Το Τέλος της Οδού Όουκ(2026)
(The End of Oak Street) | Πρώτη προβολή: 27-08-2026
Clint Gage
Το The End of Oak Street είναι ένα υπερήφανο προϊόν των 80s του Σπίλμπεργκ, γεμάτο με περιπέτεια επικεντρωμένη στην οικογένεια, το οποίο είναι διασκεδαστικό να παρακολουθείς, ακόμα κι αν δεν έχει το ίδιο «δάγκωμα» με τις ταινίες που το ενέπνευσαν.
Χρήστος Μπακατσέλος
2026-08-18
Η νέα περιπέτεια του Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ, σε παραγωγή Τζ. Τζ. Ειμπραμς, μπορεί να μοιάζει με κλώνο του «Jurassic Park», όμως κάτω από την επιφάνεια πρόκειται για ένα οικογενειακό δράμα με το καθαρό θέαμα να δίνει στην ταινία μια ιδιαίτερη γοητεία, χωρίς να εξαφανίζει την προσωπική ματιά του δημιουργού.
Φωτεινή Νικολίτσα
2026-08-20
Ο Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ κοιτά το παρελθόν με νοσταλγία αλλά και σεβασμό, δημιουργώντας τελικά μια ταινία που έχει τα φόντα να εξελιχθεί στο «Jurassic Park» της νέας γενιάς.
Ηλίας Φραγκούλης
Ένα όντως «weird» κράμα ιδεών και σεναριακής προσέγγισης που βγάζει νόημα ως ψυχαγωγική κινηματογραφική πρόταση, καταφέρνοντας να προλάβει να πει και να δείξει αυτά που θέλει σε… νορμάλ χρονική διάρκεια!
Γιώργος Νυκταράκης
Μια ενδιαφέρουσα αρχική ιδέα η οποία μπορεί να μένει ανολοκλήρωτη και να μην απογειώνεται, αλλά χαρίζει ένα ευχάριστο, ανάλαφρο και ψυχαγωγικό αποτέλεσμα φτιάχνοντας ένα Jurassic Park στα αμερικανικά προάστια.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-08-14
Ενδιαφέρουσα προσέγγιση πάνω στο πατρόν του σπιλμπεργκικού μπλοκμπάστερ από τον σκηνοθέτη του “It Follows”. ‘80s αλλά καθόλου νοσταλγικό, έχει ιδέες πάνω στο χρόνο και την οικογένεια, διαθέτει μερικές ωραίες, αγωνιώδεις σκηνές δράσης.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-08-16
Είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες τρόμου και φαντασίας που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και αυτό οφείλεται στο ότι ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ καταφέρνει να φτιάξει κάτι πέρα για πέρα δικό του με «δάνεια» από διάφορες κλασικές ταινίες του είδους.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η σκηνοθεσία αξιοποιεί την ατμόσφαιρα, την αίσθηση του κενού και την αργή αποκάλυψη του παράλογου, αντί να στηρίζεται αποκλειστικά σε εντυπωσιακές εξηγήσεις ή θεαματικές ανατροπές.
Ζαχαριάδης Κρίτωνας
Υπάρχουν ταινίες που γεννήθηκαν για τη μεγάλη οθόνη και άλλες που μοιάζουν φτιαγμένες για να γίνουν μια ευχάριστη οικογενειακή ανάμνηση. Αυτή για μένα ανήκει περισσότερο στις δεύτερες.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Χωρίς να είναι πρωτότυπο (μια σχεδόν διαλυμένη οικογένεια συνασπίζεται για να αντιμετωπίσει έναν τερατώδη κίνδυνο που την ξεπερνά κατά πολύ), έχει ενδιαφέρον καθώς σταδιακά η αφήγηση σκοτεινιάζει όλο και περισσότερο και η περιπέτεια φαντασίας δίνει τη θέση της στον ψυχολογικό και υπαρξιακό τρόμο.
Μάντυ Βλασσοπούλου
Στο τέλος της μέρας, παραμένει απλά μια χαριτωμένη ταινία με επιστημονικά ακριβείς, δηλαδή, φτερωτούς και παραδοσιακά εκκολαφθέντες, δεινόσαυρους.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-08-12
Μια πονηρή αλλά σίγουρα ενδιαφέρουσα ταινία η πρωτοτυπία της οποίας είναι όχι μόνο η ειρωνεία με την οποία επιτίθεται ο δημιουργός της στην ήσυχη συνείδηση του ανυποψίαστου θεατή αλλά και στον καλοσχεδιασμένο τρόπο με τον οποίο περνάει τις ιδέες του (γυναικεία ενδυνάμωση, τέλος πατριαρχίας, αναζήτηση ταυτότητα κ.α.)στο πολυεπίπεδο σενάριο.
Λάζαρος Κολαξής
Μια εντυπωσιακά χαμένη ευκαιρία, παρά το φανταχτερό περιτύλιγμά της.
Πάνος Γκένας
2026-08-10
Οι δεινόσαυροι επιστρέφουν στο «Τέλος της Οδού Όουκ», η έμπνευση, όμως, έμεινε κάπου στη δεκαετία του ’80.
Αχιλλέας Βασιλείου
2026-08-08
Περιπέτεια μικρού βεληνεκούς, του λείπει η έμπνευση, παρακολουθείται χωρίς δυσκολία αλλά ξεχνιέται στο επόμενο μισάωρο.
Άγγελος Πολύδωρος
Καμία πρωτοτυπία στο σενάριο που επικεντρώνεται στους οικογενειακούς και φιλικούς δεσμούς κάτω από έναν κοινό κίνδυνο, που είναι οι δεινόσαυροι (πάλι!). Η ερμηνεία της Αν Χάθαγουεϊ θα συγκινήσει τις ευαίσθητες ψυχές και ο Γιούαν Μακ Γκρέγκορ φαίνεται ότι έρχεται από άλλη ιστορία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-08-06
Βασικά νυχτερινό και μετρημένα ζοφερό, το «Τέλος της οδού Όουκ», μια οικογενειακή περιπέτεια προαστίων τοποθετημένη στα μοδάτα ’80s, σέρνεται με δεινοσαυρική παθητικότητα από το ένα κλισέ στο άλλο.
Κώστας Κωνσταντινίδης
Μπορεί το The End of Oak Street να φιλοδοξεί να αποτελέσει φόρο τιμής στον Σπίλμπεργκ, διαθέτει όμως ελάχιστα ίχνη από τη δική του τιμή, φτάνοντας σε ένα βιαστικό κλείσιμο που περισσότερο αναζητά τρόπο να τελειώσει παρά να ολοκληρώσει όσα άνοιξε.
Joker
Το The End of Oak Street έχει δεινόσαυρους, οικογενειακή κρίση και ένα γνώριμο αμερικανικό σκηνικό. Αυτό που του λείπει είναι η αίσθηση ότι ο μοιάζει σαν ο Μίτσελ να μην πιστεύει πραγματικά σε τίποτα από όσα συμβαίνουν.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μια παιδιάστικα αφελής συρραφή από κλισέ ταινιών της δεκαετίας του 1980, που σε καμία περίπτωση δεν εκπληρώνει τις υποσχέσεις που αφήνει στην εισαγωγή της.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-08-04
Μια ταινία χωρίς ένταση, χωρίς εκπλήξεις, σαν μια άψυχη κατασκευή, που σε αφήνει παγερά αδιάφορο.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-08-02
Τι απέραντη κούραση να βλέπεις το ίδιο σενάριο με λίγο διαφορετικά δεδομένα σε όλες τις ταινίες δράσης!
