Ant-Man(2015)

Πρώτη προβολή: 17-09-2015

Εκπλήσσοντάς μας, ο Ant-Man είναι από τους πιο προσιτούς χαρακτήρες της Marvel σε μια διασκεδαστική, γεμάτη ενέργεια ταινία.

Μπορεί για τους περισσότερους να μην είναι ο αγαπημένος ήρωας της Marvel αλλά τελικά το Ant-Man έχει κάτι να πει, το cast δένει άψογα, είναι άκρως διασκεδαστικό και όπως είναι αναμενόμενο θα συνδυαστεί και με άλλες ταινίες.

Το Ant-Man δεν θα λειτουργούσε καθόλου αν ο πρωταγωνιστής δεν έφερνε χρόνια πείρας και συναισθηματικής ταύτισης με τον χαρακτήρα, όπως έκανε με τόση επιτυχία ο Ρόμπερτ Ντάουνι στον Iron Man. Ο Πολ Ραντ, ένας εξαιρετικός ηθοποιός και ιδιαίτερα ψημένος σε πληθώρα ρόλων, είναι ιδανική επιλογή ως άνθρωπος-μυρμήγκι, γιατί παίζει σαν να γνωρίζει καλά το ρίσκο της αποτυχίας και επιπλέον, ως βραχύσωμος, ότι το μέγεθος δεν μετράει πάντα.

Το αποτέλεσμα, λοιπόν, είναι σαφώς καλογυρισμένο, διαθέτει εξαιρετικά εφέ και μας προσφέρει πραγματικά ενδιαφέρουσες εικόνες και πρωτότυπες οπτικές γωνίες. Το καστ δένει κι αποδίδει τα απαραίτητα, ενώ ο ρυθμός κινείται σε ταχύτητες εναλλασσόμενες και σωστές - πλην ολίγων εξαιρέσεων.

Το Ant-Man είναι μια ακόμα ταινία της Marvel που πραγματοποιεί πολλά απ' όσα υπόσχεται, μπορεί να είναι κατώτερη από πολλές ταινίες τόσο του είδους όσο και της εταιρείας, αλλά αναμφίβολα θα καταφέρει να προσφέρει ένα χαλαρό δίωρο χωρίς πολλές έγνοιες.

Διαθέτει χιούμορ, περιπέτεια, αλλά η ιδέα της εξαντλείται γρήγορα σε μία εναλλαγή αναμενόμενων σκηνών όπου φαντάζεσαι από πριν τι θα συμβεί. Εάν δεν προκαλούσε και γέλιο, τότε θα είχε πρόβλημα.

Το «Ant-Man» διαθέτει γρήγορο ρυθμό, πλούσιο οικογενειακό παρελθόν να βασανίζει τους ήρωές του, επιστήμονες που αγωνιούν για την τύχη των εφευρέσεών τους και το ενδεχόμενο να καταλήξουν στα λάθος χέρια, ίχνη αναφορών στους κανόνες μιας τυπικής heist ταινίας και έναν χαρισματικό πρωταγωνιστή (αν και όχι στον βαθμό που θα ανέμενε κανείς από τον... αγέραστο Πολ Ραντ), στοιχεία που κάνουν το φιλμ απόλυτα φιλικό στον θεατή, ειδικά σε εκείνον που έχει πλέον εκπαιδευτεί από τις προηγούμενες ταινίες της κινηματογραφικής αυτής υπερηρωικής (ουσιαστικά) σειράς ταινιών.

Σε μέγεθος πολύ μικρότερο από τα μεγάλα υπερηρωικά franchises της Marvel, ο «Ant-Man» κερδίζει πόντους κυρίως χάρη σε μια διάχυτη γλυκύτητα και ένα τονισμένο, πληθωρικό κωμικό στοιχείο. Και, φυσικά, στο χιούμορ και την αγορίστικη γλυκύτητα του Πολ Ραντ, που, ακόμα και συρρικνωμένος, οδηγεί την ταινία σε μια αναμενόμενα τεράστια εμπορική επιτυχία.

Συνταγογραφημένη, αλλά κάθε φορά προσαρμοσμένη στον βασικό χαρακτήρα της ταινίας, η αποδοτικότατη τεχνική επιστρατεύει τώρα σοφά μια ιδιαίτερα ανάλαφρη και καθαρά­ χιουμοριστική προσέγγιση, πατώντας σε ένα αρχικό σενάριο του Βρετανού σκηνοθέτη Έντγκαρ Ράιτ, το οποίο φλερτάρισε πολύ πιο ανοιχτά με την κωμωδία.

Το «Ant-Man» μοιάζει να έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, όχι όμως και τις προθέσεις. Αντιθέτως, ακτινοβολεί την πεποίθηση ότι αυτή η αλλόκοτη ευθραυστότητα είναι με κάποιον τρόπο μια εντυπωσιακή δύναμη, την οποία οφείλει να διασταυρώνει διαρκώς, τόσο με αναφορές, όσο και με «διαφημίσεις» των άλλων ταινιών του οίκου της.

Το σενάριο δεν επιδιώκει να χαρακτηριστεί φιλόδοξο ή πρωτότυπο και διεκδικεί καταχρηστικά σε μια σκηνή, τη σύνδεση με τους υπόλοιπους Avengers. Είναι όμως καλοκουρδισμένο φιλμάκι, προσφέρει ψυχαγωγία με τον ρυθμό και τα αστεία του και προσωπικά, έμεινα κάγκελο με το τέλειο ψηφιακό λίφτινγκ που έκαναν στη μούρη του Ντάγκλας.