Τα Πουλιά(1963)
(The Birds) |
Κωνσταντίνος Σαμαράς
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια εντελώς ιδιότυπη ταινία καταστροφής, ένα πρωτόγνωρο (εν έτει 1963 και για τα δεδομένα του «λαϊκού σινεμά») οπτικό σοκ, που επιτυγχάνεται μέσω μιας συγκλονιστικής στρατηγικής στο μοντάζ.
Ηλίας Φραγκούλης
Τα περιθώρια να ερμηνεύσεις «Τα Πουλιά» είναι αστείρευτα και, ενίοτε, μπορεί να είναι και υπερβολικά ή να ανήκουν στη σφαίρα της πιο αγριεμένης, υποκειμενικής φαντασίας (πρωτίστως της κριτικής και) του θεατή. Πέραν αυτών, ο μετρ έχει φροντίσει να προσφέρει ένα θέαμα που ξεπερνά πολλούς από τους τεχνικούς κανόνες της εποχής στον τομέα των οπτικών εφέ, στήνοντας, πάνω απ' όλα, ακόμη ένα ύπουλο παιχνίδι ανάμεσα στο σασπένς και τη γνώση του κοινού που προηγείται των δρώμενων στην οθόνη, έτσι ώστε η αγωνία να σε οδηγεί στην άκρη του καθίσματος.
Νίκος Δρίβας
Ο Χίτσκοκ πηγαίνει την ταινία ένα βήμα παραπέρα από τον τρόμο και την αγωνία αγγίζοντας και το ψυχολογικό κομμάτι. Mπορεί να μην αγγίζει την τελειότητα, όπως άλλες παραγωγές του Χίτσκοκ, ωστόσο σίγουρα είναι μια ακόμα ταινία-παράδειγμα για το πως πρέπει να είναι τα σύγχρονα θρίλερ.
