Όλα για την Εύα(1950)

(All About Eve) | Πρώτη προβολή: 23-10-1951

Όλη η ταινία ξεχειλίζει από ατάκες γεμάτες δηλητηριώδη κακία και ευφυΐα. Η πιο γνωστή, ίσως, είναι αυτή της εισόδου της Μάργκο στο party της. «Δέστε τις ζώνες σας, θα έχουμε βραδιά με αναταράξεις!». Σκηνή προς σκηνή, τα λόγια εκτοξεύονται σα στιλέτα με τέτοια ένταση που μόνο ενθουσιασμό μπορούν να προκαλέσουν.

Αρχικά, το σενάριο της είναι καλοδουλεμένο και πολύ καλά δεμένο, παρόλο τα 138 λεπτά διάρκειάς της ταινίας. Η μεγάλη σταρ που είχε τα πάντα, κάνοντας τα πάντα, καταστρέφεται από το ίδιο της το δημιούργημα, την Εύα, αποκαλύπτοντας τη ματαιοδοξία για φήμη και αναγνώριση.

Η ταινία είναι μία ταινία για τις γυναίκες φτιαγμένη από έναν άντρα. Ο δημιουργός της με ξεκάθαρη ψυχαναλυτική διάθεση προσεγγίζει την γυναίκα που, σύμφωνα με άποψη που έχει διατυπώσει ο ίδιος, είναι πολύ πιο πολύπλοκο και πολυεπίπεδο πλάσμα από τον άνδρα. Ένα all about Adam θα ήταν μάλλον προβλέψιμο και βαρετό.

Υποψήφια για 14 Οσκαρ, βραβευμένη με έξι, απόλυτα κλασσική, η ταινία του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς έχει ξεπεράσει τα όρια του σινεμά κι αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς για κάθε ιστορία αντιζηλίας, φιλοδοξίας, προδοσίας και... ηθοποιίας.

Mε τέτοιες ταινίες καταλαβαίνει κάποιος την μαγεία του κινηματογράφου και η σκηνοθετική μαεστρία δίνει μια άλλη διάσταση στο όλο θέμα. Κάθε λεπτό που περνάει είναι πιο απολαυστικό από το προηγούμενο και μόνο εύκολο δεν είναι κάτι τέτοιο για μια ταινία.

Ο Μάνκιεβιτς δεν λιθοβολεί την ανθρώπινη φύση ούτε κρίνει τους χαρακτήρες του. Απλώς μας υπενθυμίζει πως όλοι μας ζούμε σε ένα κόσμο χαμένης αθωότητας. Όλοι μας είμαστε άγγελοι μέχρι να εκπέσουμε. Έπειτα, δεν υπάρχει επιστροφή. Εν τέλει, τα ξέραμε ήδη όλα για την Εύα.

Το αυτοαναφορικό χολιγουντιανό κομψοτέχνημα διαλόγου και χαρακτηρολογικής εγκυρότητας, παραμένει μια από τις μεγαλύτερες δημιουργίες που έκανε το αμερικανικό σινεμά για... τον εαυτό του.

Δεν θα βρείτε εδώ μια ταινία κουλτουριάρικη γεμάτη συμβολισμούς, παρόλα αυτά θα βρείτε έναν από τους πιο εύστοχους συμβολισμούς στον ίδιο τον τίτλο της ταινίας. Κι όχι, ο σεναριογράφος δεν βάζει στο ίδιο τσουβάλι όλες τις γυναίκες ταυτίζοντάς τες με την Eve Harrington, αλλά επαναπροσδιορίζει την έννοια της αθωότητας μέσω ενός εκπεσόντος αγγέλου που αρνείται πεισματικά να αποδεχτεί την πτώση του.

Η απόλυτη ταινία, για την με κάθε τρόπο και θυσία, ικανοποίηση των φιλοδοξιών ενός ατόμου.