτοπόρους και παθιασμένους.    

Το μήνυμα του φιλμ (και προφανώς του μυθιστορήματος), είναι διφορούμενο, πολιτικά μη ορθό και έγκειται στον κάθε θεατή και τη συναισθηματική του νοημοσύνη στο να αποφασίσει, για το πως θα νιώσει και για το πως θα συνδεθεί (αν τα καταφέρει).

Κλασική περίπτωση ταινίας – ερωτικό τρίγωνο αλλά με πολύ έντονο το στοιχείο της ομοφυλοφιλίας σε μια εποχή που κάτι τέτοιο θεωρούνταν άκρως προκλητικό και σκανδαλώδες (δεκαετία του 1920), η έκτη ταινία του κορυφαίου Δανού κινηματογραφικού σκηνοθέτη Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ (1889-1968) είναι και μια από τις πιο συναισθηματικές του.

Μη ξεχάσετε η ταινία είναι του βωβού σινεμά!