Αετοί της Δημοκρατίας(2025)
(Eagles of the Republic) | Πρώτη προβολή: 29-10-2026
Σπύρος Γάγγας
2026-10-20
Σκιαγραφώντας τον ευνουχισμό ενός λαού, αρχικά μέσα από την κυριολεκτική κάμψη της στυτικής λειτουργίας, ο Σαλέχ επεξεργάζεται τον «συμβολικό ευνουχισμό» της αυτονομίας και της αυτοδιάθεσης του καλλιτέχνη, απογυμνώνοντάς τον από την όποια δύναμη έχει συσσωρεύσει ως δημοφιλής ηθοποιός σε χρήμα, φήμη και ερωτική έλξη.
Λήδα Γαλανού
2026-10-18
Ο Ταρίκ Σαλέχ περνά μέσα σε δυο ώρες από την κωμωδία στο θρίλερ κι από το ψέμμα του σινεμά σ' αυτό της προπαγάνδας, σ' ένα άκρως σινεφιλικό και σύγχρονο πολιτικό κατηγορώ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μέσα από το πορτρέτο του Τζορτζ, ο σκηνοθέτης δίνει μια εικόνα των μεθόδων με τις οποίες το τότε τυραννικό καθεστώς προσπαθούσε να ελέγξει όχι μόνο τον απλό λαό αλλά και την τέχνη και τους ανθρώπους με αρχές – «οι αρχές είναι χειρότερες από το AIDS», όπως του λέει κάποιος.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο Ταρίκ Σαλέχ ολοκληρώνοντας την «Τριλογία του Καΐρου», μας προσφέρει ένα δραματικό αλλά και στοχαστικό πολιτικό θρίλερ έξυπνα δομημένο με μικρές δόσεις καυστικής σάτιρας για την τέχνη και την εξουσία.
Χάρης Αναγνωστάκης
Χωρίς να χάνει ποτέ το χιούμορ του και τον στοχασμό του, ο Σαλέχ, στήνει περίτεχνα ένα μαύρο κωμικό πολιτικό θρίλερ, για τη χρησιμότητα των ανθρώπων του θεάματος και τη δύναμη του σινεμά στην υπηρεσία της πολιτικής προπαγάνδας.
Πάρις Μνηματίδης
2026-10-10
Είναι μια πρόταση εν ολίγοις με ευρύτατη δυνητική απεύθυνση, αλλά και με νοημοσύνη άνω του μέσου όρου στο πώς γίνεται επεξεργασία του μηνύματος, και όχι μόνο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-10-16
Αν οι σκηνές που σχετίζονται με τα προσωπικά θέματα του ηθοποιού ήταν κάπως περιορισμένες ώστε η ιστορία να μην «ξεχειλώσει» παρά να μείνει στην ουσία, τότε θα είχαμε πραγματικά μια αξέχαστη ταινία.
Βασίλης Κεχαγιάς
2026-10-14
Παρά το γεγονός ότι ο Σαλέχ μπλέκει πολλά πράγματα (την πολιτική, την τέχνη, τον έρωτα), όχι με απόλυτη επιτυχία, το τέλος είναι ξεκάθαρο: μόνον η ταινία του, μόνον η αυθεντική τέχνη κρατάει τον λαό στο προσκήνιο, τον κάνει πρωταγωνιστή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-10-12
Περισσότερο πολιτικό και συγχρόνως σατιρικό σε σχέση με τα άλλα δύο μέρη της τριλογίας («Κάιρο Εμπιστευτικό» και «Συνωμοσία του Καΐρου»), το νέο φιλμ του Σαλέχ είναι ένα σφιχτοδεμένο πολιτικό θρίλερ, με πρωταγωνιστή και πάλι τον λιβανέζο ηθοποιό Φαρές Φαρές.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Οι Αετοί της Δημοκρατίας είναι μαζί πολιτική/υπαρξιακή σάτιρα, περιπέτεια, πολιτικό θρίλερ, πορτρέτο χαρακτήρα και ταυτόχρονα σχόλιο/κριτική για την απόσταση εικόνας-πραγματικότητας και για το φευγαλέο της αναπαράστασης στην οθόνη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-10-06
Δεν πάει πολύ βαθιά, ούτε έχει πάντα την ορμή που θα περιμέναμε, αλλά το καστ είναι πολύ δυνατό (Φάρες Φάρες, Λίνα Κούντρι) και σαν αφήγηση κυλάει ωραιότατα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-10-08
Αν και ο κατά βάθος σατιρίστας Σαλέχ καταγγέλλει, για μια ακόμη φορά, τη διαφθορά και τη φαυλότητα της μετά Μουμπάρακ εποχής, πάντα με πρωταγωνιστή τον μόνιμο συνεργάτη του, Φάρες Φάρες, το θρίλερ που επιχειρεί δεν διατηρεί τη δύναμή του.
Ηλίας Δημόπουλος
Στην προσπάθεια του το έργο να υποδιαιρεθεί σε πολιτική σάτιρα ΚΑΙ πολιτική καταγγελία επενδύει στο σκώμμα της απέναντι και στον πρωταγωνιστή της – κι αυτό είναι σχήμα που σε γενικές γραμμές πληγώνει το αφηγηματικό δράμα – ή απαιτεί γράψιμο μεγάλης κλάσεως που δεν διατίθεται εδώ.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η ταινία παρακολουθείται σαν ένα διασκεδαστικό b-movie με αιχμές, δεν έχει τη στιβαρότητα της προηγούμενής του «Η συνωμοσία του Καΐρου», που ήταν ένα καθαρό πολιτικό θρίλερ.
Χρήστος Μήτσης
2026-10-04
Καταγγελτικό, μα αφινίριστο σεναριακά πολιτικό θρίλερ, το οποίο δεν διαθέτει αφηγηματική ορμή ικανή να μας παρασύρει στα σκοτεινά μονοπάτια του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-10-02
Φορτώνει με πολλές υπερβολές το σενάριο, ξεχειλώνοντας τελικά την πλοκή και χάνοντας έτσι μια καλή ευκαιρία να δημιουργήσει το πορτραίτο ενός ανθρώπου που βρίσκεται σε αδιέξοδο και κάνει τα πάντα για να προστατέψει την οικογένεια του.
Νίκος Παλάτος
Διαθέτει «εξωτικού» τύπου γοητεία (η Ιστανμπούλ ποζάρει εκ νέου για Κάιρο!) και μια αναμφισβήτητη τόλμη, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Ως θρίλερ, όμως, θα έπρεπε να είναι πολύ πιο συμπαγές και αγωνιώδες.
